Μελέτη της τοπικής εγκεφαλικής αιματικής ροής με τη μέθοδο της Thermal Doppler Flowmetry και συσχέτιση των τιμών της με το κυτταρικό μικροπεριβάλλον (μέσω των τιμών της εγκεφαλικής μικροδιάλυσης) σε υπαραχνοειδή αιμορραγία

Εισαγωγή. Η παρακολούθηση της εγκεφαλικής μικροδιάλυσης επιτρέπει την αξιολόγηση της τοπικής εγκεφαλικής μεταβολικής φυσιολογίας και παρέχει βιοδείκτες σε κρίσιμες καταστάσεις, όπως η υπαραχνοειδής αιμορραγία (ΥΑΑ).Σκοπός Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η συσχέτιση μεταξύ της περιοχικής αιματικής εγκεφαλικής ροής και των παραμέτρων της μικροδιάλυσης (οι συγκεντρώσεις γλυκόζης, γαλακτικού, γλυκερόλης και πυροσταφυλικού και η μεταβολική αναλογία γαλακτικού/πυροσταφυλικού) σε ασθενείς με υπαραχνοειδή αιμορραγία.Μεθοδολογία Eίκοσι ένα ασθενείς με υπαραχνοειδή αιμορραγία συμπεριλήφθησαν στην παρούσα προοπτική μελέτη.Εισήχθη ένα ελάχιστα επεμβατικό, πολυπαραμετρικό σύστημα νευροπαρακολούθησης κατά τις πρώτες 8 ώρες μετά την εισαγωγή στη ΜΕΘ.Έγινε κρανιοανάτρηση στο μετωπιαίο οστό, στο σημείο Kocher υπό άσηπτες συνθήκες όπου τοποθετήθηκε ένα τρικαναλικό bolt kit που χρησιμοποιήθηκε για την εισαγωγή: (α) ενός καθετήρα μέτρησης ενδοκράνιας πίεσης (ICP) (Codman microsensor kit, Codman, Johnson & Johnson, Raynham. ΜΑ, USA), (β) ενός καθετήρα μέτρησης οξυγόνου του εγκεφαλικού ιστού (PbrO2 catheter, Licox, Integra Neurosciences. Plainsboro. NJ. USA) και (γ) ενός καθετήρα εγκεφαλικής μικροδιάλυσης (CMA 70 Brain Microdialysis Catheter, 10 mm membrane length, 20 kDa cut off, CMA. Stockholm, Sweden).Έγινε δεύτερη κρανιοανάτρηση, 1-1.5 cm πρόσθια από την προηγούμενη (προς αποφυγή επιμόλυνσης των δύο πεδίων), για την εισαγωγή καθετήρα μέτρησης της εγκεφαλικής αιματικής ροής (CBF) (Hemedex, Bowman. Boston, MA, USA). Καταγράφηκαν οι μετρήσεις της εγκεφαλικής αιματικής ροής (βασιζόμενη στη μεθοδολογία της θερμικής διάχυσης), ο θερμικός συντελεστής Κ και η μικροδιάλυση των εγκεφαλικών βιοχημικών δεικτών. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με πρωτόκολλο κατευθυνόμενο από την πίεση εγκεφαλικής αιμάτωσης (CPP).Η διάρκεια της παρακολούθησης του εγκεφάλου και καταγραφής των τιμών ήταν 10 ημέρες.Αποτελέσματα•Η εγκεφαλική θερμοκρασία βρέθηκε να είναι υψηλότερη στους επιζώντες (36,83 oC έναντι 36,48 oC στους μη επιζώντες).•Η CBF παρατηρήθηκε υψηλότερη στους επιζώντες (33,66 έναντι 29,34 ml/ 100gr/min στους μη επιζώντες).•Οι τιμές του γαλακτικού οξέος βρέθηκαν να είναι υψηλότερες στους επιζώντες (8,52 mmol/L έναντι 5,89 mmol/L για τους επιζώντες και μη επιζώντες αντίστοιχα).•Η γλυκόζη, γλυκερόλη και πυροσταφυλικό βρέθηκαν σε υψηλότερες τιμές στους μη επιζώντες σε σύγκριση με τους επιζώντες (1,18 mmol/L αντί 0,99 mmol/L, 122,92 μmol/L έναντι 92,29 μmol/L και 124,47 μmol/L αντί 112,06 μmol/L, αντίστοιχα).•Οι μη επιζώντες είχαν αυξημένο το λόγο L/Ρ και το συντελεστή Κ σε σύγκριση με τους επιζώντες (L/P: 50,01 ± 24,79 αντί 39,36 ± 9,57, K: 3,34 ± 0,69 αντί 3,02 ± 0,35, αντίστοιχα). Οι διαφορές δεν έφθασαν το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας (p>0,10).•Όσον αφορά τις συσχετίσεις των παραμέτρων της μικροδιάλυσης με τη CBF, την Κ, και την Τ, αλλά και μεταξύ τους, οι συσχετίσεις διαφοροποιούνται ανάλογα με το επίπεδο της CBF.Στο σύνολο του δείγματος: •Ο συντελεστής Κ συσχετίστηκε θετικά με τη CBF, την Τ, τη γλυκόζη και αρνητικά με το πυρουβικό (GEE) (p<0,05).•Η αναλογία L/P συσχετίστηκε θετικά με τη γλυκερόλη και αρνητικά με τη CBF (p<0,001).ΣυμπεράσματαΟι βιοχημικοί δείκτες κυτταρικού στρες και θανάτου (γλυκερόλη, L/P) σχετίζονται θετικά μεταξύ τους. Οι τιμές Κ δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως σταθερές όπως πιστευόταν παλαιότερα, ιδιαίτερα σε ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση. Ο συντελεστής Κ μπορεί να μεταβάλλεται καθώς εξελίσσεται η εγκεφαλική βλάβη και αλλάζουν οι ιδιότητες των ιστών. Οι ιατροί οφείλουν να είναι γνώστες της πολύπλοκης σχέσης μεταξύ του συντελεστή Κ και των μετρήσεων της CBF για την ακριβή ερμηνεία όλων των παραμέτρων νευροπαρακολούθησης, και κατά συνέπεια, της διαχείρισης των ασθενών

