scholarly journals Διερεύνηση της ενδοκυττάριας εντόπισης της ογκοκατασταλτικής πρωτεΐνης Maspin, της συσχέτισής της με την έκφραση του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF) και των σχέσεων αυτών με το HER2 και άλλες κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους στο διηθητικό πορογενές καρκίνωμα του μαστού

2013 ◽  
Author(s):  
Μάριος Πάνου

Σκοπός της μελέτης. Αντιφατικά αποτελέσματα έχουν ως τώρα αναφερθεί αφορώντα το ρόλο της maspin αλλά και την υποκυτταρική (ενδοκυττάρια) κατανομή της στον καρκίνο του μαστού. Σκοπός της έρευνάς μας ήταν να εξετάσει την υποκυτταρική εντόπιση (πυρηνική – κυτταροπλασματική) της maspin στο διηθητικό πορογενή καρκίνο του μαστού και να συγκρίνει την εκτίμηση της ανοσοϊστοχημικής χρώσης από ένα παθολογοανατόμο μέσω του απλού μικροσκοπίου (Light Microscopy – LM) με την εκτίμηση μέσω ενός Computerized Image Analysis (CIA) συστήματος. Επίσης, εξετάσθηκαν οι συσχετίσεις μεταξύ της έκφρασης της maspin και της έκφρασης του VEGF, της εκτίμησης της μικροαγγειακής πυκνότητας (MVD) μέσω του CD34 και άλλων κλινικοπαθολογοανατομικών παραμέτρων. ΜέθοδοιΤο δείγμα μας αποτέλεσαν 48 πρωτοπαθή πορογενή διηθητικά καρκινώματα του μαστού. Η χρώση της maspin μετρήθηκε και βαθμολογήθηκε από δύο παθολογοανατόμους μέσω του μικροσκοπίου (LM) ξεχωριστά για το πυρηνικό και το κυτταροπλασματικό κυτταρικό διαμέρισμα. Η έκφραση της ολικής maspin εκτιμήθηκε μέσω ενός CIA συστήματος. Εφαρμόσθηκε μονομεταβλητή μη παραμετρική στατιστική καθώς και πολυμεταβλητή stepwise ordinal logistic regression ανάλυση. ΑποτελέσματαΤα δύο υποκυτταρικά κλάσματα της maspin σχετίζονταν θετικά και ισχυρά μεταξύ τους (Ρ < 0.001). Η ολική maspin σχετιζόταν επίσης θετικά και ισχυρά τόσο με το πυρηνικό κλάσμα της όσο και με το κυτταροπλασματικό (Ρ < 0.001 και για τις δύο συσχετίσεις). Η πυρηνική maspin εμφάνιζε αρνητική οριακής στατιστικής σημαντικότητας συσχέτιση με τους προγεστερονικούς υποδοχείς (PR). Ο VEGF σχετιζόταν θετικά και ισχυρά τόσο με τον υποδοχέα HER2 όσο και με το grade του όγκου. Δεν ανεδείχθησαν άλλες συσχετίσεις στατιστικά σημαντικές και των τριών κλασμάτων της maspin (ολικής – πυρηνικής – κυτταροπλασματικής) με τα εξής: ηλικία, grade, status των Τ, Ν και Μ, stage, οιστρογονικοί υποδοχείς (ER), HER2 status, θετικότητα των ki-67 και p53, ούτε και με κάποια από τις τέσσερις ομάδες της μοριακής ταξινόμησης.ΣυμπεράσματαΤο κυτταροπλασματικό και το πυρηνικό κλάσμα της maspin σχετίζονται μεταξύ τους ισχυρά στο διηθητικό πορογενή καρκίνο του μαστού. Και τα δύο στενά συνδεδεμένα υποκυτταρικά κλάσματα της maspin είναι και ισχυρά συσχετισμένα, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, με τα επίπεδα της ολικής maspin, όπως αυτά μετρήθηκαν με το Image Analysis σύστημα. Οι μελλοντικές έρευνες θα είναι χρήσιμο να μελετούν και τις τρεις συνιστώσες της maspin στο κύτταρο (πυρηνική – κυτταροπλασματική – ολική), όπως τις μελετήσαμε και εμείς, για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων. Ο VEGF σχετίζεται θετικά και ισχυρά τόσο με τον υποδοχέα HER2 όσο και με το grade του όγκου και έτσι προκύπτει πως ο HER2 εμφανίζει στενή σύνδεση με τη διαδικασία της αγγειογένεσης.

