scholarly journals COMPARAÇÃO DA ACURÁCIA ENTRE OS MÉTODOS DE DIAGNÓSTICO ETIOLÓGICO POR HEMOCULTURA E PCR (REAÇÃO EM CADEIA DA POLIMERASE) EM PACIENTES PEDIÁTRICOS COM PNEUMONIA ADQUIRIDA NA COMUNIDADE

2018 ◽  
Author(s):  
Gabriel Do Amaral Cavalcante ◽  
Henrique De Lacerda Pereira ◽  
Nivaldo Pereira Alves ◽  
Matheus Moreno de Oliveira ◽  
Gustavo Albergaria Brízida Bächtold
Keyword(s):  
Staphylococcus Aureus ◽  
Streptococcus Pneumoniae ◽  
Haemophilus Influenzae ◽  
Streptococcus Agalactiae ◽  
Chlamydia Pneumoniae ◽  
Pcr Rflp

A pneumonia adquirida na comunidade é uma infecção contraída fora do ambiente hospitalar, a qual acomete, principalmente, as vias aéreas inferiores. Sendo comum durante a infância. Classicamente o paciente poderá apresentar sinais clínicos como: febre, tosse e dispneia. Durante o exame físico, o qual é imprescindível para o diagnóstico, podemos encontrar: retração intercostal, estridor expiratório contínuo e murmúrio vesicular diminuído. É comum que esse tipo de infecção seja resultante de uma exposição à bactérias. Contudo, não é o único patógeno causador dessa doença, podendo ser, também, vírus ou fungos. Os exemplos mais frequentes de agentes bacterianos causadores dessa doença são: Chlamydia pneumoniae, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Haemophilus influenzae e Streptococcus agalactiae. Vale lembrar que os agentes mais habituais variam de acordo com a faixa etária. Durante a prática clínica além dos recursos de padrão clínico e de exame físico, têm-se os exames de imagem (radiografia de tórax) e exames laboratoriais mais específicos. Dentre esses temos a hemograma com VHS e hemocultura. O presente trabalho procura demostrar à importância do PCR/RFLP (Reação em Cadeia da Polimerase/Polimorfismo de Tamanho dos Fragmentos de Restrição) na identificação e caracterização das bactérias através da genotipagem do DNA. Sendo assim, verificar qual metodologia de diagnóstico etiológico (hemocultura ou PCR/RFLP) possui melhor acurácia na identificação bacteriana em pacientes pediátricos com pneumonia adquirida na comunidade. Para coleta de dados 50 pacientes pediátricos foram selecionados e atendidos no Hospital Materno Infantil de Brasília (HMIB) na faixa etária de zero a doze anos. Os dados colhidos consistem em amostras de sangue dos pacientes, segundo critérios pré-determinados, e informações contidas no sistema de prontuário eletrônico da Secretaria de Estado de Saúde – DF (TrakCare). Em seguida, foram realizados ambos os exames para cada amostra de sangue colhida e feita a comparação entre os resultados obtidos com cada método. A PCR/RFLP foi realizada em três etapas: extração do DNA da amostra; realização da técnica de reação em cadeia da polimerase com digestão enzimática utilizando um padrão de digestão com a enzima de restrição Hae III a fim de estabelecer diferenças genéticas entre os microrganismos e definir qual está infectando o paciente. Por fim, os resultados foram concebidos através da análise dos fragmentos de DNA observados nas eletroforeses em gel de agarose e poliacrilamida. A hemocultura, por sua vez, foi realizada em três etapas, sendo a primeira a coleta adequada da amostra de sangue, evitando contaminações que pudessem interferir no resultado final; a segunda o adequado armazenamento e transporte do material e a terceira o cultivo da amostra em culturas específicas para os agentes etiológicos. Pode-se inferir que quando o serviço de saúde disponibiliza esses dois tipos de exame, a hemocultura é mais escolhida em detrimento do preço, apesar da PCR/RFLP encontrar o agente etiológico mais rapidamente e com maior especificidade e sensibilidade. Com essa última técnica, foi definido um padrão etiológico bacteriano comum de Streptococcus pneumoniae e Streptococcus agalactiae nas amostras. Contudo, a maioria das hemoculturas foi negativa para a pesquisa de gram positivo, gram negativo e anaeróbios

