scholarly journals Λοιμώξεις σε ανοσοκατεσταλμένους

2013 ◽  
Author(s):  
Μαρία Γκαμαλέτσου
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Susceptibility Testing ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Down Regulation ◽  
European Committee ◽  
Concentration Time

2.3.3.ΑποτελέσματαΜικροβιολογίαΜεταξύ των 30 στελεχών που μελετήσαμε υπήρχαν 13 C. parapsilosis (43%), 5 C. albicans (17%), 4 C. glabrata (13%), 3 C. tropicalis (10%), 2 C. guilliermondii (7%), και από μία (3%) C. lusitaniae, C. krusei και C. famata. Οι in vitro ευαισθησίες των στελεχών αυτών στους αντιμυκητιακούς παράγοντες φαίνονται στον Πίνακα 2. Δέκα οκτώ (60%) απo τα στελέχη αυτά προξένησαν καντινταιμία ενώ ο ασθενής ήδη ελάμβανε ήδη κάποιο αντιμυκητιακό φάρμακο [Καντινταιμία εκ διαφυγής («breakthrough»)].Καντινταιμία εκ διαφυγής («breakthrough»), που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια θεραπείας με λιποσωμιακή αμφοτερικίνη Β Οκτώ (27%) επεισόδια καντινταιμίας εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια θεραπείας με αμφοτερικίνη Β. Η ενδιάμεση MIC για τα απομονωθέντα στελέχη ήταν 0.25 µg/ml (0.25-1.0 µg/ml), ενώ η ενδιάμεση MLC ήταν 2 µg/ml (2-8 µg/ml), και ο ενδιάμεσος λόγος MLC/MIC ήταν 4 (2-8), γεγονός που ερμηνεύει την αντοχή στη μυκητοκτόνο δράση της αμφοτερικίνης Β (Πίνακας 3). Καντινταιμία εκ διαφυγής («breakthrough»), που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια θεραπείας με αζόλες Δέκα (33%) ασθενείς εμφάνισαν καντινταιμία ενώ ελάμβαναν αζόλες (4 ποσακοναζόλη, 6 φλουκοναζόλη). Αν και όλα τα παραπάνω στελέχη ήταν ευαίσθητα στις αζόλες, εντούτοις 8 από τα 10 ήταν C. parapsilosis και απομονώθηκαν από ασθενείς που έφεραν κεντρικό φλεβικό καθετήρα (ΚΦΚ). C. parapsilosis και C. guilliermondiiΑπό τα 13 απομονωθέντα στελέχη C. parapsilosis τα 10 (77 %) είχαν την αλλαγή προλίνης-σε-αλανίνη στην πρωτεΐνη FKS1 (P660A). Συγκριτικά, το πολυανθεκτικό στέλεχος της C. guilliermondii με MICs ≥ 4 mg/L σε όλες τις εχινοκανδίνες δεν έδειξε κάποια σημαντική μετάλλαξη στο γονίδιο fks1.2.3.4.ΣυζήτησηΗ μελέτη αυτή δείχνει νέους μηχανισμούς καντινταιμίας εκ διαφυγής σε ασθενείς με ΑΚΝ: την ανάδυση των στελεχών C. parapsilosis και C. guilliermondii ως σημαντικών παθογόνων, την αντίσταση στις εχινοκανδίνες με μετάλλαξη στο γονίδιο P660A fks1, την υψηλού επιπέδου αντοχή στη μυκητοκτόνο δράση της αμφοτερικίνης Β και την ανάδυση της καντινταιμίας κατά τη διάρκεια θεραπείας με τριαζόλες, παρά τη φαινοτυπική ευαισθησία. Η Candida guilliermondii ήταν ανθεκτική σε όλες τις εχινοκανδίνες σε συγκεντρώσεις που υπερέβαιναν τα όρια ευαισθησίας (breakpoints), όπως καθορίστηκαν από τους οργανισμούς CLSI και EUCAST στο 1 µg/ml [Clinical and Laboratory Standards Institute, 2008; The European Committee on Antimicribial Susceptibility Testing, 2012.]