Are We Playing a Moral Lottery? Moral Disagreement from a Metasemantic Perspective

If someone disagrees with my moral views, or more generally if I’m in a group of n people who all disagree with each other, but I don’t have any special evidence or basis for my epistemic superiority, then it’s at best a 1-in-n chance that my views are correct. The skeptical threat from disagreement is thus a kind of moral lottery, to adapt a similar metaphor from Sharon Street. Her own genealogical debunking argument, as I discuss, relies on a premise of such disagreement among evolutionary counterparts.In this paper, I resist the threat from disagreement by showing that, on some of the most influential and most attractive theories of content determination, the premise of moral disagreement cannot serve any skeptical or revisionary purposes. I examine and criticize attempts, made by Gilbert Harman and Sharon Street, to argue from disagreement to relativism by relying on a theory of content determination that involves a principle that, within certain constraints, maximizes the attribution to us of true beliefs. And I examine and criticize Robert Williams’s attempt to show there is moral disagreement by relying on a theory of content determination that involves a principle that instead maximizes the attribution to us of rationality. My overall aim is to defend commonsense moral realism via a careful look at the theory of content and concepts.

A Frankfurter in Königsberg: Prolegomenon to any Future non-metaphysical Kant

In this article I press four different objections on Forst’s theory of the ‘Right to Justification’. These are (i) that the principle of justification is not well-formulated; (ii) that ‘reasonableness and reciprocity’, as these notions are used by Rawls, are not apt to support a Kantian conception of morality; (iii) that the principle of justification, as Forst understands it, gives an inadequate account of what makes actions wrong; and (iv) that, in spite of his protestations to the contrary, Forst’s account veers towards a version of moral realism that is prima facie incompatible with Kantian constructivism. I then evaluate Forst’s theory in the light of a distinction made by Sharon Street between restricted and unrestricted constructivism. I show that Forst has reason to deny that it is either the one or the other, but he is not able to show that it is both or neither. I conclude that the arguments Forst advances in support of his constructivist theory of the right to justification entail that it is a metaphysical and comprehensive conception in the relevant, Rawlsian sense. Forst’s theory of the right to justification therefore fails to fulfil one of the main stated aims.

Theism & Evolutionary Debunking Arguments Against Moral Realism

Evolutionary debunking arguments against morality come in a variety of forms that differ both in how they take evolution to be problematic for morality and in their specific target of morality i.e. objectivity, realism, justification for moral beliefs, etc. For the purpose of this paper, I will first articulate several recent debunking approaches and highlight what they take to be problematic features of evolutionary history for morality. In doing so I will be forced to abstract from some of the specific arguments offered, although I will provide replies to particular aspects of the arguments offered by Michael Ruse, Sharon Street and Richard Joyce. Then, I will show that theists have independent reasons for rejecting certain, core assumptions of these debunking approaches, thus deflating the major thrust of debunking worries for morality. While there may be good responses available to the non-theist realist with respect to several of the worries raised below, this paper will simply show why the theist need not be troubled by contemporary debunking approaches against morality.

Context, Intersubjectivism, and Value: Humean Constructivism Revisited

ABSTRACTI defend a version of what Sharon Street called “Humean constructivism.” I'll first sketch out why I think that contextual constructivism provides us with a more plausible understanding of the ontological status of values than both Kantian constructivism and moral realism. In addition to its recognition of the role of evolutionary pressures in the emergence of human morality, contextual constructivism must now clarify the role of historical intersubjectivity in the subsequent development of morality. I will then claim that adding a coherentist module to Humean constructivism provides a satisfactory answer to those who fear that contextual metaethical theories can only be non-cognitivist. Finally, I will sketch out why I think that the notion of a mind-independent “space of moral reasons” is largely compatible with Humean constructivism.

L’avenir contextualiste du constructivisme métaéthique : le constructivisme humien amendé

Je défends dans ce texte une version particulière de la position que Sharon Street a appelée le «constructivisme humien». J’esquisserai pourquoi je considère que ce constructivisme est préférable à la fois au réalisme moral et au constructivisme kantien sur le plan de la compréhension du statut ontologique des valeurs. Après avoir accepté de reconnaître le rôle des pressions de l’évolution dans l’émergence de la moralité, le constructivisme humien doit toutefois préciser le rôle de l’intersubjectivité historique dans l’évolution subséquente de la morale. J’expliquerai aussi pourquoi je considère que l’intégration d’un volet cohérentiste au constructivisme permet d’atténuer les craintes concernant le caractère potentiellement non-cognitiviste des théories contextualistes. Enfin, j’esquisserai pourquoi l’idée d’un «espace des raisons morales» indépendant, à certains égards, de l’esprit humain est compatible avec le constructivisme humien.

