Dutch Translation of the Perth Alexithymia Questionnaire | Nederlandstalige vertaling van de Perth Alexithymia Questionnaire

This Dutch translation of the Perth Alexithymia Questionnaire (PAQ) was translated from the original English version. An initial translation from English to Dutch was conducted and refined by the authorship team. These Dutch items were then back-translated into English by a NAATI approved translator. Minor refinements to some of the Dutch items were made by the authorship team on the basis of this back-translation, resulting in the final Dutch version of the PAQ presented in this document. Our team is currently conducting a psychometric study on this Dutch PAQ to examine its validity and reliability. Deze Nederlandstalige vertaling van de Perth Alexithymia Questionnaire (PAQ) is vertaald vanuit de oorspronkelijke Engelse versie. Een eerste vertaling van het Engels naar het Nederlands werd uitgevoerd en verfijnd door het auteursteam. Deze Nederlandstalige items werden vervolgens terugvertaald naar het Engels door een door NAATI erkende vertaler. Op basis van deze hervertaling zijn door het auteursteam kleine verfijningen aangebracht in enkele Nederlandstalige items, wat heeft geleid tot de definitieve Nederlandstalige versie van de PAQ die in dit document wordt gepresenteerd. Ons team voert momenteel een psychometrische studie uit op deze Nederlandstalige PAQ om de validiteit en betrouwbaarheid te onderzoeken.

Ervaringen van (zorg)medewerkers tijdens een COVID-19 uitbraak en resultaten van serologische testen bij personeel in een zwaar getroffen verpleeghuis.

Verpleeghuis Mariënburght in Budel is, ondanks navolging van de RIVM-richtlijnen, hard getroffen tijdens de eerste COVID-19 golf met 68 (68%) besmette bewoners. Dit leidde tot grote emotionele impact bij (zorg)medewerkers. Dit onderzoek beoogt de ervaringen van (zorg)medewerkers te beschrijven, net als de uitslagen van serologische testen op COVID-19 die zijn afgenomen bij medewerkers. Alle medewerkers (n=281) werden uitgenodigd voor een groepsinterview om ervaringen tijdens de COVID-19 uitbraak te bespreken en voor afname van een serologische test op COVID-19. De 29 personen die deelnamen aan de groepsinterviews benoemden negatieve en positieve ervaringen over hun angst en ongerustheid, de veranderde zorg voor bewoners, het teamgevoel, inzet van persoonlijke beschermingsmiddelen en het testbeleid. Van de 240 medewerkers die een serologische test hebben ondergaan en een vragenlijst invulden, hadden 94 medewerkers (39%) antistoffen tegen COVID-19. Hiervan gaven er 18 (19%) aan geen klachten te hebben gehad. Inzicht in de ervaringen van medewerkers heeft geleid tot evidente leerpunten, met name het belang van een heldere communicatie met en emotionele ondersteuning van het personeel. Uit dit onderzoek blijkt ook dat veel medewerkers van verpleeghuis Mariënburght getroffen zijn door COVID-19. Opvallend is het percentage asymptomatische medewerkers (19% van 94 geïnfecteerden). Deze resultaten hebben mede bijgedragen aan de aanpassing van het landelijke testbeleid en de wijze van inzet van persoonlijke beschermingsmiddelen in verpleeghuizen.

De COVID-19-crisis en ongelijkheid op de arbeidsmarkt: naar een ‘nieuw normaal’ met meer of minder ongelijkheden?

Samenvatting De coronacrisis confronteert ons op een extreme manier met een aantal vormen van ongelijkheid die onze arbeidsmarkt kenmerken. In het eerste deel van dit essay identificeren we ongelijkheden die zeer zichtbaar geworden zijn door de coronacrisis, met name de ongelijke waardering van beroepen, ongelijke onzekerheid, de ongelijke fysieke en mentale risico’s verbonden aan werk, en de ongelijke verdeling van zorgtaken. Hierbij wijzen we op manieren waarop deze ongelijkheden verbonden zijn aan sociale identiteiten, zoals gender, etniciteit en handicap. In het tweede deel bespreken we lessen die we uit de crisis kunnen trekken. Als we gewoon trachten terug te keren naar het ‘oude normaal’, zal de arbeidsmarkt gekenmerkt blijven door dezelfde ongelijkheden en zullen de groepen in de meest achtergestelde posities de voornaamste slachtoffers van de crisis worden. We doen daarom een oproep om via organisatie- en overheidsbeleid in te zetten op meer gelijkheid en zo te evolueren naar een ‘nieuw normaal’ dat gekenmerkt wordt door eerlijker gewaardeerd en zekerder werk, en door meer aandacht voor welzijn en zorg.

