Distribución del tiempo en materia de cuidado crítico por profesionales de enfermería, analizado mediante TISS-28

Introducción: Hoy en día, las intervenciones terapéuticas son más especializadas y complejas. Se ha identificado que el Therapeutic Intervention Scoring System-28 (TISS-28) es un instrumento adecuado para planear las actividades de enfermería. Objetivo: Determinar mediante la aplicación del instrumento TISS-28 el grado de complejidad de las intervenciones realizadas al brindar cuidados de enfermería a pacientes en estado crítico. Métodos: Estudio descriptivo, 270 pacientes (adultos, pediátricos y neonatales) en estado crítico; se recabó información sociodemográfica tanto del personal de enfermería como de los pacientes a través de un instrumento, se aplicó el TISS-28 para identificar el grado de complejidad de las intervenciones que se le brindaron al paciente. El análisis estadístico fue descriptivo para variables sociodemográficas y laborales, para las acciones realizadas por enfermería mediante niveles de grados de complejidad se hizo uso del análisis bivariado y la regresión logística. Resultados: Las intervenciones brindadas por el personal de enfermería en el servicio de medicina interna en el Grado II es de 9.8 veces más que en el resto de los pacientes, grado III aumenta en 68 veces cuando el paciente tiene una sobre estancia hospitalaria. Discusión: Los pacientes que se encuentran en los servicios de cuidados intensivos o quirúrgicos requieren mayores cuidados. Conclusión: El TISS-28 permite predecir el estado del paciente crítico y su evolución. Determina el tiempo de atención requerido según la gravedad de este, además facilita la asignación idónea de enfermera-paciente.

LABORATORY DIAGNOSTIC CRITERIA OF RENAL IMPAIRMENT IN PREMATURE NEWBORNS WITH SEVERE PERINATAL PATHOLOGY

Introduction: Critically ill neonates are at high risk of developing renal impairment (RI), including acute kidney injury (AKI), which is associated with short- and long-term pathological outcomes and increased mortality. The incidence of acute kidney injury varied by gestational age (GA) group. Aim: Identify laboratory diagnostic criteria of RI in premature newborns (PNs) with different GA who had severe heterogeneous perinatal pathology. Methods: The study was a prospective cohort of patients admitted electively to the III level Neonatal Intensive Care Unit at the Clinical Maternity Hospital 2 (Chernivtsi, Ukraine) between December 2015 and January 2018. One hundred sixty three PNs were treated at the hospital, from which a total of 68 patients were recruited into the study. Inclusion criteria: the GA is more than 24 weeks and less than 37 weeks; birth body weight is more than 500 g and less than 2500 g; presence of clinical signs of severe perinatal pathology. The severity of the perinatal pathology was classified on the basis of the neonatal Therapeutic Intervention Scoring System. The PNs were divided into three groups according to the GA: Group I consisted of 25 newborns born at the GA of 24-31 weeks, Group II – 25 newborns born at the GA 32-33 weeks, Group III – 18 newborns were born in a GA of 34-36 weeks. The levels of sodium, potassium, calcium and chlorine, alanine aminopeptidase, and aspartate aminopeptidase were measured in serum. The levels of creatinine and urea were measured in serum and urine. The concentration of total protein, albumin, α1-microglobulin, and β2-microglobulin was measured in urine. Findings and results: All PNs had signs of severe perinatal pathology and a neonatal Therapeutic Intervention Scoring System score of 10 or higher during the early neonatal period. There was no statistically significant difference in most serum biochemical parameters between groups of the study, excluding the level of serum chlorine. Our results demonstrated no significant difference in levels of urinary total protein and albumin between groups of the study, but showed a progressive increase the level of urinary creatinine and urea with increasing GA. The maximum level of urinary β2-microglobulin was found in “Late-Preterm” newborns who were born at 34-36 weeks, the minimal level of urinary α1-microglobulin was detected in patients with GA 32-33 weeks. Conclusions: Our results demonstrated that most PNs with severe perinatal pathology have some aspects of impaired tubular and glomerular functions. This is evidenced by changes in urinary new biomarkers. We found direct correlations between GA and serum creatinine (r=0.31, p<0.05), urinary creatinine (r=0.40, p<0.05), urinary α1-microglobulin (r=0.37, p<0.05), and urinary β2-microglobulin (r=0.51, p<0.05). Longer longitudinal cohort studies on PNs are required to determine the prognostic and diagnostic criteria of RI in these patients.