. Επιπλέον, τα αυξημένα MICs για την κασποφουγκίνη, την ανιντουλαφουγκίνη και την μικαφουγκίνη στα 4 µg/ml, 8 µg/ml και 4 µg/ml υπερέβαιναν σαφώς τα επίπεδα ορού των αντιμυκητιακών αυτών φαρμάκων, που μπορούσαν να επιτευχθούν με τη συνιστώμενη δοσολογία των εχινοκανδινών. Εάν λάβουμε υπόψη μας την Περιοχή Κάτω από τις Καμπύλες του χρόνου συγκέντρωσης [Αrea Under the concentration time Curves (AUCs)], κάθε εχινοκανδίνη θα μπορούσε να επιτύχει συγκεντρώσεις μεγαλύτερες από την MIC των 4 µg/ml, μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα μεταξύ των δόσεων του φαρμάκου [Pound MW, 2010]. Επομένως, κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μια εχινοκανδίνη η ανάπτυξη της C. guilliermondii ουσιαστικά δεν αναστέλλεται. Είναι γνωστό ότι η Candida guilliermondii έχει σημαντικά υψηλότερα MICs στις εχινοκανδίνες σε σύγκριση με την Candida albicans και άλλα στελέχη Candida [Pfaller MA, 2001]. Ο μηχανισμός της αντίστασης της C. guilliermondii στις εχινοκανδίνες δεν είναι καλά γνωστός. Σύμφωνα με τη δική μας ανάλυση αλληλουχίας, η αντοχή της C. guilliermondii στις εχινοκανδίνες φαίνεται ότι δεν οφείλεται σε σημειακή μεταλλαγή του γονιδίου fks1, η οποία ως γνωστόν προσφέρει αντοχή στις εχινοκανδίνες στην C. parapsilosis. Η ανάλυση μας δεν έδειξε άλλες μεταλλάξεις στο γονίδιο fks1 που θα μπορούσαν να ευθύνονται για τα υψηλά επίπεδα αντοχής. Φαίνεται ότι υπάρχουν και άλλοι, εναλλακτικοί μηχανισμοί που προσφέρουν αντοχή στις εχινοκανδίνες, όπως πιθανές μεταλλάξεις στο γονίδιο fks2. Μία υπόθεση για τον μηχανισμό αντοχής της C. guilliermondii στις εχινοκανδίνες είναι down-regulation της έκφρασης του γονιδίου fks1 με αντίστοιχο up-regulation του γονιδίου fks2 και πιθανά άλλων γονιδίων που είναι υπεύθυνα για τη σύνθεση του κυτταρικού τοιχώματος του μύκητα. Η θεωρία αυτή βασίζεται στην παρατήρηση ότι κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εχινοκανδίνη υπάρχει up-regulation των γονιδίων που κωδικοποιούν την συνθετάση της χιτίνης [Beyda ND, 2012]. Ένας άλλος πιθανός μηχανισμός θα μπορούσε να είναι η αύξηση της έκφρασης του γονιδίου fks1 που οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή πρωτεϊνών-στόχων που υπερβαίνει τη διαθέσιμη ποσότητα του φαρμάκου. Ένας τέτοιος μηχανισμός που προσφέρει αντοχή στη φλουκοναζόλη παρατηρείται στο γονίδιο erg11, που κωδικοποιεί τη σύνθεση της απομεθυλάσης της λανοστερόλης [White TC, 1997]. Ένα ενδιαφέρον εύρημα της μελέτης μας είναι ότι σε 8 ασθενείς με ΑΚΝ εμφανίστηκε καντινταιμία ενώ ήδη ελάμβαναν αμφοτερικίνη Β για θεραπεία ή προφύλαξη. Και τα 8 αυτά στελέχη είχαν MICs<2 µg/ml, επομένως ήταν φαινοτυπικά ευαίσθητα στην αμφοτερικίνη, όμως στην πράξη ήταν ανθεκτικά αφού προκάλεσαν καντινταιμία εκ διαφυγής. Μια πιθανή εξήγηση θα ήταν η παρουσία κεντρικού φλεβικού καθετήρα (ΚΦΚ) ο οποίος θα επέτρεπε την ανάπτυξη καντινταιμίας σχετιζόμενης με το βιοϋμένιο του καθετήρα, παρά τη χορήγηση αντιμυκητιακού παράγοντα. Όμως, μόνο οι 3 από τους 8 ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια της καντινταιμίας-σχετιζόμενης-με-ΚΦΚ. Η ενδιάμεση MIC για τα 8 στελέχη ήταν 0.25 µg/ml (εύρος 0.25-1.0 µg/ml), ενώ η ενδιάμεση MLC ήταν 2 µg/ml (εύρος 2-8µg/ml), και ο ενδιάμεσος λόγος MLC/MIC ήταν 4 (εύρος 2-8µg/ml). Ο αυξημένος λόγος MLC/MIC ερμηνεύει την αντοχή των φαινομενικά ευαίσθητων στελεχών κάντιντα στη μυκητοκτόνο δράση της αμφοτερικίνης Β (Πίνακας 3). Οι μηχανισμοί που συνδέονται με το φαινόμενο αυτό δεν έχουν διευκρινιστεί.Δέκα (33%) ασθενείς εμφάνισαν καντινταιμία ενώ ελάμβαναν αζόλες. Σύμφωνα με τον έλεγχο ευαισθησίας, όλα τα παραπάνω στελέχη ήταν ευαίσθητα στις αζόλες και παρόλα αυτά προκάλεσαν καντινταιμία εκ διαφυγής. Το πιθανότερο αίτιο είναι η ύπαρξη ΚΦΚ γιατί 8 από τα 10 στελέχη ήταν C. parapsilosis που απομονώθηκαν από ασθενείς που έφεραν κεντρικό φλεβικό καθετήρα (ΚΦΚ). Το εύρημα αυτό τονίζει τον ρόλο του κεντρικού φλεβικού καθετήρα στην παθοφυσιολογία της καντινταιμίας. Συνοπτικά, αυτή η μελέτη δείχνει πολλούς δυνητικούς μηχανισμούς καντινταιμίας εκ διαφυγής («breakthrough») σε ασθενείς με ΑΚΝ: την ανάδυση των ανθεκτικών στις εχινοκανδίνες στελεχών C. parapsilosis και C. guilliermondii, τη σημειακή μεταλλαγή P660A FKS1, υψηλού επιπέδου αντοχή στη μυκητοκτόνο δράση της αμφοτερικίνης B και την εμφάνιση καντινταιμίας από στελέχη ευαίσθητα στις αζόλες, παρά το γεγονός ότι ο ασθενής ήδη ελάμβανε αζόλες. Αυτοί οι νέοι μηχανισμοί καντινταιμίας εκ διαφυγής επιβάλλουν νέες στρατηγικές για τη θεραπεία και πρόληψη της συστηματικής καντιντίασης σε ασθενείς με αιματολογικά κακοήθη νοσήματα.

