scholarly journals Gibberellins in Suspensors of Phaseolus coccineus L. Seeds

1986 ◽  
Vol 82 (1) ◽  
pp. 298-300 ◽  
Author(s):  
Piero Picciarelli ◽  
Amedeo Alpi
Keyword(s):  
Author(s):  
А.В. Терешкин ◽  
А.Л. Калмыкова ◽  
Т.А. Андрушко

Вертикальное озеленение с участием различных видов лиан в современных условиях имеет важное эстетическое и санитарно-гигиеническое значение. Особо актуально решение вопросов обогащения флоры городских территорий лианами в степных районах в связи с бедным видовым составом и резким ухудшением экологической ситуации. Объектами исследований являлись 7 видов лиан, различных жизненных форм (однолетние, многолетние), произрастающие в населенных пунктах Саратовской области (Аткарск, Саратов). Цель исследований – изучение эколого-биологических особенностей и мелиоративных свойств лиан и выявление перспектив их использования в вертикальном озеленении селитебных территорий Саратовской области. В ходе исследования видового состава, были выявлены наиболее популярные виды однолетних лиан: ипомея красно-голубая (Ipomea tricolor (L.) Roth) и ипомея пурпурная (Ipomea purpurea (L.) Roth), горошек душистый (Lathyrus edoratus L.), настурция (Tropacolum peregrinum L.) и фасоль огненно-красная (Phaseolus coccineus). Большинство (70%) из них произрастают в местах ограниченного пользования. Изученные виды лиан в исследуемых регионах достигают средних природных показателей (при наличии надлежащего ухода), обладают хорошими показателями жизненного состояния, обильно цветут и плодоносят. При воздействии токсикантами различной концентрации на листовые пластинки лиан установлено их степень устойчивости. Выявлено, что однолетние лианы лучше использовать в декоративных целях, а не в санитарно-гигиенических. Сравнительная оценка однолетних видов с многолетними лианами (девичий виноград пятилисточковый и клематис тангутский) показывает устойчивость многолетних видов (в среднем на 3 балла - 40%). Разработаны варианты декоративных композиций с участием травянистых лиан. По степени декоративности выделены однолетние лианы – Ipomea tricolor, I. purpurea (37 – 41 балл), средней степенью отличаются – Lathyrus edoratus (33 балла), Tropacolum peregrinum (30 баллов) и Phaseolus coccineus (20 – 27 баллов). Преимущество многолетних лиан заключается в их устойчивости к резким изменениям климатических условий (на 40 %) по сравнению с однолетними формами. Поэтому они более предпочтительны для озеленения городской среды. Для усиления декоративного эффекта в сезонном аспекте рекомендуются сочетать расширение видового и формового разнообразия растений (многолетние и однолетние лианы, древесно-кустарниковая, цветочная растительность). Установлено, что природно-климатические условия зоны степи и лесостепи в пределах Саратовской области являются достаточно благоприятными для нормального роста и развития древесно-кустарниковой растительности, в том числе травянистых лиан. Таким образом, обоснованное применение древесных лиан в комплексе с традиционными видами насаждений позволит создать комфортные условия проживания населения, регулировать оптимальный температурный баланс и создавать благоприятные микроклиматические условия. Vertical gardening with different types of vines in modern conditions is important aesthetic and sanitary-hygienic value. It is especially important to address the issues of enrichment of the flora of urban areas with vines in the steppe regions due to poor species composition and a sharp deterioration of the ecological situation. The objects of research were 7 species of lianas, various life forms (annual, perennial), growing in the settlements of the Saratov region (Atkarsk, Saratov). The aim of the research is to study the ecological and biological features and reclamation properties of vines and identify the prospects for their use in vertical gardening residential areas of the Saratov region. In the study, species composition was the most popular species of annual vines: morning glory red-blue (Ipomea tricolor (L.) Roth) and purple morning glory (Ipomea purpurea (L.) Roth), the fragrant pea (Lathyrus edoratus L.), nasturtium (Tropacolum peregrinum L.) and runner beans (Phaseolus coccineus). Most (70%) of them grow in restricted areas. Studied species of vines in the study regions reach average natural performance (with proper care), have good indicators of vital condition, bloom abundantly and bear fruit. When exposed to toxicants of different concentrations on the leaf blades of vines established their degree of stability. It was revealed that the annual vines are better used for decorative purposes, and not in the sanitary-hygienic. A comparative assessment of annual species with perennial vines (maiden grapes and clematis Tangut) shows the stability of perennial species (an average of 3 points-40%). The options and decorative compositions with the participation of herbaceous vines. According to the degree of decoration of the allocated annual vine – Ipomea tricolor, I. purpurea (37 – 41 points), the average degree of differ – Lathyrus edoratus (33 points), Tropacolum peregrinum (30 points) and Phaseolus coccineus (20 to 27 points). The advantage of perennial vines is their resistance to sudden changes in climatic conditions (40 %) compared to annual forms. Therefore, they are more preferable for greening the urban environment. To enhance the decorative effect in the seasonal aspect, it is recommended to combine the expansion of species and form diversity of plants (perennial and annual lianas, tree and shrub, floral vegetation). It is established that the climatic conditions of the steppe and forest-steppe zone within the Saratov region are quite favorable for the normal growth and development of tree and shrub vegetation, including herbaceous lianas. Thus, the reasonable use of wood vines in combination with traditional types of plantings will create comfortable living conditions for the population, regulate the optimal temperature balance and create favorable microclimatic conditions.


