Uzaktan Eğitim Yoluyla Yapılan Hayat Bilgisi Dersine Yönelik Öğretmen Görüşlerinin İncelenmesi

Tüm dünyayı etkisi altına alan COVİD-19 pandemisi toplumları tüm alanlarda etkisi altına almıştır. Pandemi sürecinde diğer alanlarda olduğu gibi eğitim alanında da bazı önlemler alınması zorunluluk haline gelmiştir. Bulaş riskinin azaltılması amacıyla yüz yüze eğitime ara verilerek uzaktan eğitime geçilmiştir. COVİD-19 pandemisi döneminde uzaktan eğitim yoluyla verilen Hayat Bilgisi derslerine yönelik öğretmen görüşlerini incelemeyi amaçlayan bu araştırma nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim desende planlanmıştır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla görüşme soruları geliştirilmiştir. Elde edilen bu verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Bulgulara göre uzaktan eğitim platformlarına erişimde yaşanan sorunların başında teknolojik donanım yetersizliği gelmektedir. Uzaktan eğitim yolu ile işlenen Hayat Bilgisi dersinde yaparak yaşayarak öğrenmenin gerçekleşmemesi büyük bir eksiklik olarak görülmüştür. Buna ek olarak öğrencilerin yeterince söz hakkı alamadığı, uzaktan eğitim yoluyla yapılan derslerde sunum ve video gibi dijital ders içeriklerinin paylaşımının daha kolay olduğu, somut aktivite yapılamadığı, uygulamalı etkinliklerin öğrenci için yetersiz kaldığı ve öğretmenlerin çoğunun uzaktan eğitim platformu kullanım bilgisine bağlı olarak kendilerini uzaktan eğitim konusundan yeterli hissettikleri anlaşılmıştır.

Uzaktan Eğitimle Türkçe Öğrenme Sürecinde A1 düzeyindeki Arap Öğrencilerin Karşılaştıkları Güçlükler ve Çözüm Önerileri

Arap öğrencilerin COVİT-19 salgını sürecinde uzaktan eğitimle Türkçe öğrenimi sürecinde karşılaştıkları güçlükleri ve önerdikleri çözümleri tespit etmek amacıyla yapılan bu araştırmada nicel araştırma yaklaşımı ve alan araştırma yöntemlerinden tarama kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Arap ülkelerinde yaşayan ve yabancı dil olarak Türkçe öğrenen A1 düzeyindeki 100 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda öğrencilerin en sık karşılaştıkları sorunlar, “uzaktan eğitimle ders işlerken yaşanan bağlantı problemleri”, “yayın kalitesinin düşüklüğü”, “evdeki fiziki imkanların sınırlı olması”, “saat farkı dolayısıyla ortaya çıkan problemler”, “ödevleri yalnız yapmanın zorluğu” ve “ekran karşısında uzun süre kalma” olarak sıralanabilir. Öğrencilerin önerdiği çözüm önerileri ise “uzaktan eğitim için günlük ders çalışma planı hazırlanması”, “pandemide egzersizler yaparak moral ve sağlığın korunması”, “Türkçe kitap okunması”, “derslerin tekrarının izlenmesi”, “ekran karşısında geçirilen zaman dikkat edilmesi”, “eğitsel oyunların oynanması”, “Türkçe film belgesel veya animasyonların izlenmesi”, “ders sorumlusuyla ders dışında da iletişime devam edilmesi” ve “sanal olarak Türkiye’de bulunan müze, sinema, tiyatroların gezilmesi” şeklindedir.