Pleural Fluid PCR Method for Detection of Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae in Pediatric Parapneumonic Effusions

Respiration ◽  
2007 ◽  
Vol 75 (4) ◽  
pp. 437-442 ◽  
Author(s):  
G. Eda Utine ◽  
Ahmet Pinar ◽  
Uğur Özçelik ◽  
Burçin Şener ◽  
Ebru Yalçin ◽  
...  
Keyword(s):  
Staphylococcus Aureus ◽  
Streptococcus Pneumoniae ◽  
Haemophilus Influenzae ◽  
Pleural Fluid ◽  
Pcr Method

Bacteremia With Otitis Media

PEDIATRICS ◽  
1991 ◽  
Vol 87 (1) ◽  
pp. 48-53 ◽  
Author(s):  
Sara A. Schutzman ◽  
Stephen Petrycki ◽  
Gary R. Fleisher
Keyword(s):  
Staphylococcus Aureus ◽  
Streptococcus Pneumoniae ◽  
Blood Culture ◽  
Haemophilus Influenzae ◽  
Otitis Media ◽  
Potential Benefit ◽  
Blood Cultures ◽  
Children At Risk ◽  
Focus Of Infection ◽  
Persistent Bacteremia

To investigate the occurrence and outcome of bacteremia associated with otitis media, charts were reviewed from patients who were 3 to 36 months of age, had temperatures ≥39°C, and were diagnosed with isolated clinical otitis media. A total of 2982 patients were identified. Blood cultures were obtained from 1666 (56%). Of the 1666 patients, who had blood drawn for cultures, 50 (3.0%) had bacteremia. These included 39 with Streptococcus pneumoniae, 4 with Haemophilus influenzae, 2 with Neisseria meningitidis, 3 with Salmonella species, and 2 with Staphylococcus aureus. The incidence of bacteremia increased at higher temperatures, being 1.9% at temperatures ≤40°C and 5.0% at temperatures >40°C. Younger children were more likely to have bacteremia; 3.7% ≤12 months of age, 2.4% 13 to 24 months of age, and 1.9% 25 to 36 months of age had blood culture results that were positive (not significant). Reevaluation of the 50 bacteremic patients showed that 9 patients had continued fever, 3 patients had persistent bacteremia, pneumonia developed in 1 patient, and meningitis developed in 1 patient. It was concluded that (1) 3% of young febrile children with otitis media have bacteremia at the time of evaluation, a rate comparable to that previously reported in children with no focus of infection; (2) the incidence of bacteremia increases at higher temperatures; and (3) most febrile children with otitis media do well. The clinician must therefore weigh the potential benefit of drawing a blood culture to identify children at risk for complications against the inherent cost, inconvenience, and discomfort.

scholarly journals The Relationship between Colonization by Moraxella catarrhalis and Tonsillar Hypertrophy

2018 ◽  
Vol 2018 ◽  
pp. 1-9
Author(s):  
Mirela C. M. Prates ◽  
Edwin Tamashiro ◽  
José L. Proenca-Modena ◽  
Miriã F. Criado ◽  
Tamara H. Saturno ◽  
...  
Keyword(s):  
Staphylococcus Aureus ◽  
Pseudomonas Aeruginosa ◽  
Streptococcus Pneumoniae ◽  
Haemophilus Influenzae ◽  
Moraxella Catarrhalis ◽  
Pathogenic Bacteria ◽  
Simultaneous Detection ◽  
Tonsillar Hypertrophy ◽  
Palatine Tonsils ◽  
Adenotonsillar Hypertrophy

