Λειτουργικότητα του πνευμονικού ενδοθηλίου σε ασθενείς υπό μηχανική αναπνοή

Το ALI είναι μια πολύ συχνή παθολογική οντότητα στις ΜΕΘ και πολύ συχνά είτε οδηγεί τους ασθενείς στη ΜΕΘ, είτε επιπλέκει τη νοσηλεία τους αυξάνοντας το κόστος και κυρίως τη θνητότητά τους.Το ARDS αποτελεί τη σοβαρότερη και πιο επικίνδυνη έκφρασή του αυτού του συνδρόμου προσθέτοντας αξιοσημείωτα μεγάλη θνητότητα αλλά και ιδιαίτερες δυσκολίες καθώς οι χειρισμοί που απαιτούνται για τον μηχανικό αερισμό του ενδέχεται να έχουν και οι ίδιοι βλαπτική επίδραση στους πνεύμονες. Το συνδεδεμένο στο πνευμονικό ενδοθήλιο μετατρεπτικό ένζυμο (PCEB-ACE) είναι ένα από τα ένζυμα που έχουμε τη δυνατότητα να τα μελετήσουμε με ειδικές τεχνικές «αραίωσης του δείκτη» και μέσω συγκεκριμένων δεικτών (υδρόλυσης και Amax/Km) να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα για τη λειτουργικότητα του ίδιου του πνευμονικού ενδοθηλίου. Σκοπός της μελέτης ήταν να διαπιστώσουμε -αν και πως επηρεάζεται το PCEB-ACE, άρα και το πνευμονικό ενδοθήλιο, σε ασθενείς ΜΕΘ υπό μηχανική αναπνοή, με ή χωρίς ALI .-Αν, πως, και από ποιούς παράγοντες μεταβάλλεται η δραστικότητα του ενζύμου -Με διαδοχικές μετρήσεις αν και πως μεταβάλλεται στην πορεία του χρόνου σε κάθε άρρωστο. -Επιπλέον αν θα μπορούσε να είναι χρήσιμη η παρακολούθησή του σαν δείκτη πρόβλεψης της εξέλιξης του ALI/ARDS. Μέθοδος και Αποτελέσματα . Εφαρμόζοντας μεθόδους αραίωσης του δείκτη ( indicator-dilution techniques) μετρήσαμε την διαπνευμονική υδρόλυση του ACE υποστρώματος ,το 3H-benzoyl-Phe-Ala-Pro (BPAP) σε 20 ασθενείς υπό μηχανικό αερισμό και με σκορ πνευμονικής βλάβης (Lung Injury Score- LIS) κυμαινόμενο από 0 (μη πνευμονική βλάβη) έως 3.7( σοβαρή πνευμονική βλάβη). Επίσης μετρήθηκε η παράμετρος Amax/Km. Συγκρίναμε τη δραστικότητα του ενζύμου σε 2 ομάδες εκ των οποίων την ομάδα 1 αποτελούσαν ασθενείς δίχως ALI/ARDS ενώ την ομάδα 2 ασθενείς με ALI/ARDS Αποτελέσματα της μελέτης μας:α/ η δραστικότητα του ενζύμου RCEB-ACE είναι μειωμένη στους ασθενείς με ALI/ARDS και μάλιστα είναι ανάλογη της βαρύτητας του ALI/ARDSβ/ Η δραστικότητα του ενζύμου είναι μεγαλύτερη στους ασθενείς υπό μηχανική αναπνοή δίχως ALI σε σύγκριση με τους ασθενείς που έχουν ALI/ARDSγ/ ακόμα και σε διασωληνωμένους ασθενείς δίχως εμφανές ALI η λειτουργικότητα του ενζύμου όμως εμφανίζεται μειωμένη με την πάροδο του χρόνου.

