Factor analysis of the eating disorder examination in a sample of female adolescents and adults with eating disorders

2021 ◽  
Author(s):  
Marie L. Kjeldbjerg ◽  
Loa Clausen ◽  
David R. M. A. Højgaard
Keyword(s):  
Eating Disorders ◽  
Factor Analysis ◽  
Eating Disorder ◽  
Female Adolescents ◽  
Eating Disorder Examination ◽  
Adolescents And Adults

Ascertaining an efficient eligibility cut-off for extended Medicare items for eating disorders

2021 ◽  
pp. 103985622110286
Author(s):  
Tracey Wade ◽  
Jamie-Lee Pennesi ◽  
Yuan Zhou
Keyword(s):  
Eating Disorders ◽  
Eating Disorder ◽  
False Positive Rate ◽  
Area Under The Curve ◽  
Rate Sensitivity ◽  
True Positive Rate ◽  
Eating Disorder Examination Questionnaire ◽  
Eating Disorder Examination ◽  
Positive Rate ◽  
The Relationship

Objective: Currently eligibility for expanded Medicare items for eating disorders (excluding anorexia nervosa) require a score ⩾ 3 on the 22-item Eating Disorder Examination-Questionnaire (EDE-Q). We compared these EDE-Q “cases” with continuous scores on a validated 7-item version of the EDE-Q (EDE-Q7) to identify an EDE-Q7 cut-off commensurate to 3 on the EDE-Q. Methods: We utilised EDE-Q scores of female university students ( N = 337) at risk of developing an eating disorder. We used a receiver operating characteristic (ROC) curve to assess the relationship between the true-positive rate (sensitivity) and the false-positive rate (1-specificity) of cases ⩾ 3. Results: The area under the curve showed outstanding discrimination of 0.94 (95% CI: .92–.97). We examined two specific cut-off points on the EDE-Q7, which included 100% and 87% of true cases, respectively. Conclusion: Given the EDE-Q cut-off for Medicare is used in conjunction with other criteria, we suggest using the more permissive EDE-Q7 cut-off (⩾2.5) to replace use of the EDE-Q cut-off (⩾3) in eligibility assessments.

Validation of Eating Disorder Examination Questionnaire (EDE-Q) –Spanish Version– for Screening Eating Disorders

2012 ◽  
Vol 15 (2) ◽  
pp. 817-824 ◽  
Author(s):  
María Angeles Peláez-Fernández ◽  
Francisco Javier Labrador ◽  
Rosa María Raich
Keyword(s):  
Eating Disorders ◽  
Eating Disorder ◽  
Negative Predictive Value ◽  
Internal Consistency ◽  
Predictive Value ◽  
Spanish Version ◽  
Screening Questionnaire ◽  
Eating Disorder Examination ◽  
Eating Disorders Examination ◽  
Sensitivity Specificity

This research examines the internal consistency, convergent validity, and sensitivity, specificity, and positive and negative predictive value of the Spanish version of the Eating Disorder Examination-Self-Report Questionnaire (S-EDE-Q), as a screening questionnaire for eating disorders (ED) in a community sample. Participants were 1543 male and female Spanish-speaking students (age range: 12-21 years), who volunteered to complete the S-EDE-Q and the EAT-40. The Spanish version of the Eating Disorders Examination (S-EDE) interview, 12th edition, was administered to 602 of the students. Acceptable internal consistency for the four subscales of the S-EDE-Q was obtained (α ≥ .74). Corrected pointbiserial correlation performed with the 22 items included in the S-EDE-Q subscales showed acceptable values for all the items. The EAT-40 Dieting subscale correlated highly and positively with the four S-EDE-Q subscales (r ≥ .70). Acceptable results in sensitivity, specificity, and positive and negative predictive value when compared with the EDE were found. Correlation between S-EDE and S-EDE-Q diagnoses was positive and significant. Overall, results support the psychometric adequacy of the S-EDE-Q as a screening questionnaire for ED in community samples.

scholarly journals Menstruation disorders in adolescents with eating disorders – target body mass index percentiles for their resolution

2014 ◽  
Vol 12 (2) ◽  
pp. 175-180 ◽  
Author(s):  
Beatriz Vale ◽  
Sara Brito ◽  
Lígia Paulos ◽  
Pascoal Moleiro
Keyword(s):  
Body Mass Index ◽  
Eating Disorders ◽  
Anorexia Nervosa ◽  
Eating Disorder ◽  
Body Mass ◽  
Female Adolescents ◽  
Secondary Amenorrhea ◽  
Not Otherwise Specified ◽  
Initial Body Mass Index ◽  
The Ideal