We sought to investigate the prevalence of potentially pathogenic bacteria in secretions and tonsillar tissues of children with chronic adenotonsillitis hypertrophy compared to controls. Prospective case-control study comparing patients between 2 and 12 years old who underwent adenotonsillectomy due to chronic adenotonsillar hypertrophy to children without disease. We compared detection of Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, and Moraxella catarrhalis by real-time PCR in palatine tonsils, adenoids, and nasopharyngeal washes obtained from 37 children with and 14 without adenotonsillar hypertrophy. We found high frequency (>50%) of Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis, and Pseudomonas aeruginosa in both groups of patients. Although different sampling sites can be infected with more than one bacterium and some bacteria can be detected in different tissues in the same patient, adenoids, palatine tonsils, and nasopharyngeal washes were not uniformly infected by the same bacteria. Adenoids and palatine tonsils of patients with severe adenotonsillar hypertrophy had higher rates of bacterial coinfection. There was good correlation of detection of Moraxella catarrhalis in different sampling sites in patients with more severe tonsillar hypertrophy, suggesting that Moraxella catarrhalis may be associated with the development of more severe hypertrophy, that inflammatory conditions favor colonization by this agent. Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Haemophilus influenzae, and Moraxella catarrhalis are frequently detected in palatine tonsils, adenoids, and nasopharyngeal washes in children. Simultaneous detection of Moraxella catarrhalis in adenoids, palatine tonsils, and nasopharyngeal washes was correlated with more severe tonsillar hypertrophy.

scholarly journals Neumonía adquirida en la comunidad: una revisión narrativa

2018 ◽  
Vol 59 (4) ◽  
pp. 1-10
Author(s):  
Samuel Martínez Vernaza ◽  
Maria Juliana Soto Chavez ◽  
Estefania Mckinley ◽  
Sandra Gualtero Trujillo
Keyword(s):  
Staphylococcus Aureus ◽  
Streptococcus Pneumoniae ◽  
Haemophilus Influenzae ◽  
Factores De Riesgo

La neumonía adquirida en la comunidad (NAC) continúa siendo una de las principales causas de mortalidad en Colombia, pues es responsable de 13 de cada 100.000 muertes. Su principal agente etiológico es el Streptococcus pneumoniae, seguido por Haemophilus influenzae y Staphylococcus aureus. Se han identificado algunos factores de riesgo como comorbilidades y factores de exposición epidemiológica, los cuales incrementan la posibilidad de contraer una infección por microrganismos específicos. Su diagnóstico debe basarse tanto en la clínica como en hallazgos paraclínicos e imagenológicos. Herramientas como las escalas CURB-65 y PSI asociadas al criterio clínico permiten calcular el riesgo de mortalidad y el área de atención del paciente según su clasificación. En esta revisión se consideran los diferentes elementos para una adecuada evaluación y manejo del paciente que cursa con NAC, el uso de algunos biomarcadores, situaciones especiales para apreciar, como la neumonía severa, y estrategias para una adecuada prevención.

scholarly journals Susceptibilidad a antimicrobianos de patógenos respiratorios en niños provenientes de la comunidad

2013 ◽  
Vol 65 (1) ◽  
pp. 14
Author(s):  
José M Guevara ◽  
Rosaluz Aróstegui ◽  
Wini Agurto ◽  
Iliana Sobrevilla ◽  
Esther Valencia ◽  
...  
Keyword(s):  
Staphylococcus Aureus ◽  
Streptococcus Pneumoniae ◽  
Haemophilus Influenzae ◽  
Streptococcus Pyogenes ◽  
Moraxella Catarrhalis

OBJETIVO: Determinar la resistencia de los patógenos respiratorios a diferentes antimicrobianos. MATERIAL Y MÉTODOS: Entre abril y noviembre de 2002 se estudió 177 pacientes que asistieron al consultorio externo de otorrinolaringología del Hospital Nacional Docente Madre-Niño San Bartolomé. RESULTADOS: Streptococcus pneumoniae fue la bacteria patógena más aislada (57,2%), luego Moraxella catarrhalis (42,7%), Staphylococcus aureus (18,6%) y en pequeña cantidad Haemophilus influenzae (3,4%) y Streptococcus pyogenes (0,7%). Streptococcus pneumoniae presentó 31,3% de resistencia a la penicilina. El 96,7% de Moraxella catarrhalis fueron productoras de betalactamasa y 7,4% de los Staphylococcus aureus fueron resistentes a la oxacilina. CONCLUSIÓN: Streptococcus pneumoniae es el principal agente causal de los procesos infecciosos altos en niños y su resistencia a la penicilina aumentó a 31,3%

