Επίδραση των αιθέριων ελαίων της ρίγανης στα ζυμωτικά φαινόμενα και στην γαλακτοπαραγωγή αιγών
Η παρούσα εργασία είχε ως στόχο να εξετάσει αν ο χρόνος αποθήκευσης της ρίγανης (Origanum vulgare subsp. hirtum) μετά τη συγκομιδή της, η άλεση και η ανάμειξη αυτής στο μείγμα συμπυκνωμένων ζωοτροφών μειώνει την περιεκτικότητά της σε αιθέριο έλαιο. Οι μετρήσεις αυτές έδειξαν ότι στα αποξηραμένα φυτά ρίγανης παραμένει τουλάχιστον το 94 % των αιθερίων ελαίων που περιέχουν έξι μήνες μετά τη συγκομιδή και το 95,1 % μετά την άλεση και ανάμειξη αυτών στο μείγμα συμπυκνωμένων ζωοτροφών τέσσερις εβδομάδες μετά την ανάμειξη. Στην συνέχεια μελετήθηκε η επίδραση της ρίγανης στα ζυμωτικά φαινόμενα των προστομάχων και στην γαλακτοπαραγωγή αιγών. Στο 1ο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν οκτώ αίγες φυλής Alpine οι οποίες χωρίστηκαν σε δύο ισοδύναμες ομάδες. Οι δύο ομάδες κατανάλωναν το ίδιο σιτηρέσιο με μόνη διαφορά ότι στο σιτηρέσιο της ομάδας της επέμβασης είχαν προστεθεί 20 g ξηράς δρόγης ρίγανης που περιείχαν 1g αιθέριου ελαίου. Από τις αίγες λαμβάνονταν δείγματα υγρού μεγάλης κοιλίας κάθε 15 ημέρες για χρονικό διάστημα 69 ημερών. Στα δείγματα αυτά προσδιορίστηκαν: το pH, η συγκέντρωση της αμμωνίας και των πτητικών λιπαρών οξέων, οι μικροβιακοί πληθυσμοί και ένας αριθμός πεπτικών ενζύμων (πρωτεάση, α-αμυλάση, κυταρινάση, ξυλανάση, λιπάση). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αυξήθηκε (P<0,05) η συγκέντρωση της αμμωνίας στην ομάδα της διατροφικής επέμβασης καθ’όλη την πειραματική περίοδο. Εκ των μικροβιακών ενζύμων, παρατηρήθηκε αύξηση της πρωτεάσης (P<0,001), ενώ εκ των μικροβιακών πληθυσμών παρατηρήθηκε μείωση των μεθανοβακτηρίων (P<0,05) και του Methanosphaera stadtmanae (P<0,05). Στο 2ο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν δώδεκα αίγες φυλής Alpine οι οποίες χωρίστηκαν σε δύο ισοδύναμες ομάδες. Ο διατροφικός χειρισμός ήταν ίδιος με το πρώτο πείραμα. Από τις αίγες λαμβάνονταν δείγματα γάλακτος και αίματος για χρονικό διάστημα 30 ημερών. Στα δείγματα αυτά προσδιορίστηκαν: η χημική σύσταση του γάλακτος, ορισμένα αντιοξειδωτικά ένζυμα (δεσμουτάση του υπεροξειδίου, καταλάση, τρανσφεράση γλουταθειόνης, οξειδάση γλουταθειόνης, ρεδουκτάση γλουταθειόνης, λακτοϋπεροξειδάση), η ολική αντιοξειδωτική ικανότητα και η συγκέντρωση των λιπαρών οξέων του γάλακτος. Τα αποτελέσματα έδειξαν αύξηση της ολικής αντιοξειδωτικής ικανότητας (P<0,001), της υπεροξειδάσης (P<0,001) και της ρεδουκτάσης της γλουταθειόνης (P<0,001).