2015 ◽  
Vol 67 (1) ◽  
pp. 62-69 ◽  
Author(s):  
Yngvild N Blaker ◽  
Marianne Brodtkorb ◽  
John Maddison ◽  
Tarjei S Hveem ◽  
John Arne Nesheim ◽  
...  

2007 ◽  
Author(s):  
Ιωάννης Οικονομάκης

Ο ορθοκολικός καρκίνος κλασικά θεωρείται ενιαία νοσολογική οντότητα. Παρά ταύτα είναι ευρέως γνωστό ότι υφίστανται σημαντικές διαφορές τόσο στη μακροσκοπική εμφάνιση του καρκίνου του παχέος εντέρου όσο και στις κλινικές του εκδηλώσεις μεταξύ δεξιού και αριστερού κόλου. Επιπρόσθετα, η διαφορετική εμβρυολογική καταβολή του δεξιού και του αριστερού τμήματος του παχέος εντέρου, η οποία και αντανακλάται στην διττή αιμάτωση του οργάνου από την άνω και την κάτω μεσεντέρια αρτηρία, έχει περαιτέρω ενισχύσει την άποψη ότι τα δύο τμήματα του κόλου είναι στην πραγματικότητα δύο διαφορετικά όργανα και επομένως δύο διαφορετικά είδη καρκινογένεσης λαμβάνουν χώρα στην ανάπτυξη του ορθοκολικού καρκίνου, ανάλογα με την εντόπισή του κατά μήκος του κόλου. Η μοριακή βάση της καρκινογένεσης στο παχύ έντερο από την άλλη πλευρά, έχει γίνει αντικείμενο ενδελεχούς μελέτης κατά τα τελευταία χρόνια σε μία σύντονη προσπάθεια να κατανοηθεί καλύτερα η φύση της νόσου. Παρά ταύτα, τα αποτελέσματα μέχρι σήμερα παραμένουν αντιφατικά, με αποτέλεσμα να μην έχει διευκρινιστεί ακόμη η σημασία των δεικτών της μοριακής βιολογίας στην καλύτερη κατανόηση της παθογένεσης της νόσου στο κυτταρικό επίπεδο. Στην παρούσα αναδρομική, τυχαιοποιημένη μελέτη, σε μία σειρά 109 περιπτώσεων αδενοκαρκινώματος του παχέος εντέρου προσδιορίστηκαν με ανοσοϊστοχημικές μεθόδους 6 δείκτες μοριακής βιολογίας, οι p53, PCNA, Ki-67, Bcl-2 και Bax. Από τους ασθενείς αυτούς οι 43 είχαν υποβληθεί σε επέμβαση δεξιάς κολεκτομής ενώ οι 66 είχαν χειρουργηθεί για καρκίνο του αριστερού κόλου (αριστερή κολεκτομή, χαμηλή πρόσθια εκτομή και κοιλιοπερινεϊκή εκτομή). Δύο περιπτώσεις ασθενών με σύγχρονες βλάβες στο δεξιό και το αριστερό κόλον συμπεριελήφθησαν ανεξάρτητα στις αντίστοιχες ομάδες μαζί με τους υπόλοιπους ασθενείς. Με τη χρήση της τεχνολογίας του αναλυτή εικόνας (image analysis), προσδιορίστηκε επίσης, σε 93 από αυτούς τους όγκους, η κατάσταση πλοϊδίας των καρκινικών κυττάρων (ploidy status). Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δεν τεκμηρίωσαν την ορθότητα της υπόθεσης περί διαφορετικής μοριακής βιολογίας της καρκινογένεσης μεταξύ δεξιού και αριστερού κόλου. Συγκεκριμένα, δε διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα αδενοκαρκινώματα του δεξιού και του αριστερού κόλου όσον αφορά την έκφραση όλων των δεικτών που μελετήθηκαν, με εξαίρεση την έκφραση του γονιδίου Bax. Το προαγωγό της απόπτωσης αυτό γονίδιο βρέθηκε να έχει αδρανοποιηθεί σε στατιστικά σημαντικά υψηλότερη συχνότητα στα μέτριας διαφοροποίησης (grade II) αδενοκαρκινώματα του δεξιού κόλου σε σχέση με εκείνα του αριστερού (p=0.015). Επιπρόσθετα, στους όγκους του δεξιού κόλου σταδίου II το γονίδιο Bax είχε αδρανοποιηθεί συνεπεία μετάλλαξης πολύ συχνότερα σε σχέση με εκείνους του αριστερού κόλου (p=0.085). Συμπερασματικά, τα μέτριας διαφοροποίησης αδενοκαρκινώματα του δεξιού κόλου παρουσίαζαν 4.5 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα ανοσοϊστοχημικά διαπιστωμένης