scholarly journals Ανάλυση, απομόνωση και έλεγχος των βιολογικών δράσεων λιπιδιακών ουσιών του φυτού Viscum album L. σε διάφορα μοντέλα καρκίνου

2013 ◽  
Author(s):  
Αθηνά Μπούλακα
Keyword(s):  
Ex Vivo ◽  
Viscum Album ◽  
Esi Ms ◽  
Rp Hplc ◽  
Mcf 7

Το Viscum album είναι ένα παρασιτικό φυτό γνωστό από την αρχαιότητα γιατις θεραπευτικές του ιδιότητες. Το 1917 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στηθεραπεία του καρκίνου και έκτοτε αρκετές μελέτες έχουν γίνει για την αντικαρκινικήδράση του εκχυλίσματος του αλλά και των πρωτεϊνών του (λεκτίνες καιβισκοτοξίνες), η οποία επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, όπως οι εποχικέςδιακυμάνσεις. Πολλές μελέτες αναφέρουν ότι η αντικαρκινική δράση του φυτού δενβασίζεται εξ ολοκλήρου στην ύπαρξη των λεκτινών και των βισκοτοξινών, αλλάυπάρχουν και άλλα μόρια, χαμηλού μοριακού βάρους, τα οποία δρουν επίσηςκυτταροτοξικά. Παρόλα αυτά, ελάχιστες έρευνες έχουν γίνει για τα συστατικάχαμηλού μοριακού βάρους του φυτού.Στην παρούσα διδακτορική διατριβή απομονώθηκαν τα λιπιδιακά κλάσματατου φυτού Viscum album ssp. abietis κατά τη διάρκεια δύο διαφορετικών εποχώνσυγκομιδής, της χειμερινής (Δεκέμβριος-Ιανουάριος) και της καλοκαιρινής (Ιούνιος-Ιούλιος) περιόδου σύμφωνα με τις μεθόδους Bligh-Dyer και Galanos-Kapoulas καικατόπιν μελετήθηκε η κυτταροτοξική τους δράση στις κυτταρικές σειρές MCF-7 καιMRC-5 με τη μέθοδο του ΜΤΤ. Το κλάσμα που εμφάνισε την ισχυρότερηκυτταροτοξική δράση κατά τη διάρκεια και των δύο εποχών, αναλύθηκε περαιτέρωμε χρωματογραφία λεπτής στιβάδας (TLC). Κατόπιν πραγματοποιήθηκε ποσοτικόςπροσδιορισμός των λιπιδιακών συστατικών που απομονώθηκαν μέσω οξείδωσης μεδιχρωμικό άλας και έπειτα μελετήθηκε η κυτταροτοξική δράση τους στις κυτταρικέςσειρές MCF-7 και MRC-5 χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ΜΤΤ. Ο έλεγχος τουμηχανισμού του κυτταρικού θανάτου που προκαλεί το λιπιδιακό συστατικό με τηνισχυρότερη κυτταροτοξική δράση στα καρκινικά κύτταρα και την ασθενέστερηδράση στα φυσιολογικά κύτταρα μελετήθηκε με τη μέθοδο της ηλεκτροφόρησηςDNA σε πήκτωμα αγαρόζης. Έπειτα αυτό το λιπιδιακό συστατικό ταυτοποιήθηκε μετη μέθοδο της Υψηλής Ανάλυσης Υγρής Χρωματογραφίας Ανάστροφης Φάσης (RP-HPLC) και την τεχνική της Φασματοσκοπίας Μάζας μέσω ιονισμού μεηλεκτροψεκασμό (ESI-MS).Η δοσοεξαρτώμενη και χρονοεξαρτώμενη αντικαρκινική δράση της δομικάανάλογης ουσίας του συστατικού αυτού μελετήθηκε περαιτέρω στις κυτταρικέςσειρές LMS, MCF-7, U2OS, HeLa και MRC-5 με τις μεθόδους ΜΤΤ και Trypanblue. Επίσης μελετήθηκε η ικανότητα ανάπτυξης αποικιών των νεοπλασματικώνκυττάρων LMS και MCF-7 έπειτα από επώαση τους με αυξανόμενες συγκεντρώσειςτου συστατικού αυτού. Ο μηχανισμός θανάτου που προκαλεί η ουσία στα κύτταραμελετήθηκε με τη μέθοδο ηλεκτροφόρησης DNA σε πήκτωμα αγαρόζης στιςκυτταρικές σειρές LMS, MCF-7 και MRC-5, καθώς επίσης και μέσω κυτταρομετρίαςροής χρησιμοποιώντας την καρκινική κυτταρική σειρά MCF-7. Επιπλέον ελέγχτηκε ηανασταλτική δράση της ουσίας αυτής στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων τουανθρώπου ex vivo. Ακολούθησε έλεγχος της τοξικής δράσης του λιπιδιακούσυστατικού σε επίμυες Wistar μέσω των μοντέλων οξείας και χρόνιας τοξικότηταςκαι έπειτα μελετήθηκε η αντικαρκινική δράση του σε καρκινοπαθείς επίμυες Wistarέπειτα από πρόκληση κακοήθους νεοπλασίας μέσω ενοφθαλμισμούλειομυοσαρκωματικών κυττάρων LMS.