Wiedza potoczna uczniów w młodszym wieku szkolnym na temat istoty i sposobów uczenia się

<p>W artykule przedstawiono zagadnienie psychologicznych koncepcji, istoty oraz metod uczenia się. Głównym celem badań było poznanie potocznych koncepcji uczniów w młodszym wieku szkolnym na temat istoty i sposobów uczenia się. Autorka opisała założenia wywiadu fokusowego przeprowadzonego wśród 246 uczniów w młodszym wieku szkolnym. Analiza wyników badań wykazała, że wiedza uczniów w młodszym wieku szkolnym na temat istoty i metod uczenia się jest szeroka. Dzieci potrafią zdefiniować uczenie się, opisać różne rodzaje uczenia się oraz przedstawić wiele sposobów uczenia się.</p>

Czas i przestrzeń dziecka z chorobą przewlekłą w instytucji szpitalnej

<p>Celem artykułu jest ukazanie aranżacji przestrzeni w szpitalu oraz sposobów spędzania czasu wolnego przez hospitalizowane dzieci. Badania własne są częścią większego projektu przeprowadzonego na potrzeby rozprawy doktorskiej, dotyczącej doświadczania rodzicielstwa w sytuacji choroby kardiologicznej dziecka. W artykule zaprezentowano szpital jako instytucję totalną oraz zamieszczono fotografie szpitalnych pomieszczeń i fragmenty narracji rodziców ilustrujące zagospodarowanie „pustego” czasu pacjentów na oddziale. Sposób organizacji przestrzeni, barwne korytarze, wyposażenie czy właściwe wypełnianie czasu wolnego mogą pomóc małym pacjentom przezwyciężyć trudny dla nich czas. </p>

A Child Up to Three Years in a “Corset” of Social Perception of Education. Selected Problems of Specific Needs and Development Opportunities in Early Childhood

Celem opracowania jest zwrócenie uwagi na „ugorsetowienie” edukacji dziecka, w tym dziecka do lat trzech, które nadal bywa postrzegane jako słabe i mało kompetentne. Autorka porusza kwestię edukacji naturalnej oraz edukacji niedyrektywnej, konstruując rozważania w kontekście paradoksów społecznych, behawioralnego postrzegania edukacji oraz w kontekście ograniczeń dla funkcjonowania dziecka zgodnie z jego naturalnymi potrzebami i możliwościami w przestrzeni publicznej. W tekście poruszono także zagadnienia związane z nadmierną standaryzacją oddziaływań wobec dziecka do lat trzech, co zdaniem autorki może prowadzić do nadmiernego „osądzania”, które sprawia, że „dziecko staje się rzeczą”.

Zasoby dziecka a jego potrzeba uczenia się

Każde dziecko stanowi niepowtarzalną indywidualność, na którą składają się jego zasoby wewnętrzne i zewnętrzne. W artykule przede wszystkim zwrócono uwagę na znaczenie inteligencji, motywacji, emocji, temperamentu, a także na sprawność fizyczną i manualną, stan zdrowia itp. w procesie uczenia się. Odwołując się do literatury specjalistycznej, przeanalizowano zasoby zewnętrzne dziecka z uwzględnieniem warunków kulturowych, społecznych i ekonomicznych. Dziecko zazwyczaj uczestniczy w wielu grupach społecznych, takich jak rodzina, grupa przedszkolna czy szkolna, zespół rówieśniczy itp. W każdej z nich odgrywa określoną rolę, zajmuje jakąś pozycję i wykonuje pewne zadania.

The Pleasures and Woes of a School Psychologist

Artykuł dotyczy pracy psychologa szkolnego jako samodzielnego i względnie niezależnego pracownika szkół podstawowych i średnich. W miarę wzrostu odsetka tzw. dzieci problemowych badacze koncentrują się na przyczynach tego zjawiska oraz odwzorowują najczęstsze trudności w obszarze uczenia się, motywacji i relacji społecznych z perspektywy nauczycieli, uczniów i ich rodziców. Autorki opisały też najczęstsze tryby pracy psychologa szkolnego związane z tą funkcją. Ponadto skoncentrowano się na trudnościach związanych z kontaktami z rodzicami oraz zwrócono uwagę na szeroki zakres problemów, które wymagają dużej erudycji.

