scholarly journals The Convective Rainfall Rate from Cloud Physical Properties Algorithm for Meteosat Second-Generation Satellites: Microphysical Basis and Intercomparisons using an Object-Based Method

2019 ◽  
Vol 11 (5) ◽  
pp. 527 ◽  
Author(s):  
Francisco Tapiador ◽  
Cecilia Marcos ◽  
Juan Sancho

The convective rainfall rate from cloud physical properties (CRPh) algorithm for Meteosat second-generation satellites is a day-only precipitation algorithm developed at the Spanish Meteorological Agency (AEMET) for EUMETSAT’ Satellite Application Facility in support of nowcasting and very short-range forecasting (NWC SAF). It is therefore mainly intended to provide input for monitoring and near-real-time forecasts for a few hours. This letter critically discusses the theoretical basis of the algorithm with special emphasis on the empirical values and assumptions in the microphysics of precipitation, and compares the qualitative performances of the CRPh with its antecessor, the convective rainfall rate algorithm (CRR), using an object-based method applied to a case-study. The analyses show that AEMET’s CRPh is physically consistent and outperforms the CRR. The applicability of the algorithm for nowcasting and the challenges of improving the product to an all-day algorithm are also presented.

Author(s):  
Francisco J. Tapiador ◽  
Cecilia Marcos ◽  
Juan Manuel Sancho

The Convective Rainfall Rate from Cloud Physical Properties (CRPh) for Meteosat Second Generation Satellites is a day-only precipitation algorithm developed at the Spanish Meteorological Agency (AEMET) for EUMETSAT’ Satellite Application Facility in support to Nowcasting and Very Short Range Forecasting (NWC SAF). It is therefore mainly intended to provide input for monitoring and near-real-time forecasts for the next few hours. This paper critically discusses the theoretical basis of the algorithm with special emphasis in the empirical values and assumptions in the microphysics of precipitation and compares the performances of the CRPh with its antecessor, the Convective Rainfall Rate algorithm (CRR), using an object-based method. The analyses show that AEMET’s CRPh is physically consistent and that outperforms the CRR. The applicability of the algorithm for nowcasting and the challenges to evolve the product to an all-day algorithm are also presented.


Author(s):  
Jean Caron ◽  
◽  
Jean-Charles Michel ◽  

From the end of the last century and the beginning of this millennium, the design and use of growing media have rapidly evolved to respond to new needs and constraints. Additional concepts in soil physics have been developed to cope with these changes. The beginning of this millennium has also witnessed increasing use of automation and the development of real-time sensors and computer models that could benefit the overall field of growing media. With such real-time response system capabilities, there is a clear need to introduce dynamic concepts about gas and water movement in growing media to optimize productivity and limit environmental impacts. This chapter emphasizes the latest development around some of the critical physical concepts and the factors affecting them. It presents a case study illustrating their use in growing media design based on future development in this field.