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το λιπιδιακό κλάσμα του φυτού με τηνισχυρότερη κυτταροτοξική δράση είναι το αιθερικό κλάσμα, το οποίο περιέχει όλα ταουδέτερα λιπίδια του φυτού (τερπένια, υδρογονάνθρακες, στερόλες). Ηχρωματογραφία λεπτής στιβάδας αποκάλυψε την ύπαρξη 6 κοινών λιπιδιακώνσυστατικών κατά την καλοκαιρινή και χειμερινή εποχή συγκομιδής και 2 επιπλέονλιπιδιακών συστατικών κατά την χειμερινή εποχή συγκομιδής. Οι συγκεντρώσεις τωνλιπιδιακών συστατικών που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια και των 2 εποχώνσυγκομιδής παρατηρείται ότι διαφέρουν και εμφανίζονται αυξημένες κατά τηδιάρκεια του χειμώνα. Επίσης η κυτταροτοξική δράση των λιπιδιακών συστατικώνείναι μεγαλύτερη κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου. Το λιπιδιακό συστατικόμε την ισχυρότερη κυτταροτοξική δράση στα καρκινικά κύτταρα και τηνασθενέστερη δράση στα φυσιολογικά κύτταρα απομονώθηκε κατά τη διάρκεια τηςχειμερινής εποχής συγκομιδής. Η ταυτοποίηση του συστατικού αυτού έδειξε ότιπρόκειται για ένα διτερπένιο, δομικά ανάλογο της σκλαρεόλης Η σκλαρεόλη προκαλεί κυτταρικό θάνατο μέσω του μηχανισμού τηςαπόπτωσης με δοσοεξαρτώμενο και χρονοεξαρτώμενο τρόπο και οι βλάβες πουπροκαλεί στα καρκινικά κύτταρα είναι μη αναστρέψιμες. Επίσης η σκλαρεόληπροκαλεί αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων η οποία αυξάνεται σεαυξανόμενες συγκεντρώσεις της ex vivo.Οι in vivo μελέτες έδειξαν ότι η σκλαρεόλη δεν προκαλεί θάνατο σε επίμυεςWistar, ακόμα και σε πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις (LD50>5g/kg). Η άμεση χορήγησημεγάλων συγκεντρώσεων της προκαλεί πνευμονικό οίδημα, αντιθέτως η σταδιακήχορήγηση της σκλαρεόλης, ακόμα και πολύ μεγάλων συγκεντρώσεων, δεν προκαλείβλάβη στα όργανα των πειραματόζωων. Οι παρενέργειες που προκαλεί σταπειραματόζωα έπειτα από χορήγηση μεγάλων συγκεντρώσεων της είναι δυσκινησία,καταστολή και δυσκολία στην αναπνοή, τα οποία επανέρχονται έπειτα από 24 ώρεςστη φυσιολογική τους κατάσταση. Επιπλέον μειώνει το μέγεθος του όγκουκαρκινοπαθών επίμυων Wistar κατά ένα μικρό ποσοστό (16%) ενώ αυξάνει τον χρόνοεπιβίωσης τους κατά 35% σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.Σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα, αποδεικνύεται ότι το χαμηλού μοριακούβάρους διτερπένιο που απομονώθηκε από το φυτό, εμφανίζει αντικαρκινική δράση ηοποία εξαρτάται από την εποχή συγκομιδής του φυτού. Επίσης η σκλαρεόλη, ηδομικά ανάλογη ουσία του συστατικού αυτού, φέρει ισχυρή κυτταροτοξική δράση invitro. Λόγω της χαμηλής τοξικότητας που εμφανίζει και τον ήπιων παρενεργειών πουπροκαλεί in vivo, αποτελεί ένα συστατικό ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, το οποίομελλοντικά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ένας νέος αντινεοπλασματικόςπαράγοντας.

