Listen and talk to the older patients: a critical emancipatory reflection on the practice of communication issues

Objective Reflection is a process of deliberating thinking and examining one’s practice in the past and thereby encouraging nurses to make improvements in future care delivery. This work outlines a piece of reflection involving the practice of communication between nurses and the elderly, to emancipate the authors from their constraints, help to find values as practitioners, and gain a greater understanding of the nurse–patient relationship. Methods Using Smyth’s four-stage model as a guide, as well as empirical and theoretical knowledge on nurse–patient relationships, this paper presents a deep reflection on the relationship that the authors developed with elderly patients and their families, encountered during the practice as a nurse. By applying the four main stages consisting of describe, inform, confront, and reconstruct, this model enabled the authors to frame, describe the practice issue, and explore the meaning behind it, which helps to facilitate a structured reflection. Results Critical emancipatory reflection, in association with the Espoused theory and Theory-in-use, as well as reflexivity, critical social theory, and hegemony, was applied to uncover the various power relationships and constraining forces in the authors’ practice involved in communicating with the elderly, such as the underlying false consciousness, hegemony, hidden assumptions, influential values, and dominant power structure, which are subtle and persuasive. By applying this process of critical reflection, transformative practice could be achieved. Conclusions The process of critical reflection facilitated the development of the abilities required to develop and maintain the nurse– patient relationship. It helps to enhance the care of old patients and their families, which illuminates the future nursing practice.

The information ethics perception gaps between Chinese and American students

Purpose The purpose of this paper is to understand the impact of Chinese culture on the information ethics perception gaps between Chinese and American students. Design/methodology/approach Using a qualitative approach, this study utilizes Kohlberg’s Cognitive Moral Development model and an open-ended questionnaire to measure and analyze the gaps among information ethics perceptions of students from Taiwan, Mainland China, Hong Kong, and the USA, and to assess the extent to which the gaps are influenced by Chinese culture. Findings Students’ perceptions of intellectual property, information accuracy, privacy, and accessibility (PAPA) are deeply influenced by national culture. Sub-cultures have significant impact on the perceptions. Political systems, history, and legal environment may also play a role in the differences of PAPA perceptions among the three Chinese societies. The study also revealed that accuracy and intellectual property are the most deficient areas of moral developments in both Chinese and American samples. Research limitations/implications The sample sizes from Hong Kong and the USA were relatively small due to resource and time constraints. In addition, the subjects from Hong Kong and the USA were a little bit older than the subjects from Taiwan and Mainland China due to the fact that universities in HK and USA tend to have more non-traditional students than in universities in Mainland China and Taiwan. Second, the questionnaire is a limited means of studying moral reasoning because the results are likely to reflect espoused theory rather than theory-in-use. Practical implications The educational implication of this study calls for a renewed approach to educate students on the importance of information ethics for the sake of sustained economic development. Originality/value The novelty of this research lies in its interpretation of students’ PAPA perceptions and fresh insights from a Chinese guanxi perspective.

The importance of critical judgment in uncertain disciplines: A comparative case study of undergraduate fine art visual practice

Criticality is an important means to negotiate uncertainty, which has become a characteristic of teaching and learning conditions in postmodern times. This paper draws from an empirical comparative case study conducted in the uncertain discipline of fine art visual practice, where critical judgement and meta-cognition are important for professional contemporary art practice. Charting the curricula intended by staff and the culture experienced by students, the paper considers the relation between the espoused theory of criticality in two art schools and their theory-in-use within assessment structures and cultures. Emphasis is placed on the significance of such approaches to criticality for the student experience and their learning engagement. Emerging discourses of ‘subjectivity’ and a lack of development of student meta-cognition indicated that, at an undergraduate level of study, the curricula of these cases are unwittingly underpreparing their graduates for operating with agential criticality as they enter the uncertain context of contemporary art.