Một số đặc điểm kháng kháng sinh nhóm Beta-lactam của vi khuẩn tại Bệnh viện Đa khoa Quốc tế Hải Phòng, năm 2018 - 2020

2021 ◽  
Vol 31 (5) ◽  
pp. 25-31
Author(s):  
Nguyễn Thị Thu Phương ◽  
Trần Thị Ngân ◽  
Ngô Thị Quỳnh Mai
Keyword(s):  
Escherichia Coli ◽  
Staphylococcus Aureus ◽  
Pseudomonas Aeruginosa ◽  
Streptococcus Pneumoniae ◽  
Haemophilus Influenzae ◽  
Acinetobacter Baumannii ◽  
Beta Lactam

Nghiên cứu đã tiến hành phân tích kết quả xét nghiệm của 4722 mẫu bệnh phẩm vi sinh tại bệnh viện Đa khoa Quốc tế Hải Phòng từ năm 2018 đến năm 2020 nhằm mô tả một số đặc điểm kháng kháng sinh nhóm beta-lactam của một số vi khuẩn điển hình. Qua phân tích nhóm nghiên cứu thấy các vi khuẩn chủ yếu phân lập được là Escherichia coli (26,2%), Staphylococcus aureus (12,5%), và Haemophilus influenzae (8,6%). Vi khuẩn Escherichia coli kháng kháng sinh nhóm Beta-lactam với tỷ lệ khá cao (từ 1% (Imipenem) đến 29% (cefuroxime)). Tuy nhiên, vi khuẩn Streptococcus pneumoniae còn nhạy cảm với nhóm kháng sinh này với tỷ lệ kháng là 0%. Cefuroxime là kháng sinh có tỷ lệ bị kháng cao nhất với 42,7%. Các chủngvi khuẩn tại bệnh viện còn khá nhạy cảm với các kháng sinh thuộc nhóm carbapenem với tỷ lệ kháng thấp. Trong đó vi khuẩn là Acinetobacter baumannii và Pseudomonas aeruginosa có tỉ lệ kháng kháng sinh nhóm này từ 4,2% đến 5,2%. Kết quả nghiên cứu đã cung cấp dữ liệu về tính đề kháng kháng sinh betalactam của các vi khuẩn điển hình tại bệnh viện nhằm hỗ trợ các bác sĩ trong việc lựa chọn và sử dụng kháng sinh an toàn và hiệu quả

scholarly journals Πνευμονία της κοινότητας

2013 ◽  
Author(s):  
Χαράλαμπος Νεοκλέους
Keyword(s):  
Streptococcus Pneumoniae ◽  
Haemophilus Influenzae ◽  
Legionella Pneumophila ◽  
Nested Pcr ◽  
Chlamydia Pneumoniae ◽  
Haemophilus Influenza ◽  
Streptococcus Pneumonia