Objective To analyse the progression of body mass index in eating disorders and to determine the percentile for establishment and resolution of the disease.Methods A retrospective descriptive cross-sectional study. Review of clinical files of adolescents with eating disorders.Results Of the 62 female adolescents studied with eating disorders, 51 presented with eating disorder not otherwise specified, 10 anorexia nervosa, and 1 bulimia nervosa. Twenty-one of these adolescents had menstrual disorders; in that, 14 secondary amenorrhea and 7 menstrual irregularities (6 eating disorder not otherwise specified, and 1 bulimia nervosa). In average, in anorectic adolescents, the initial body mass index was in 75thpercentile; secondary amenorrhea was established 1 month after onset of the disease; minimum weight was 76.6% of ideal body mass index (at 4th percentile) at 10.2 months of disease; and resolution of amenorrhea occurred at 24 months, with average weight recovery of 93.4% of the ideal. In eating disorder not otherwise specified with menstrual disorder (n=10), the mean initial body mass index was at 85thpercentile; minimal weight was in average 97.7% of the ideal value (minimum body mass index was in 52nd percentile) at 14.9 months of disease; body mass index stabilization occured at 1.6 year of disease; and mean body mass index was in 73rd percentile. Considering eating disorder not otherwise specified with secondary amenorrhea (n=4); secondary amenorrhea occurred at 4 months, with resolution at 12 months of disease (mean 65th percentile body mass index).Conclusion One-third of the eating disorder group had menstrual disorder − two-thirds presented with amenorrhea. This study indicated that for the resolution of their menstrual disturbance the body mass index percentiles to be achieved by female adolescents with eating disorders was 25-50 in anorexia nervosa, and 50-75, in eating disorder not otherwise specified.

scholarly journals Διερεύνηση της μεταγνωσιακής λειτουργίας και της εναισθησίας στις διαταραχές πρόσληψης τροφής

2020 ◽  
Author(s):  
Γεώργιος Γεωργαντόπουλος
Keyword(s):  
Eating Disorders ◽  
Eating Disorder ◽  
Depression Scale ◽  
Anxiety And Depression ◽  
Hospital Anxiety ◽  
Obsessive Compulsive ◽  
Eating Disorder Examination Questionnaire ◽  
Self Reflection ◽  
Eating Disorder Examination