Análise do poder de discriminação de índices prognósticos em pacientes queimados

Introdução: As queimaduras são um grave problema de saúde pública. Os índices prognósticos estimam probabilidade prognóstica e ajudam a quantificar a gravidade do paciente. Objetivo: Avaliar o poder de discriminação dos índices Abbreviated Burn Severity Index (ABSI), Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II (APACHE II), Sequential Organ Failure Assessment (SOFA) e Therapeutic Intervention Scoring System 28 (TISS 28) da admissão em pacientes de uma Unidade de Terapia Intensiva (UTI) especializada no tratamento de queimados. Casuística e Métodos: Estudo longitudinal prospectivo, realizado em uma Unidade de Terapia Intensiva especializada no atendimento ao paciente queimado, no período de maio de 2011 a maio de 2013. Foram excluídos pacientes com menos de 18 anos e com menos de 24 horas de internação. Foram coletados dados clínicos e demográficos e calculados os escores prognósticos estudados. A acurácia dos índices foi avaliada pela curva Receiver Operating Characteristic (ROC), discriminando o desfecho do paciente (sobrevivente e não sobrevivente). Foi calculada a área sob a curva (AUC). Resultados: Foram incluídos 180 pacientes no período de estudo, sendo 72,8% do sexo masculino (n=131). A mediana de idade foi de 40 anos (ITQ: 30 – 52,5). A mortalidade hospitalar foi de 37,2% (n=67). A maior AUC foi a do escore APACHE II, com valor de 0,837 (ponto de corte do escore = 14, sensibilidade de 83,6% e especificidade de 72,3%). Na análise de pontuação dos escores entre sobreviventes e não sobreviventes, observou-se diferença estatisticamente significativa entre os valores de todos os índices estudados. Conclusões: Os escores ABSI, APACHE II, SOFA e TISS 28 na admissão da UTI mostraram bom poder de discriminação para sobrevivência entre pacientes queimados.

Assessment of the intermediate care unit triage system

BackgroundAn important critique with respect to the utilization of intermediate care units (IMCU) is that they potentially admit patients who would otherwise be cared for on the regular ward. This would lead to an undesired waste of critical care resources. This article aims to (1) describe the caseload at the IMCU and (2) to assess the triage system at the IMCU to determine potentially unnecessary admissions.MethodsThis cohort study included all admissions at the mixed-surgical IMCU from 2001 to 2015. The Therapeutic Intervention Scoring System-28 (TISS-28) was prospectively collected for all admissions to describe the caseload at the IMCU and to identify medical criteria for admission. These were combined with logistical criteria to assess the IMCU triage system.ResultsA total of 8816 admissions were included in the study. The average TISS-28 was 20.19 (95% CI 18.05 to 22.33), corresponding with 3.57 (95% CI 3.19 to 3.94) hours of direct patient-related work per patient per nursing shift. Over time, this increased by an average of 0.27 points/year (p<0.001). Of all admissions, 6539 (74.2%) were medically considered to be justly admitted, and 7093 (80.4%) were logistically considered to be justly admitted. With these criteria combined, a total of 8324 (94.4%) were correctly admitted.DiscussionMost admissions to the IMCU are medically and/or logistically necessary, as the majority of admitted patients demand a higher level of nursing care than available on the general ward. Continuous triage is thereby essential. These findings support further utilization of the IMCU in our current healthcare system and has important implications for IMCU-related management decisions.Level of evidenceLevel VI.

Παράγοντες κινδύνου πρώτου 24ώρου νοσηλείας που επηρεάζουν την τελική έκβαση ασθενών ΜΕΘ

