Helleborus orientalis lam. (Ranunculaceae) Türünün Çiçek, Tohum ve Meyve Yapısının İncelenmesi

Bu çalışmada Helleborus orientalis Lam. (Ranunculacaae) türünün çiçek morfolojisi, tohum ve meyve yapısı incelenmiştir. Helleborus L., düğün çiçeğigiller (Ranunculaceae) familyasından Orta, Güney ve Doğu Avrupa'dan Kafkasya sınırlarına kadar yayılmış yaklaşık 20 türü bulunan zehirli bir bitki cinsidir. Helleborus L. cinsi Türkiye’de iki tür ile temsil edilmektedir. Bunlar H. vesicarius Aucher ve H. orientalis Lam. türleridir. Ülkemizde “çöpleme” olarak bilinen bu tür, Türkiye’de doğal olarak yetişir. H. orientalis halk arasında bohça otu, kara çöpleme, siyah harbak, boynuz otu, danabağırtan, danakıran gibi yöresel isimlerle anılır. Çok yıllık otsu bir bitkidir. Gövdeleri yapraksız ve 60 cm uzunluğunda olup, taban yaprakları her daim yeşildir. Uzun yaprak saplı, yaprakları geniş, digitat biçiminde olup çiçek yapısı simozdur. Sepaller yeşilimsi beyaz, bazen morumsu, ovat, 20-30(-35) mm’ dir. Tek bir çiçeğin tamamen açıldıktan sonraki ortalama ömrü yaklaşık 6 gündür. Çiçek örtüsü iki sıra üzerine dizili, sepale ya da petale benzeyen dışta 5 geniş halkalı, meyvede kalıcı, içteki halkada bulunanlar küçük, tüpsü, 2-dudaklı parçalı (nektaryum) bulunur. Uzun tepecikte kısa anterler, nadiren küttür. Anterler en azından tabanda birleşmiş birkaç tohumlu folikül grubu meyve bulunmaktadır. Tohumlar genellikle 6’ dan daha fazladır. Çiçeklenme genellikle mart-mayıs arasındadır. H. orientalis türü genel olarak Karadeniz Bölgesi’nde yayılış göstermekte olup genel dağılımı Yunanistan ve Kafkasya bölgeleri üzerindedir. Genellikle orman açıklıkları ve orman altlarında, çalılık habitatlarda 1-2200 metre arasında bulunmaktadır. Türkiye’de A2, A3, A4, A5, A6, A7, A8, A9 ve B3 karelerinde yayılış göstermektedir. Çalışma materyali A3 karesi içinde yer alan Bilecik ilinin Çiçekli yayla mevkiinden 23.05.2020 tarihinde toplanarak herbaryum materyali haline getirilmiştir. Morfolojik çalışmalar canlı örnekler üzerinde ölçümler yapılarak incelenmiştir.

Total Phenolics, Flavonoids Contents, Antioxidant Activity and DNA Protective Effect of Lenten Rose (Helleborus orientalis)

The aims of the present study were to evaluate the antioxidant activity and DNA Protective effect of Helleborus orientalis (HO) leaf extract against oxidative damage, and to determine the total phenolic and flavonoid contents of the plant species studied. Methods: The total phenol content (TPC) of H. orientalis (Ranunculaceae) extract was determined using the Folin-Ciocalteu technique. The aluminum chloride colorimetric assay in the determination of The total flavonoid content (TFC) and was used, Analysis of Phenolic Acids was identified by High-Performance Liquid Chromatography (HPLC). Antioxidant activity was analyzed by the 2,2-Diphenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH) Assay. Protective effect of H. orientalis leaf extract against to H2O2 was evaluated by using TAS, TOS methods and Comet assay. Key Findings: H. orientalis ethanol extracts contain high amounts of antioxidants. The HO leaf methanol extract (LME) decreased the DNA damage at all tested concentrations in a dose-dependent manner (r=0.86 p<0.01) against to H2O2. Conclusions: The total phenol content in the extracts of different parts of the plant varied from 4.00 mg GAE/1 gr to 19.42 mg GAE/1 gr. The flowers had the highest phenol content (19.42 mg GAE/1 gr sample) and followed by the leaves (17.20 mg GAE/1 gr sample). The total flavonoid content in the extracts from different parts of the plant varied from 2.57 mg QE/1 gr to 11.88 mg QE/1 gr. The flowers had the highest flavonoid content (11.88 mg QE/1 gr sample) and followed by the leaves (10.21 mg QE/1 gr sample). Antioxidant activity of fractions was explained as a percentage of DPPH radicals’ scavenging and IC50 values (μg/ml). Leaf and flowers of HO are richer in antioxidant than its root and stem. As the concentration of leaf extracts used increased, the DNA protective effect increased and it was statistically significant at overdoses of 2500 μg/mL. Total antioxidant status (TAS) levels were significantly (p <0.05) decreased in the H2O2 group (3.4±0.21) but H. orientalis was significantly (p<0.05) increased TAS levels in this group. When the concentration of leaf extracts used increased, the protective effect has also increased and statistically significant at overdoses of 2500 μg / mL (6.3±0.67). Total oxidant status (TOS) levels were significantly (p <0.05) increased in the H2O2 group (25.3±0.74) and H. orientalis was significantly (p<0.05) decreased TOS levels in groups.