Lise Öğrencilerinin Benlik Saygılarının Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin benlik saygısı düzeylerini saptamak ve bazı değişkenlere göre incelemektir. Araştırma betimsel tarama modelinde hazırlanmıştır. Araştırmaya, Kayseri İli Kocasinan, Melikgazi ve Talas merkez ilçelerindeki ortaöğretim kurumundaki 1058 öğrenci katılmıştır. Öğrencilerin kişisel bilgilerini öğrenebilmek için kişisel bilgi formu, benlik saygısı özelliklerini değerlendirebilmek amacıyla “Benlik Saygısı Ölçeği”nden yararlanılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçeğe ait güvenirlik ve geçerlik analizleri yapılarak, elde edilen verilerin analizinde, “frekans”, “yüzde”, “tek yönlü varyans analizi (Anova)”, “bağımsız örneklemler için t testi”, “Tukey testi (HSD)” analizlerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda öğrencilerin benlik saygısı düzeyleri incelendiğinde, Güzel Sanatlar Lisesi öğrencilerinin benlik saygıları, Meslek Lisesi öğrencilerine göre daha yüksektir. Öğrencilerin kardeş sayısı arttıkça benlik saygısı düzeyleri azalmaktadır. Buna karşın, öğrencilerin cinsiyet, yaş, sınıf düzeyi, sosyoekonomik durum, anne ve babanın öğrenim durumu değişkenleri ile benlik saygısı arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır. Ulaşılan sonuçlara bağlı olarak lise öğrencilerinin benlik saygısı düzeylerinin iyileştirilmesine yönelik öneriler sunulmuştur.

İlkokul Öğrencilerinin Ekrandan Okumaya Yönelik Tutumları

Sahip olunan bilgilerin önemli bir kısmı okuma yoluyla edinilmektedir. Güncel gelişmelerin de etkisiyle eskiden basılı materyallerden yapılan okumalar artık ekrana taşınmıştır. Çünkü ekrandan okuma yapabildiğimiz araçlar, bilgiye ulaşmada ve elde edilen bilgiyi yaygınlaştırmada basılı kaynaklara nazaran kolaylık sağlamaktadır. Bu yüzden öğrenciler özellikle araştırma yaparken ekrandan okuma yapmaktadır. Zamanı etkili kullanmak açısından öğrencilerin ekrandan okuma aracılığıyla araştırma yapması desteklenmektedir. Hatta Milli Eğitim Bakanlığı da sınıf ortamlarını teknolojik araçlarla donatarak ekrandan okuma yapılabilecek hale dönüştürmektedir. Bu araştırmanın amacı ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin ekrandan okumaya yönelik tutumlarını farklı değişkenlere göre değerlendirmektir. Bu çalışma, ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin ekrandan okumaya yönelik tutumlarını araştırmak için betimsel araştırma türlerinden tarama modeliyle gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla orta sosyal ve ekonomik düzeydeki 3 ilkokulda öğrenim görmekte olan 4. sınıf öğrencilerine ulaşılmıştır. Araştırma 62 kız, 62 erkek olmak üzere toplamda 124 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin elde edilmesinde Susar Kırmızı (2017) tarafından geliştirilmiş olan “Ekrandan Okumaya Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda öğrencilerin ekrandan okumaya yönelik tutumlarının olumlu yönde ortalamanın üzerinde olduğu görülmüştür. Ayrıca ekrandan okumaya yönelik tutum puanlarının cinsiyete, bilgisayarla geçirilen süreye, anne ve baba eğitimine göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde farklılaşmadığı görülmüştür.

Examination of Primary-School Teachers’ Views on Digital Game-Based Teaching

In this study, it is aimed to examine the opinions of class teachers about digital game-based teaching. The model of the research, which adopts the qualitative research approach, is the case study. Within the scope of the purpose of the study, opinions were obtained on a voluntary basis from the class teachers selected by the criterion sampling method, one of the purposeful sampling methods. The participants of the research are 30 class teachers working under the Ministry of National Education in the 2020-2021 academic year. A semi-structured interview form was used as a data collection tool. The collected data were analyzed by content analysis method. In line with the findings obtained, conclusions and recommendations have been given.

Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Eğitiminde Teknoloji Kullanımına İlişkin Öğretmen Görüşleri

Bu çalışma okul öncesi dönemdeki çocuklara eğitim veren öğretmenlerin eğitimde teknoloji kullanımına yönelik görüşlerini araştırmıştır. Öğretmenlerin teknoloji kullanımını tercih edip etmedikleri, hangi teknolojik araçları kullandıkları ve teknolojinin etkili olduğunu düşünüp düşünmedikleri sorgulanmıştır. Okul öncesi dönemindeki çocuklar gelişmeye çok açık bireylerdir. Bu sebeple onların bu hassas dönemde teknoloji ile tanıştırılmaları önem taşımaktadır. Bunu yapmakla görevli olan öğretmenler hem teknolojiye bakış açıları hem de becerileri açısından bunu yapmaya uygun olmalıdırlar. Çalışma 40 öğretmen üzerinden yapılmıştır. Bunların 1’i erkek, 39’u kadındır. Veri toplama 17 sorudan oluşan bir anket ile yapılmıştır. Katılımcı öğretmenlerin yarısından fazlasının teknolojik araç kullanımı eğitimi sahibi olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin çoğu eğitimde teknoloji kullanımının gerekli olduğunu düşünmektedir. En çok kullanılan araçların bilgisayar ve projeksiyon, teknolojik araçlarla en çok yapılan etkinlikler ise çizgi film izletmek, dijital hikaye okumak ve müzik dinlemektir. Öğretmenlerin görüşlerine göre dil ve bilişsel gelişime katkı yapan teknolojik eğitim araç gereçleri aynı zamanda öğrenmeye ilgiyi arttırıp bilgilerin kalıcı olmasını sağlamaktadırlar. Ancak, bu şekilde öğrenmenin öğrencilerin sosyal ve duygusal gelişimine zarar verebileceğini düşünen öğretmenler de vardır.

Özel Gereksinimli Çocukların Okul Öncesi Eğitiminde Karşılaşılan Sorunlar

Bu araştırmanın amacı özel eğitim gereksinimli öğrencilerin okul öncesi eğitiminde öğretmenlerin karşılaştıkları sorunları ve bu sorunlarla başa çıkma stratejilerini öğretmen görüşlerine göre incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseninin kullanıldığı araştırmanın çalışma grubunu özel eğitim anaokullarında görev yapan 17 öğretmen oluşturmaktadır. Yarı-yapılandırılmış görüşme formunun kullanıldığı araştırmada verilerin çözümlenmesinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda özel eğitim gereksinimli öğrencilerin okul öncesi eğitiminde karşılaşılan sorunlar velilerden kaynaklı sorunlar, okulun fiziki imkânlarından kaynaklı sorunlar ve öğretim sürecinde karşılaşılan sorunlar olmak üzere üç temada toplanmıştır. Öğretmenlerin bu sorunlarla başa çıkma stratejileri ise etkili iletişim kurma, öz bakım eğitimine daha fazla zaman ayırma, dikkat sürelerini göz önünde bulundurarak etkinlik sürelerini kısa tutma ve etkinlikleri çeşitlendirme, meslektaşlarla iş birliği yapma, istenmeyen davranışların nedenini tespit etme ve müdahalede bulunma, gerekli materyalleri imkânlar dâhilinde kendi hazırlama, aile eğitimi faaliyetleri düzenleme ve uyum süreçlerini uzun tutma olarak tespit edilmiştir. Araştırma bulgularına dayanarak; özel eğitim gereksinimli çocuğa sahip ailelere eğitim süreçlerindeki rol ve sorumlulukları hakkında bilinçlendirme faaliyetleri yapılması, özel eğitim gereksinimli öğrencilerin engel durumlarına uygun ihtiyaç duyulan ders materyallerinin bakanlıkça temin edilmesi, okul bahçeleri ve sınıflarının okul öncesi eğitime uygun olacak şekilde planlanarak yapılması, mevcut fiziki mekânların iyileştirilmesi önerilebilir.