αδρανοποίησης του γονιδίου Bax σε σχέση με τους καρκίνους του αριστερού κόλου, ενώ ως προς το στάδιο της νόσου οι καρκίνοι σταδίου II του δεξιού κόλου παρουσίαζαν 4.3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα αδρανοποίησής του σε σχέση με εκείνους που εντοπίζονταν στο αριστερό κόλον. Τέλος, με την εφαρμογή της δοκιμασίας της πολλαπλής λογιστικής παλινδρόμησης (multiple logistic regression model) η μόνη από τις μεταβλητές ηλικία, φύλο, βαθμός ιστοπαθολογικής κακοήθειας, στάδιο της νόσου και εντόπιση του όγκου που διαπιστώθηκε ότι επηρεάζει την έκφραση του γονιδίου Bax ήταν η μεταβλητή εντόπιση. Ειδικότερα, ασθενείς που έπασχαν από αδενοκαρκινώματα του δεξιού κόλου παρουσίαζαν 2.45 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα αδρανοποίησης του προαποπτωτικού γονιδίου Bax συγκρινόμενοι με εκείνους που έπασχαν από βλάβες του αριστερού κόλου. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της παρούσης μελέτης δεν τεκμηριώνεται οποιαδήποτε κλινικά σημαντική διαφοροποίηση ως προς το στάδιο και τον ιστοπαθολογικό βαθμό κακοήθειας μεταξύ των καρκίνων του δεξιού και του αριστερού κόλου. Η σταδιοποίηση της νόσου κατά ΤΝΜ και σε μικρότερο βαθμό τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά του όγκου αποτελούν έως σήμερα τον μόνο ασφαλή και πρακτικό τρόπο για τον καθορισμό της πρόγνωσης. Με βάση τα προηγούμενα, η εκ μεταλλάξεως αδρανοποίηση του προαγωγού της απόπτωσης γονιδίου Bax δε φαίνεται να σχετίζεται με επιδείνωση της πρόγνωσης των ασθενών. Η αδυναμία κατάδειξης κάποιου συγκεκριμένου ρόλου για τους μοριακούς δείκτες που μελετήθηκαν μπορεί να αποδοθεί σε πολλές αιτίες, όπως π.χ. η υποκειμενική και ημιποσοτική φύση της ανοσοϊστοχημικής ανάλυσης, όμως θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν η πιθανότητα συγκεκριμένοι μοριακοί δείκτες να σχετίζονται με ένα μόνο μέρος του συνόλου των ασθενών που πάσχουν από ορθοκολικό καρκίνο. Φαίνεται δηλαδή ότι το 85% περίπου των ορθοκολικών καρκίνων ακολουθούν τη μοριακή οδό της καρκινογένεσης που χαρακτηρίζεται από γενικευμένη χρωμοσωμιακή αστάθεια, μείζονα ρόλο στην οποία διαδραματίζουν τα γονίδια APC, K-ras, τα γονίδια του χρωμοσώματος 18q (όπως το DCC) και το γονίδιο p53. Οι ορθοκολικοί καρκίνοι που αναπτύσσονται μέσω της οδού της μικροδορυφορικής αστάθειας από την άλλη πλευρά (το άλλο 15%), δεν έχουν την τάση να φέρουν μεταλλάξεις στα ίδια ρυθμιστικά γονίδια, όπως εκείνοι με γενικευμένη χρωμοσωματική αστάθεια και πιθανώς να αντιπροσωπεύουν έναν κλινικά διακριτό τύπο της νόσου με διαφορετική βιολογική συμπεριφορά. Θα ήταν επομένως σκόπιμο η μελέτη των μοριακών δεικτών να διακρίνει μεταξύ των ορθοκολικών καρκίνων ανάλογα με τον τύπο της μοριακής οδού της καρκινογένεσης, γενικευμένη χρωμοσωματική αστάθεια ή μικροδορυφορική αστάθεια, για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να παρεισφρήσουν στην ανάλυση περιστατικά με διαφορετική βιολογική συμπεριφορά. Εν κατακλείδι, από την ανάλυση των στοιχείων αυτής της μελέτης δε συνάγεται το συμπέρασμα ότι το μοριακό βιολογικό υπόστρωμα και η εν γένει κλινική πορεία του ορθοκολικού καρκίνου διαφοροποιούνται σε σχέση με την εντόπισή του κατά μήκος του κόλου.