Πνευμονία της κοινότητας ορίζεται η πνευμονία που αναπτύσσεται έξω από νοσοκομειακό περιβάλλον, σε άτομο που δεν έχει πρόσφατα νοσηλευθεί και δεν είναι ανοσοκατασταλμένο. Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη του είδους και της συχνότητας των παθογόνων βακτηρίων που ενέχονται στην πρόκληση της πνευμονίας της κοινότητας στην περιοχή της Θεσσαλίας, καθώς και η σύγκριση των διαφόρων κλασσικών (Gram χρώση, καλλιέργειες σε κοινά στερεά θρεπτικά μέσα), ορολογικών και νεότερων (μοριακές τεχνικές όπως PCR, nested PCR, ανίχνευση αντιγόνου των Streptococcus pneumoniae και της Legionella pneumophila) μικροβιολογικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση αυτών. Συνολικά μελετήθηκαν 215 ενήλικες ασθενείς που νοσηλεύθηκαν με πνευμονία της κοινότητας. Ως διαγνωστικά υλικά χρησιμοποιήθηκαν πτύελα, ορός αίματος, ούρα, και πλευριτικό υγρό. Για την ανίχνευση των συχνότερων παθογόνων μικροοργανισμών που προκαλούν πνευμονία της κοινότητας χρησιμοποιηθήκαν Gram χρώση, καλλιέργειες, PCR και nested-PCR, ορολογικές μέθοδοι και η μέθοδος ανίχνευσης του αντιγόνου του Streptococcus pneumoniae και της Legionella pneumophila στα ούρα. Με τη χρήση όλων των διαγνωστικών μεθόδων ανιχνεύθηκαν 106 μικροοργανισμοί σε 106 (49,3%) ασθενείς. Σε 109 (50,7%) ασθενείς παρόλη τη χρήση όλων των διαγνωστικών δοκιμασιών, ο αιτιολογικός παράγοντας παρέμεινε αταυτοποίητος. Στην συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών (37,2%) απομονώθηκαν τυπικά παθογόνα του κατώτερου αναπνευστικού με κυρίαρχα παθογόνα τον Streptococcus pneumonia και τον Haemophilus influenzae. Η συχνότητα απομόνωσης άτυπων βακτηρίων (Μycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae, Legionella pneumophila) στην περιοχή της Θεσσαλίας ήταν ιδιαίτερα αυξημένη (12,1%), γεγονός που δείχνει ότι είναι αναγκαία ως εμπειρική θεραπεία η χρήση αντιβιοτικής αγωγής με σχήματα που περιέχουν μακρολίδες,τετρακυκλίνες ή φθοριοκινολόνες που αποτελούν αντιβιοτικά εκλογής για την αντιμετώπιση των πιο πάνω μικροοργανισμών πέραν των β-λακταμικών που κατά βάση χρησιμοποιούνται.Κυρίαρχο παθογόνο του κατώτερου αναπνευστικού ήταν ο Haemophilus influenzae που ανιχνεύθηκε κυρίως σε ασθενείς με ΧΑΠ οι οποίοι αποτελούσαν σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού μελέτης. Από τους 38 Haemophilus influenzae που ανιχνεύθηκαν, με καλλιέργεια πτυέλων και PCR, οι 36 (94,7%) ανιχνεύθηκαν στα πτύελα ασθενών με ΧΑΠ που νοσηλεύθηκαν λόγω πνευμονίας της κοινότητας. Σε 36 (64,3%) ασθενείς με ΧΑΠ ο μικροοργανισμός που ανιχνεύθηκε ήταν ο Haemophilus influenzae. Η συχνότητα των υπολοίπων μικροοργανισμών βρίσκεται σε ευρεία διακύμανση σε σύγκριση με την συχνότητα που αναφέρουν προηγούμενες επιδημιολογικές μελέτες.Ωστόσο, παρά τη χρήση όλων των διαγνωστικών μεθόδων, ο αιτιολογικός παράγοντας παρέμεινε αταυτοποίητος σε περισσότερους από τους μισούς ασθενείς. Ένα μέρος των αταυτοποίητων πνευμονιών πιθανόν να αποτελούν οι ιογενείς πνευμονίες, οι πνευμονίες οφειλόμενες σε μικροοργανισμούς όπως Coxiella burnetti και Chlamydia psittaki οι οποίοι δεν μελετήθηκαν στην παρούσα μελέτη καθώς και ένας αριθμός ασθενών με πνευμονία από άτυπα βακτήρια που η διάγνωση πιθανόν να τίθετο με την ανεύρεση τετραπλασιασμού του τίτλου των IgG αντισωμάτων.Η PCR έναντι της καλλιέργειας πτυέλων πλεονεκτούσε στην ανίχνευση του Haemophilus Influenza στους ασθενείς με ΧΑΠ με πνευμονία της κοινότητας αφού αναδείκνυε παρουσία DNA του μικροοργανισμού στα πτύελα με ταυτόχρονη αρνητική την καλλιέργεια πτυέλων. Οι ορολογικές μέθοδοι υπερτερούσαν της PCR στη διάγνωση των άτυπων παθογόνων του κατώτερου αναπνευστικού. Παρόλα αυτά, η PCR μπορεί να χρησιμοποιηθεί παράλληλα με τις ορολογικές δοκιμασίες ως ταχεία μέθοδος διάγνωσης των άτυπων παθογόνων. Ενώ η μέθοδος ανίχνευσης αντιγόνου του Streptococcus pneumoniae στα ούρα φαίνεται πως δεν προσέφερε σε σημαντικό αριθμό ασθενών επιπρόσθετες πληροφορίες από την PCR, το θετικό αποτέλεσμα αποτελεί ένα επιπλέον στοιχείο που συνηγορεί ότι ο Streptococcus pneumonia που ανιχνεύθηκε με τις υπόλοιπες μεθόδους είναι ο παθογόνος μικροοργανισμός και ότι δεν αποτελεί μέλος της φυσιολογικής χλωρίδας του στοματοφάρυγγα. Επίσης αποτελεί ίσως την γρηγορότερη και ευκολότερη μέθοδο για διαπίστωση του Streptococcus pneumonia ως αιτιολογικού παράγοντα της πνευμονίας. Συμπερασματικά διαφαίνεται ότι χρήση όλων των διαθέσιμων διαγνωστικών μεθόδων ανίχνευσης παθογόνων του κατώτερου αναπνευστικού, πλεονεκτεί έναντι της μεμονωμένης χρήσης μιας μόνο μεθόδου. Η χρήση όλων των μεθόδων οδηγεί σε πιο ασφαλή αποτελέσματα αφού μπορεί να διαπιστωθεί αν ο μικροοργανισμός που ανιχνεύθηκε αποτελεί τον παθογόνο μικροοργανισμό στον οποίο οφείλεται η πνευμονία και δεν αποτελεί απλώς μέλος της φυσιολογικής χλωρίδας. Επίσης με τη χρήση όλων των διαγνωστικών μεθόδων μπορεί να εξαχθεί ασφαλέστερο συμπέρασμα όσον αφορά στη συχνότητα των παθογόνων μικροοργανισμών που ενοχοποιούνται στην πρόκληση πνευμονίας της κοινότητας. Σε συνδυασμό όλες οι διαγνωστικές μέθοδοι αυξάνουν τον αριθμό των ασθενών με αιτιολογική διάγνωση της πνευμονίας και επομένως γίνεται πιο ασφαλής η αντιμετώπισή τους όσον αφορά στη σωστή επιλογή του αντιβιοτικού σχήματος.

