ALKYLATION OF TRIETHYL ESTER OF PHOSPHONOACETIC ACID AND DIETHOXYCYANOMETHYLPHOSPHONATE WITH HALOIDACETALS AND PRODUCTS OF THEIR TRANSFORMATION

The method was developed for synthesis of hard-to-reach phosphorylated aldehides with hidden carbonyl group. As compounds with active methylene group triethyl ethers of phosfonacetic acid and diethoxycianomethyl phosfonate were used at the condensation with bromo- and chloroacetals to produce the corresponding acetals. It was found that in the mentioned phosphonates the alkylation by haloid acetal occurs exceptionally on the carbon atom of active methylene group, not touching the nitrile and ester groups. The hydrolysis of obtained phosphorylated acetals led to preparation of phosphorylated aldehydes. It was found that an application of chlorinated acetals led to decreasing the yield of final products. On the basis of obtained aldehydes the corresponding hydrozones were prepared. The latter in the course of reaction undergoes the conversion occurring on the nitrile and ester groups. The high reaction activity of synthesized phosphorylated acetals was used in the further synthesis of different kind of phosphoroganic compounds. The reaction of phosphorylated aldehydes with hydrazine led to obtaining the nitrogen and phosphor containing organic compounds. The structures of synthesized compounds were studied and proved by IR and NMR spectroscopy methods. Forcitation: Ismailov V.M., Yusubov N.N., Sadykhova N.D., Ibragimova G.G., Mamedov I.A. Alkylation of triethyl ester of phosphonoacetic acid and diethoxycyanomethylphosphonate with haloidacetals and products of their transformation. Izv. Vyssh. Uchebn. Zaved. Khim. Khim. Tekhnol. 2017. V. 60. N 2. P. 13-16.

Exploring the role of the α-carboxyphosphonate moiety in the HIV-RT activity of α-carboxy nucleoside phosphonates

The importance of the α-carboxy phosphonoacetic acid moiety to achieve RT inhibition, without the need for prior phosphorylation, is confirmed.

Συνθετική και δομική χαρτογράφηση ανόργανων-οργανικών υβριδικών υλικών και μελέτη των ιδιοτήτων τους

Το αντικείµενο της παρούσας διατριβής επικεντρώνεται σε τρεις κύριους άξονες: (α) Τη σύνθεση πορωδών ανόργανων-οργανικών υβριδικών υλικών µε βάση σκελετούς που αποτελούνται από µεταλλικά ιόντα, (πολυ)φωσφονικά οξέα και ένα πολυπυριδινικό συν-υποκαταστάτη. (β) Tον πλήρη φασµατοσκοπικό και δοµικό χαρακτηρισµό τους και (γ) Την προκαταρκτική µελέτη των ιδιοτήτων τους. Η παρούσα διατριβή αξιοποιεί τις ιδιότητες των φωσφονικών υποκαταστατών προς δηµιουργία ανόργανων-οργανικών υβριδικών υλικών, η δοµή των οποίων βασίζεται σε µεταλλοφωσφονικούς σκελετούς, αλλά που ενσωματώνει και έναν δεύτερο πολυπυριδινικό υποκαταστάτη (συν-υποκαταστάτη). Απώτερος στόχος αυτής της έρευνας είναι η συστηµατική συλλογή µεγάλου αριθµού τέτοιων υλικών µε ποικιλία δοµικών χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων. Η δοµική ποικιλότητά τους εξαρτάται από τη φύση του συν-υποκαταστάτη και αναμένεται να έχει σηµαντικές επιπτώσεις στις ιδιότητές τους.Έτσι, στα συνθετικά συστήματα που σχεδιάστηκαν χρησιμοποιήθηκαν: (α) μονο- και διφωσφονικοί καθώς και καρβοξυφωσφονικοί και υδροξυ-φωσφονικοί υποκαταστάτες, όπως phenylphosphonic acid (PPA), ethane-diphosphonic acid (EDPA), 1-hydroxyethylidene-1,1-diphosphonic acid (HEDP), 3-phosphonopropionic acid (CEPA), και phosphonoacetic acid (PAA).(β) δισθενή μεταλλικά ιόντα: Cu2+, Ni2+, Mn2+, Co2+ και Zn2+. (γ) Συνυποκαταστάτες, όπως οι χηλικοί 2,2’-bipyridine, 1,10-phenanthroline, και ο γεφυρωτικός 4,4’-bpy.Με βάση την παρούσα διατριβή μπορούν να εξαχθούν κάποια γενικά συμπεράσματα:(α) Χηλικοί Ν-ετεροκυκλικοί υποκαταστάτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στις συνθετικές πορείες των μεταλλοφωσφονικών υλικών και να επηρεάσουν δραματικά το τελικό προϊόν της σύνθεσης όσον αφορά δομή και διαστάσεις, με αποτέλεσμα να παράγονται υλικά με κατευθυνόμενη κατά κάποιον τρόπο σύνθεση δημιουργώντας είτε πόρους είτε κανάλια τα οποία δύναται να χρησιμοποιηθούν σε διάφορες εφαρμογές.(β) Όλοι οι συνυποκαταστάτες που χρησιμοποιήθηκαν, χηλικοί (2,2′-bpy, phen) ή γεφυρωτικοί (4,4’-bpy) συναρμόζονται στα μεταλλικά ιόντα που ανήκουν στα στοιχεία μετάπτωσης του περιοδικού πίνακα (Cu2+, Ni2+, Zn2+, Co2+, Mn2+), παρουσία διαφόρων φωσφονικών υποκαταστατών (HEDP, PPA, PAA, CEPA, και EDPA) δίνοντας ιοντικά σύμπλοκα ή πολυμερή συναρμογής διαστάσεων 1D, 2D, ή 3D.(γ) Τα μόρια φωσφονικού μπορούν να δράσουν ως αντισταθμιστικά ιόντα ενώ ταυτόχρονα γεφυρώνουν τις δομές όπως στο υλικό [Ni(4,4’-bpy)(EDPA)(H2O)4]·H2O(δ) Η γεωμετρία των μεταλλικών κέντρων οφείλεται κατά κύριο λόγω στο είδος του φωσφονικού που χρησιμοποιείται. Έτσι η παρατηρείται η διακύμανση των αριθμών ένταξης που αναφέρθηκαν παραπάνω για τα μεταλλικά ιόντα που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη. (ε) Βασικός παράγοντας για την διαμόρφωση και την τελική δομή των υλικών ήταν οι αλληλεπιδράσεις τύπου π-π μεταξύ των αρωματικών δακτυλίων των Ν-ετεροκυκλικών μορίων που χρησιμοποιήθηκαν αλλά και από τους σχηματιζόμενους δεσμούς υδρογόνου.