DISCLOSURE DECISION IN AN ENTRY GAME WITH COSTLY INFORMATION INTERPRETATION

This paper analyzes a firm’s incentives to disclose private information related to its market situation when there is a potential competitor. However, I adopt a more realistic definition of transparency that has been mostly overlooked by the earlier literature. In a realistic situation, financial transparency does not imply that all the relevant information are automatically transmitted to the receiver of the signal but instead the available information needs to be understood. When the model is adjusted to incorporate this realistic definition of transparency, fully revealing equilibrium associated with the “Revelation Principle” does not exist anymore. It is observed that the model with interpretation costs of transparency yields both pooling and partially pooling equilibria.

Prices Return

This chapter considers the transition to a new equilibrium in 1899 by reviewing some economics literature that deals with three different issues that arise in the transition from a single-price equilibrium to a range of prices. The first suggests that when there is substantial asymmetric information, price competition in credit markets may be reduced, if not eliminated, in favor of credit rationing. Next, the chapter studies why the equilibrium in a credit rationing market may feature a single interest rate. Finally, it examines a third approach that analyzes conditions under which such pooling equilibria may unravel. This economics literature helps shed light on the transition from the near universal five-percent interest rate equilibrium to a regime with a distribution of rates in the late nineteenth century.

Should First-Price Auctions Be Transparent?

We investigate the role of market transparency in repeated first-price auctions. We consider a setting with independent private and persistent values. We analyze three distinct disclosure regimes regarding the bid and award history. In the minimal disclosure regime, each bidder only learns privately whether he won or lost the auction. In equilibrium, the allocation is efficient, and the minimal disclosure regime does not give rise to pooling equilibria. In contrast, in disclosure settings where either all or only the winner’s bids are public, an inefficient pooling equilibrium with low revenues exists. (JEL D44, D82, D83)

Signaling in monetary policy near the zero lower bound

What are the consequences of asymmetry of information about the future state of the economy between a benevolent Central Bank (CB) and private agents near the zero lower bound? How is the conduct of monetary policy modified under such a scenario? We propose a game theoretical signaling model, where the CB has better information than private agents about a future shock hitting the economy. The policy rate itself is the signal that conveys information to private agents in addition to its traditional role in the monetary transmission mechanism. We find that only multiple “pooling equilibria” arise in this environment, where a CB privately forecasting a contraction will most likely follow a less expansionary policy compared to a complete information context, in order to avoid making matters worse by revealing bad times ahead. On the other hand, a CB privately forecasting no contraction is most likely to distort its complete information policy rate, the consequences of which are welfare detrimental. However, this is necessary because deviating from the pooling policy rate would be perceived by private agents as an attempt to mislead them into believing that a contraction is not expected, which would be even more harmful for society.

Corporate governance and corporate finance policies

Οι περισσότερες υπάρχουσες μελέτες πάνω στην ασύμμετρη πληροφόρηση για την χρηματοδότηση επιχειρήσεων υποθέτουν ότι τα εκδοθέντα αξιόγραφα έχουν συνεχή συνάρτηση κερδών. Σε αυτή τη διατριβή εμείς δείχνουμε ότι αυτή είναι μια αδικαιολόγητη και περιοριστική υπόθεση, καθώς υπάρχουν προβλήματα πληροφόρησης στην ασύμμετρη πληροφόρηση στα οποία η πραγματοποίηση της βέλτιστης λύσης απαιτεί τη χρησιμοποίηση αξιογράφων/τίτλων με ασυνεχή συνάρτηση κερδών.Συγκεκριμένα, στο δεύτερο κεφάλαιο της διατριβής μελετάμε κυβερνητικές παρεμβάσεις σε έναν τραπεζικό κλάδο που έχει εξαιρετικά υψηλό χρέος και ως εκ τούτου δεν πραγματοποιούνται πολλά έργα με θετική καθαρά παρούσα αξία. Προσπαθούμε να εξαλείψουμε τον πιστωτικό κίνδυνο ώστε να δώσουμε και πάλι στις τράπεζες το κίνητρο να δανείσουν την πραγματική οικονομία, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούμε να ελαχιστοποιήσουμε την επιδότηση που λαμβάνουν οι δανειστές των τραπεζών. Η κυβέρνηση προτείνει εθελοντική ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με κεφάλαια και λαμβάνει πίσω ένα ποσοστό των μετοχών της τράπεζας και ένα εξωτικό δικαίωμα προαίρεσης (δικαίωμα φραγμού – barrier option) η απόδοση του οποίου εξαρτάται από την απόδοση των στοιχείων ενεργητικού της τράπεζάς. Στο τρίτο κεφάλαιο μελετούμε τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων σε ένα περιβάλλον δυσμενούς επιλογής. Οι εταιρείες αναζητούν εξωτερική χρηματοδότηση για να χρηματοδοτήσουν μελλοντικά επενδυτικά σχέδια με θετική ΚΠΑ. Οι χρηματοδότες δεν είναι σε θέση να διακρίνουν τον τύπο των επιχειρηματιών και ως εκ τούτου προκύπτουν μη αποτελεσματικές ισορροπίες (πχ. υποεπένδυση, υπερεπένδυση). Υποθέτοντας διακριτή στοχαστική κατανομή για τα κέρδη της εταιρείας, το συμβόλαιο που προκύπτει στην ισορροπία είναι ένας συνδυασμός χρέους με ενσωματωμένο ένα δικαίωμα φραγμού η απόδοση του οποίου εξαρτάται από την απόδοση της επένδυσης. Το συμβόλαιο αυτό καθιστά δυνατό τον πλήρη διαχωρισμό των δύο τύπων επιχειρήσεων και έτσι μπορούμε να επιτύχουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα, όπου οι επιχειρηματίες επενδύουν όπως στο σενάριο χωρίς ασύμμετρη πληροφόρηση και εκδίδουν αξιόγραφα δίκαια αποτιμημένα.Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο επεκτείνουμε το μοντέλο του κεφαλαίου 3, αλλά υποθέτουμε ότι το στοχαστικό μελλοντικό κέρδος δεν ακολουθεί διακριτή κατανομή πλέον, αλλά συνεχή κατανομή. Υποθέτοντας mean reducing spreads για τη κατανομή των στοχαστικών αποδόσεων, προτείνουμε ως βέλτιστη συμβόλαιο ένα αξιόγραφο που μεταφέρει στο χρηματοδότη όλα τα στοχαστικά κέρδη στις ουρές της κατανομής των κερδών, ενώ όταν βρισκόμαστε στη μέση της κατανομής των κερδών ο χρηματοδότης λαμβάνει μια σταθερή πληρωμή. Παρόλα αυτά, το βέλτιστο αποτέλεσμα δεν είναι πάντα εφικτό. Κάτω από συγκεκριμένες τιμές των παραμέτρων, το βέλτιστο αποτέλεσμα είναι εφικτό, αλλά για άλλες τιμές παραμέτρων προκύπτουν μόνο συνδυασμένες ισορροπίες (pooling equilibria).

Centralized Decision Making and Informed Lobbying

We address the trade-off between centralized and decentralized decision making subject to influence from privately informed lobbies. We focus on informative equilibria with separating differentiable contribution schedules and identify an information transmission effect under centralized structures. Such effect decreases capture and increases welfare when lobbies have “aligned preferences.” The opposite effect holds for “polarized preferences.” We present two examples of this framework: local public goods and customs union agreements. Finally, we compare the policy outcomes from this political economy perspective to those under a normative mechanism design approach, and extend our analysis to the discussion of pooling equilibria. (JEL D72, D82, F13, F15, H41)