Comparison of the Stability of Mandibular Sagittal Osteotomy Fixation between Two Types of Titanium Miniplates: A Biomechanical Study in Sheep Mandibles

This study aimed to compare the biomechanical stability of the fixation of mandibular sagittal split osteotomy of the ramus by two types of titanium miniplates in sheep mandibles. Seven preserved sheep mandibles with similar weight and size were selected, dissected with complete removal of soft-tissue structures, and sectioned in their midline. After performing sagittal split osteotomy, 5 mm of advancement was standardized and samples were divided into two groups according to the type of titanium miniplate (GI = seven hemimandibles were fixed with straight titanium miniplate, GII = seven hemimandibles were fixed with L-shaped titanium miniplates), and then subjected to compressive load. The means (standard deviation) of the compressive load and extension values were 70.68 N (22.26) and 63.36 mm (15.60) to straight miniplates, and 78.80 N (32.54) and 70.55 mm (5.42) to L-shaped miniplates. After comparison and statistical analysis, the results showed no significant difference between the two types of titanium miniplates.

Osteosynthesis techniques used for mandibular sagittal split osteotomy – history of orthognathic procedures and modern practice

W chirurgii ortognatycznej jednym z czynników warunkujących powodzenie leczenia jest zastosowanie odpowiednich zespoleń po wykonaniu zabiegu osteotomii szczęki lub żuchwy. Podobnie jak zmieniały się metody i techniki operacyjne, tak również ewaluowało podejście chirurgów do sposobów zespalania odłamów kostnych od pozostawiania ich bez zespalania do stosowania różnych technik osteosyntezy. Rozwój medycyny i technologii medycznej pozwolił zmienić podejście do unieruchamiania odłamów kostnych nie tylko w ortopedii i traumatologii, ale również przy planowych kostnych zabiegach korekcyjnych. Naczelna zasada warunkująca gojenie kości – czyli jej prawidłowe ustawienie, tak aby zapewnić właściwą powierzchnię przylegania, oraz unieruchomienie, aby umożliwić zrost – pozostała od wieków niezmienna, natomiast dzięki postępowi możliwe stało się zwiększenie komfortu pacjenta i przewidywalności efektów leczenia. W artykule przedstawiono techniki i sposoby zespalania odłamów osteotomijnych po wykonaniu strzałkowej osteotomii gałęzi żuchwy, począwszy od pierwszych zabiegów wykonywanych przez Hugo Obwegesera, aż do dzisiaj.