Η εκτίμηση λειτουργικότητας του πνευμονικού ενδοθηλίου σε ασθενείς με οξεία πνευμονική βλάβη

Οι διαταραχές στη δραστικότητα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (Angiotensin-Converting Enzyme- ΑCE) στο ενδοθήλιο των τριχοειδών του πνεύμονα αποτελούν έναν πρώιμο , ευαίσθητο και ποσοτικά μετρήσιμο δείκτη πνευμονικής βλάβης σε πειραματόζωα. Υποθέσαμε πρώτον ότι οι αλλοιώσεις του ACE στο πνευμονικό ενδοθήλιο μπορούν να εντοπιστούν και σε ασθενείς με οξεία πνευμονική βλάβη (Acute Lung Injury - ALI) και δεύτερον ότι η δραστηριότητα του ACE στο τριχοειδικό ενδοθήλιο των πνευμόνων μπορεί να συσχετιστεί με τη σοβαρότητα της πνευμονικής βλάβης και να χρησιμοποιηθεί ως ποσοτικά μετρούμενος δείκτης στη υποκείμενη πνευμονική τριχοειδική ενδοθηλιακή δυσλειτουργία.Μέθοδος και Αποτελέσματα . Εφαρμόζοντας μεθόδους αραίωσης του δείκτη ( indicator-dilution techniques) μετρήσαμε την διαπνευμονική υδρόλυση του ACE υποστρώματος ,το 3H-benzoyl-Phe-Ala-Pro (BPAP) σε 33 βαρέως πάσχοντες ασθενείς υπό μηχανικό αερισμό και με σκορ πνευμονικής βλάβης (Lung Injury Score- LIS) κυμαινόμενο από 0 (μη πνευμονική βλάβη) έως 3.7( σοβαρή πνευμονική βλάβη). Επίσης μετρήθηκε η παράμετρος Amax/Km. Και οι δύο παράμετροι μειώθηκαν νωρίς κατά τη διάρκεια του ALI και ήταν αντιστρόφως ανάλογες με τη βαθμολογία APACHE II και LIS. Η υδρόλυση μειώθηκε με την αύξηση της καρδιακής παροχής (Cardiac output- CO), ενώ δυο διαφορετικά μοτίβα παρατηρήθηκαν μεταξύ CO και Amax / Km.Συμπεράσματα. Η δραστικότητα του PCEB-ACE μπορεί να μετρηθεί σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς παρά την κλίνη, δίνοντας άμεσα πληροφορίες για τον δείκτη λειτουργικότητας του πνευμονικού ενδοθηλίου. Η δραστικότητα του ACE μειώνεται κατά τη διάρκεια του ALI, συσχετίζεται με την κλινική βαρύτητα τόσο της πνευμονικής βλάβης όσο και με την υποκείμενη νόσο, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ποσοτικά μετρούμενος δείκτης στη υποκείμενη τριχοειδική ενδοθηλιακή δυσλειτουργία.

Capillary recruitment in response to tissue hypoxia and its dependence on red blood cell deformability

The effect of reduced red blood cell (RBC) deformability on microvessel recruitment attendant to a reduction in tissue[Formula: see text] was studied in rat cremaster muscle using indicator-dilution techniques. Transit times (TT) of fluorescently labeled RBCs (TTRBC) and plasma (TTPl) between functionally paired arterioles and venules were obtained from their dispersion throughout the microvascular network. Changes in[Formula: see text] were effected by superfusing the tissue with Ringer solution deoxygenated to different levels. Arteriolar blood flow (Q˙) was measured with the two-slit technique, and the vascular volume (V) occupied by RBCs and plasma was computed from the product of Q˙ × TT during bolus infusions of rat and less deformable human RBCs to obtain VRBCand fluorescently labeled albumin to obtain VPl. Measurements of TTRBCand TTPlpermitted computation of an average flow-weighted tissue (microvascular) hematocrit (HM) relative to systemic values (HS). During infusions of autologous rat RBCs, Q˙ and total V increased threefold in response to hypoxia, whereas normalized RBC TT (TTRBC/TTPl) and normalized tissue hematocrit (HM/HS) did not show a significant trend, indicating an increase in the number of pathways through which the RBCs can traverse the network because of spatial recruitment of capillaries. In contrast, during infusions of human RBCs, TTRBC/TTPland HM/HSdecreased significantly in response to hypoxia. AlthoughQ˙ exhibited an increase similar to that during rat RBC infusions, VRBCexhibited a smaller increase compared with VPl, suggesting that reduced RBC deformability leads to a redistribution of RBCs through larger-diameter pathways within the network and exclusion of these RBCs from pathways normally recruited during hypoxia. Hence, reduced RBC deformability may adversely affect capillary recruitment and physiological mechanisms that ensure adequate delivery of oxygen to tissue.