Μελέτη κλινικών, εργαστηριακών και περιεπεμβατικών παραμέτρων που επηρεάζουν τη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη έκβαση των διαδερμικά εμφυτευμένων αορτικών βαλβιδών
Εισαγωγή: Οι ιδανικές τιμές για το βάθος εμφύτευσης για την αυτοεκπτυσσόμενη βαλβίδα τύπου Medtronic CoreValve/Evolut R κατά τη διάρκεια της διακαθετηριακής εμφύτευσης αορτικής βαλβίδας (ΔΕΑΒ) κυμαίνεται από 4 έως και 12 mm. Αν τιμή μικρότερη των 4 mm για το βάθος εμφύτευσης μπορεί να επηρεάσει την επέμβαση δεν έχει αποδειχτεί ακόμα. Στόχος: Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση της επίδρασης του βάθους εμφύτευσης όταν η τιμή του είναι μικρότερη των 4 mm τόσο στην άμεση όσο και στην μακροπρόθεσμη λειτουργικότητα της αυτοεκπτυσσόμενης αορτικής βιοπρόσθεσης.Μεθοδολογία: Διαδοχικοί ασθενείς που υπεβλήθησαν σε διακαθετηριακή εμφύτευση αορτικής βαλβίδας αξιολογήθηκαν και χωρίστηκαν σε 2 ομάδες σύμφωνα με το αν η τιμή του βάθους εμφύτευσης ήταν μικρότερη των 4 mm. Το βάθος εμφύτευσης ορίστηκε ως η απόσταση είτε από τη μη- είτε από την αριστερή στεφανιαία πτυχή μέχρι το πιο άπω τμήμα του άκρου της πλήρως εκπτυγμένης βιοπροσθετικής στην αριστερή κοιλία. Το βάθος εμφύτευσης μετρήθηκε με τη χρήση της τελικής αορτογραφίας μετά την εμφύτευση της βιοπροσθετικής. Η Ομάδα I περιελάμβανε όλους τους ασθενείς με βάθος εμφύτευσης >4 mm και η Ομάδα II περιελάμβανε όλους τους ασθενείς με βάθος εμφύτευσης ≤ 4 mm. Οι εργαστηριακές καθώς και περιεπεμβατικές παράμετροι καταγράφηκαν πριν και μετά την τοποθέτηση της βιοπροσθετικής βαλβίδας. Η παρακολούθηση των ασθενών πραγματοποιήθηκε στο μήνα και στο χρόνο είτε μέσω τηλεφωνικού follow-up είτε και με εκτίμηση από τον κλινικό καρδιολόγο. Αποτελέσματα: Εκατόν ενενήντα οκτώ ασθενείς (80±5.5 ετών, 107 άρρενες (54%)) στους οποίους πραγματοποιήθηκε ΔΕΑΒ με τη χρήση των βιοπροσθετικών βαλβίδων CoreValve/Evolut R καταγράφηκαν. Στην Ομάδα I παρατηρήθηκαν μεγαλύτερες τιμές τόσο για τη μέγιστη διαβαλβιδική κλίση πίεσης (17±6.5 vs. 14±5.5 mmHg, p=0.02) όσο και τη μέγιστη ταχύτητα στην αορτή (Vmax) (2±0.4 vs. 1.84±0.38 m/s, p=0.02) συγκριτικά με την Ομάδα ΙΙ, κατά την υπερηχογραφική παρακολούθηση των ασθενών ένα χρόνο μετά τη ΔΕΑΒ. Η παραβαλβιδική ανεπάρκεια όπως επίσης και το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας αποδείχτηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες της θνητότητας κάθε αιτιολογίας στον 1 χρόνο όταν έγινε η προσαρμογή για τους συμπαράγοντες.Συμπέρασμα: Οι τιμές βάθους εμφύτευσης που είναι μικρότερες από 4mm επιδρούν θετικά στη μακροχρόνια λειτουργικότητα της αυτοεκπτυσσόμενης βιοπρόσθεσης