Ο ρόλος των υποκειμενικών αντιλήψεων περί εκπαίδευσης ενηλίκων σε σχέση με τη δράση των γεωπόνων γεωργικών εφαρμογών

Η δημιουργία της Υπηρεσίας Γεωργικών Εφαρμογών (Υ.Γ.Ε.) την δεκαετία του 50 αποτέλεσε μια μοναδική στα Ελληνικά χρονικά μορφή εκπαίδευσης ενηλίκων καθώς συνδύαζε τη μαζικότητα όσον αφορά στους αποδέκτες με την κοινοτική/τοπική ανάπτυξη, την τεχνική βοήθεια με την κοινωνική παρέμβαση, το σχεδιασμό πολιτικής γεωργικής ανάπτυξης με τον εκπαιδευτικό προγραμματισμό. Στα αρχικά/συμβατικά πλαίσια οι γεωργοεφαρμοστές (γεωπόνοι-σύμβουλοι) συνήθως θεωρούνται ως ενδιάμεσοι, συχνά παθητικοί δέκτες, που λαμβάνουν τις εκροές της έρευνας – τεχνολογία και γνώση – και τις μεταβιβάζουν σε αυτούς που θεωρείται ότι τις χρειάζονται, δηλαδή τους γεωργούς. Το μοντέλο αυτό, γνωστό ως μοντέλο της «μεταφοράς τεχνολογίας» ή «γραμμικό μοντέλο διάδοσης της καινοτομίας», είναι αντιπροσωπευτικό της «από-τα-πάνω» προσέγγισης της γεωργικής ανάπτυξης και, κατά συνέπεια, του «συμβατικού» ή «παραδοσιακού» ρόλου των Γ.Ε., υιοθετήθηκε εξαρχής από την Υ.Γ.Ε. η οποία γνώρισε τη χρυσή εποχή της τη δεκαετία του ΄50 έως τα μέσα του ΄60 για να γνωρίσει κάποια υποχώρηση έως την είσοδο της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ (1981). Στη συνέχεια, ακολούθησε μια μακρόχρονη πορεία αποδιοργάνωσης του θεσμού, στη διάρκεια της οποίας η εκπαιδευτική/συμβουλευτική προσέγγιση του θεσμού μπήκε σταδιακά στο περιθώριο. Τα τελευταία χρόνια, παγκόσμια, ο παραδοσιακός ρόλος των Γ.Ε. έχει δώσει τη θέση του σε συμμετοχικές, από «κάτω προς τα πάνω» προσεγγίσεις στο πλαίσιο της βιώσιμης αγροτικής ανάπτυξης. Είναι ευνόητο πως οι δυο διαφορετικές αυτές προσεγγίσεις απαιτούν και διαφορετικούς τύπους γεωργοεφαρμοστών (συμβούλων) ως εκπαιδευτών ενηλίκων. Η φιλοσοφία έχει ορισθεί ως ένα σύστημα αρχών το οποίο παρέχει τον προσανατολισμό όσο αφορά στα πρακτικά ζητήματα και παρέχει το πλαίσιο για την ανάληψη δράσης. Το σύνολο των ατομικών πεποιθήσεων του εκπαιδευτή ενηλίκων και, κατά συνέπεια, του γεωργοεφαρμοστή (συμβούλου) ορίζεται ως εργασιακή φιλοσοφία η κατανόηση της οποίας μπορεί να ενθαρρύνει την ενεργότερη εμπλοκή των γεωργοεφαρμοστών και του αγροτικού πληθυσμού στην αναπτυξιακή διαδικασία, φωτίζοντας επιλογές και πρακτικές, τροποποιώντας εδραιωμένες αντιλήψεις, προσαρμόζοντας το παρεχόμενο εκπαιδευτικό /συμβουλευτικό έργο στις σύγχρονες απαιτήσεις. Μελέτες τα τελευταία χρόνια δείχνουν τον καθοριστικό ρόλο των πεποιθήσεων και της εργασιακής φιλοσοφίας στην εκπαίδευση ενηλίκων και το πώς αυτές επηρεάζουν και σχηματοποιούν την πρακτική. Αποκτά έτσι ιδιαίτερο ενδιαφέρον η διερεύνηση της εργασιακής φιλοσοφίας των Ελλήνων γεωργοεφαρμοστών, ως εκπαιδευτών ενηλίκων, τα τελευταία 40 χρόνια και των μεταβολών που τυχόν επήλθαν αυτό το χρονικό διάστημα, ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα αφενός