scholarly journals Ανάπτυξη επισημασμένων παραγώγων του νευροπροστατευτικού πεπτιδίου ουμανίνη για βιολογικές μελέτες

2015 ◽  
Author(s):  
Μύρτα Κωστομοίρη
Keyword(s):  
Esi Ms ◽  
Rp Hplc

H κολιβελίνη (CL) είναι ένα υβριδικό 26-πεπτίδιο (SALLRSIPAPAGASR--LLLLTGEIDLP) και το πλέον δραστικό μέλος της νευροπροστατευτικής οικογένειας πεπτιδίων της ουμανίνης (HN) με in vitro και in vivo δράση έναντι τοξικών εκδηλώσεων που σχετίζονται με τη νόσο Alzheimer (ΑD). Αντικείμενο της παρούσας Διατριβής είναι η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός νέων παραγώγων της CL, με απώτερο στόχο την ευρεία εφαρμογή τους στην διερεύνηση του τρόπου δράσης της οικογένειας της ΗΝ. Στο πλαίσιο αυτό, σχεδιάστηκαν και συντέθηκαν τρία νέα παράγωγα της CL τα οποία φέρουν ομάδες-ιχνηθέτες: α) την φθορίζουσα ένωση FITC (CL-FITC), β)την βιοτίνη – ένωση που σχηματίζει εξαιρετικά σταθερά σύμπλοκα με την πρωτεΐνη στρεπταβιδίνη (CL-βιοτίνη) και γ) το τριπεπτίδιο dimethylGly-Ser-Cys,χηλικό υποκαταστάτη του ραδιενεργού μετάλλου 99mTc (CL-CSG). Η σύνθεση πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με την Fmoc στρατηγική σύνθεσης πεπτιδίων σε στερεά φάση, ο καθαρισμός έγινε με ημιπαρασκευαστική RP-HPLC και ο χαρακτηρισμός με ESI-MS και φασματοσκοπία NMR.Δομική ανάλυση των παραγώγων με φασματοσκοπία NMR καθώς καιπειράματα κυτταροτοξικότητας με την μέθοδο ΜΤΤ έδειξαν ότι η εισαγωγή της ομάδας-ιχνηθέτη δεν επιφέρει αλλαγές στην διαμόρφωση της CL ούτε καθιστά τοξικά τα νέα παράγωγα. Μελέτες μικροσκοπίας φθορισμού με τη χρήση του παραγώγου CL-FITC έδειξαν πρόσδεση στην μεμβράνη των υβριδικών κυττάρων F11, η οποία ελαττώνεται όταν τα κύτταρα προεπώαζονται με περίσσεια CL. Σύμπλεξη του CL-CSG με 99mTc και in vivo πειράματα βιοκατανομής σε φυσιολογικούς ποντικούς έδειξαν την παρουσία ραδιενέργειας στον εγκέφαλο 2 min p.i. και απέκκριση μέσω του ουροποιητικού. Τέλος, in vitro μελέτες αλληλεπίδρασης του παραγώγου CL-βιοτίνη με το β-αμυλοειδές πεπτίδιο της AD με μέθοδο τύπου ELISA (βιοτίνης/στρεπταβίνης), σε συνδυασμό με πειράματα κυκλικού διχρωισμού, δείχνουν αλληλεπίδραση της CL με το β-αμυλοειδές πεπτίδιο.

