Louise Bourgeois: metafísica e arte da intimidade

Este ensayo se centra, por un lado, en la obra pictórica y, por otro, en las reflexiones filosóficas que produjo Louise Bourgeois y que fueron recogidas en el libro Destruction of the Father. Reconstruction of the Father – Writings and Interviews 1923-1997. Qué conceptos utiliza la artista, cómo los interpreta y expresa, cómo los encaja en una filosofía del arte o la estética (por ejemplo, su controvertida posición frente a Duchamp o su admiración por Francis Bacon), y qué lugar reserva para las emociones, ya sea desde el punto de vista de la creación artística como desde el punto de vista de su vida personal. Tras este análisis, se presentan el concepto de intimidad y la perspectiva de un arte y una metafísica de la intimidad.

ODNOS ŽIVOTA I UMJETNOSTI KROZ PERFORMANS SVINJA I VILA

Master umjetnički projekat – perfor­mans Svinja i Vila je prije svega produkt životnog, a zatim umjetničkog procesa. Bavi se, i govori o nepostojanju granice između života i umjetnosti, kroz dvije neodvojive krajnosti naše ličnosti. Za potrebe ovog rada bavila sam se istraživanjem i proučavanjem teorije selfa u psihologiji i teorije selfa u umjetnosti, kao i proučavanjem marginalne umjetnosti. U studijama slučaja analizirala sam autobiografije odabranih umjetnika: Luize Buržoa (Louise Bourgeois), Marine Abramović i Božidara Mandića.

Louise Bourgeois’s Melancholy Objects to be Used

Over a decade before the French-American sculptor Louise Bourgeois underwent psychoanalysis in New York (1952–1985), her work mined territories of psyche, body, home, and exile. Bourgeois’s papers from 1940 onward reveal that she shared Freud’s description of neurotics, hysterics, and artists as suffering from reminiscences. Scottish psychoanalyst W. R. D. Fairbairn identified the last of these in 1943 as “war neuroses,” just six years before Bourgeois debuted her first mature sculptures. These abstract “personages” served as melancholy surrogates for lost objects, the friends and family Bourgeois left in 1938 in Occupied France. In the 1960s, she further reduced the body to ambivalent amalgams of part-objects made from plaster and latex, suggesting swollen nodes, skin, and sex organs. Of particular interest are two papers published by Fairbairn in 1938 that extend the inner world of the individual to the field of object relations via the transposition of the symbolically “restored object.” Fairbairn conceived the radical notion of restitution, the mental process of repairing damage in the artist’s inner object world. These principles resonate with Bourgeois’s métier and a postwar sculptural aesthetic that probed the phenomenal experience of anxiety, exile, and psychoanalysis on the Self and others.

BIOgrafia mandragory — o korporealności kobiety-rośliny

Mandragora to halucynogenna roślina, która rozpalała wyobraźnię ludzi właściwie od zarania dziejów. Jej przypominający nieco sylwetkę człowieka korzeń stał się obiektem dociekań medyków, roślina ta była także postrzegana jako symbol okultyzmu. Na ilustracji Abrahama Bossego, datowanej około 1650 roku, mandragorę przedstawiono jako nagą, bezgłową kobietę. Podobny wizerunek można odnaleźć w powstałym w latach 1946–1947 cyklu Femme Maison francuskiej artystki Louise Bourgeois. W tym artykule, poszukując podobieństw między wspomnianymi ilustracjami, autorka stara się zrozumieć korporealność i sprawczość mandragory jako ludzko-nie-ludzkiej hybrydy. Używając narzędzi nowego materializmu, śledzi, jak splecione wzajemnie biologiczne i kulturowe rozumienie mandragory może przyczyniać się do afirmatywnego ujęcia jej uwikłanej obecności w świecie.

As mãos das musas: memória e transparência segundo Louise Bourgeois

Louise Bourgeois encontrou na arte a marca indelével de uma infância vivida. Analiso aqui os traços distintivos da transformação das memórias da artista num processo de transparência que os seus escritos confirmam, indo assim ao encontro do que Walter Benjamin experimentou como narrativa e Sigmund Freud com uma coleção de artefatos. Brinquedos, segundo Bourgeois.