scholarly journals Comparative In Vitro Activities of Caspofungin and Micafungin, Determined Using the Method of the European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, against Yeast Isolates Obtained in France in 2005-2006

2007 ◽  
Vol 52 (2) ◽  
pp. 778-781 ◽  
Author(s):  
E. Dannaoui ◽  
O. Lortholary ◽  
D. Raoux ◽  
M. E. Bougnoux ◽  
G. Galeazzi ◽  
...  
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Antimicrobial Susceptibility ◽  
Candida Glabrata ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Susceptibility Testing ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Candida Krusei ◽  
Clear Correlation ◽  
European Committee

ABSTRACT The in vitro activities of caspofungin and micafungin against 1,038 yeast isolates have been determined. The caspofungin and micafungin MICs were lower for Candida albicans, Candida glabrata, and Candida tropicalis than for Candida parapsilosis, Candida guilliermondii, and Candida krusei. A clear correlation was seen between the MICs for the two drugs.

scholarly journals Mutations in the fks1 Gene in Candida albicans, C. tropicalis, and C. krusei Correlate with Elevated Caspofungin MICs Uncovered in AM3 Medium Using the Method of the European Committee on Antibiotic Susceptibility Testing

2008 ◽  
Vol 52 (9) ◽  
pp. 3092-3098 ◽  
Author(s):  
Marie Desnos-Ollivier ◽  
Stéphane Bretagne ◽  
Dorothée Raoux ◽  
Damien Hoinard ◽  
Françoise Dromer ◽  
...  
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Antibiotic Susceptibility ◽  
Susceptibility Testing ◽  
Antifungal Susceptibility ◽  
Clinical Isolates ◽  
Antibiotic Susceptibility Testing ◽  
Wild Type ◽  
European Committee ◽  
Rpmi Medium

ABSTRACT Mutations in two specific regions of the Fks1 subunit of 1,3-β-d-glucan synthase are known to confer decreased caspofungin susceptibility on Candida spp. Clinical isolates of Candida spp. (404 Candida albicans, 62 C. tropicalis, and 21 C. krusei isolates) sent to the French National Reference Center were prospectively screened for susceptibility to caspofungin in vitro by the broth microdilution reference method of the Antifungal Susceptibility Testing Subcommittee of the European Committee on Antibiotic Susceptibility Testing (AFST-EUCAST). Twenty-eight isolates (25 C. albicans, 2 C. tropicalis, and 1 C. krusei isolate) for which the caspofungin MIC was above the MIC that inhibited 90% of the isolates of the corresponding species (MIC90) were subjected to molecular analysis in order to identify mutations in the fks1 gene. Substitutions in the deduced protein sequence of Fks1 were found for 8 isolates, and 20 isolates had the wild-type sequence. Among the six C. albicans isolates harboring mutations, six patterns were observed involving amino acid changes at positions 641, 645, 649, and 1358. For C. tropicalis, one isolate showed an L644W mutation, and for one C. krusei isolate, two mutations, L658W and L701M, were found. Two media, RPMI medium and AM3, were tested for their abilities to distinguish between isolates with wild-type Fks1 and those with mutant Fks1. In RPMI medium, caspofungin MICs ranged from 0.25 to 2 μg/ml for wild-type isolates and from 1 to 8 μg/ml for mutant isolates. A sharper difference was observed in AM3: all wild-type isolates were inhibited by 0.25 μg/ml of caspofungin, while caspofungin MICs for all mutant isolates were ≥0.5 μg/ml. These data demonstrate that clinical isolates of C. albicans, C. tropicalis, and C. krusei with decreased susceptibility to caspofungin in vitro have diverse mutations in the fks1 gene and that AM3 is potentially a better medium than RPMI for distinguishing between mutant and wild-type isolates using the AFST-EUCAST method.

scholarly journals Aspectos micológicos e suscetibilidade in vitro de leveduras do gênero Candida em pacientes HIV-positivos provenientes do Estado de Mato Grosso

2010 ◽  
Vol 43 (6) ◽  
pp. 673-677 ◽  
Author(s):  
Olivia Cometti Favalessa ◽  
Marilena dos Anjos Martins ◽  
Rosane Christine Hahn
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Candida Tropicalis ◽  
Candida Glabrata ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Candida Krusei ◽  
Mato Grosso ◽  
Candida Sp