Potential heating caused by intraparenchymal intracranial pressure transducers in a 3-tesla magnetic resonance imaging system using a body radiofrequency resonator: assessment of the Codman MicroSensor Transducer

Magnetic resonance imaging and spectroscopy may provide important clinical information in the acute stages of brain injury. For this to occur it must be ensured that intracranial pressure (ICP) monitoring devices are safe to bring into the MR imaging suite. The authors tested a Codman MicroSensor ICP Transducer (Codman & Shurtleff, Inc.) within a 3-T MR imaging system using the transmit body coil and receive-only coils and the transmit-and-receive head coil. Extreme and rapid heating of 64°C was noted with the transducer wire in certain positions when using the transmit body coil and receive-only head coil. This is consistent with the phenomenon of resonance, and the probe was shown to have a distinct resonant response when coupled to HP 4195A Network Analyzer (Hewlett Packard). Coiling some of the transducer wire outside of the receive-only head coil reduced the generated current and so stopped the thermogenesis. This may be due to the introduction of a radiofrequency choke. The ICP transducer performed within clinically acceptable limits in both the static magnetic field and during imaging with high radiofrequency power when the excess wire was in this configuration. No heating was observed when a transmit-and-receive head coil was used. This study has shown when using a high-field magnet, the Codman ICP probe is MR conditional. That is, in the authors' system, it can be safely used with the transmit-and-receive head coil, but when using the transmit body coil the transducer wire must be coiled into concentric loops outside of the receive-only head coil.

Clinical Experience with the Intraparenchymal Intracranial Pressure Monitoring Codman MicroSensor System

OBJECTIVE: Our main objective was to study the reliability of the Codman MicroSensor (CMS), used for intracranial pressure (ICP) measurements, as it is used in a clinical setting. In particular, the drift from zero was studied. METHODS: The investigation is a prospective study of 128 patients with a need for neurointensive care who have been treated for various diseases. The patients received an intraparenchymal CMS device, and the zero drift was measured at explantation of the sensor. In another 22 patients, the ICP was recorded simultaneously from a ventriculostomy and a CMS, and the values were compared. The general data of complications and pitfalls are collected from close to 1000 CMS devices implanted. RESULTS: The CMS was used, on average, 7.2 ± 0.4 days per patient. The total time of ICP measurement was 20,040 hours, resulting in at least 7.2 × 107 measuring values displayed. The drift from zero was 0.9 ± 0.2 mm Hg, and no correlation with duration of use was found (P = 0.9, r = 0.002). There was a good correlation between ICP measured by CMS and by ventriculostomy (P &lt; 0.0001, r = 0.79). The average ICP measured with the ventriculostomy was 18.3 ± 0.3 mm Hg, and with the CMS, it was 19.0 ± 0.2 mm Hg. A few minor hematomas were identified, and no infections directly connected to the device were observed. Some pitfalls in handling and problems during magnetic resonance imaging investigations are discussed. CONCLUSION: In our hands, the CMS device is reliable and easy to use. The ICP recordings are stable over time, and there is only a minor zero drift. The device is today our standard method for ICP measurements.