RESUME
Cet article traite d'un problème langagier commun à ceux des autochtones du Canada qui parlent toujours leur langue et conserve encore leur culture. Ceux-ci ressentent actuellement deux urgences: d'une part, de pouvoir gagner leur vie à un niveau comparable au standing des populations allochtones, et d'autre part, de pouvoir travailler chez eux au sein de leur propre culture et dans leur propre habitat. L'auteur observe, en outre, ce qui tend à arriver à l'autochtone qui essaie de s'assimiler au mode de vie allochtone, afin de partager un niveau de vie plus élévé. On observe que la langue autochtone, bien que parlée et écrite, n'a jamais été aménagée, unifiée, ou normalisé au Canada comme elle l'a été au Groenland ou au Paraguay, où la langue autochtone est officielle. On examine les caractéristiques d'un dialecte autochtone, d'une branche de la langue inuktitut, la langue des inuit. Par la suite, l'auteur propose quelques applications de la traductique à la résolution des problèmes économiques et sociaux. Les solutions proposées sont: la création d'une interface entre les dialectes de la langue autochtones par truchement de la traduction automatisée vers plusieurs dialectes à la fois (la "pluriductique"); et l'emploi, à cette fin, d'un métalangage normalisé provenant du calcule de la forme moyenne des dialectes. Aussi proposée, est la création d'une interface entre la langue autochtone et la langue allochtone (l'anglais ou le français). L'interface qui fait le pont entre langues autochtones et allochtones, permettra de se servir de l'ordinateur comme station de travail à distance (la télématique). Enfin, en passant, on traite de l'application de la traduction distribuée dans la modification stylistique pour objectifs pédagogiques, soit l'interface entre le style d'apprentissage de l'individu et la bibliothèque source du savoir.
RESUMO
La indigenaj popoloj de Kanado, kiuj daŭre parolas sian lingvon kaj vivtenas sian kulturon, havas du urgajn bezonojn: perlabori siajn vivbezonojn sur nivelo komparebla al tiu de la loĝantoj en la resto de la lando, kaj trovi eblecojn labori restante en sia kulturo kaj en sia logregiono. Eblas, ke anoj de tiuj popoloj, kiel kulture neagnoskitaj individuoj, ensimiligas en la "ĉefan" socion, sed ofte ill pagas por tio per soleco en la nepersona pluralisma socio kaj per la bezono batali kontraŭ la tento de droga kaj alkohola dependigo. Kontraste al la guarania en Paragvajo au la gronlanda en Gronlando, la kanadaj indigenaj lingvoj, kiuj estas en parola kaj skriba uzo, ankoraŭ ne estis unuigitaj au normigitaj. Estas traktataj la karakterizajoj de unu el la indigenaj lingvoj, branĉo de la inuktituta, la lingvo de la inuitoj (eskimoj), kaj estas proponataj diversaj aplikoj de tradukteknologio al la solvado de la ekonomiaj kaj sociaj problemoj. Precipe estas proponata uzo de Distribuita Lingvotradukado (DLT) kiel konektilo inter la malproksimaj dialektoj de la indigenaj lingvoj unuflanke, kaj inter la indiĝenaj kaj la oficialaj lingvoj de Kanado (angla kaj franca) aliflanke. Tia ponta komunikado ebligus perkomputilan distanclaboradon en la indiĝena lingvo en la tradicia logregiono. En tia sistemo, oni ricevus datenojn el anglaj au francaj fontoj kaj konektus ilin al la loka lingvo. Prilaborinte la datenojn per la indigena lingvo, la distanclaborantoj resendus la ĝisdatigitajn datenojn al la dunganto post retraduko al la angla au franca. Estas krome diskutataj edukaj aplikoj de DLT en prilaborado de tekstoj por specifaj celgrupoj en bibliotekaŭtomatigo kaj perkomputila distancinstruado.
Toxicomanie et parentalité chez les jeunes en difficulté : les enjeux d’une transition