Rola zaufania w budowaniu kapitału społecznego w środowisku zawodowym bibliotekarzy. Wyniki badania

W artykule podjęto zagadnienie „zaufania”, które uważane jest za warunek niezbędny do budowania kapitału społecznego. Kapitał społeczny oraz zaufanie odgrywają istotną rolę w działalności wielu instytucji i społeczności, także bibliotek. Wzmacniają relacje z otoczeniem, usprawniają współpracę z partnerami i współpracownikami, ograniczają lęk i konflikty, są również stymulantami rozwoju. W celu dokonania diagnozy tego zjawiska w środowisku bibliotek przeprowadzono badania, które objęły 20 krajów świata. Analiza zaprezentowana w artykule objęła zarówno ustalenie poziomu zaufania wśród grupy zawodowej bibliotekarzy, jak i skorelowanie z innymi czynnikami (zmienne niezależne, takie jak wiek, typ biblioteki, stanowisko itd.) oraz zmienne zależne. Ustalono, że bibliotekarze posiadają wysoki poziom zaufania do innych ludzi, natomiast respondenci, którzy zadeklarowali, że ufają innym, charakteryzują się również wyższym poziomem indywidualnego kapitału społecznego, mają większą sieć społeczną, bardziej angażują się w działania charytatywne i obywatelskie, są też bardziej nastawieni na życie rodzinne oraz kontakty przyjacielskie. Wydaje się, że takie postawy społeczne mogą być szczególnie pożądane na określonych stanowiskach bibliotecznych.

Możliwości zastosowania arteterapii wśród seniorów. Kubizm w biblioterapii

Celem podjętych w tekście rozważań jest ukazanie, jak szerokie spektrum oddziaływań ma arteterapia oraz kubizm – rozumiany zarówno jako metoda twórcza, jak i estetyka. W artykule przedstawiono zagadnienia definicyjne z zakresu arteterapii. Wyszczególnione zostały również techniki występujące w obszarze arteterapii. Wskazano funkcje, jakie pełni ona w aspekcie oddziaływań terapeutycznych oraz w obszarze edukacji podejmowanej przez całe życie. Przedmiotem rozważań są także zagadnienia z zakresu arteterapii w aspekcie (samo)edukacyjnym, obszary jej zastosowania wśród seniorów oraz przegląd wybranych pozycji literaturowych, przydatnych w działalności arteterapeutycznej. Proponowana hipoteza to wskazanie, że perspektywa kubistyczna, ujawniająca się w przywołanych utworach literackich, może okazać się rodzajem przygotowania do przemijania i radzenia sobie z samotnością.