Scarlet Flax Linum grandiflorum (L.) In Vitro Cultures as a New Source of Antioxidant and Anti-Inflammatory Lignans

In vitro cultures of scarlet flax (Linum grandiflorum L.), an important ornamental flax, have been established as a new possible valuable resource of lignans and neolignans for antioxidant and anti-inflammatory applications. The callogenic potential at different concentrations of α-naphthalene acetic acid (NAA) and thidiazuron (TDZ), alone or in combinations, was evaluated using both L. grandiflorum hypocotyl and cotyledon explants. A higher callus induction frequency was observed on NAA than TDZ, especially for hypocotyl explants, with a maximum frequency (i.e., 95.2%) on 1.0 mg/L of NAA. The presence of NAA (1.0 mg/L) in conjunction with TDZ tended to increase the frequency of callogenesis relative to TDZ alone, but never reached the values observed with NAA alone, thereby indicating the lack of synergy between these two plant growth regulators (PGRs). Similarly, in terms of biomass, NAA was more effective than TDZ, with a maximum accumulation of biomass registered for medium supplemented with 1.0 mg/L of NAA using hypocotyls as initial explants (DW: 13.1 g). However, for biomass, a synergy between the two PGRs was observed, particularly for cotyledon-derived explants and for the lowest concentrations of TDZ. The influence of these two PGRs on callogenesis and biomass is discussed. The HPLC analysis confirmed the presence of lignans (secoisolariciresinol (SECO) and lariciresinol (LARI) and neolignan (dehydrodiconiferyl alcohol [DCA]) naturally accumulated in their glycoside forms. Furthermore, the antioxidant activities performed for both hypocotyl- and cotyledon-derived cultures were also found maximal (DPPH: 89.5%, FRAP 866: µM TEAC, ABTS: 456 µM TEAC) in hypocotyl-derived callus cultures as compared with callus obtained from cotyledon explants. Moreover, the anti-inflammatory activities revealed high inhibition (COX-1: 47.4% and COX-2: 51.1%) for extract of hypocotyl-derived callus cultures at 2.5 mg/L TDZ. The anti-inflammatory action against COX-1 and COX-2 was supported by the IC50 values. This report provides a viable approach for enhanced biomass accumulation and efficient production of (neo)lignans in L. grandiflorum callus cultures.

Пропозиції щодо реконструкції парку села Піківець Уманського району

Парк у с. Піківець Уманського району Черкаської області було закладено у 50-60-х роках ХХ ст. у центрі села, а саме біля сільського клубу. Насамперед потрібно провести санітарне рубання та обрізування дерев. Пропонуємо підсіяти мавританський газон, а в місці, де зростає пирій повзучий (Elytrigia repens L.), повністю замінити травостій на газон. Згідно з проектом розширюється стежкова мережа. Запропоновано створення доріжок з бетонної тротуарної плитки завширшки 0,75 та 1,5 м. Деякі стежки виконуватимуть транзитну роль, а деякі сполучатимуть окремі елементи парку. З малих архітектурних форм у парку встановлюємо альтанку для відпочинку. Також запропоновано збільшити кількість лавок, додавши дугоподібну лавку на круглому майданчику, у центрі якого розміщуватиметься клумба. Позаду кругової лавки, у північно-східній частині парку запроектовано створення декоративної групи з кущів. Асортимент рослин для цієї групи включає: Berberis thunbergii DC, Forsythia europaea Deg. et Bald., Pyracantha coccinea (L.) M. Roem, Syringa vulgaris L., Cotoneaster horizontalis Decne. Для клумб використовуємо цибулькові ранньоквітучі види, а також переважно тіньовитривалі багаторічники. Рекомендуємо створити мавританський газон, до складу якого входять: костриця червона (Festuca rubra L.), райграс пасовищний (Lolium perenne L.), тонконіг лучний (Poa pratensis L.), мак польовий (Papaver rhoeas L.), льон великоквітковий (Linum grandiflorum Desf.), ромашка лікарська (Matricaria recutita L.), низькорослі сорти космеї (Cosmos Cav.), чорнобривці мексиканські (Tagetes tenuifolia Сav.), гіпсофіла повзуча (Gypsophila muralis L.), гіпсофіла витончена (Gypsophila elegans M. Bieb.).