2013 ◽  
Author(s):  
Απόστολος Γιαννακός

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως αντικείμενο την ανάπτυξη μιας πολυφασματικής δορυφορικής τεχνικής εκτίμησης της βροχής αξιοποιώντας την υψηλή φασματική και χρονική διακριτική ικανότητα του γεωστάσιμου μετεωρολογικού δορυφόρου Meteosat Second Generation (MSG).Αρχικά αναπτύχθηκε μια μεθοδολογία αναγνώρισης και διάκρισης των βροχοφόρων από τα μη βροχοφόρα νεφικά συστήματα, η οποία βασίστηκε στην υψηλή φασματική ανάλυση των καναλιών του θερμικού υπέρυθρου του δορυφόρου MSG. Προτάθηκαν δύο διαφορετικές μέθοδοι διάκρισης βροχοφόρων και μη βροχοφόρων νεφών που χρησιμοποιούν φασματικές παραμέτρους και παραμέτρους υφής των νεφών που υπολογίστηκαν από τα κανάλια του δορυφόρου MSG στη θερμική υπέρυθρη φασματική περιοχή. Το πρώτο μοντέλο είναι ένας εμπειρικός αλγόριθμος που βασίζεται στην εκτίμηση της πιθανότητας βροχόπτωσης (Probability of Rainfall, PΟR) ανα εικονοστοιχείο για τα δορυφορικά δεδομένα στο θερμικό υπέρυθρο και το δεύτερο είναι ο αλγόριθμος των Νευρωνικών Δικτύων (Neural Network Μultilayer Perceptron, MLP) που βασίζονται στη συσχέτιση των φασματικών παραμέτρων (POR1, MLP1) και στην αξιοποίηση των παραμέτρων υφής και των φασματικών παραμέτρων (POR2, MLP2) των νεφών με πραγματικές καταγραφές βροχής από μετεωρολογικούς σταθμούς. Και οι δύο αλγόριθμοι εκπαιδεύτηκαν χρησιμοποιώντας χωρικά και χρονικά συσχετισμένα δεδομένα από 88 σταθμούς στην Ελλάδα για 30 επεισόδια βροχής που καλύπτουν τη χρονική περίοδο από το Μάρτιο 2008 μέχρι το Φεβρουάριο 2009. Η ακρίβεια των αλγόριθμων εντοπισμού βροχοφόρων νεφών αξιολογήθηκε με την εφαρμογή ανεξάρτητου δείγματος 10 ημερών βροχής για το ίδιο χρονικό διάστημα. Στo στάδιο της εκπαίδευσης το μοντέλο POR1 εμφανίζει τα καλύτερα αποτελέσματα από τα τέσσερα μοντέλα και ο αλγόριθμος MLP2 παρουσιάζει τη χειρότερη απόδοση. Ο αλγόριθμος MLP1 παρουσιάζει τη βέλτιστη απόδοση στον εντοπισμό των βροχοφόρων νεφών και η τεχνική POR2 εμφανίζει τη χειρότερη απόδοση στη φάση της αξιολόγησης. Με βάση το στάδιο αξιολόγησης των αλγόριθμων, παρατηρήθηκε ότι η εισαγωγή των παραμέτρων υφής δεν βελτιώνει την απόδοση των μοντέλων στη διάκριση των βροχοφόρων και μη βροχοφόρων νεφικών συστημάτων. Επίσης όλοι οι αλγόριθμοι εντοπισμού βροχοφόρων νεφών υπερεκτιμούν τον αριθμό των συμβάντων βροχής που παρατηρήθηκε από τους μετεωρολογικούς σταθμούς.Στη συνέχεια αναπτύχθηκαν δύο μεθοδολογίες διάκρισης των στρατόμορφων από τα σωρειτόμορφα βροχοφόρα νέφη οι οποίες βασίζονται στην υψηλή φασματική διακριτική ικανότητα του δορυφόρου MSG. Δύο διαφορετικές μέθοδοι ταξινόμησης προτάθηκαν που χρησιμοποιούν φασματικές παραμέτρους και παραμέτρους υφής των κορυφών των νεφών που υπολογίστηκαν από τις δορυφορικές εικόνες MSG. Το πρώτο μοντέλο είναι ένας εμπειρικός αλγόριθμος που υπολογίζει την πιθανότητα σωρειτόμορφης βροχόπτωσης ανα εικονοστοιχείο (Probability of Convective Rainfall, PCR) για τα δορυφορικά δεδομένα στο υπέρυθρο και το δεύτερο είναι ο αλγόριθμος των Νευρωνικών Δικτύων (MLP) που βασίζεται στη συσχέτιση των φασματικών παραμέτρων και των παραμέτρων υφής, που υπολογίστηκαν από τα επιλεγμένα βροχοφόρα εικονοστοιχεία MSG, με πραγματικές μετρήσεις στρατόμορφης/σωρειτόμορφης βροχής από σταθμούς βροχόπτωσης. Για την εκπαίδευση και επαλήθευση των αλγόριθμων ταξινόμησης βροχοφόρων νεφών χρησιμοποιήθηκαν 40 ημέρες με έντονη βροχόπτωση που δεν ταυτίζονται με τα επεισόδια βροχής που χρησιμοποιήθηκαν για τη βαθμονόμηση και αξιολόγηση των αλγόριθμων εντοπισμού βροχοφόρων νεφών. Στη φάση της εκπαίδευσης, η τεχνική PCR2 παρουσιάζει τα βέλτιστα αποτελέσματα από τα τέσσερα μοντέλα ταξινόμησης νεφών και η τεχνική MLP1 καταγράφει τη χειρότερη απόδοση. Στο στάδιο της αξιολόγησης των τεχνικών διάκρισης στρατόμορφων και σωρειτόμορφων βροχοφόρων νεφών καταδεικνύεται ότι ο αλγόριθμος MLP2 εμφανίζει την καλύτερη απόδοση στον εντοπισμό σωρειτόμορφων βροχοφόρων νεφών και ο αλγόριθμος PCR1 τη χειρότερη απόδοση. Επίσης παρατηρείται ότι η αξιοποίηση των παραμέτρων υφής βελτιώνει την απόδοση των αλγόριθμων διαχωρισμού στρατόμορφων και σωρειτόμορφων νεφών. Όλα τα μοντέλα υπερεκτιμούν τον αριθμό των συμβάντων σωρειτόμορφης βροχής που καταγράφηκαν από τους σταθμούς βροχόπτωσης.