scholarly journals Συμβολή στην ανάπτυξη τεχνικής για την εκτίμηση της βροχόπτωσης από πολυφασματικά δορυφορικά δεδομένα

2013 ◽  
Author(s):  
Απόστολος Γιαννακός

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως αντικείμενο την ανάπτυξη μιας πολυφασματικής δορυφορικής τεχνικής εκτίμησης της βροχής αξιοποιώντας την υψηλή φασματική και χρονική διακριτική ικανότητα του γεωστάσιμου μετεωρολογικού δορυφόρου Meteosat Second Generation (MSG).Αρχικά αναπτύχθηκε μια μεθοδολογία αναγνώρισης και διάκρισης των βροχοφόρων από τα μη βροχοφόρα νεφικά συστήματα, η οποία βασίστηκε στην υψηλή φασματική ανάλυση των καναλιών του θερμικού υπέρυθρου του δορυφόρου MSG. Προτάθηκαν δύο διαφορετικές μέθοδοι διάκρισης βροχοφόρων και μη βροχοφόρων νεφών που χρησιμοποιούν φασματικές παραμέτρους και παραμέτρους υφής των νεφών που υπολογίστηκαν από τα κανάλια του δορυφόρου MSG στη θερμική υπέρυθρη φασματική περιοχή. Το πρώτο μοντέλο είναι ένας εμπειρικός αλγόριθμος που βασίζεται στην εκτίμηση της πιθανότητας βροχόπτωσης (Probability of Rainfall, PΟR) ανα εικονοστοιχείο για τα δορυφορικά δεδομένα στο θερμικό υπέρυθρο και το δεύτερο είναι ο αλγόριθμος των Νευρωνικών Δικτύων (Neural Network Μultilayer Perceptron, MLP) που βασίζονται στη συσχέτιση των φασματικών παραμέτρων (POR1, MLP1) και στην αξιοποίηση των παραμέτρων υφής και των φασματικών παραμέτρων (POR2, MLP2) των νεφών με πραγματικές καταγραφές βροχής από μετεωρολογικούς σταθμούς. Και οι δύο αλγόριθμοι εκπαιδεύτηκαν χρησιμοποιώντας χωρικά και χρονικά συσχετισμένα δεδομένα από 88 σταθμούς στην Ελλάδα για 30 επεισόδια βροχής που καλύπτουν τη χρονική περίοδο από το Μάρτιο 2008 μέχρι το Φεβρουάριο 2009. Η ακρίβεια των αλγόριθμων εντοπισμού βροχοφόρων νεφών αξιολογήθηκε με την εφαρμογή ανεξάρτητου δείγματος 10 ημερών βροχής για το ίδιο χρονικό διάστημα. Στo στάδιο της εκπαίδευσης το μοντέλο POR1 εμφανίζει τα καλύτερα αποτελέσματα από τα τέσσερα μοντέλα και ο αλγόριθμος MLP2 παρουσιάζει τη χειρότερη απόδοση. Ο αλγόριθμος MLP1 παρουσιάζει τη βέλτιστη απόδοση στον εντοπισμό των βροχοφόρων νεφών και η τεχνική POR2 εμφανίζει τη χειρότερη απόδοση στη φάση της αξιολόγησης. Με βάση το στάδιο αξιολόγησης των αλγόριθμων, παρατηρήθηκε ότι η εισαγωγή των παραμέτρων υφής δεν βελτιώνει την απόδοση των μοντέλων στη διάκριση των βροχοφόρων και μη βροχοφόρων νεφικών συστημάτων. Επίσης όλοι οι αλγόριθμοι εντοπισμού βροχοφόρων νεφών υπερεκτιμούν τον αριθμό των συμβάντων βροχής που παρατηρήθηκε από τους μετεωρολογικούς σταθμούς.