De snelschrijver, oorlog en collaboratie. Traumaverwerking in de 'Nota's voor een Oostakkerse cantate' van Hugo Claus

Deze paper beoogt een nieuw licht te werpen op het vroege literaire werk van Hugo Claus, meer bepaald op De Oostakkerse gedichten (1955). Claus’ canonieke dichtbundel werd tot dusver hoofdzakelijk gelezen vanuit een klassiek structuralistisch paradigma. Dat betekent dat Claus’ gedichten steevast werden losgekoppeld van hun biografische en historische context. In dat verband opteert deze paper voor een alternatieve lezing. Uitgangspunt vormt het oorlogsverleden van de auteur: Claus was tijdens de Tweede Wereldoorlog lid van een nationaalsocialistische jeugdbeweging en groeide op in een milieu van collaborateurs en geradicaliseerde Vlaams-nationalisten. Nadat de schrijver dit verleden eerst probeerde te ontvluchten door naar Parijs te reizen en zich daar expliciet te profileren als een autonome en kosmopolitische kunstenaar, ging hij er vanaf 1952 toch steeds weer de confrontatie mee aan. In de zomer van dat jaar ging Claus gedurende enkele maanden op bezoek bij zijn familie in Lourdes-Oostakker. Tijdens zijn verblijf in het Oost-Vlaamse dorp en bedevaartsoord kwam hij niet alleen opnieuw in aanraking met de financiële en relationele problemen van zijn door de repressie getekende bloedverwanten, hij werd er ook geconfronteerd met een Vlaanderen dat zijn oorlogsverleden nog steeds niet kritisch had verwerkt. Lourdes-Oostakker bleek het decor te vormen van een van de vele ideologisch verre van onschuldige oostfrontherdenkingen die op dat moment op verschillende plekken in Vlaanderen werden georganiseerd. Tegen die achtergrond schreef Claus een eerste versie van zijn Oostakkerse gedichten: een scherpzinnig onderzoek naar de unheimliche parallellen tussen het nationaalsocialisme en het christelijke denken én zijn eerste, poëtische aanklacht tegen het naoorlogse, in rites en mythes verstrikte Vlaanderen.___________ The rapid-fire writer, war and collaboration. Trauma processing in Hugo Claus’s ‘Nota’s voor een Oostakkerse Cantate’ This paper aims to shed new light on Hugo Claus’s early work, in particular his De Oostakkerse gedichten (1955). Notwithstanding a few exceptions, this work has generally been analysed from a classic structuralist paradigm. Consequently, Claus’s poems have continuously been detached from their biographical and historical contexts. To address this issue, this paper will propose an alternative approach. It will stress the prevalence of Claus’s wartime experiences, when, in a context of collaborating and radicalized Flemish nationalists, he became a member of a National-Socialist youth organisation. After first discarding his wartime upbringing by travelling to Paris and proclaiming to be an autonomous and cosmopolitan artist, Claus would start to confront his past during the summer of 1952, when he visited his family in Lourdes-Oostakker for a couple of months. During this time, Claus would not only encounter destitute family members who were affected by the post-war repression, but also be struck by the fact that Flanders had still not critically addressed its role and involvement in the Second World War. Moreover, Lourdes-Oostakker was one of many sites in Flanders that commemorated those that had fought at the eastern front during the war in a highly partisan manner. It is in these circumstances that Claus would write his initial version of the De Oostakkerse gedichten, constituting an astute examination of the disquieting parallels beween National Socialism and Christian rationale as well as his first, poetical charge against the rites and myths that marked post-war Flanders.