scholarly journals Formulation Strategies, Characterization, and In Vitro Evaluation of Lecithin-Based Nanoparticles for siRNA Delivery

2012 ◽  
Vol 2012 ◽  
pp. 1-9 ◽  
Author(s):  
Sebastián Ezequiel Pérez ◽  
Yamila Gándola ◽  
Adriana Mónica Carlucci ◽  
Lorena González ◽  
Daniel Turyn ◽  
...  
Keyword(s):  
Ex Vivo ◽  
Sirna Delivery ◽  
Physicochemical Characterization ◽  
Human Breast ◽  
Efficient Delivery ◽  
Interfering Rna ◽  
Mcf 7

The aim of the present work was to take advantage of lecithin’s biocompatibility along with its physicochemical properties for the preparation of lecithin-based nanocarriers for small interfering RNA (siRNA) delivery. Water lecithin dispersions were prepared in different conditions, loaded with siRNA at different N/P ratios, and evaluated for loading capacity. The most appropriate ones were then assayed for cytotoxicity and characterized in terms of particle size distribution, zeta potential, and morphology. Results demonstrated that formulations prepared at pH 5.0 and 7.0 were able to load siRNA at broad N/P ratios, and cellular uptake assays showed an efficient delivery of oligos in MCF-7 human breast cancer cells; fluorescent-labeled dsRNA mainly located next to its target, near the nucleus of the cells. No signs of toxicity were observed for broad compositions of lecithin. The physicochemical characterization of the siRNA-loaded dispersions exhibited particles of nanometric sizes and pH-dependant shapes, which make them suitable for ex vivo and in vivo further evaluation.

RP-HPLC-UV-ESI-MS phytochemical analysis of fruits of Conocarpus erectus L.

2014 ◽  
Vol 68 (10) ◽  
Author(s):  
El-Sayed Abdel-Hameed ◽  
Salih Bazaid ◽  
Mohamed Shohayeb
Keyword(s):  
Antioxidant Properties ◽  
Reversed Phase ◽  
In Vivo Studies ◽  
Phytochemical Analysis ◽  
Meoh Extract ◽  
Esi Ms ◽  
Conocarpus Erectus ◽  
Rp Hplc

AbstractPrevious work revealed that the defatted methanol (MeOH) extract of fruits of Conocarpus erectus L. (Combretaceae family) exhibited antioxidant, antibacterial and anti-cancer activities. In further studies of this valuable plant, the defatted MeOH extract of C. erectus fruits was subjected to chromatographic fractionation in a silica gel glass column followed by reversed-phase high-performance liquid chromatography-ultraviolet-electrospray ionisation spectrometry analysis (RP-HPLC-UV-ESI-MS). The major and sharp peaks in each sample were identified or tentatively identified based on matching with some standard compounds and a review of the literature. Ellagic acid, vescalagin/castalagin isomer and di-(hexahydroxy diphenoyl) galloyl hexose isomer were tentatively identified as major components with many hydrolysable types of tannins on the basis of a comparison of its mass patterns with relevant items in the literature. Gallic acid, kaempferol 3-O-β-d-glucopyranoside and quercetin 3-O-β-d-glucopyranoside were identified on the basis of matching retention time (t R) and mass spectra with the standards. Polymethoxylated flavonoid isomers were also tentatively identified. The antioxidant properties of all samples were found to be associated with the total content of phenolic compounds. This may be considered as the first detailed phytochemical report in identifying the phytochemicals in C. erectus fruits. Due to the high antioxidant activity exhibited by both the crude MeOH extract and its fractions, it could be used as an effective natural antioxidant after further in vitro and in vivo studies.

scholarly journals Απομόνωση δραστικών εκχυλισμάτων, τμημάτων των φυτών Abies alba και Viscum album subsp. abietis και μελέτη των επιδράσεών τους στον πολλαπλασιασμό κακοηθών σαρκωματικών κυττάρων και σαρκωμάτων επιμύων

2011 ◽  
Author(s):  
Ιωάννης Ζελοβίτης
Keyword(s):  
Ex Vivo ◽  
Abies Alba ◽  
Viscum Album

