‘Nice shoes’: Will Smith, mid-2000s (post) racial discourse and the symbolic significance of shoes in I, Robot and The Pursuit of Happyness

This chapter contextualises the symbolic significance of shoes as they pertain to the mid-2000s stardom of Will Smith. Beginning with a discussion of the meanings underpinning Smith’s character’s fetishization of his Converse trainers in I, Robot, it goes on to interrogate the semiotic power of shoes in his subsequent film The Pursuit of Happyness (Gabriele Muccino, 2006). In both films, shoes serve an ideologically loaded communicative function with respect to the negotiation of post-racial discourse at the intersection of blackness, masculinity and social class—a function that enables Smith’s start text to successfully negotiate the cultural logic of post-racial America at the dawn of the Obama era.

Black and Blue

This mystory explores alienation in a law enforcement family and anti-racist allyship after the 2012 murder of Florida teen Trayvon Martin. Situated within key circuit of culture moments of identity and representation, I use the popular song “What It Means” by Drive-By Truckers (2016) and my personal experience to address whiteness. Colorblindness and fragility are twin components of whiteness in post-racial America that animate alienation and allyship. Both embodied analyses of pop culture and personal experience describe white identity and white privilege at the interpersonal and intercultural level.

Multicultural Galicia in American Popular Memory: Reflections on the Film Three Stories of Galicia

This article deals with 21st-century American perceptions of the multicultural history of Galicia, especially during the interwar period, World War II and the Holocaust. The author primarily examines select books, articles and films that target a broad American audience. In particular, the film Three Stories of Galicia (2010) is analyzed, with a focus on the ways in which American audiences helped shape the directors’ creative process. The Galician stories in the film thus became “Americanized” and “universalized” models for efforts at reconciliation in other troubled multicultural societies. The author also concludes that the “myth of Galicia” featuring the peaceful coexistence of peoples resonates especially with readers and viewers who envision a “post-racial America.” [Wielokulturowa Galicja w amerykańskiej pamięci popularnej: Refleksje nad filmem „Trzy historie Galicji”] Niniejszy artykuł dotyczy amerykańskiego postrzegania wielokulturowej historii Galicji w XXI wieku, zwłaszcza okresu międzywojennego, czasu II wojny światowej i Holokaustu. Autor analizuje przede wszystkim wybrane książki, artykuły i filmy skierowane do szerokiego amerykańskiego odbiorcy. W sposób szczególny analizie został poddany film Trzy historie Galicji (2010), z naciskiem na sposób, w jaki amerykańska publiczność pomogła ukształtować proces twórczy reżyserów. Historie galicyjskie w filmie stały się w ten sposób „zamerykanizowanymi” i „uniwersalizowanymi” modelami wysiłków na rzecz pojednania w innych nękanych konfliktami społeczeństwach wielokulturowych. Autor konkluduje również, że „mit Galicji” o pokojowym współistnieniu narodów trafia zwłaszcza do czytelników i widzów, którzy pragnęliby Ameryki „postrasowej”.