για την προσαρμοστικότητα και αφετέρου για καταλληλότητα των υφιστάμενων φιλοσοφικών πλαισίων να ανταποκριθούν στις σύγχρονες εξελίξεις και ανάγκες εκπαιδευτικής παρέμβασης στον αγροτικό χώρο. Τα αποτελέσματα μπορούν να αποτελέσουν ένα ερμηνευτικό αλλά και οργανωτικό εργαλείο για την κατανόηση του τρόπου υλοποίησης της συμβουλευτικής /εκπαιδευτικής παρέμβασης στο πεδίο, τη συμβατότητα των επικρατουσών αντιλήψεων για την εκπαίδευση ενήλικων στον Ελληνικό αγροτικό χώρο με τις σύγχρονες απαιτήσεις για συμμετοχικές πρακτικές, καθώς επίσης και την αποτελεσματικότητας της στοχοθεσίας και λειτουργίας των δομών υποστήριξης στον αγροτικό χώρο αλλά και της ανώτατης γεωπονικής εκπαίδευσης. Στη παρούσα έρευνα επιχειρείται μια ώσμωση μεταξύ του συσσωρευμένου ερευνητικού έργου του επιστημονικού πεδίου των γεωργικών εφαρμογών με τις θεωρητικές προσεγγίσεις και τα ερευνητικά δεδομένα του επιστημονικού πεδίου της εκπαίδευσης ενηλίκων. Η διερεύνηση των φιλοσοφιών των γεωπόνων-γεωργοεφαρμοστών, και μάλιστα στο πλαίσιο των σχετικών με τις Γεωργικές Εφαρμογές εκπαιδευτικών και θεσμικών πολιτικών στην Ελλάδα, αποτελεί βασικό στόχο της διατριβής συμβάλλοντας έτσι στην ανάλυση ενός σύνθετου φαινομένου που επηρεάζει καθοριστικά τη γεωργική και, γενικότερα, την αγροτική ανάπτυξη στη χώρα μας. Στο πλαίσιο αυτό επιλέχθηκε το -προερχόμενο από το πεδίο της εκπαίδευσης ενηλίκων- ερευνητικό εργαλείο Philosophy of Adult Education Inventory (PAEI, Zinn 1994, 2004, 2006), προσαρμοσμένο στην πραγματικότητα των Γεωργικών Εφαρμογών. Για την εξαγωγή συμπερασμάτων διερευνήθηκαν με διαφορετικές προσεγγίσεις όχι μόνο οι απόψεις (espoused theory) όπως συναντάται σε αντίστοιχες, ελάχιστες προσεγγίσεις της διεθνούς βιβλιογραφίας αλλά και η πρακτική θεωρία (theory in use) των γεωργοεφαρμοστών προκειμένου να διαπιστωθούν τυχόν ασυνέχειες και χάσματα.Από τη φιλελεύθερη και συμπεριφοριστική φιλοσοφία που εκφράζουν το «γραμμικό μοντέλο διάδοσης της καινοτομίας» του παρελθόντος έως την ανθρωπιστική και ριζοσπαστική φιλοσοφία που εκφράζουν το συμμετοχικό μοντέλο του παρόντος μεσολαβεί σημαντική απόσταση. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας δείχνουν ότι μετά από ένα μακρό χρονικό διάστημα αποδυνάμωσης του θεσμού των Γεωργικών Εφαρμογών, οι Έλληνες γεωργοεφαρμοστές/γεωπόνοι, αν και φαίνεται να κάνουν κάποια βήματα υιοθετώντας, σε κάποιο βαθμό συμμετοχικές πρακτικές, παραμένουν προσκολλημένοι στο παραδοσιακό «γραμμικό μοντέλο διάδοσης της καινοτομίας» του παρελθόντος, τόσο στην ρητορική όσο και στην «πράξη» (όπως αυτή αποτυπάωνεται στην πρακτική θεωρία τους). Η απουσία ή η έλλειψη συστημικής προσέγγισης (τόσο σε θεωρητικό όσο και σε «πρακτικό» επίπεδο) από την πλευρά των νέων Ελλήνων γεωργοεφαρμοστών/γεωπόνων εγείρει ερωτήματα ως προς την επάρκεια της υφιστάμενης εκπαιδευτικής παρέμβασης στον αγροτικό χώρο.