Le quasi-réalisme et l’argument de la coïncidence

Dans cet article, je réponds à la critique de Sharon Street contre le quasi-réalisme, selon laquelle les quasi-réalistes doivent accepter qu’il existe une coïncidence inexpliquée entre les vérités normatives et nos attitudes évaluatives. Je soutiens que ce problème ne peut être appliqué au quasi-réalisme, car l’élément essentiel pour qu’il puisse s’appliquer — un engagement ontologique envers des entités normatives robustes — ne se retrouve pas dans cette théorie. C’est ce qui permet aux quasi-réalistes de défendre une conception minimaliste des vérités normatives et ainsi d’échapper à l’argument de la coïncidence.

Konstruktywizm w metaetyce i etyce normatywnej – analiza krytyczna konstruktywizmu głębokiego Sharon Street

Artykuł zawiera prezentację teorii konstruktywizmu metaetycznego Sharon Street i stanowi próbę ustalenia, czy koncepcja ta posiada status adekwatnej teorii metaetycznej pociągającej wiarygodne konsekwencje normatywne. W toku analizy okazuje się, że konstruktywizm Street jest stanowiskiem niedookreślonym w szczegółach, a jego relacja do ekspresywizmu pozostaje niejasna. Normatywne konsekwencje konstruktywizmu głębokiego są nieintuicyjne i kontrowersyjne – przede wszystkim dlatego, że teoria ta uzależnia sferę powinności od dokonywanych przez jednostkę wartościowań, o ile tylko wartościowania te są ze sobą wzajemnie spójne i są instrumentalnie racjonalne w świetle prozaicznych faktów. Konstruktywizm pada ofiarą problemu autoreferencji, który to problem może być sformułowany w postaci następującego pytania: czy konstruktywistyczne ujęcie warunków prawdziwości twierdzeń normatywnych wynika z każdego praktycznego punktu widzenia, czy też jego trafność jest niezależna od praktycznego punktu widzenia w ogóle? Problem jest poważny, ponieważ stawia pod znakiem zapytania wewnętrzną spójność dyskutowanego stanowiska. Ponadto jest rzeczą wątpliwą, czy konstruktywizm jest najmocniejszym poglądem antyrealistycznym w metaetyce – wydaje się, że teorie odwołujące się do reakcji podmiotów znajdujących się w idealnych okolicznościach posiadają przewagę. Te ostatnie są zasadnie bardziej restrykcyjne w dziedzinie etyki normatywnej, nie wchodzą w konflikt z wnioskami wyciąganymi przez Street z tzw. dylematu darwinowskiego oraz w mniejszym stopniu niż konstruktywizm dopuszczają wpływ nieistotnych procesów przyczynowych.

La réponse naturelle : une solution inadéquate au dilemme darwinien

Le dilemme darwinien, formulé par Sharon Street, somme les réalistes moraux d’expliquer pourquoi de nombreux jugements qui sont des candidats au statut de vérités morales indépendantes sont aussi ceux qui ont une grande valeur sélective. Les réalistes peuvent soit nier, soit affirmer l’existence d’un lien entre pressions évolutionnistes et vérités morales. Selon Street, la première option mène au scepticisme tandis que la seconde est indéfendable sur le plan scientifique. Peter Singer et Katarzyna de Lazari-Radek optent pour la première branche de ce dilemme. Dans cet article, la stratégie argumentative qu’ils adoptent — la réponse naturelle — sera soumise à un examen critique. Deux objections seront formulées. La première est d’ordre épistémologique : l’intuitionnisme philosophique défendu par les auteurs fait face à des difficultés majeures. La seconde, plus fondamentale, est que leur solution ne permet pas d’expliquer autrement que par un heureux hasard l’alignement entre les vérités morales et les jugements ayant une valeur sélective.