De chirurgische aanpak is gericht op het wijzigen van de productie of drainage van kamerwater of een combinatie van beide. Verhoogde intraoculaire druk is een constante risicofactor; deze factor aanpakken vertegenwoordigt het enige behandelbare en meetbare element in termen van succesvolle glaucoombehandeling. De optimale kandidaat voor chirurgie is in staat om te zien, bevindt zich in een vroeg stadium van de ziekte en heeft een normale papil zonder bijkomende aandoeningen. Honden die een hoge oogdruk behouden ondanks maximale geneesmiddelniveaus komen ook in aanmerking. Alhoewel het aanbod aan medicinale en chirurgische therapiemogelijkheden blijft groeien, bestaat er tot nog toe geen succesvolle remedie en worden veel aangetaste honden op termijn blind. Wegens een vaak oncontroleerbare en pijnlijke oogdruk wordt regelmatig enucleatie uitgevoerd. Omdat de ontwikkeling van nieuwe medicijnen moeizaam verloopt en de humane geneesmiddelen vaak niet effectief zijn bij honden, zal het streven naar verbeterde en vernieuwde chirurgische opties in de nabije toekomst het meest lonend zijn.