Μελετήσαμε τις βιολογικές δράσεις ενός μικτού εκχυλίσματος από τους ιστούς των φυτών Viscum album & Abies alba σε μια σειρά in vitro, in vivo και ex vivo μοντέλων καρκίνου. Ως εκχυλιστικό μέσο χρησιμοποιήσαμε κυρίως την αιθυλική αλκοόλη, αλλά και το υποζέον νερό (95 οC) σε συνδυασμό με τη λειοφυλίωση. Οι νεοπλασματικές σειρές που χρησιμοποιήθηκαν για τα in vitro πειράματα ήταν μια σειρά λειομυοσαρκωματικών κυττάρων (LMS) επίμυος Wistar και η λευχαιμική σειρά L–210. Επίσης χρησιμοποιήθηκε για την μελέτη της κυτταροτοξικότητας των λεμφοκυττάρων ΝΚ η ερυθρολευχαιμική σειρά Κ-562. Τα εκχυλίσματα φυτικών ιστών που μελετήθηκαν ήταν: φύλλων, βλαστών, καρπών (Viscum album) και φύλλων, φλοιού, ξύλου (Abies alba). Τέλος μελετήθηκε ένα μικτό εκχύλισμα των δύο φυτών, τόσο ως προς τη κυτταροτοξικότητά του in vitro, όσο και προς τις αντικαρκινικές και αντικαρκινογόνες του ιδιότητες in vivo. Ακόμη μελετήθηκε η δράση του μικτού εκχυλίσματος α) επί της κυτταροτοξικής ικανότητας των NK λεμφοκυττάρων του ανθρώπου, εναντίον νεοπλασματικών κυττάρων της σειράς K-562 και LMS κυττάρων επίμυος Wistar. β) Η αντιμεταστατική του δράση σε ένα in vivo μοντέλο μετάστασης με ενδοφλέβια έγχυση LMS κυττάρων και σε ένα in vitro μοντέλο αιματογενούς μεταστατικής διασποράς, περιλαμβάνον τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ νεοπλασματικών κυττάρων και αιμοπεταλίων. γ) Η ολική αντιοξειδωτική του ικανότητα, η ικανότητα αναστολής του ενζύμου 5–LOX, η ικανότητα αναστολής της παραγωγής θρομβοξάνης Α2 και προσταγλανδίνης Ε2 από ανθρώπινα αιμοπετάλια, όπως και από καρκινικά κύτταρα. Τα δεδομένα που προέκυψαν μας δείχνουν ότι το μικτό εκχύλισμα από τους ιστούς των δύο φυτών: 1) Εμφανίζει κυτταροτοξικές ιδιότητες εναντίον των LMS κυττάρων του επίμυος Wistar in vitro. 2) Είναι ισχυρά κυτταροτοξικό απέναντι στην L–210. 3) Είναι ισχυρά κυτταροτοξικό απέναντι στα νεοπλασματικά κύτταρα των όγκων που αναπτύσσονται σε επίμυες Wistar είτε μέσω ενοφθαλμισμού LMS κυττάρων, είτε μέσω έγχυσης 3,4–βενζοπυρενίου. 4) Είναι αντικαρκινογόνο καθόσον αναστέλλει σημαντικά την καρκινογόνο δράση του Β[a]Ρ, μειώνοντας το ποσοστό εμφάνισης κακοηθών όγκων, αλλά και αυξάνοντας το προσδόκιμο επιβίωσης των καρκινοπαθών ζώων. 5) Ενισχύει τη κυτταροτοξική δράση των ΝΚs του ανθρώπου εναντίον καρκινικών κυττάρων Κ-562 και LMS κυττάρων ως στόχων. 6) Αναστέλλει τη μεταστατική διαδικασία στο in vivo μοντέλο μετάστασης στον επίμυ Wistar, αλλά και στο in vitro μοντέλο το σχετικό με τη συσσωρευτική δράση των LMS κυττάρων επί των αιμοπεταλίων του ανθρώπου. 7) Αναστέλλει δοσοεξαρτώμενα την 5-LOX in vitro, καθώς και την κυκλοξυγονάση των ανθρώπινων αιμοπεταλίων και των LMS κυττάρων ex vivo και in vitro αντίστοιχα. 8) Παρουσιάζει αξιόλογη ολική αντιοξειδωτική ισχύ. 9) Διαθέτει πολύ χαμηλή χρόνια τοξικότητα.