Η παρούσα μελέτη αποσκοπούσε στη διερεύνηση του σύνθετου ρόλου των δυσλειτουργικών μεταγνωσιακών πεποιθήσεων, της αναστοχαστικότητας, της παραληρητικότητας και της εναισθησίας στις Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής (ΔΠΤ), των μεταξύ τους σχέσεων και των πιθανών συσχετίσεών τους τόσο με ειδικά όσο και με συνοδά συμπτώματα. Το Ερωτηματολόγιο για τις Μεταγνωσίες (Metacognitive Questionnaire-30, MCQ-30), η κλίμακα για την εκτίμηση της αναστοχαστικότητας και της αυτεπίγνωσης (Self-Reflection and Insight Scale-SRIS), η Συνέντευξη για την Εκτίμηση της Εναισθησίας στις Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής (Interview based Schedule for the Assessment of Insight in Eating Disorders), η Κλίμακα Εκτίμησης των Πεποιθήσεων Brown (Brown Assessment of Beliefs Scale, BABS), το Ερωτηματολόγιο για την Εξέταση των Διατροφικών Διαταραχών (Eating Disorder Examination Questionnaire, EDE-Q), η Νοσοκομειακή Κλίμακας Άγχους και Κατάθλιψης (Hospital Anxiety and Depression Scale, HADS) και η Κλίμακα Ιδεοψυχαναγκαστικών Συμπτωμάτων (Maudsley Obsessive-Compulsive Inventory - MOCI) χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση 44 γυναικών ασθενών με Ψυχογενή Ανορεξία (ΨΑ), 50 γυναικών ασθενών με Ψυχογενή Βουλιμία (ΨΒ) και 37 γυναικών υγιών μαρτύρων. Οι ασθενείς με ΨΑ και ΨΒ παρουσίασαν υψηλότερες βαθμολογίες δυσλειτουργικών μεταγνωσιακών πεπoιθήσεων, οι οποίες συσχετίζονταν θετικά τόσο με τα ειδικά συμπτώματα των διατροφικών διαταραχών όσο και τα συνοδά συμπτώματα άγχους, κατάθλιψης και ψυχαναγκαστικότητας. Τόσο οι ασθενείς με ΨΑ όσο και εκείνοι με ΨΒ παρουσίασαν υψηλότερες βαθμολογίες από τους υγιείς μάρτυρες στη συνολική βαθμολογία της κλίμακας MCQ-30, και στις υποκλίμακες θετικές πεποιθήσεις σχετικές με την ανησυχία, αρνητικές πεποιθήσεις σχετικά με την απώλεια ελέγχου και τον κίνδυνο που η ανησυχία συνεπάγεται και ανάγκη για έλεγχο της σκέψης. Οι ασθενείς με ΨΑ επιπλέον εμφάνισαν υψηλότερη βαθμολογία από τις υγιείς μάρτυρες στη βαθμολογία της υποκλίμακας νοητική αυτοσυνείδηση. Οι αρνητικές πεποιθήσεις σχετικά με την απώλεια ελέγχου και τον κίνδυνο που η ανησυχία συνεπάγεται και ανάγκη για έλεγχο της σκέψης εμφάνισαν τις ισχυρότερες θετικές συσχετίσεις με τα ειδικά συμπτώματα των διατροφικών διαταραχών και τη συνοδό συμπτωματολογία άγχους, κατάθλιψης και ψυχαναγκαστικότητας. Σε αναλύσεις παλινδρόμησης οι δυσλειτουργικές μεταγνωσιακές πεποιθήσεις προέβλεπαν το 21%, 38%, 25% και 28% της διακύμανσης στις συνολικές βαθμολογίες των EDE-Q, HADS-Anxiety, HADS-Depression και MOCI, αντίστοιχα. Οι αναλύσεις διαμεσολάβησης ανέδειξαν πως η συνοδός συμπτωματολογία δεν διαμεσολαβεί τη σχέση μεταξύ δυσλειτουργικών μεταγνωσιακών πεποιθήσεων και ειδικών συμπτωμάτων των ΔΠΤ. Κατά συνέπεια, οι δυσλειτουργίες στις μεταγνωσιακές πεποιθήσεις μπορεί να αντικατοπτρίζουν ένα κοινό, δια-διαγνωστικό μονοπάτι στην ΨΑ και ΨΒ προς ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων σε ασθενείς με ΔΠΤ. Σε ό,τι αφορά τις συσχετίσεις μεταξύ άλλων μεταγνωσιακών παραγόντων και των κλινικών συμπτωμάτων, η αυτεπίγνωση βρέθηκε να σχετίζεται στατιστικά σημαντικά θετικά με την ανησυχία για την τροφή, τη συνολική βαθμολογία EDE-Q και τη συνοδό συμπτωματολογία άγχους, κατάθλιψης και ψυχαναγκαστικότητας. Η αυτεπίγνωση βρέθηκε να σχετίζεται στατιστικά