Στα πλαίσια του κύριου ερευνητικού στόχου της διδακτορικής διατριβής, αναπτύχθηκαν δύο τεχνικές εκτίμησης βροχής με βάση εφαρμογής αρχικά το μοντέλο εντοπισμού βροχοφόρων νεφών και στη συνέχεια το μοντέλο διαχωρισμού στρατόμορφων/σωρειτόμορφων νεφών, αξιοποιώντας την υψηλή φασματική ανάλυση του δορυφόρου MSG. Για την εκτίμηση της έντασης βροχής εφαρμόστηκαν δύο μεθοδολογίες που συσχετίζουν τις φασματικές παραμέτρους και παραμέτρους υφής που υπολογίστηκαν από τα δορυφορικά δεδομένα MSG με πραγματικές καταγραφές βροχής από μετεωρολογικούς σταθμούς: ο αλγόριθμος ανάθεσης βροχόπτωσης (Rainfall Rate assignment, RR) και ο αλγόριθμος των νευρωνικών δικτύων MLP. Η απόδοση των αλγόριθμων εκτίμησης βροχής που αναπτύχθηκαν αρχικά με βάση το μοντέλο διάκρισης βροχοφόρων και μη βροχοφόρων νεφών και στη συνέχεια με βάση το μοντέλο διαχωρισμού στρατόμορφων/σωρειτόμορφων νεφών αξιολογήθηκε σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα μεσοποίησης της έντασης βροχής (15min, 1h, 3h, 6h).Από τη σύγκριση μεταξύ των δύο μεθοδολογιών εκτίμησης βροχής διαπιστώθηκε ότι οι αλγόριθμοι εκτίμησης βροχής που αναπτύχθηκαν με βάση εφαρμογής το μοντέλο διαχωρισμού στρατόμορφων και σωρειτόμορφων νεφών εμφανίζουν βελτιωμένα αποτελέσματα σε σχέση με τους αλγόριθμους με βάση εφαρμογής το μοντέλο εντοπισμού βροχοφόρων νεφών. Η τεχνική εκτίμησης της έντασης βροχής MLP2 που αναπτύχθηκε με βάση το μοντέλο ταξινόμησης στρατόμορφων/σωρειτόμορφων νεφών εμφανίζει την καλύτερη απόδοση και η τεχνική RR1 παρουσιάζει τα χειρότερα αποτελέσματα για κάθε χρονική κλίμακα μεσοποίησης. Μεταξύ των αλγόριθμων ανάθεσης βροχής RR, ο αλγόριθμος RR2 αποδίδει βελτιωμένα αποτελέσματα σε σύγκριση με τον αλγόριθμο RR1. Η απόδοση των αλγόριθμων εκτίμησης βροχής που αναπτύχθηκαν με βάση εφαρμογής το μοντέλο ταξινόμησης στρατόμορφων/σωρειτόμορφων βροχοφόρων νεφών δεν παρουσιάζει ικανοποιητικά αποτελέσματα στο πρώτο χρονικό διάστημα των 15min αλλά βελτιώνεται αισθητά για τα επόμενα χρονικά διαστήματα μεσοποίησης της έντασης βροχής (1h, 3h, 6h). Οι αλγόριθμοι εκτίμησης βροχής που αξιολογήθηκαν σε συγκεκριμένα επεισόδια βροχής, με βάση εφαρμογής το μοντέλο ταξινόμησης στρατόμορφων/σωρειτόμορφων νεφών αποδίδουν βελτιωμένα αποτελέσματα στον εντοπισμό βροχοφόρων νεφικών συστημάτων, σε σύγκριση με τον αλγόριθμο εκτίμησης βροχής που αναπτύχθηκε με βάση εφαρμογής το μοντέλο διάκρισης βροχοφόρων και μη βροχοφόρων νεφών. Συμπερασματικά αναπτύχθηκε μια αυτοματοποιημένη πολυφασματική τεχνική εκτίμησης βροχόπτωσης για διαφορετικές χρονικές κλίμακες μεσοποίησης που βασίζεται αποκλειστικά στα δορυφορικά δεδομένα MSG και παρέχει τη δυνατότητα επιχειρησιακής λειτουργίας.


1997 ◽  
Vol 36 (8-9) ◽  
pp. 331-336 ◽  
Author(s):  
Gabriela Weinreich ◽  
Wolfgang Schilling ◽  
Ane Birkely ◽  
Tallak Moland

This paper presents results from an application of a newly developed simulation tool for pollution based real time control (PBRTC) of urban drainage systems. The Oslo interceptor tunnel is used as a case study. The paper focuses on the reduction of total phosphorus Ptot and ammonia-nitrogen NH4-N overflow loads into the receiving waters by means of optimized operation of the tunnel system. With PBRTC the total reduction of the Ptot load is 48% and of the NH4-N load 51%. Compared to the volume based RTC scenario the reductions are 11% and 15%, respectively. These further reductions could be achieved with a relatively simple extension of the operation strategy.


IEEE Access ◽  
2021 ◽  
pp. 1-1
Author(s):  
Lili Zhang ◽  
Yaxue Wei ◽  
Huibin Wang ◽  
Yehong Shao ◽  
Jie Shen

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document