scholarly journals Synergistic Antitumour Properties ofviscumTTin Alveolar Rhabdomyosarcoma

2017 ◽  
Vol 2017 ◽  
pp. 1-13 ◽  
Author(s):  
Rahel Mascha Stammer ◽  
Susann Kleinsimon ◽  
Jana Rolff ◽  
Sebastian Jäger ◽  
Angelika Eggert ◽  
...  
Keyword(s):  
Ex Vivo ◽  
Viscum Album ◽  
Tumour Volume ◽  
Dependent Manner ◽  
Mistletoe Extract ◽  
Antiapoptotic Proteins ◽  
Cytotoxic Compounds ◽  
Induced Apoptosis

Aqueous mistletoe extracts from the European mistletoe (Viscum album) contain mainly mistletoe lectins and viscotoxins as cytotoxic compounds. Lipophilic triterpene acids, which do not occur in conventional mistletoe preparations, were solubilised withβ-cyclodextrins. The combination of an aqueous extract (viscum) and a triterpene-containing extract (TT) recreated a whole mistletoe extract (viscumTT). These extracts were tested on rhabdomyosarcoma in vitro, ex vivo, and in vivo with regard to anticancer effects.ViscumandviscumTTinhibited cell proliferation and induced apoptosis effectively in a dose-dependent manner in vitro and ex vivo, whereasTTshowed only moderate inhibitory effects.viscumTTproved to be more effective than the single extracts and displayed a synergistic effect in vitro and a stronger effect in vivo.viscumTTinduced apoptosis via the extrinsic and intrinsic pathways, evidenced by the loss of mitochondrial membrane potential and activation of CASP8 and CASP9. CASP10 inhibitor inhibited apoptosis effectively, emphasising the importance of CASP10 inviscumTT-induced apoptosis. Additionally,viscumTTchanged the ratio of apoptosis-associated proteins by downregulation of antiapoptotic proteins such as XIAP and BIRC5, thus shifting the balance towards apoptosis.viscumTTeffectively reduced tumour volume in patient-derived xenografts in vivo and may be considered a promising substance for rhabdomyosarcoma therapy.

The Role of Polyphenols in the Modulation of Plasma Non-Enzymatic Antioxidant Capacity (NEAC)

2012 ◽  
Vol 82 (3) ◽  
pp. 228-232 ◽  
Author(s):  
Mauro Serafini ◽  
Giuseppa Morabito
Keyword(s):  
Antioxidant Capacity ◽  
Dietary Intervention ◽  
Ex Vivo ◽  
The Body ◽  
Dietary Polyphenols ◽  
Enzymatic Antioxidant ◽  
Endogenous Antioxidant

Dietary polyphenols have been shown to scavenge free radicals, modulating cellular redox transcription factors in different in vitro and ex vivo models. Dietary intervention studies have shown that consumption of plant foods modulates plasma Non-Enzymatic Antioxidant Capacity (NEAC), a biomarker of the endogenous antioxidant network, in human subjects. However, the identification of the molecules responsible for this effect are yet to be obtained and evidences of an antioxidant in vivo action of polyphenols are conflicting. There is a clear discrepancy between polyphenols (PP) concentration in body fluids and the extent of increase of plasma NEAC. The low degree of absorption and the extensive metabolism of PP within the body have raised questions about their contribution to the endogenous antioxidant network. This work will discuss the role of polyphenols from galenic preparation, food extracts, and selected dietary sources as modulators of plasma NEAC in humans.