Autism as a Controversial Concept. What Kind of Special Educational Needs Can We Find with Autism?

<p>Sto lat po pojawieniu się na scenie naukowej autyzm coraz częściej znajduje się w centrum uwagi nie tylko psychologii klinicznej i terapeutycznej, oprócz medycyny, psychologii i neuronauki zajmują się nim bowiem szeroko także szkoły i służba zdrowia. Koncepcja autyzmu pozostaje jednak kontrowersyjna, poza tym zjawisko to nie do końca zostało wyjaśnione. Psychoanaliza może pomóc zrozumieć, w jaki sposób koncepcja ta powstała w psychologii i jak zmieniała się aż do czasów współczesnych. W większości przypadków – zarówno słynnych, jak i zwykłych – dziecko autystyczne, które trafia do szkoły, wydaje się niewykształcone i unika bliskiego kontaktu. Jakie specjalne potrzeby edukacyjne istnieją w przypadku autyzmu? Artykuł został oparty na odkryciach Z. Freuda, aby wskazać kierunek prowadzący do wyjaśnienia subiektywnego pragnienia bycia człowiekiem wśród ludzi, nawet w przypadku osób autystycznych.</p>

Autism Spectrum Disorders. What Intervention Methodologies Should We Select?

<p>Rozumienie tego, że rozwój dziecka to sieć interakcji między rodziną, rówieśnikami, opiekunami i społeczeństwem, skłania do spojrzenia na nie poprzez pryzmat soczewek o różnych perspektywach. Takie podejście implikuje wybór zarówno instrumentów, które są wykorzystywane do obserwacji czy interwencji, jak i sposobu interpretacji zachowań dziecka, które nie wpisując się w ścieżkę rozwojową uznawaną za typową, nie traci cech bycia aktorem działającym w oparciu o własną wolę, ale i organizatorem własnych działań bazującym na zmianach i ich dynamice. Opierając się na teorii rozwoju ekologicznego, przeprowadzono badania, aby zrozumieć perspektywy różnych podmiotów (ekspertów, specjalistów, rodziców) w zakresie interwencji edukacyjnej związanej z określonymi programami dla uczniów ze spektrum autyzmu. Korzystając z jakościowej metodologii studium przypadku, odnotowano różne opinie, które pojawiły się w narracjach dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.</p>

Teksty narracyjne – analiza strukturalno-funkcjonalna

<p><span>Istnieje związek między językiem, myślą a rzeczywistością. Język jest głównym czynnikiem wpływającym na kształt naszych spostrzeżeń, sądów, wiedzy i zwyczajów, a narracja umożliwia ludziom opowiedzenie o sensie konstruowanej przez siebie rzeczywistości. W narracji liczy się nie tylko treść, ale i konstrukcja, która stała się podstawą rozważań w niniejszym artykule. Artykuł rozpoczyna się od ustaleń terminologicznych (<em>tekst narracyjny</em>, <em>narracja</em>, <em>narratologia</em>, <em>swoistość narracyjnej struktury</em>), rozpatrywanych z punktu widzenia różnych nauk, a także od przedstawienia założeń dotyczących analizy strukturalno-funkcjonalnej tekstów narracyjnych w świetle teorii de Saussure’a, Rosner, Barthes’a i Todorova. W opracowaniu położono nacisk na analizę struktur narracyjnych zaproponowaną przez Proppa, twórcę ogólnych wzorców budowania opowieści. Jest ona przydatna do badań nad różnymi systemami kultury, w tym kultury masowej. Ponadto stanowi podstawę do analiz narracji filmowych czy też różnego typu narracji ustnych i pisanych. Morfologię Proppa wykorzystano również w badaniach wybranych tekstów narracyjnych w szkole.</span></p>