Bootstrap and Django Framework

Bootstrap is the most popular HTML, CSS, and JavaScript framework for developing a responsive and mobile-friendly website. This paper provides a user-friendly introduction to Boot- strap Framework, its use, responsiveness, and components. In this paper, we are going to see Introduction of Bootstrap, History of Boot- strap, Advantages, and Disadvantages, knowledge of HTML,CSS, and little JAVASCRIPT. This is about Bootstrap now Django. Django is a high-level python web framework that encourages rapid development and clean, pragmatic de- sign Django provides a dynamic crud interface. In this paper, we are going to see the importance of Django, why we should use Django, the Advantages and Disadvantages of Django, and short knowledge of python. Because to implement the Django framework we want to have proper knowledge of python so we can easily implement it.

Impact of Enterprise Resource Management System on Industrial Revolution 4.0

The world is going through its fourth industrial revolution right now. Managing large workspaces in big Enterprises has been made easy with the advent of particular software categories popularly known as ERP short for Enterprise Resource Planner. With ERPs, management of data from all kinds of fields of work like finance, operations, sales, manufacturing, marketing, sales, pre-sales/post-sales, HR, etc are easy now. What’s even more enticing about it all is that all of this can now be stored on Cloud storage and can be acces-sed from pretty much any device. This makes it incredibly easy for business owners to manage their enterprise from anywhere in the world, anytime. Our project tries to demonstrate the impact of the ERP software ecosystem using a prototypeERP system built using Codeigniter Framework built on PHP, and a front-end based on boot-strap with a comprehensive My-sql database and a Google Cloud Infrastructure. Our Project will make use of some open-source repositories and build on it a working prototype that can manage the data of a fictitious company.

Molecular identification and genetic variation studies in economically important cephalopods at Beypore Fishing Harbour (Kozhikode), South West coast of India

Cephalopods are ecologically and economically important marine groups in the world. Biodiversity description is essential for sustainable utilization of natural resources and to characterize biological entities for conservation. DNA barcoding is an effective tool used for identification of organisms at species level and is been widely used for delineate several ambiguity species. In this study, partial sequence of mitochondrial cytochrome c oxidase 1 (CO1) gene with a mean size of 680 bp was amplified by universal primers. Totally 13 individuals of Cephalopods comprising of three species, were barcoded and genetic variation was analysed. The maximum A+T content (67.60%) was recorded in Cistopus indicus and minimum (63.70%) in Sepioteuthis lessoniana. The maximum K2P distance (0.268) was found between the genus Cistopus and Sepioteuthis whereas the minimum distance (0.188) was observed between Uroteuthis and Sepia. The neighbour joining tree revealed three distinct clades represents Loligonidae, Sepiidae and Octopodidae with high boot strap values. However, Sepioteuthis lessoniana is showing a bifurcated branch and it may due to the co-occurring of cryptic species and till date this species is treated as Sepioteuthis lessoniana complex.

Η ασυνεχής μέθοδος Galerkin για συστήματα μη-γραμμικών μερικών διαφορικών εξισώσεων παραβολικού τύπου και εφαρμογές