Salient features of Jinnah's politics

Purpose – Jinnah was, to some extent, a successful leader in obtaining his goals of becoming the only spokesperson for Muslims in India and gaining a piece of land for Pakistan but the main question is whether these achievements can be attributed to transactional or transformational strategies. Has he managed transactional or transformational change in terms of political culture? This point will be discussed in the paper. The paper aims to discuss these issues. Design/methodology/approach – A documentary analysis of behaviors, statements and incidents of Jinnah and other relevant personages. Findings – The research shows that Jinnah was neither a transformational nor a charismatic leader. Therefore, his success cannot be attributed to his transformational ideology or charismatic personality. The political maneuvers that he adopted by frequently changing his espoused values and theories-in-use are the sources of his transactional success. Moreover, it is the international events and the vested political interests of the British are among the significant reasons that brought him success. Research limitations/implications – In this work, a detailed comparison has not been made between voluminous theories of leadership because it is beyond the scope of this research. Moreover, it is not the intention of the paper to compare his leadership with that of other leaders; however, the future research in this direction might be useful. Indeed, the relevant leadership examples have been selected from the All India Congress with the major point of reference being the All India Muslim League – the party that brought him real recognition and fame. Practical implications – It is stressed in the research that overt success is not a sufficient criterion to categorize a leader in a specific category without analyzing espoused theory and theories-in-use. The study will help those researchers who are interested in understanding the current political culture of Pakistan. The research will be helpful in enhancing the debate within the theme of leadership, especially transformational, transactional and charismatic. Moreover, the paper will encourage other researchers to compare Jinnah's leadership with that of other political leaders of the world. Originality/value – The research is original as Jinnah's leadership from the perspectives of transformational and transactional leadership styles and the espoused theory and theories-in-use has, so far, not been discussed. It presents significant new arguments and information, which will be in the interest of researchers.

Saying and Doing

Modern policy-making communities repeatedly proclaim the idea and value of participation and ‘listening to children and young people’. We note the growing official recognition of children and young people’s right to participation in policies relating to child protection and out-of-home care. Indeed, taking their views into account is mandated in many countries with domestic and international legal requirements accompanying the policy commitments to its value. In this article we explore the disparity or tensions between the ‘espoused theory’ and the ‘theory-in-use’ within child protection. We observe a gap between what policy-makers and practitioners say is the practice and what is actually done, and consider whether there is an effective commitment to the participation of children in child protection. While we rely primarily on Australian and English material, we suggest the arguments and findings presented here have a general international relevance.

Developing Ethical Practice through Inquiry

This chapter explores a graduate course designed for process consultant practitioners and change managers on the ethics of intervening in human systems. The course uses an ethical inquiry process which involves both individual and collective exploration. This is described through the background philosophy of embodied knowledge which underpins the design of the course and is further elaborated from the perspective of the professor and a previous student. Enactive and embodied knowing through an inquiry process draws attention to our skilful action through the challenges we face in acting ethically. This involves practicing three main methods used in the journey towards ethical know-how: the Discipline of Noticing (Mason, 2002), identifying the gap between espoused theory and theory-in-use (Argyris, 1995), and an individual and collective inquiry process (Roy et al, 2003) into ethical issues the authors have faced in their personal and/or professional lives.