Η παρούσα εργασία αναλύει τις διάφορες τροπικότητες μέσω των οποίων συγκροτήθηκε η ιστοριογραφία της Πρέβεζας από τα μέσα του 19ου αιώνα έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980, και παράλληλα αναφέρεται συνοπτικά στις νεότερες εξελίξεις και τάσεις. Μέσω κομβικών μελετών περίπτωσης και επί τη βάσει θεωρητικών προταγμάτων των M. Foucault, M. Halbwachs και A. Assmann εξετάζεται για πρώτη φορά η ανάδυση του πρεβεζάνικου τοπικού ιστορείν και η δυναμική όσο και επαμφοτερίζουσα σχέση του με τον κρατούντα εθνικό-ακαδημαϊκό ιστοριογραφικό λόγο, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύονται και τα ιστοριογραφικά ζητήματα που ανέκυψαν διαμέσου του διπόλου ‘συλλογική μνήμη/αρχειακή μνήμη’ καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Υπό αυτή την οπτική, το άρθρο αποτελεί και μια εποπτική εισαγωγή στα θέματα που απασχόλησαν και απασχολούν όσους ερευνούν την ιστορία αυτής της περιοχής.