scholarly journals Wskazania wychowawcze zawarte w dokumentach Kościoła katolickiego

2019 ◽  
Vol 66 (10) ◽  
pp. 19-33
Author(s):  
Piotr Wołochowicz

Artykuł omawia najważniejsze wskazania dotyczące wychowania dzieci przedstawione w dokumentach Kościoła od roku 1929 do 2016. Przegląd jest wyczerpujący, uwzględnia Katechizm Kościoła katolickiego oraz Kodeks Prawa Kanonicznego, deklarację Soboru Watykańskiego II Gravissimum educationis oraz papieskie encykliki i adhortacje: Divini illius Magistri Piusa XI, Humanae vitae Pawła VI, Familiaris consortio, Veritatis splendor oraz Evangelium vitae Jana Pawła II, Amoris laetitia papieża Franciszka. Obok dokumentów poświęconych w całości sprawie wychowania (GE, DIM) omówiono te, które podejmują temat fragmentarycznie (FC, AL), oraz te, które nie mówią wprost o wychowaniu, jednak poruszana w nich tematyka podstawowych wartości pośrednio stanowi niezbędne wezwanie i wskazówki wychowawcze (HV, VS, EV). Chociaż pochodzą one z okresu prawie dziwięćdziesięciu lat, widoczna jest spójność myśli wychowawczej opartej na Objawieniu Bożym. Synteza tematu wydaje się szczególnie potrzebna w obecnych czasach, kiedy przed rodzicami stają zupełnie nowe wyzwania, jeśli chodzi o szeroko rozumiane środowisko wychowania ich dzieci.

2020 ◽  
Vol 67 (3) ◽  
pp. 57-73
Author(s):  
Jarosław Wojtkun

50 lat po ogłoszeniu encykliki Humanae vitae pojawił się postulat jej ponownej lektury w świetle metody zaproponowanej przez papieża Franciszka w adhortacji Amoris laetitia. Odczytanie na nowo nauczania papieża Pawła VI powinno uwzględnić nową perspektywę wychodzącą nie od norm moralnych, ale od opisu rzeczywistości, w jakiej znajdują się małżonkowie. Ta nowa optyka lektury Humanae vitae, zarysowana w Amoris laetitia, skłania do postawienia pytania: czy nauczanie papieża Franciszka jest kontynuacją czy nową interpretacją moralności? Wyraźne są różnice w podejmowaniu takich zagadnień, jak: istota grzechu, jego wymiar horyzontalny i wertykalny, istnienie aktów wewnętrznie złych. Inaczej niż Paweł VI podejmuje Franciszek zagadnienie sumienia i jego roli przy wyborach moralnych. Trudno oprzeć się wrażeniu, że zakwestionowana zdecydowanie przez Jana Pawła II koncepcja sumienia kreatywnego, pojawia się w uzasadnieniach moralnych papieża Franciszka. Natrafić też możemy na fragmenty adhortacji papieża Franciszka, które mogą świadczyć o opowiadaniu się po stronie koncepcji stopniowalności prawa, również zakwestionowanej w dotychczasowym nauczaniu Kościoła. Różne sposoby interpretowania pewnych aspektów nauczania moralnego prowadzą do wniosku, że adhortacja Franciszka w wielu punktach nie świadczy o kontynuacji doktryny moralnej, ale stanowi propozycję nowego paradygmatu moralności.


2020 ◽  
Vol 70 ◽  
Author(s):  
Gustavo Irrazábal

La última exhortación apostólica del papa Francisco, Gaudete et exsultate, desarrolla –con estilo llano y directo– la noción de santidad como llamado personal a la configuración con Cristo, mediante la participación en sus actitudes profundas (las bienaventuranzas) y de la práctica del discernimiento espiritual. Sin embargo, otras secciones, de tono polémico, parecen dirigidas a los críticos de Amoris laetitia y a su interpretación de la doctrina de Veritatis splendor sobre los absolutos morales. El silencio sobre esta encíclica y sobre la centralidad del Decálogo indica un desplazamiento de énfasis destinado a dar mayor espacio al discernimiento espiritual. Es preciso integrar ambas perspectivas para que, en el camino hacia la santidad, la libertad del creyente no se vea privada de referencias claras.