Antithrombotic Effects and Bleeding Time Prolongation with Synthetic Platelet GPIIb/llla Inhibitors in Animal Models of Platelet-Mediated Thrombosis

1994 ◽  
Vol 71 (01) ◽  
pp. 095-102 ◽  
Author(s):  
Désiré Collen ◽  
Hua Rong Lu ◽  
Jean-Marie Stassen ◽  
Ingrid Vreys ◽  
Tsunehiro Yasuda ◽  
...  
Keyword(s):  
Platelet Aggregation ◽  
Bleeding Time ◽  
Bolus Injection ◽  
Cell Injury ◽  
Ex Vivo ◽  
Thrombus Formation ◽  
Femoral Vein ◽  
Thrombotic Occlusion ◽  
Antithrombotic Effects

SummaryCyclic Arg-Gly-Asp (RGD) containing synthetic peptides such as L-cysteine, N-(mercaptoacetyl)-D-tyrosyl-L-arginylglycyl-L-a-aspartyl-cyclic (1→5)-sulfide, 5-oxide (G4120) and acetyl-L-cysteinyl-L-asparaginyl-L-prolyl-L-arginyl-glycyl-L-α-aspartyl-[0-methyltyrosyl]-L-arginyl-L-cysteinamide, cyclic 1→9-sulfide (TP9201) bind with high affinity to the platelet GPIIb/IIIa receptor.The relationship between antithrombotic effect, ex vivo platelet aggregation and bleeding time prolongation with both agents was studied in hamsters with a standardized femoral vein endothelial cell injury predisposing to platelet-rich mural thrombosis, and in dogs with a carotid arterial eversion graft inserted in the femoral artery. Intravenous administration of G4120 in hamsters inhibited in vivo thrombus formation with a 50% inhibitory bolus dose (ID50) of approximately 20 μg/kg, ex vivo ADP-induccd platelet aggregation with ID50 of 10 μg/kg, and bolus injection of 1 mg/kg prolonged the bleeding time from 38 ± 9 to 1,100 ± 330 s. Administration of TP9201 in hamsters inhibited in vivo thrombus formation with ID50 of 30 μg/kg, ex vivo platelet aggregation with an ID50 of 50 μg/kg and bolus injection of 1 mg/kg did not prolong the template bleeding time. In the dog eversion graft model, infusion of 100 μg/kg of G4120 over 60 min did not fully inhibit platelet-mediated thrombotic occlusion but was associated with inhibition of ADP-induccd ex vivo platelet aggregation and with prolongation of the template bleeding time from 1.3 ± 0.4 to 12 ± 2 min. Infusion of 300 μg/kg of TP9201 over 60 min completely prevented thrombotic occlusion, inhibited ex vivo platelet aggregation, but was not associated with prolongation of the template bleeding time.TP9201, unlike G4120, inhibits in vivo platelet-mediated thrombus formation without associated prolongation of the template bleeding time.

Significance of Platelet β-Adrenoceptors for Platelet Responses In Vivo and In Vitro

1992 ◽  
Vol 68 (06) ◽  
pp. 687-693 ◽  
Author(s):  
P T Larsson ◽  
N H Wallén ◽  
A Martinsson ◽  
N Egberg ◽  
P Hjemdahl
Keyword(s):  
Ex Vivo ◽  
High Dose ◽  
Platelet Aggregability ◽  
Adrenoceptor Agonist ◽  
Dose Infusion ◽  
Von Willebrand ◽  
Willebrand Factor ◽  
Factor Antigen

SummaryThe significance of platelet β-adrenoceptors for platelet responses to adrenergic stimuli in vivo and in vitro was studied in healthy volunteers. Low dose infusion of the β-adrenoceptor agonist isoprenaline decreased platelet aggregability in vivo as measured by ex vivo filtragometry. Infusion of adrenaline, a mixed α- and β-adrenoceptor agonist, increased platelet aggregability in vivo markedly, as measured by ex vivo filtragometry and plasma β-thromboglobulin levels. Adrenaline levels were 3–4 nM in venous plasma during infusion. Both adrenaline and high dose isoprenaline elevated plasma von Willebrand factor antigen levels β-Blockade by propranolol did not alter our measures of platelet aggregability at rest or during adrenaline infusions, but inhibited adrenaline-induced increases in vWf:ag. In a model using filtragometry to assess platelet aggregability in whole blood in vitro, propranolol enhanced the proaggregatory actions of 5 nM, but not of 10 nM adrenaline. The present data suggest that β-adrenoceptor stimulation can inhibit platelet function in vivo but that effects of adrenaline at high physiological concentrations are dominated by an α-adrenoceptor mediated proaggregatory action.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document