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αφορά τα προβλήματα Αριθμητικής Ανάλυσης για συστήματα μη γραμμικών παραβολικών εξισώσεων τύπου predator-prey με εφαρμογές στη Βιολογία. Συγκεκριμένα μελετούμε:1)ασυνεχή χρονικά μέθοδο για την χρονική διακριτοποίηση Galerkin σε συνδυασμό με 2)κλασικά πεπερασμένα στοιχεία για την χωρική διακριτοποίηση. Εξετάζουμε τις ιδιότητες ευστάθειας των ανωτέρω διακριτών σχημάτων για ομαλά και μη ομαλά δεδομένα καθώς και την εξάρτηση των εκτιμήσεων αυτών σε σχέση με τις φυσικές παραμέτρους του συστήματος, και ιδιαίτερα σε σχέση με τις παραμέτρους διάχυσης. Επίσης μελετώνται εκτιμήσεις σφαλμάτων για τη διαφορά μεταξύ της διακριτής και της συνεχούς λύσης του συστήματος. Οι εκτιμήσεις αυτές επιβεβαιώνονται από τα εκτεταμένα αριθμητικά αποτελέσματα που παρουσιάζονται στο τελευταίο κεφάλαιο της εργασίας. Το πρόβλημα θηρευτή-θηράματος περιγράφεται ως εξής: Για δοσμένες αρχικές συνθήκες u0,v0 που περιγράφουν την αρχική κατάσταση δύο διαφορετικών πληθυσμών θηρευτή-θηράματος, αναζητούμε λύσεις (u,v) δηλαδή την εξέλιξη των πληθυσμών που ικανοποιεί ένα συζευγμένο σύστημα διαφορικών εξισώσεων. Πιο συγκεκριμένα, ο στόχος της εργασίας είναι η παρουσίαση αποτελεσμάτων και για τις τρεις κύριες μορφές μοντέλων θηρευτή-θηράματος: 1. Συναρτησοειδές του Ivlev: h(au) = 1 − e−au, u > 0,a > 02. Συναρτησοειδές Holling Type II: 3. Συναρτησοειδές Holling Type III: όπου u αντιπροσωπεύει την πυκνότητα των θηραμάτων, v το πλήθος των κυνηγών. Τα κύρια αποτελέσματα της διατριβής: Επισημαίνεται πως η τεχνική που παρουσιάζεται εφαρμόζεται σε πλήρως διακριτοποιημένα σχήματα ανώτερης τάξης, δηλαδή δεν εξετάζεται αποκλειστικά η περίπτωση σχημάτων της μορφής Forward/Backward Euler για την χρονική διακριτοποίηση. Παρόλο που η χρήση πλήρως διακριτοποιημένων σχημάτων ανώτερης τάξης, αυξάνει σημαντικά την τεχνική δυσκολία της ανάλυσης, υπολογιστικά αναμένεται πως μετά από την πάροδο ενός μικρού χρονικού διαστήματος, ο παραβολικός χαρακτήρας του προβλήματος δρα εξομομαλυντικά, επιτρέποντας την χρήση πλήρως διακριτών σχημάτων. Παρ΄ όλα αυτά, οι εκτιμήσεις ευστάθειας που παρουσιάζονται ισχύουν με χαμηλές υποθέσεις ομαλότητας για τα δεδομένα του προβλήματος. Η απόδειξη στηρίζεται σε τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί για ασυνεχείς Galerkin σε συνδυασμό με ένα κατάλληλο boot-strap επιχείρημα ώστε να εξασφαλιστεί η αποσύζευξη των δύο εξισώσεων. Στη συνέχεια κατασκευάζοντας κατάλληλες βοηθητικές χωρο-χρονικές προβολές αποδεικνύουμε κατάλληλες εκτιμήσεις σφάλματος της μορφής:||σφάλμα προσέγγισης κατά σημείο ||L2(Ω) + ||σφάλμα||L2(0,T;H1(Ω)) + ||σφάλμα jumps||L2(Ω) ≤ C( ||Σφάλματα βέλτιστης προσέγγισης ||L2(0,T;H1(Ω)) + ||σφάλματα αρχικών τιμών|| . Η ομαλότητα των λύσεων (u,v) είναι η ακόλουθη:(u,v) ∈ L2(0,T;H1(Ω)) ∩ H1(0,T;H1(Ω)∗) ∩ L∞(0,T;L∞(Ω)).Οι εκτιμήσεις της παραπάνω ανισότητας είναι οι βέλτιστες ως προς την ενεργειακή νόρμα.

Stability analysis and best approximation error estimates of discontinuous time-stepping schemes for the Allen–Cahn equation

Fully-discrete approximations of the Allen–Cahn equation are considered. In particular, we consider schemes of arbitrary order based on a discontinuous Galerkin (in time) approach combined with standard conforming finite elements (in space). We prove that these schemes are unconditionally stable under minimal regularity assumptions on the given data. We also prove best approximation a-priori error estimates, with constants depending polynomially upon (1/ε) by circumventing Gronwall Lemma arguments. The key feature of our approach is a carefully constructed duality argument, combined with a boot-strap technique.

Ordinal logics

By an ordinal logic is meant any uniform effective means of associating a logic (that is, an effectively generated formal system) with each effective ordinal representation. This notion was first introduced and studied by Alan Turing in 1939 as a means to overcome the incompleteness of sufficiently strong consistent formal systems, established by Kurt Gödel in 1931. The first ordinal logic to consider, in view of Gödel’s results, would be that obtained by iterating into the constructive transfinite the process of adjoining to each system the formal statement expressing its consistency. For that ordinal logic, Turing obtained a completeness result for the class of true statements of the form that all natural numbers have a given effectively decidable property. However, he also showed that any ordinal logic (such as this) which is strictly increasing with increasing ordinal representation cannot have the property of invariance: in general, different representations of the same ordinal will have different sets of theorems attached to them. This makes the choice of representation a crucial one, and without a clear rationale as to how that is to be made, the notion of ordinal logic becomes problematic for its intended use. Research on ordinal logics lapsed until the late 1950s, when it was taken up again for more systematic development. Besides leading to improvements of Turing’s results in various respects (both positive and negative), the newer research turned to restrictions of ordinal logics by an autonomy (or ‘boot-strap’) condition which limits the choice of ordinal representations admitted, by requiring their recognition as such in advance.