Εισαγωγή: Στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), η ικανότητα πρόβλεψης της έκβασης μέσω των ειδικών συστημάτων με ακρίβεια και εγκυρότητα είναι πολύ χρήσιμη, καθώς έχει πολλές εφαρμογές στην κλινική πράξη. Στην βιβλιογραφία συστήνονται πολυάριθμες νέες μεταβλητές που φαίνεται να επηρεάζουν την τελική έκβαση των ασθενών και θα μπορούσαν δυνητικά να συμπεριληφθούν στα νέα προγνωστικά συστήματα που θα δημιουργηθούν στο μέλλον, με σκοπό να έχουν καλύτερη προγνωστική ικανότητα. Σκοπός: Ο κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η δημιουργία και αξιολόγηση τριών νέων προγνωστικών συστημάτων πρόβλεψης της θνησιμότητας των ασθενών της ΜΕΘ, χρησιμοποιώντας δεδομένα από το πρώτο 24ωρο της παραμονής τους σε αυτή. Τα τρία προγνωστικά συστήματα αφορούν στα τρία διαφορετικά είδη εκβάσεων: 1) θάνατος στη ΜΕΘ, 2) θάνατος στο νοσοκομείο και 3) θάνατος στο νοσοκομείο μόνο για τους ασθενείς που έχουν ήδη πάρει εξιτήριο από τη ΜΕΘ. Οι επιμέρους στόχοι ήταν: α) η σύγκριση της απόδοσης των νέων συστημάτων με τα ευρέως χρησιμοποιούμενα συμβατικά υπολογιστικά συστήματα πρόγνωσης και β) να αναδειχθούν οι παράγοντες κινδύνου που επηρεάζουν την τελική έκβαση των ασθενών στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για προοπτική, μη πειραματική μελέτη παρατήρησης σε μία παθολογική/χειρουργική, πολυδύναμη, πανεπιστημιακή ΜΕΘ ενός γενικού νοσοκομείου της Αττικής. Συνολικά μελετήθηκαν 436 ασθενείς που εισήχθησαν διαδοχικά στη ΜΕΘ, για το χρονικό διάστημα: Ιανουάριος 2012 - Ιούλιος 2013. Για τη συλλογή των δεδομένων αναπτύχθηκε ειδική φόρμα καταγραφής των δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών των ασθενών καθώς και ο κλινικοεργαστηριακός έλεγχος του πρώτου 24ώρου στη ΜΕΘ και η εκτίμηση της βαρύτητας της νόσου και του φόρτου νοσηλευτικής εργασίας, με βάση τα συστήματα: APACHE II (acute, physiology, age, chronic), SAPS III (Simplified Acute Physiology Score), SOFA score (Sepsis-Related Organ Failure Assessment), Κλίμακα Γλασκώβης (Glasgow Coma Score, GCS), TISS-28 (Therapeutic Intervention Scoring System) και NAS (Nursing Activity Score). Μόνο για τις δύο πρώτες εκβάσεις, το αρχικό δείγμα χωρίστηκε σε δύο υποσύνολα: στο δείγμα ανάπτυξης (Ν=400 ασθενείς) και στο δείγμα αξιολόγησης (Ν=36 ασθενείς). Από το δείγμα ανάπτυξης δημιουργήθηκαν τα νέα τελικά μοντέλα, ενώ από το δείγμα αξιολόγησης αξιολογήθηκε η απόδοση των μοντέλων αυτών για την ακριβή πρόβλεψη του θανάτου. Για τη δημιουργία των νέων συστημάτων και στις τρεις περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι πολλαπλής λογιστικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Δημιουργήθηκαν τρία τελικά μοντέλα πρόβλεψης του θανάτου σε ασθενείς ΜΕΘ, για τα τρία είδη των εκβάσεων: 1) Το νέο τελικό μοντέλο πρόβλεψης του θανάτου στη ΜΕΘ, είναι ένα πρωτότυπο, απλό και εύχρηστο εργαλείο, που αποτελείται από 12 μεταβλητές. Φαίνεται να έχει καλύτερη απόδοση (ROC AUC=0,85, SMR=1,25), σε σχέση τα συμβατικά προγνωστικά συστήματα (APACHE II: AUC=0,76, SMR=2,50, SAPS III: AUC=0,76, SMR=1,50) καθώς και καλύτερη προγνωστική ικανότητα (προβλεπόμενη θνησιμότητα: 41,63±31,61, παρατηρούμενη θνησιμότητα: 41,67%). 