σημαντικά θετικά και με δυσλειτουργικές μεταγνωσιακές πεποιθήσεις όπως αρνητικές πεποιθήσεις σχετικά με την απώλεια ελέγχου και τον κίνδυνο που η ανησυχία συνεπάγεται, ανάγκη για έλεγχο της σκέψης, θετικές πεποιθήσεις σχετικές με την ανησυχία, και νοητική αυτοπεποίθηση. Τα αποτελέσματα αυτά υποδυκνείουν πως η αυτεπίγνωση στις ασθενείς με ΔΠΤ, πιθανώς αντανακλά την τάση τους τείνουν να υπερεκτιμούν τη δική τους μάλλον στενή και άκαμπτη παρακολούθηση της εσωτερικής τους κατάστασης. Αντιθέτως, υπήρξε στατιστικά σημαντικά αρνητική συσχέτιση μεταξύ της αναστοχαστικότητας και των δυσλειτουργικών μεταγνωσιακών πεποιθήσεων νοητική αυτοσυνείδηση, ανάγκη για έλεγχο της σκέψης και αρνητικές πεποιθήσεις σχετικά με την απώλεια ελέγχου και τον κίνδυνο που η ανησυχία συνεπάγεται, εύρημα που υποδυκνείει πως οι ασθενείς με ΔΠΤ είναι ικανές για εμπλοκή σε υγιείς αναστοχαστικές διαδικασίες. Μόνο ορισμένες ασθενείς με ψυχογενή ανορεξία και όχι οι ασθενείς με ψυχογενή βουλιμία κατηγοριοποιήθηκαν ως έχουσες παραληρητικές πεποιθήσεις. Ειδικότερα, η ομάδα της ψυχογενούς ανορεξίας περιοριστικού τύπου, ΨΑ-Π εμφάνισε σε μεγαλύτερη συχνότητα παραληρητικές πεποιθήσεις (33,33%) από τις ασθενείς με υπερφαγικού / καθαρτικού τύπου ψυχογενή ανορεξία, ΨΑ-ΥΚ (13,04%). Σε όλες τις υποομάδες ασθενών υπήρξαν ασθενείς που κατηγοριοποιήθηκαν ως έχουσες πτωχή εναισθησία. Ο βαθμός παραληρητικότητας στις ασθενείς με ΨΑ βρέθηκε να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά θετικά με τον Περιορισμό της τροφής, ενώ στις ασθενείς με ΨΒ βρέθηκε να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά θετικά με την Ανησυχία για το σχήμα σώματος, Ανησυχία για το βάρος σώματος, τη συνολική βαθμολογία EDE-Q και τη συνοδό συμπτωματολογία, δηλαδή άγχος, κατάθλιψη και ψυχαναγκαστικότητα. Η κλινική εναισθησία στις ασθενείς με ΨΑ βρέθηκε να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά αρνητικά με τον περιορισμό της τροφής, ενώ στις ασθενείς με ΨΒ η κλινική εναισθησία βρέθηκε να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά αρνητικά με την ανησυχία για το σχήμα σώματος, την ανησυχία για το βάρος σώματος, τη συνολική βαθμολογία EDE-Q, και την ψυχαναγκαστικότητα. Παρατηρήθηκε ισχυρή στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού παραληρητικότητας και της κλινικής εναισθησίας στις ασθενείς με ΔΠΤ. Τα ανωτέρω ευρήματα επιβεβαιώνουν τη σημασία της αξιολόγησης των παραμέτρων αυτών στην κλινική πρακτική. Κατά συνέπεια, η ίδια η στάση του θεραπευτή, η θεραπευτική σχέση αλλά και η ίδια η θεραπεία θα πρέπει να προσεγγίσει τα ελλείμματα εναισθησίας ώστε να οικοδομηθεί σταδιακά μία κατάλληλη θεραπευτική συμμαχία. Στην ομάδα ασθενών με ΨΒ στατιστικά σημαντικές θετικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ του βαθμού παραληρητικότητας με δυσλειτουργικές μεταγνωσιακές πεποιθήσεις και ειδικότερα τις αρνητικές πεποιθήσεις σχετικά με την απώλεια ελέγχου και τον κίνδυνο που η ανησυχία συνεπάγεται, την ανάγκη για έλεγχο της σκέψης και τη νοητική αυτοπεποίθηση. Αντιθέτως, οι δυσλειτουργικές μεταγνωσιακές πεποιθήσεις ανησυχία σχετικά με την απώλεια ελέγχου και τον κίνδυνο που η ανησυχία συνεπάγεται και η ανάγκη για έλεγχο της σκέψης σχετίζονταν στατιστικά σημαντικά αρνητικά με την επίγνωση του νοσηρού, την επίγνωση συμπτωμάτων και τη συμμόρφωση με τη θεραπεία.