Στη συνέχεια αναπτύχθηκαν δύο μεθοδολογίες διάκρισης των στρατόμορφων από τα σωρειτόμορφα βροχοφόρα νέφη οι οποίες βασίζονται στην υψηλή φασματική διακριτική ικανότητα του δορυφόρου MSG. Δύο διαφορετικές μέθοδοι ταξινόμησης προτάθηκαν που χρησιμοποιούν φασματικές παραμέτρους και παραμέτρους υφής των κορυφών των νεφών που υπολογίστηκαν από τις δορυφορικές εικόνες MSG. Το πρώτο μοντέλο είναι ένας εμπειρικός αλγόριθμος που υπολογίζει την πιθανότητα σωρειτόμορφης βροχόπτωσης ανα εικονοστοιχείο (Probability of Convective Rainfall, PCR) για τα δορυφορικά δεδομένα στο υπέρυθρο και το δεύτερο είναι ο αλγόριθμος των Νευρωνικών Δικτύων (MLP) που βασίζεται στη συσχέτιση των φασματικών παραμέτρων και των παραμέτρων υφής, που υπολογίστηκαν από τα επιλεγμένα βροχοφόρα εικονοστοιχεία MSG, με πραγματικές μετρήσεις στρατόμορφης/σωρειτόμορφης βροχής από σταθμούς βροχόπτωσης. Για την εκπαίδευση και επαλήθευση των αλγόριθμων ταξινόμησης βροχοφόρων νεφών χρησιμοποιήθηκαν 40 ημέρες με έντονη βροχόπτωση που δεν ταυτίζονται με τα επεισόδια βροχής που χρησιμοποιήθηκαν για τη βαθμονόμηση και αξιολόγηση των αλγόριθμων εντοπισμού βροχοφόρων νεφών. Στη φάση της εκπαίδευσης, η τεχνική PCR2 παρουσιάζει τα βέλτιστα αποτελέσματα από τα τέσσερα μοντέλα ταξινόμησης νεφών και η τεχνική MLP1 καταγράφει τη χειρότερη απόδοση. Στο στάδιο της αξιολόγησης των τεχνικών διάκρισης στρατόμορφων και σωρειτόμορφων βροχοφόρων νεφών καταδεικνύεται ότι ο αλγόριθμος MLP2 εμφανίζει την καλύτερη απόδοση στον εντοπισμό σωρειτόμορφων βροχοφόρων νεφών και ο αλγόριθμος PCR1 τη χειρότερη απόδοση. Επίσης παρατηρείται ότι η αξιοποίηση των παραμέτρων υφής βελτιώνει την απόδοση των αλγόριθμων διαχωρισμού στρατόμορφων και σωρειτόμορφων νεφών. Όλα τα μοντέλα υπερεκτιμούν τον αριθμό των συμβάντων σωρειτόμορφης βροχής που καταγράφηκαν από τους σταθμούς βροχόπτωσης.