scholarly journals Moraxella Catarrhalis en las Infecciones Respiratorias Altas

2014 ◽  
Vol 58 (3) ◽  
pp. 192
Author(s):  
José Guevara Duncan ◽  
Jorge Navach ◽  
Rosaluz Aróstegui ◽  
Winni Agurto ◽  
Alfredo Goytendía ◽  
...  
Keyword(s):  
Staphylococcus Aureus ◽  
Streptococcus Pneumoniae ◽  
Haemophilus Influenzae ◽  
Moraxella Catarrhalis ◽  
Haemophilus Influenza

Durante 12 meses se estudian las infecciones otorrinolaringológicas en dos hospitales de Lima, tanto en niños como en adultos, con especial énfasis en Moraxella catarrhalis. Se tomaron 318 muestras de igual número de pacientes, de los cuales el 40% resultó negativo a bacterias patógenas. Del 60% restante se identificó staphylococcus aureus como el causante del 31% de las infecciones, seguido de Streptococcus pneumoniae colt el 19%, hieto Moraxella catarrhalis colt 16% y en cuarto lugar Haemophilus influenzae colt 10%. Rinorrea purulenta fue el principal síntoma en todos los casos. Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis y Haemophilus influenza se aislaron mayoritariamente en niños menores de 14 años. El 15% de los S. aureus fueron oxacilino-ressistentes, el 11% de S. pneumoniae fueron resistentes a la penicilina, el 70% de M. catarrhalis eran productoras de B-1actailiasay cl 5% de H. influenzae también producían lactamasa. Nuestros resultados permiten oriental-mayor el tratamiento antibiótico de las infecciones respiratorias altas.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document