Oral Oncology ◽  
2009 ◽  
Vol 45 (7) ◽  
pp. 584-588 ◽  
Author(s):  
Gregory Faratzis ◽  
Evangelos Tsiambas ◽  
Alexander D. Rapidis ◽  
Aggeliki Machaira ◽  
Konstantinos Xiromeritis ◽  
...  

2015 ◽  
Vol 139 (7) ◽  
pp. 922-928 ◽  
Author(s):  
Venetia R. Sarode ◽  
Qun Diane Xiang ◽  
Alana Christie ◽  
Rebecca Collins ◽  
Roshni Rao ◽  
...  

Context The American Society of Clinical Oncology/College of American Pathologists proposed several recommendations for human epidermal growth factor receptor 2 (HER2) test standardization. One suggestion was that image analysis (IA) could be useful for scoring of HER2/neu immunohistochemistry. The utilization of IA in a real-world practice in a large cohort of cases has not been previously reported. Objectives To compare HER2/neu quantification by IA with gene amplification by fluorescence in situ hybridization (FISH); to determine sensitivity, specificity, and concordance rates with the FISH assay; and to determine association between HER2 status with estrogen receptor (ER), progesterone receptor (PR), and Ki-67 expression. Design We evaluated HER2 results performed by immunohistochemistry and FISH in conjunction with ER, PR, and Ki-67 in 3093 invasive breast cancer cases from 2002 to 2011. Results The overall concordance between immunohistochemistry and FISH was 87.3% (1768 of 2026). When analyzed by year, there was an improvement in the positive concordance rate from 49.4% (44 of 89) to 95.0% (57 of 60) (P &lt; .001). The negative concordance rate was at least 95% with a median false-negative rate of 1.5%. In the FISH+ group, amplification ratio showed significant correlation with IA scores (P &lt; .001). Positive versus negative HER2 status was associated with lower ER and PR levels (P &lt; .001) and higher Ki-67 expression (P &lt; .001). Conclusion Scoring of HER2/neu by IA was associated with high false-positive rates before 2008. Improvement in concordance rate after 2008 may be due to proper tissue handling, improved HER2/neu scoring by IA, and assay standardization.


1986 ◽  
Vol 21 (1) ◽  
pp. 130-140 ◽  
Author(s):  
Da-hong Li ◽  
J. J. Ganczarczyk

Abstract The computerized image analysis system has been successfully used for determination and statistical processing of the following geometric characteristics of activated sludge flocs: longest dimension, breadth, equivalent diameter, cross-sectional area, perimeter, elongation, and circularity. These parameters could be effectively and precisely determined by the system applied. In addition, the studied method, as compared to direct microscope observation and photography floc-sizing methods, was found to be more accurate, less time-consuming, and less dependent on the investigators.


