scholarly journals Southern California Hypocenter Relocation with Waveform Cross-Correlation, Part 1: Results Using the Double-Difference Method

2005 ◽  
Vol 95 (3) ◽  
pp. 896-903 ◽  
Author(s):  
E. Hauksson
Keyword(s):  
Difference Method ◽  
Southern California ◽  
Cross Correlation ◽  
Double Difference ◽  
Waveform Cross Correlation ◽  
Hypocenter Relocation

scholarly journals Spatiotemporal patterns of microseismicity for the identification of active fault structures using seismic waveform cross-correlation and double-difference relocation

2017 ◽  
Author(s):  
Βασίλειος Καπετανίδης
Keyword(s):  
Cross Correlation ◽  
Active Fault ◽  
Spatiotemporal Patterns ◽  
Double Difference ◽  
Seismic Waveform ◽  
Waveform Cross Correlation ◽  
Fault Structures

Οι σεισμικές ακολουθίες χαρακτηρίζονται συχνά από διακριτά μοτίβα, όπως χωρικές και χρονικές συστάδες, μονόπλευρη, αμφίπλευρη ή ακτινική μετανάστευση υποκέντρων και εξάρσεις στο ρυθμό σεισμικότητας. Αυτά εξαρτώνται από τη γεωμετρία του δικτύου ρηγμάτων, το καθεστώς τάσεων περιφερειακής κλίμακας με τοπικές ανωμαλίες εξαιτίας ανακατανομής τάσεων ύστερα από ισχυρά γεγονότα ή ασεισμικούς παράγοντες όπως ερπυσμό και διάχυση ρευστών υπό πίεση. Είναι σύνηθες στη χωρικά συσταδοποιημένη σεισμικότητα να εμφανίζονται σεισμοί με όμοιες εστιακές παραμέτρους (σμηνοσεισμοί, ή multiplets), οι οποίοι παράγουν όμοιες σεισμικές αναγραφές. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αξιοποιείται το φαινόμενο της ομοιότητας κυματομορφών με σκοπό τη βελτίωση της χωροχρονικής κατανομής των σεισμών ενός καταλόγου, τόσο σε ποσότητα δεδομένων, μέσω μεθόδων ημιαυτόματης ανίχνευσης και εντοπισμού, όσο και σε ποιότητα, εφαρμόζοντας επαναπροσδιορισμό υψηλής ευκρίνειας με τη μέθοδο των διπλών διαφορών που ελαχιστοποιεί τις αβεβαιότητες των σχετικών υποκεντρικών θέσεων. Η προτιμώμενη μέθοδος για τη μέτρηση της ομοιότητας κυματομορφών είναι το μέγιστο της συνάρτησης ετεροσυσχέτισης στο πεδίο του χρόνου. Τα χαρακτηριστικά της εξετάζονται ως προς διάφορες παραμέτρους, όπως τα συχνοτικά φίλτρα που εφαρμόζονται, το μήκος παραθύρου και η διάρκεια της σεισμικής πηγής, καθώς και τη βέλτιστη τιμή κατωφλίου για συσταδοποίηση με σύνδεση του «πλησιέστερου γείτονα». Αναπτύχθηκε μια ημιαυτόματη μέθοδος προσδιορισμού χρόνων άφιξης, βασισμένη στην τεχνική του «ανιχνευτή συσχέτισης» που αξιοποιεί την ομοιότητα κυματομορφών σε πολλαπλούς σταθμούς. Η μέθοδος αυτή έχει τροποποιηθεί σε έναν υβριδικό αλγόριθμο που συνδυάζει την αυξημένη ανιχνευσιμότητα ενός μεμονωμένου σταθμού με έναν υψηλής ευαισθησίας αυτόματο αλγόριθμο προσδιορισμού του χρόνου άφιξης σεισμικών φάσεων, ο οποίος βασίζεται στο Κριτήριο Πληροφορίας του Akaike και σε στατιστική ανώτερης τάξεως (κύρτωση και λοξότητα). Περιγράφεται, επίσης, μία μέθοδος προσδιορισμού του μεγέθους σεισμικής ροπής μέσα από φασματική ανάλυση, με έμφαση σε τροποποιήσεις που επιτρέπουν τον υπολογισμό του σε τοπικούς μικροσεισμούς με στενό συχνοτικό εύρος και χαμηλό λόγο σήματος προς θόρυβο. Οι αλγόριθμοι που αναπτύχθηκαν επιτρέπουν τον δεκαπλασιασμό της ποσότητας σεισμών ενός σεισμικού καταλόγου και τη βελτίωση της πληρότητάς του κατά περίπου μία τάξη μεγέθους.Παρουσιάζονται διάφορες μελέτες περιπτώσεων που περιλαμβάνουν πρότυπα μετασεισμικών ακολουθιών (όπως για τους σεισμούς της Ανδραβίδας το 2008, της Κεφαλονιάς το 2014 και της Λευκάδας το 2015) καθώς και σεισμικών σμηνών (όπως στη Λίμνη Τριχωνίδα το 2007, την Οιχαλία το 2011 και την Ελίκη το 2013). Η κύρια περιοχή μελέτης είναι ο δυτικός Κορινθιακός Κόλπος, με ειδική έμφαση σε σεισμούς που καταγράφηκαν την περίοδο 2000-2007 από το τοπικό δίκτυο Corinth Rift Laboratory (CRL). Οι επαναπροσδιορισμένοι κατάλογοι, ύστερα από χωρική συσταδοποίηση και διαχωρισμό σε διαδοχικές χρονικές περιόδους, διερευνώνται μέσω πολλαπλών εγκάρσιων τομών και χωροχρονικών προβολών. Η εξέλιξη του ιστορικού των σμηνοσεισμών δίνει μία εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο εξαπλώνεται η σεισμικότητα σε νέα τμήματα ρηγμάτων που δεν είχαν διαρρηχθεί, την προϋπάρχουσα δραστηριότητα σε περιοχές που αργότερα έδωσαν ισχυρές σεισμικές συστάδες και την επαναλαμβανόμενη σεισμικότητα σε τμήματα ρηξιγενών ζωνών. Όπου τα δεδομένα το επιτρέπουν, κατασκευάζονται σύνθετοι μηχανισμοί γένεσης για χωρικές συστάδες ή ομάδες σμηνοσεισμών που βοηθούν συμπληρωματικά στην ερμηνεία της χωρικής ανάλυσης και τον προσδιορισμό των ενεργοποιημένων ρηξιγενών δομών. Αναζητούνται μοτίβα χωροχρονικής σεισμικής μετανάστευσης που αποκαλύπτουν την πιθανή επίδραση ρευστών κατά τη διάρκεια σεισμικών σμηνών και προσδιορίζονται παράμετροι όπως η υδραυλική διαχυτικότητα και η ταχύτητα μετανάστευσης. Τέλος, εξετάζεται η συνεισφορά ασεισμικών παραγόντων μέσα από μοντέλα ETAS (Μετασεισμική Ακολουθία Σποραδικού Τύπου) που παρέχουν, επιπροσθέτως, πληροφορία για την παραγωγικότητα μετασεισμών και τον ρυθμό απόσβεσης.