Στα πλαίσια του κύριου ερευνητικού στόχου της διδακτορικής διατριβής, αναπτύχθηκαν δύο τεχνικές εκτίμησης βροχής με βάση εφαρμογής αρχικά το μοντέλο εντοπισμού βροχοφόρων νεφών και στη συνέχεια το μοντέλο διαχωρισμού στρατόμορφων/σωρειτόμορφων νεφών, αξιοποιώντας την υψηλή φασματική ανάλυση του δορυφόρου MSG. Για την εκτίμηση της έντασης βροχής εφαρμόστηκαν δύο μεθοδολογίες που συσχετίζουν τις φασματικές παραμέτρους και παραμέτρους υφής που υπολογίστηκαν από τα δορυφορικά δεδομένα MSG με πραγματικές καταγραφές βροχής από μετεωρολογικούς σταθμούς: ο αλγόριθμος ανάθεσης βροχόπτωσης (Rainfall Rate assignment, RR) και ο αλγόριθμος των νευρωνικών δικτύων MLP. Η απόδοση των αλγόριθμων εκτίμησης βροχής που αναπτύχθηκαν αρχικά με βάση το μοντέλο διάκρισης βροχοφόρων και μη βροχοφόρων νεφών και στη συνέχεια με βάση το μοντέλο διαχωρισμού στρατόμορφων/σωρειτόμορφων νεφών αξιολογήθηκε σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα μεσοποίησης της έντασης βροχής (15min, 1h, 3h, 6h).Από τη σύγκριση μεταξύ των δύο μεθοδολογιών εκτίμησης βροχής διαπιστώθηκε ότι οι αλγόριθμοι εκτίμησης βροχής που αναπτύχθηκαν με βάση εφαρμογής το μοντέλο διαχωρισμού στρατόμορφων και σωρειτόμορφων νεφών εμφανίζουν βελτιωμένα αποτελέσματα σε σχέση με τους αλγόριθμους με βάση εφαρμογής το μοντέλο εντοπισμού βροχοφόρων νεφών. Η τεχνική εκτίμησης της έντασης βροχής MLP2 που αναπτύχθηκε με βάση το μοντέλο ταξινόμησης στρατόμορφων/σωρειτόμορφων νεφών εμφανίζει την καλύτερη απόδοση και η τεχνική RR1 παρουσιάζει τα χειρότερα αποτελέσματα για κάθε χρονική κλίμακα μεσοποίησης. Μεταξύ των αλγόριθμων ανάθεσης βροχής RR, ο αλγόριθμος RR2 αποδίδει βελτιωμένα αποτελέσματα σε σύγκριση με τον αλγόριθμο RR1. Η απόδοση των αλγόριθμων εκτίμησης βροχής που αναπτύχθηκαν με βάση εφαρμογής το μοντέλο ταξινόμησης στρατόμορφων/σωρειτόμορφων βροχοφόρων νεφών δεν παρουσιάζει ικανοποιητικά αποτελέσματα στο πρώτο χρονικό διάστημα των 15min αλλά βελτιώνεται αισθητά για τα επόμενα χρονικά διαστήματα μεσοποίησης της έντασης βροχής (1h, 3h, 6h). Οι αλγόριθμοι εκτίμησης βροχής που αξιολογήθηκαν σε συγκεκριμένα επεισόδια βροχής, με βάση εφαρμογής το μοντέλο ταξινόμησης στρατόμορφων/σωρειτόμορφων νεφών αποδίδουν βελτιωμένα αποτελέσματα στον εντοπισμό βροχοφόρων νεφικών συστημάτων, σε σύγκριση με τον αλγόριθμο εκτίμησης βροχής που αναπτύχθηκε με βάση εφαρμογής το μοντέλο διάκρισης βροχοφόρων και μη βροχοφόρων νεφών. Συμπερασματικά αναπτύχθηκε μια αυτοματοποιημένη πολυφασματική τεχνική εκτίμησης βροχόπτωσης για διαφορετικές χρονικές κλίμακες μεσοποίησης που βασίζεται αποκλειστικά στα δορυφορικά δεδομένα MSG και παρέχει τη δυνατότητα επιχειρησιακής λειτουργίας.