2) Το νέο τελικό μοντέλο πρόβλεψης του συνολικού θανάτου στο νοσοκομείο αποτελείται από 11 μεταβλητές. Φαίνεται να έχει καλύτερη διακριτική ικανότητα (ROC AUC=0,80, SMR=0,85) σε σχέση με συμβατικά προγνωστικά συστήματα (APACHE II: AUC=0,78, SMR=1,13, SAPS III: AUC=0,77, SMR=0,94) και επιτυγχάνει ικανοποιητική προγνωστική ικανότητα (προβλεπόμενη θνησιμότητα: 55,25±32,24, παρατηρούμενη θνησιμότητα: 47,22%). Όσον αφορά στο SOFA (ROC AUC=0,81, SMR=0,85), παρόλο που αυτό παρουσιάζει ελαφρώς καλύτερη απόδοση από το νέο σύστημα, δεν είναι τόσο ειδικό στην εκτίμηση της βαρύτητας της νόσου και στην πρόβλεψη της έκβασης, αλλά στην εκτίμηση της οργανικής δυσλειτουργίας. 3) Το νέο τελικό μοντέλο πρόβλεψης της νοσοκομειακής θνησιμότητας για τους ασθενείς που έχουν εξέλθει της ΜΕΘ είναι ένα πολύ απλό και εύχρηστο εργαλείο και αποτελείται από 7 μεταβλητές. Φαίνεται να έχει καλύτερη προσαρμογή (ROC AUC=0,85, SMR=1,62) σε σχέση τα συμβατικά προγνωστικά συστήματα (APACHE II: AUC=0,75, SMR=3,52, SAPS III: AUC=0,80, SMR=4,00) καθώς και καλύτερη προγνωστική ικανότητα (προβλεπόμενη θνησιμότητα: 20,67±22,14, παρατηρούμενη θνησιμότητα: 20,69%). Ωστόσο, αυτά τα αποτελέσματα δεν είναι τόσο αξιόπιστα, καθώς το μοντέλο αυτό δεν αξιολογήθηκε με ξεχωριστό δείγμα αξιολόγησης, λόγω του μικρού μεγέθους δείγματος και χρήζει περαιτέρω αξιολόγησης. Συμπεράσματα: Τα νέα μοντέλα που αναπτύχθηκαν είναι αρκετά απλά, εύχρηστα και πρωτότυπα εργαλεία, καθώς στα δύο από αυτά περιλαμβάνεται για πρώτη φορά ο ρυθμός μεταβολής της συγκέντρωσης του γαλακτικού οξέος στον ορό του ασθενούς κατά την πρώτη ημέρα παραμονής του στη ΜΕΘ. Φαίνεται ότι τα νέα αυτά μοντέλα ταιριάζουν καλύτερα στον τοπικό πληθυσμό των ασθενών που νοσηλεύονται στη δική μας ΜΕΘ, καθώς έχουν καλύτερη απόδοση και προγνωστική ικανότητα από τα συστήματα APACHE II, SAPS III και SOFA. Προς το παρόν, τα νέα μοντέλα φαίνονται να είναι καλύτερα από τα συμβατικά και αρκετά αξιόπιστοι δείκτες της θνησιμότητας, παρά τους διάφορους περιορισμούς της μελέτης. Προτείνεται επιπλέον μελλοντική έρευνα με σκοπό την αξιολόγηση τους με μεγαλύτερο μέγεθος δείγματος αξιολόγησης προκειμένου να επικυρωθούν και να χρησιμοποιηθούν και σε άλλες ΜΕΘ.

Identificação da gravidade e do uso de intervenções em recém-nascidos com asfixia perinatal

Objetivo: identificar a gravidade e o uso de intervenções em recém-nascidos com asfixia perinatal. Métodos: estudo documental, realizado com 48 prontuários de recém-nascidos com asfixia perinatal em Unidade de Terapia Intensiva Neonatal, baseado no sistema de escore para intervenção terapêutica neonatal. Dados analisados por meio de estatística descritiva e inferencial. Resultados: os recém-nascidos avaliados apresentaram complicações como infecção neonatal presumida (63,2%), insuficiência respiratória (59,1%), sepse (38,7%) e convulsão (39,7%). Durante a internação, 35,4% foram a óbito. As intervenções mais utilizadas foram transporte e sinais vitais (100,0%), ambiente termorregulado (97,9%), ventilação mecânica invasiva (91,6%), antibióticos (77,0%), intubação (75,0%), flebotomia (72,9%) e cateter venoso central (68,7%). Conclusão: a média de pontuação do escore Neonatal Therapeutic Intervention Scoring System foi de 19,9, sendo verificadas médias estatisticamente diferentes entre as categorias das variáveis Duração da internação, Desfecho clínico e Escolaridade da mãe.