Antischistosomal Activity of Two Active Constituents Isolated from the Leaves of Egyptian Medicinal Plants

Highlights D-mannitol, a naturally occurring sugar isolated from the leaves Ixora undulata Roxb., and a linear chain pectin homogalacturonan (HG) polysaccharide isolated from the leaves of Linum grandiflorum Desf. (scarlet flax) were evaluated for their therapeutic effect against schistosomiasis with biochemical and histochemical evaluations, and compared with the reference drug praziquantel, to assess the antioxidant and antischistosomal effects of D-mannitol and pectin. In this paper, we investigate the role of two active constituents isolated from the leaves of Egyptian medicinal plants. D-mannitol a naturally occurring sugar isolated from the leaves Ixora undulata Roxb., and the pectin a linear chain homogalacturonan (HG) polysaccharide isolated from the leaves of Linum grandiflorum Desf. (scarlet flax). Both are evaluated for their therapeutic effect against schistosomiasis with biochemical and histochemical evaluations and compared with praziquantel, a reference drug. Biochemical studies of hepatic glucose, the glycogen content, and total serum protein were carried out, and histochemical evaluations through serum protein fractions separated by polyacrylamide gel electrophoresis with different molecular weights (260–10 kDa) were made in all groups, in addition to liver and body weight. D-mannitol and pectin show a remarkable effect in enhancing liver and kidney functions through enhancing most protein fractions in the serum of mice infected with Schistosoma mansoni. Also, the glucose and glycogen content in injured liver tissues improved, in addition liver and body weight in the infected groups. Thus they may be of therapeutic potential in the treatment hepatoxicity and nephrotoxicity.

Η χλωρίδα και η βλάστηση της νήσου Καλύμνου (Δωδεκάνησα)

Βασικός στόχος της διατριβής είναι η καταγραφή της ιθαγενούς και επιγενούς χλωρίδας της Καλύμνου, καθώς και η φυτοκοινωνιολογική μελέτη και καταγραφή των μονάδων βλάστησης του νησιού.H χλωρίδα της Καλύμνου αποτελείται από 831 taxa, 242 από τα οποία αναφέρονται για πρώτη φορά από το νησί. Το Linum grandiflorum Desf. αναφέρεται ως νέο επιγενές για την Ελλάδα. Πολυπληθέστερη οικογένεια είναι τα Leguminosae. Στο βιοφάσμα της Καλύμνου υπερέχουν τα θερόφυτα, ενώ στο χωρολογικό φάσμα τα Μεσογειακά γεωστοιχεία, από τα οποία σημαντική παρουσία έχουν τα Ανατολικομεσογειακά γεωστοιχεία. Στο χωρολογικό φάσμα της επιγενούς χλωρίδας, η οποία περιλαμβάνει 61 taxa, υπερτερούν τα Αμερικανικά γεωστοιχεία. Έπειτα από σύγκριση της χλωρίδας της Καλύμνου με τη χλωρίδα γειτονικών νησιών, με χρήση του δείκτη ομοιότητας του Sørensen, προκύπτει ότι η Κάλυμνος παρουσιάζει τη μεγαλύτερη χλωριδική συγγένεια με την Κω και τη Ρόδο. Στη χλωρίδα της Καλύμνου περιλαμβάνονται 17 ελληνικά ενδημικά taxa, 5 από τα οποία είναι τοπικά ενδημικά του Ανατολικού Αιγαίου. Από το σύνολο της χλωρίδας, 54 taxa περιλαμβάνονται σε εθνικούς και διεθνείς καταλόγους σπάνιων και απειλούμενων φυτών. Σύμφωνα με παρατηρήσεις μας, τρία taxa αμμόφιλης βλάστησης, με σημαντικότερο το Pancratium maritimum L., απειλούνται με εξαφάνιση από το νησί.Η βλάστηση μελετήθηκε με χρήση της μεθόδου Braun-Blanquet. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 152 φυτοληψίες. Tα αποτελέσματα της φυτοκοινωνιολογική έρευνας δείχνουν ότι η βλάστηση της Καλύμνου εντάσσεται σε 10 κλάσεις (Quercetea ilicis, Cisto-Micromerietea julianae, Crithmo-Staticetea, Saginetea maritimae, Cakiletea maritimae, Asplenietea trichomanis, Nerio-Tamaricetea, Thero-Brachypodietea ramosi, Stellarietea mediae και Isoeto-Nano-Juncetea). Στις 7 πρώτες αναγνωρίστηκαν συνολικά 9 τάξεις, 10 ενώσεις, 7 φυτοκοινωνίες και μία υποφυτοκοινωνία, καθώς επίσης και 16 φυτοκοινότητες, οι οποίες δε φαίνεται να αντιστοιχούν σε γνωστές από τη βιβλιογραφία φυτοκοινωνίες. Κάποιοι από τους τύπους βλάστησης που εντοπίστηκαν στην Κάλυμνο είναι σπάνιοι στο νησί, ενώ αρκετοί εμφανίζονται ιδιαίτερα υποβαθμισμένοι, κυρίως λόγω ανθρωπίνων δραστηριοτήτων.