2020 ◽  
Vol 4 (Supplement_1) ◽  
pp. 414-414
Author(s):  
Anna Huang ◽  
Kristen Wroblewski ◽  
Ashwin Kotwal ◽  
Linda Waite ◽  
Martha McClintock ◽  
...  

Abstract The classical senses (vision, hearing, touch, taste, and smell) play a key role in social function by allowing interaction and communication. We assessed whether sensory impairment across all 5 modalities (global sensory impairment [GSI]) was associated with social function in older adults. Sensory function was measured in 3,005 home-dwelling older U.S. adults at baseline in the National Social Life, Health, and Aging Project and GSI, a validated measure, was calculated. Social network size and kin composition, number of close friends, and social engagement were assessed at baseline and 5- and 10-year follow-up. Ordinal logistic regression and mixed effects ordinal logistic regression analyzed cross-sectional and longitudinal relationships respectively, controlling for demographics, physical/mental health, disability, and cognitive function (at baseline). Adults with worse GSI had smaller networks (β=-0.159, p=0.021), fewer close friends (β=-0.262, p=0.003) and lower engagement (β=-0.252, p=0.006) at baseline, relationships that persisted at 5 and 10 year follow-up. Men, older people, African-Americans, and those with less education, fewer assets, poor mental health, worse cognitive function, and more disability had worse GSI. Men and those with fewer assets, worse cognitive function, and less education had smaller networks and lower engagement. African-American and Hispanic individuals had smaller networks and fewer close friends, but more engagement. Older respondents also had more engagement. In summary, GSI independently predicts smaller social networks, fewer close friends, and lower social engagement over time, suggesting that sensory decline results in decreased social function. Thus, rehabilitating multisensory impairment may be a strategy to enhance social function as people age.


2021 ◽  
pp. 1-11
Author(s):  
Guilian Wang ◽  
Liyan Zhang ◽  
Jing Guo

This paper try to fully reveal the key factors affecting the the level of AMT application in micro- and small enterprises (MSEs) from its organizational factors by ordinal logistic regression. The results show that MSEs have a relatively high level of AMT application as a whole due to the maturity and cost reduction of basic technologies such as artificial intelligence, digital manufacturing and industrial robots. In this paper we propose manufacturing world analysis at Application using Logistic Regression and best AMT selection using Fuzzy-TOPSIS Integration approach.Considering the influence mechanism of each factor, the important factors that affect the application level of AMT are the enterprise’s market pricing power, the main production types, technical, market and management capabilities, organization development incentives and the interaction with external stakeholders. Based on the results above, the following policy implications are proposed: further expanding the customized production in MSEs to gradually improve the market pricing power, expanding the core competence of enterprises, enhancing the employee autonomy, and strengthening the interaction with industry organizations.


1996 ◽  
Vol 21 (4) ◽  
pp. 514-522 ◽  
Author(s):  
I. H. WHITWORTH ◽  
R. A. BROWN ◽  
C. J. DORÉ ◽  
P. ANAND ◽  
C. J. GREEN ◽  
...  

Soluble fibronectin and nerve growth factor (NGF) promote axonal regeneration when placed in silicone tubes. We investigated the ability of orientated fibronectin mats to bind and release bioactive NGF and the possibility of augmenting axonal regeneration following axotomy by using fibronectin conduits impregnated with NGF. The release of NGF was quantified using a fluorometric ELISA and bioactivity confirmed with a neuronal culture bioassay. Immunohistochemical techniques and computerized image analysis were used to assess the rate and volume of axonal and Schwann cell regeneration. The delivery of NGF to the site of injury produced an increase in the rate ( P≤0.007) and volume ( P≤0.004) of both axonal and Schwann cell regeneration when compared to conduits of plain fibronectin. We conclude that the local delivery of NGF by impregnated fibronectin conduits enhances axonal regeneration.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document