2018 ◽  
Vol 13 (1(23)) ◽  
pp. 25-38
Author(s):  
Livio Melina

Ambiwalencja niektórych sformułowań VIII rozdziału adhortacji Apostolskiej Amoris laetitia i w następstwie tego konflikt jego interpretacji w Kościele, stawiają teologa-moralistę przed bezprecedensowym wyzwaniem. Tylko interpretacja zgodna z Tradycją i w szczególności z nauczaniem Jana Pawła II w Familiaris consortio i w Veritatis Splendor, jest zdolna sprostać głębokiemu zamiarowi (intencji), który miał papież Franciszek: duszpasterska uwaga (pochylenie się) skierowana do rodzin „zranionych” oraz tych „oddalonych”.  Odpowiedzią na oczekiwania adhortacji apostolskiej nie jest  „zmiana paradygmatu”, która wprowadza wyjątki „przypadek po przypadku”, ale raczej zaangażowanie w rewizję (rekonstrukcję) moralnego podmiotu chrześcijanina a zatem kwestia wychowania w perspektywie cnót, w zgodności z wymaganiami praktycznej racjonalności oraz prymatu łaski.


2016 ◽  
Vol 41 (10) ◽  
pp. 3-4
Author(s):  
James McTavish ◽  

Amoris laetitia (The Joy of Love), Pope Francis’s apostolic exhortation on love in the family, provides the pontiff’s reflections following the 2014–2015 Synods of Bishops on the Family. In it, he examines the situation of families in today’s world and calls readers’ attention “to the parts dealing with their specific needs.” The Pope anchors Amoris laetitia in the continuity of Church teaching, supporting his observations with various documents from the magisterium, including Humanae vitae, Gaudium et spes, Familiaris consortio, and the Catechism of the Catholic Church.


2019 ◽  
Vol 33 (1) ◽  
pp. 70-84
Author(s):  
Jana M. Bennett

Pedagogy in moral theology follows some of the particular concerns Catholic theologians have had since the Second Vatican Council as well as the aftermath of John Paul II’s encyclical on moral theology, Veritatis splendor. Most of the textbooks reviewed here teach virtue, Christian practice, and Thomas Aquinas’s theology, as largely positive responses to the Council and John Paul II. Catholic moral theology thus appears as a relatively stable field, though the authors use multiple approaches. There are, however, some moral theologians offering alternative perspectives on moral theology. One book reviewed here contends with Humanae vitae and resists both Thomas Aquinas’s authoritative voice and Veritatis splendor’s argument against proportionalist thought. The textbooks offer a range of pedagogical tools for varying student levels. Two of the overall gaps in the field, as indicated by these textbooks, might be more direct engagement with Scripture, and a proper locating of Catholic social teaching within moral theology.


2019 ◽  
Vol 13 (2(24)) ◽  
pp. 67-81
Author(s):  
Livio Melina

The conflict of interpretations on Pope Paul VI’s encyclical Humanae vitae in his relationship with the pastoral constitution Gaudium et spes of the Vatican Council II was rekindled with the triggering of the idea that Amoris laetitia represents a “paradigm shift” for the pastoral. The essay explores the contents of the theological debate around four themes: anthropology (which personalism?), the theology of marriage (what love?), morality (what conscience?), ecclesial practice (which pastoral care?).It results that there is the truth of the incarnation against a neo-gnostic drift in the interpretation of Humanae vitae, which unhinges love from the body, the person from nature, marriage from procreation and which ends up abandoning the doctrine of Church for the conveniences of an ambiguous primacy of pastoral care.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document