1980 ◽  
Vol 65 (5) ◽  
pp. 966-968 ◽  
Author(s):  
Crescentia Freudling ◽  
Walter-Erich Mayer ◽  
Dietrich Gradmann

2016 ◽  
Vol 44 (2) ◽  
pp. 613-618 ◽  
Author(s):  
Silvia Brândușa HAMBURDĂ ◽  
Neculai MUNTEANU ◽  
Vasile STOLERU ◽  
Gabriel Ciprian TELIBAN

Field experiments were conducted two consecutive years, in order to investigate runner bean (Phaseolus coccineus L.) cultivated in pure crop system and in intercropping system. To achieve the desired aim, we set the following objectives: study of runner bean plant phenology, study of assimilating pigments content in the runner bean leaves, agro productivity study of runner bean crop, yield of runner bean crop, study of chemical composition of runner bean dry seeds. The studied experimental factor was the trellis system with six variants: (V1) - trellis, with double rows, on individual string, (V2) - trellis, with a single row, on individual string, (V3) - trellis, in a single row, on synthetic net (17 cm mesh), (V4) - intercropping with common maize plants, (V5) - intercropping with sunflower plants, (V6) - intercropping with Jerusalem artichoke plants. Runner bean yield ranged from 3,610 kg ha-1 (V2) to 1,684 kg ha-1 (V6) (first year) and from 3,170 kg ha-1 (V2) to 1,189 kg ha-1 (V6) (second year). Runner bean dry seeds contain: crude protein 22.65% (V6) - 25.47% (V3), crude fat 1.91% (V6) - 2.16% (V4), crude fibre 5.41% (V4) - 5.81% (V5) and nitrogen free extractive substances 62.11% (V3) - 64.92% (V4). The best variant of trellis for runner bean crop was the single row trellis system on individual string and the best intercropping system was intercropping with sunflower.


2008 ◽  
Vol 56 (7) ◽  
pp. 2315-2320 ◽  
Author(s):  
Arnubio Valencia-Jiménez ◽  
Jorge W. Arboleda Valencia ◽  
Maria Fátima Grossi-De-Sá

Genome ◽  
1994 ◽  
Vol 37 (6) ◽  
pp. 1018-1021 ◽  
Author(s):  
M. Nenno ◽  
K. Schumann ◽  
W. Nagl

This is the first report of fluorescence in situ hybridization (FISH) on plant polytene chromosomes. Different protease pretreatments have been tested to improve fluorescence in situ hybridization FISH on polytene chromosomes of a plant, Phaseolus coccineus, with the aim to enable the detection of low-copy genes. The structural preservation of the chromosomes and the distinctness of the FISH signals were comparatively analysed with a probe for the ribosomal RNA genes after digestion with pepsin and trypsin. The pepsin pretreatment resulted in a general loosening of chromatin with good conservation of chromosome morphology and an increased number and density of signal points. The six nucleolus organizers exhibited significant differences in condensation. The pretreatment with pepsin enabled the detection of the low-copy genes encoding the seed storage protein phaseolin.Key words: plant, Leguminosae, ribosomal RNA genes, seed storage protein genes, protease.