scholarly journals Analysis of M 5.3 Sumbawa, Indonesia earthquake 2020 and its aftershocks based on hypocenter relocation from BMKG seismic stations

2021 ◽  
Vol 873 (1) ◽  
pp. 012070
Author(s):  
M Ramdhan ◽  
Priyobudi ◽  
A Mursityanto ◽  
K H Palgunadi ◽  
Daryono
Keyword(s):  
Focal Mechanism ◽  
Difference Method ◽  
Fault Plane ◽  
Active Faults ◽  
Disaster Mitigation ◽  
Double Difference ◽  
Seismic Stations ◽  
Hypocenter Relocation ◽  
Splay Faults ◽  
Moderate Magnitude

Abstract The 2020 Sumbawa earthquake of moderate magnitude (M 5.3) produced very significant aftershocks. Based on the computation of Utsu’s method, those aftershocks would be ended after the 20th day. Those earthquakes along 20 days were relocated using double-difference method. The relocation results show the southwest-northeast orientation and getting deeper into the northwest direction. Those two directions show the strike and the dip from the fault plane of the earthquake which was consistent with the focal mechanism released by the Indonesian Agency for Meteorology, Climatology, and Geophysics (BMKG). Those results showed the majority of earthquakes occurred at a depth of shallower than 20 km. Those earthquake depths were fit with the previous study showing the crustal thickness beneath Sumbawa Island that was about 28 km. We also found that those earthquakes occurred at splay faults propagating to decollement structure. This study is beneficial for earthquake disaster mitigation especially in updating active faults on Sumbawa Island.

scholarly journals Analysis of Hypocenter Relocation by Using Double Difference Method in a Deep Underground Mining

2021 ◽  
Vol 873 (1) ◽  
pp. 012099
Author(s):  
Wahyu Hidayat ◽  
David P. Sahara ◽  
Sri Widiyantoro ◽  
I Putu Raditya Ambara Putra ◽  
Nabiel H. Shihab ◽  
...  
Keyword(s):  
Difference Method ◽  
Underground Mining ◽  
Measurement Data ◽  
Underground Mine ◽  
Underground Mines ◽  
Double Difference ◽  
Overburden Thickness ◽  
Deep Underground ◽  
Hypocenter Relocation ◽  
Geological Complexity

Abstract Hypocenter relocation is one of the keys to success in the analysis of seismicity induction in underground mines. Overburden thickness, topography, geological complexity, and mining activities can result in newly induced seismicity that can endanger the safety of underground mine workers. The relatively narrow underground mine area requires the most accurate hypocenter location information possible. The double-difference algorithm approach is one of the keys to overcoming this problem. The double-difference method is a relative location method that tries to minimize the residuals between the observed and calculated travel time differences for pairs of microseismic events at each station, by adjusting the differences between all pairs of events at each station repeatedly. In this study, we utilized microseismic measurement data in the deepest underground mine in Indonesia. A total of 1783 seismic events were successfully relocated. The relocation results show the rock mass stress which is illustrated by the distribution of events around the cave, especially the abutment area and underground mining tunnels.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document