Author(s):  
Francisco J. Tapiador ◽  
Cecilia Marcos ◽  
Juan Manuel Sancho

The Convective Rainfall Rate from Cloud Physical Properties (CRPh) for Meteosat Second Generation Satellites is a day-only precipitation algorithm developed at the Spanish Meteorological Agency (AEMET) for EUMETSAT’ Satellite Application Facility in support to Nowcasting and Very Short Range Forecasting (NWC SAF). It is therefore mainly intended to provide input for monitoring and near-real-time forecasts for the next few hours. This paper critically discusses the theoretical basis of the algorithm with special emphasis in the empirical values and assumptions in the microphysics of precipitation and compares the performances of the CRPh with its antecessor, the Convective Rainfall Rate algorithm (CRR), using an object-based method. The analyses show that AEMET’s CRPh is physically consistent and that outperforms the CRR. The applicability of the algorithm for nowcasting and the challenges to evolve the product to an all-day algorithm are also presented.


2019 ◽  
Vol 11 (5) ◽  
pp. 527 ◽  
Author(s):  
Francisco Tapiador ◽  
Cecilia Marcos ◽  
Juan Sancho

The convective rainfall rate from cloud physical properties (CRPh) algorithm for Meteosat second-generation satellites is a day-only precipitation algorithm developed at the Spanish Meteorological Agency (AEMET) for EUMETSAT’ Satellite Application Facility in support of nowcasting and very short-range forecasting (NWC SAF). It is therefore mainly intended to provide input for monitoring and near-real-time forecasts for a few hours. This letter critically discusses the theoretical basis of the algorithm with special emphasis on the empirical values and assumptions in the microphysics of precipitation, and compares the qualitative performances of the CRPh with its antecessor, the convective rainfall rate algorithm (CRR), using an object-based method applied to a case-study. The analyses show that AEMET’s CRPh is physically consistent and outperforms the CRR. The applicability of the algorithm for nowcasting and the challenges of improving the product to an all-day algorithm are also presented.


2010 ◽  
Vol 25 (4) ◽  
pp. 415-426 ◽  
Author(s):  
Ricardo Sarmento Tenório ◽  
Marcia Cristina da Silva Moraes ◽  
Byung Hyuk Kwon

Usually a single literature-suggested Z-R relationship, where Z the radar reflectivity factor and R the rain rate, is used for weather radar data interpretation. It is desirable to calculate a Z-R relationship by precipitation type to improve the accuracy of quantitative rainfall rate in case of coexistence of different precipitation types, such as, in the area of precipitation produced from a Mesoscale Convective System (MCS). In general, in the MCS trailing anvil, the stratiform precipitation does not fall as drizzle. Rather, the rainfall can assume significant intensity (~10 mm h-1) with showery character. For that reason, in this study, the precipitations were classified into convective and stratiform type, to produce optimum rainfall estimates. Therefore, Z-R relationships were developed for the Eastern Coast of Northeastern Brazil (NEB) using rainfall raindrop size distribution (DSD) data collected with a disdrometer RD-69, aiming their utilization to start the operation of a weather radar system. In this study, due to operation and maintenance facilities, the disdrometer was installed in the Campus of the Universidade Federal de Alagoas (The Federal University of Alagoas) in Maceió in 2001, 12 months before the complete installation of a new radar system. The DSD was stratified by rainfall rate classes. It is found that the DSD are clearly dependent on the parameters of the analytical distribution functions are, and show a marked monthly variability. The parameters of the frequency distributions are dependent on R. The forms of DSDs are similar but the amount of droplets in each one very strongly. This may be possible due to the short period of data collection or to the intraseasonal rainfall variability. The general relationship for the Eastern Coast of NEB was found to be Z = 176.5 R1.29, with correlation coefficient equal to 0.83. This equation is in accordance with the ones for stratiform rain reported in the literature. We found that the convective rain observed is produced by convective cells imbedded into stratiform cloud layers. However, when separating stratiform and convective rainfall we found that the linear coefficient of the Z-R relation is significantly smaller for convective rainfall than for stratiform one (65 and 167 respectively), but the exponential coefficient is higher for convective than for stratiform (1.69 and 1.26 respectively).


2010 ◽  
Vol 27 (9) ◽  
pp. 1547-1554 ◽  
Author(s):  
B. Root ◽  
T-Y. Yu ◽  
M. Yeary ◽  
M. B. Richman

Abstract Radar measurements are useful for determining rainfall rates because of their ability to cover large areas. Unfortunately, estimating rainfall rates from radar reflectivity data alone is prone to errors resulting from variations in drop size distributions, precipitation types, and other physics that cannot be represented in a simple, one-dimensional Z–R relationship. However, improving estimates is possible by utilizing additional inputs, thereby increasing the dimensionality of the model. The main purpose of this study is to determine the value of surface observations for improving rainfall-rate estimation. This work carefully designed an artificial neural network to fit a model that would relate radar reflectivity, surface temperature, humidity, pressure, and wind to observed rainfall rates. Observations taken over 13 years from the Oklahoma Mesonet and the KTLX WSR-88D radar near Oklahoma City, Oklahoma, were used for the training dataset. While the artificial neural network underestimated rainfall rates for higher reflectivities, it did have an overall better performance than the best-fit Z–R relation. Most importantly, it is shown that the surface data contributed significant value to an unaugmented radar-based rainfall-rate estimation model.


Author(s):  
Vivek Srivastava ◽  
Bipin Kumar Tripathi ◽  
Vikash Yadav ◽  
Amit Gupta

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document