scholarly journals Forward-Looking Rules for Monetary Policy

Author(s):  
Nicoletta Batini ◽  
Andrew Haldane
2011 ◽  
Author(s):  
Αθανάσιος Καζάνας

Η διατριβή περιλαμβάνει τέσσερα δοκίμια εργασίας. Χρησιμοποιώντας ένα backward-looking υπόδειγμα κατωφλίου και μακροοικονομικά δεδομένα από τρεις μεγάλες οικονομίες, τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία, η πρώτη μελέτη αποδεικνύει ότι ο κανόνας νομισματικής πολιτικής που ακολουθείται από τις κεντρικές τράπεζες αυτών των οικονομιών, αλλάζει ανάλογα με τους επιχειρηματικούς κύκλους της οικονομίας, δηλαδή, ο κανόνας διαφέρει μεταξύ ύφεσης και ανάπτυξης. Αποδεικνύεται, σε αντίθεση με την υπάρχουσα βιβλιογραφία ότι, κατά τη διάρκεια της οικονομικής ανάπτυξης, οι κεντρικές τράπεζες των παραπάνω οικονομιών ακολουθούν τον κανόνα Taylor ενώ τον εγκαταλείπουν κατά τη διάρκεια της ύφεσης ακολουθώντας μια παθητική νομισματική πολιτική επικεντρωμένη στην εξομάλυνση των επιτοκίων. Όπως φαίνεται στα πλαίσια ενός νεο-Κεϋνσιανού μοντέλου, αυτή η παθητική νομισματική πολιτική δεν μπορεί να αμβλύνει τις επιπτώσεις μιας αρνητικής διαταραχής προερχόμενης από την πλευρά της προσφοράς ή της ζήτησης στην οικονομία.Σκοπός της δεύτερης μελέτης είναι να ελέγξει εμπειρικά χρησιμοποιώντας ένα μελλοντοστραφή (forward-looking) υπόδειγμα κατωφλίου αν οι παραπάνω κεντρικές τράπεζες ακολουθούν κανόνες νομισματικής πολιτικής που αλλάζουν ανάλογα με την πραγματική κατάσταση της οικονομίας. Τα αποτελέσματα παρέχουν ενδείξεις ασυμμετρίας στην άσκηση νομισματικής πολιτικής που σχετίζονται με μεγάλο παραγωγικό κενό ή υψηλό επίπεδο ανεργίας.Το τρίτο δοκίμιο εργασίας αποδεικνύει ότι οι νομισματικές αρχές της Ευρωζώνης και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ακολουθούν μία ισχυρά αντι-πληθωριστική πολιτική από τη συνθήκη του Μάαστριχτ και έπειτα. Η συγκεκριμένη πολιτική μπορεί να περιγραφεί από ένα forward-looking υπόδειγμα κατωφλίου το οποίο επιτρέπει την ύπαρξη δύο καθεστώτων πληθωρισμού, χαμηλό και υψηλό. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του υποδείγματος, η αντίδραση των νομισματικών αρχών είναι πιο ισχυρή σε θετικές αποκλίσεις του πληθωρισμού και του ρυθμού οικονομικής ανάπτυξης από τα επίπεδα στόχων ενώ φαίνεται να είναι παθητική σε αρνητικές αποκλίσεις του ρυθμού οικονομικής ανάπτυξης όταν το επίπεδο πληθωρισμού είναι χαμηλό γεγονός το οποίο οδηγεί σε μείωση της αποτελεσματικότητας της νομισματικής πολιτικής στην άμβλυνση των αρνητικών επιδράσεων της συνολικής ζήτησης στην οικονομία.Το τελευταίο δοκίμιο εξετάζει αν η νομισματική πολιτική της Ιαπωνίας εξαρτάται από εξωγενείς παράγοντες όπως π.χ. τη συναλλαγματική ισοτιμία. Εκτιμώντας έναν forward-looking κανόνα νομισματικής πολιτικής σύμφωνα με τον οποίο το ονομαστικό επιτόκιο της Κεντρικής Τράπεζας της Ιαπωνίας εξαρτάται όχι μόνο από τον πληθωρισμό και το παραγωγικό κενό αλλά και από την ονομαστική ή την πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ γιεν και δολαρίου, βρίσκουμε ασυμμετρίες στην άσκηση της νομισματικής πολιτικής. Συγκεκριμένα, το ονομαστικό επιτόκιο φαίνεται να αντιδρά σε μεταβολές της συναλλαγματικής ισοτιμίας μόνο σε περιόδους υφέσεων κάτι που σημαίνει ότι μία υποτίμηση του Ιαπωνικού νομίσματος τείνει να αντισταθμίσει τις μειώσεις του ονομαστικού επιτοκίου εξαιτίας των αρνητικών αποκλίσεων του πληθωρισμού και του παραγωγικού κενού.


Author(s):  
Mitsuhiro Furusawa

The chapter highlights the state of monetary policy in Africa and explores the challenges that central banks face as they address the increasingly complex forces at work in the global economy. It sequences the evolution of monetary policy from the time of World War II under the Bretton Woods system to the more recent forward-looking monetary policy in advanced economies and relates it to influencing the evolution of monetary policy frameworks in Africa. Some challenges affecting African countries are identified, including the collapse of commodity prices, persistent high interest rates spreads, and limitations of high frequency data that constrain monetary authorities’ abilities to take corrective actions in a timely manner. The chapter concludes by providing seven principles towards increasing the effectiveness of monetary policy for countries seeking to move towards forward-looking monetary policy frameworks.


2002 ◽  
Vol 6 (1) ◽  
pp. 111-144 ◽  
Author(s):  
Marc P. Giannoni

This paper proposes a general method based on a property of zero-sum two-player games to derive robust optimal monetary policy rules—the best rules among those that yield an acceptable performance in a specified range of models—when the true model is unknown and model uncertainty is viewed as uncertainty about parameters of the structural model. The method is applied to characterize robust optimal Taylor rules in a simple forward-looking macroeconomic model that can be derived from first principles. Although it is commonly believed that monetary policy should be less responsive when there is parameter uncertainty, we show that robust optimal Taylor rules prescribe in general a stronger response of the interest rate to fluctuations in inflation and the output gap than is the case in the absence of uncertainty. Thus model uncertainty does not necessarily justify a relatively small response of actual monetary policy.


2012 ◽  
Vol 16 (S3) ◽  
pp. 422-437 ◽  
Author(s):  
N. Kundan Kishor

This paper estimates time-varying forward-looking monetary policy reaction functions for the central banks of France, Germany, Italy, and the United Kingdom. We utilize the framework developed by Kim [Economics Letters91 (2006) 21–26] and Kim and Nelson [Journal of Monetary Economics(2006) 1949–1966] to deal with the issue of endogeneity in a time varying–parameter model. Our results find substantial time variation in the conduct of monetary policy in these four countries, which cannot be adequately captured by the conventional fixed-coefficient approach. Our findings suggest that there was a significant decline in the Bank of France's and the Bank of Italy's response to the German interest rate in 1992, and it coincided with the breakdown of the exchange rate management system in Europe. Our results suggest that the Bank of England was slower than the Bundesbank to increase its response to expected inflation, as its response to inflation became more than one-for-one only in the early 1980s.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document