2011 ◽  
Author(s):  
Βασίλειος Χατζηθεοδώρου
Keyword(s):  

Σκοπός της εργασίας ήταν η γενετική μελέτη παραδοσιακών πληθυσμών του είδους Phaseolus coccineus, και η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας επιλογής δύο μεθοδολογιών βελτίωσης, για τη δημιουργία ποικιλιών φασολιού κατάλληλων στην οργανική γεωργία. Ο σκοπός της εργασίας παρουσιάζεται σε συγκεκριμένες ενότητες και αναλύεται: (I) στην μελέτη της γενετικής ταυτότητας και το χαρακτηρισμό της παραλλακτικότητας τριών παραδοσιακών πληθυσμών με βάση φαινοτυπικούς και μοριακούς δείκτες, (II) στην επιλογή για βελτίωση της παραγωγικής συμπεριφοράς των εξεταζόμενων γενοτύπων με δύο μεθοδολογικές προσεγγίσεις, (III) στη διερεύνηση της αναπαραγωγικής συμπεριφοράς του είδους μέσω ελεγχόμενων αυτογονιμοποιήσεων και (IV) στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δύο μεθοδολογιών στο περιβάλλον δημιουργίας του γενετικού υλικού και στον έλεγχο του γενετικού δυναμικού σε περιβάλλον καταπόνησης. Το γενετικό υλικό αποτέλεσαν τρεις παραδοσιακοί C0 πληθυσμοί (Δίστρατου Γρεβενών, Αγ. Γερμανού Πρεσπών και Ζαγοράς) που ανήκουν στο είδος P. coccineus. Η μελέτη των φυλογενετικών σχέσεων μεταξύ των εξεταζόμενων γενοτύπων έγινε μέσω γενετικών αναλύσεων με χρήση εκκινητών τύπου RAPD’s και ταυτόχρονης καταγραφής των μορφολογικών χαρακτηριστικών κατά UPOV. Η βελτίωση των πληθυσμών φασολιού έγινε με την εφαρμογή αμφίπλευρης επιλογής με δύο μεθοδολογίες (μαζική και τροποποιημένη γενεαλογική επιλογή) κάτω από συνθήκες οργανικής καλλιέργειας στον αγρό του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κατά την τριετία 2004-2006. Μετά από τρεις γενιές αμφίπλευρης επιλογής, προέκυψαν με τη μαζική οι υψηλοαποδοτικοί πληθυσμοί C1 M-HY, C2 M-HY, C3 M-HY και οι χαμηλοαποδοτικοί πληθυσμοί C2 M-LY και C3 M-LY αντίστοιχα, ενώ με τη μεθοδολογία τροποποιημένης γενεαλογικής επιλογής, προέκυψαν 3 υψηλοαποδοτικές οικογένειες ανά κύκλο (C1 Pedigree-HY, C2 Pedigree-HY και C3 Pedigree-HY) και ανά ποικιλία και 3 χαμηλοαποδοτικές οικογένειες ανά κύκλο (C1 Pedigree-LY, C2 Pedigree-LY και C3 Pedigree-LY) και ανά ποικιλία. Όσον αφορά τη μελέτη της αναπαραγωγικής συμπεριφοράς, εφαρμόστηκαν ελεγχόμενες αυτογονιμοποιήσεις σε φυτά όλων των οικογενειών από κάθε ποικιλία και δημιουργήθηκαν S1 απόγονοι. Την επόμενη χρονιά αξιολογήθηκαν οι S1 οικογένειες σε πλήρως τυχαιοποιημένο σχέδιο (CRD) με εννέα επαναλαμβανόμενες τιμές και παράλληλα εγκαταστάθηκε αγρός απομόνωσης για την αυτογονιμοποίηση των S1 οικογενειών, προκειμένου να δημιουργηθούν S2 οικογένειες. Τέλος, το σύνολο του παράγωγου γενετικού υλικού μετά την εφαρμογή των δύο μεθοδολογιών βελτίωσης (μαζική και τροποποιημένη γενεαλογική επιλογή) αξιολογήθηκε σε δύο περιβάλλοντα, στον πειραματικό οργανικό αγρό δημιουργίας (Βελεστίνο) και σε οργανικό αγρό καταπόνησης (Μ. Περιβολάκι). Με βάση τα αποτελέσματα της ενότητας (I), οι τρεις ποικιλίες ήταν αναρριχώμενες, ενώ παρατηρήθηκε παραλλακτικότητα μεταξύ των εξεταζόμενων λευκόσπερμων πληθυσμών από την φαινοτυπική και μοριακή αξιολόγησή τους. Συγκεκριμένα στους πληθυσμούς των Πρεσπών και της Ζαγοράς προέκυψαν φυτά με κόκκινα άνθη, ενώ και