Was passiert nach dem letzten Klick?

2016 ◽  
Vol 45 (1) ◽  
pp. 26-35
Author(s):  
Ruth von Brachel ◽  
Anja Windgassen ◽  
Katrin Hötzel ◽  
Gerrit Hirschfeld ◽  
Silja Vocks
Keyword(s):  
Eating Disorders ◽  
Eating Disorder ◽  
Stages Of Change ◽  
Self Esteem ◽  
Eating Disorder Examination Questionnaire ◽  
Eating Disorder Examination ◽  
Internetbasierte Interventionen

Zusammenfassung. Theoretischer Hintergrund: Bisherige Studien zeigen, dass internetbasierte Interventionen kurzfristig die Veränderungsmotivation bei Essstörungen verbessern können. Zur Stabilität dieser Effekte ist jedoch wenig bekannt. Fragestellung: Wie entwickeln sich die Veränderungsmotivation, die Essstörungspsychopathologie und das Selbstwertgefühl 8 Wochen nach Abschluss eines internetbasierten Motivationsprogramms? Methode: Neunzig Frauen bearbeiteten den Stages of Change Questionnaire for Eating Disorders, den Eating Disorder Examination-Questionnaire und die Rosenberg Self-Esteem-Scale unmittelbar (Post) sowie 8 Wochen nach Abschluss der Intervention (Katamnese). Ergebnisse: Es zeigten sich stabile Effekte in der Veränderungsmotivation sowie im Selbstwertgefühl. Zusätzlich zeigten sich in der Essstörungspsychopathologie signifikante Verbesserungen. Schlussfolgerungen: Die Studie belegt die längerfristige Wirksamkeit eines internetbasierten Motivationsprogramms für Frauen mit Essstörungen.

Prevalence and Long-Term Course of Lifetime Eating Disorders in an Adult Australian Twin Cohort

2006 ◽  
Vol 40 (2) ◽  
pp. 121-128 ◽  
Author(s):  
Tracey D. Wade ◽  
Jacqueline L. Bergin ◽  
Marika Tiggemann ◽  
Cynthia M. Bulik ◽  
Christopher G. Fairburn
Keyword(s):  
Eating Disorders ◽  
Eating Disorder ◽  
Binge Eating ◽  
Diagnostic Group ◽  
Lifetime Prevalence ◽  
Community Studies ◽  
Eating Disturbance ◽  
Eating Disorder Examination ◽  
Not Otherwise Specified

Objective: Few studies exist that have examined the spectrum and natural long-term course of eating disturbance in the community. We examine the lifetime prevalence and long-term course of anorexia nervosa (AN), bulimia nervosa (BN) and eating disorder not otherwise specified (EDNOS) in an adult female twin population. Method: Female twins (n = 1002) from the Australian Twin Registry, aged 28–39 years, were assessed using the Eating Disorder Examination, revised to yield lifetime diagnostic information. For women with lifetime eating disorders, the assessment occurred, on average, 14.52 years (SD = 5.65) after onset of their disorder. Results: In accordance with other community studies, we found a 1.9% lifetime prevalence of AN, with an additional 2.4% who met the criteria for ‘partial AN’ (absence of amenorrhea). Criteria for BN were met by 2.9% of the women, an additional 2.9% of women met criteria for binge eating disorder, while 5.3% met criteria for purging disorder unaccompanied by binge eating (EDNOS-p). Eleven (7%) of the women with lifetime eating disorders had a current eating disorder. Each diagnostic group continued to be differentiated by current eating pathology from women without lifetime eating disorders. Although approximately 75% of the women had a good outcome, less than 50% of each diagnostic group was asymptomatic. Conclusions: Eating disorders tend to improve over time often reaching subdiagnostic levels of severity, but only a minority of sufferers becomes asymptomatic. The DSM-IV diagnosis EDNOS needs to be considered in studies of the prevalence and course of eating disorders.

Measuring the Specific Psychopathology of Eating Disorder Patients

1993 ◽  
Vol 27 (3) ◽  
pp. 506-511 ◽  
Author(s):  
P. J. V. Beumont ◽  
E. M. Kopec-Schrader ◽  
P. Talbot ◽  
S. W. Touyz
Keyword(s):  
Eating Disorders ◽  
Anorexia Nervosa ◽  
Eating Disorder ◽  
Structured Interview ◽  
Eating Disorder Examination ◽  
Australian Context ◽  
Dsm Iv

Cooper and Fairburn's Eating Disorder Examination (EDE) is a semi-structured interview designed to assess the specific psychopathology of eating disorder subjects. It was employed in a study of 116 Sydney patients for 2 purposes: first, to determine its usefulness in an Australian context; and second, to compare patients with anorexia nervosa, bulimia and atypical eating disorder. The instrument appears to be quite appropriate for studies in Australia. With respect to the second aim, the results emphasize the essential similarity in psychopathology between the three diagnostic groups. The relevance of this latter finding to the categorisation of eating disorders in the DSM-IV proposals is discussed.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document