οι τρεις πληθυσμοί κατατάχθηκαν σε διαφορετικό τύπο φύλλου κατά UPOV. Από τη μοριακή ανάλυση του DNA, των εξεταζόμενων γενοτύπων και βάση του δενδρόγραμματος φυλογενετικών σχέσεων, βρέθηκε ότι όλοι οι πληθυσμοί διαφέρουν μεταξύ τους και περισσότερο συγγενής φαίνονται να είναι των Πρεσπών και της Ζαγοράς, ενώ των Γρεβενών έχει γενετική απόσταση με τους δύο πληθυσμούς. Η ανάλυση PCA σε δύο κύριες συνιστώσες για τη μελέτη των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών, έδειξε ότι οι τρεις εξεταζόμενες ποικιλίες ομαδοποιούνται ξεχωριστά. Η οργανοληπτική εξέταση διαφοροποίησε τις τρεις ποικιλίες του είδους P.coccineus. Η ποικιλία των Γρεβενών σύμφωνα με το πάνελ των δοκιμαστών για τα δύο έτη οργανοληπτικών εξετάσεων, φαίνεται να χαρακτηρίζεται από την ολική εκτίμηση και την γλυκιά γεύση, ενώ των Πρεσπών χαρακτηρίστηκε χυμώδης. Με βάση τα αποτελέσματα του ελέγχου αναπαραγωγικής συμπεριφοράς, βρέθηκε ότι και στους τρεις πληθυσμούς, τα HS φυτά που αυτογονιμοποιήθηκαν έδωσαν περίπου το 1/3 σε βάρος σπόρων έναντι των ελεύθερα επικονιαζόμενα HS φυτών και συνεπώς η απουσία της σταυρογονιμοποίησης, εκφράστηκε με αισθητή μείωση του παραγωγικού δυναμικού των αυτογονιμοποιούμενων HS φυτών εντός των οικογενειών. Σύμφωνα με τα δεδομένα του πειράματος βρέθηκε ότι υπήρχε γενετικό κέρδος και στα δύο σχήματα επιλογής, το οποίο κυμάνθηκε ανάλογα με τον πληθυσμό. Με δεδομένο ότι οι πληθυσμοί εμφάνισαν ομομεικτική εξασθένιση και στους δύο κύκλους αυτογονιμοποίησης, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η μαζική επιλογή είναι θετική σε επίπεδο πληθυσμού αφού προστατεύει την ισορροπία χωρίς σημαντικές απώλειες ενώ αντίθετα η γενεαλογική είναι αποτελεσματικότερη σε επίπεδο καθαρού γενετικού κέρδους όπως αυτό εκφράστηκε μέσω του μικρού αριθμού των τελικά επιλεγόμενων ημισυγγενικών σειρών. Με βάση την παρατήρηση, ότι οι επιλεγμένες υψηλοαποδοτικές οικογένειες των Πρεσπών εμφάνισαν το μεγαλύτερο μέσο κέρδος ανά έτος μετά από τρεις κύκλους γενεαλογικής επιλογής, για τα συστατικά της απόδοσης και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο γενότυπος των Πρεσπών παρουσίασε την μικρότερη ομομεικτική επίδραση, μετά από δύο κύκλους αυτογονιμοποίησης, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο συγκεκριμένος γενότυπος ανταποκρίθηκε καλύτερα στην μεθοδολογία της τροποποιημένης γενεαλογικής επιλογής. Αντίθετα οι υψηλοαποδοτικοί πληθυσμοί των γενοτύπων Ζαγοράς και Γρεβενών εμφάνισαν το μεγαλύτερο μέσο κέρδος ανά έτος μετά από τρεις κύκλους μαζικής επιλογής. Επίσης οι επιλεγμένες οικογένειες των δύο αυτών γενοτύπων εμφάνισαν το μικρότερο μέσο κέρδος ανά έτος μετά από τρεις κύκλους γενεαλογικής επιλογής, για τα συστατικά της απόδοσης και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι παρουσίασαν την μεγαλύτερη ομομεικτική επίδραση, μετά από δύο κύκλους αυτογονιμοποίησης, φάνηκε ότι οι συγκεκριμένοι γενότυποι ανταποκρίθηκαν καλύτερα στην μεθοδολογία της μαζικής επιλογής.


Chromosoma ◽  
1972 ◽  
Vol 39 (2) ◽  
pp. 191-203 ◽  
Author(s):  
S. Avanzi ◽  
M. Durante ◽  
P. G. Cionini ◽  
F. D'Amato

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document