INTRODUÇÃO: A candidíase é uma das infecções fúngicas mais frequentes entre os pacientes infectados pelo vírus da imunodeficiência humana. O presente estudo objetivou a caracterização das leveduras do gênero Candida de distintas amostras clínicas, provenientes de pacientes HIV - positivos, assim como a determinação do perfil de suscetibilidade in vitro a cinco drogas antifúngicas. MÉTODOS: A caracterização dos isolados de Candida sp foi realizada através da metodologia clássica, testes bioquímicos (zimograma e auxanograma) e morfológicos (prova do tubo germinativo e microcultivo em lâmina). Também, foram realizadas a técnica genotípica (PCR) e identificação pelo método comercial API 20C AUX (BioMeriéux). Para a determinação do perfil de suscetibilidade in vitro, foram utilizadas cinco drogas antifúngicas (cetoconazol, fluconazol, itraconazol, voriconazol e anfotericina B), através do método comercialmente disponível - Etest. RESULTADOS: Foram identificados 105 isolados de leveduras do gênero Candida provenientes de 102 pacientes infectados pelo vírus HIV. Destes, foram caracterizadas 82 (78,1%) Candida albicans, 8 (7,6%) Candida parapsilosis, 8 (7,6%) Candida tropicalis, 4 (3,8%) Candida krusei, 2 (1,9%) Candida glabrata e 1 (1%) Candida guilliermondii. CONCLUSÕES: Considerando o perfil geral de sensibilidade, 60% dos isolados foram suscetíveis a todos os antifúngicos testados, porém as espécies C. tropicalis e C. krusei demonstraram uma tendência a valores mais elevados de CIMs para os azóis do que os encontrados paraC. albicans, sugerindo resistência.

scholarly journals Antifungal Resistance to Fluconazole and Echinocandins Is Not Emerging in Yeast Isolates Causing Fungemia in a Spanish Tertiary Care Center

2014 ◽  
Vol 58 (8) ◽  
pp. 4565-4572 ◽  
Author(s):  
Laura Judith Marcos-Zambrano ◽  
Pilar Escribano ◽  
Carlos Sánchez ◽  
Patricia Muñoz ◽  
Emilio Bouza ◽  
...  
Keyword(s):  
Susceptibility Testing ◽  
Molecular Level ◽  
Care Center ◽  
Antifungal Susceptibility ◽  
Tertiary Care ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Antifungal Resistance ◽  
Its2 Region ◽  
Content Type

ABSTRACTAccurate knowledge of fungemia epidemiology requires identification of strains to the molecular level. Various studies have shown that the rate of resistance to fluconazole ranges from 2.5% to 9% inCandidaspp. isolated from blood samples. However, trends in antifungal resistance have received little attention and have been studied only using CLSI M27-A3 methodology. We assessed the fungemia epidemiology in a large tertiary care institution in Madrid, Spain, by identifying isolates to the molecular level and performing antifungal susceptibility testing according to the updated breakpoints of European Committee for Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) definitive document (EDef) 7.2. We studied 613 isolates causing 598 episodes of fungemia in 544 patients admitted to our hospital (January 2007 to December 2013). Strains were identified after amplification and sequencing of the ITS1-5.8S-ITS2 region and further tested forin vitrosusceptibility to amphotericin B, fluconazole, posaconazole, voriconazole, micafungin, and anidulafungin. Resistance was defined using EUCAST species-specific breakpoints, and epidemiological cutoff values (ECOFFs) were applied as tentative breakpoints. Most episodes were caused byCandida albicans(46%),Candida parapsilosis(28.7%),Candida glabrata(9.8%), andCandida tropicalis(8%). Molecular identification enabled us to better detect cryptic species ofCandida guilliermondiiandC. parapsilosiscomplexes and episodes of polyfungal fungemia. The overall percentage of fluconazole-resistant isolates was 5%, although it was higher inC. glabrata(8.6%) and non-Candidayeast isolates (47.4%). The rate of resistance to echinocandins was 4.4% and was mainly due to the presence of intrinsically resistant non-Candidaspecies. Resistance mainly affected non-Candidayeasts. The rate of resistance to fluconazole and echinocandins did not change considerably during the study period.

scholarly journals Etest Cannot Be Recommended forIn VitroSusceptibility Testing of Mucorales

2015 ◽  
Vol 59 (6) ◽  
pp. 3663-3665 ◽  
Author(s):  
Rita Caramalho ◽  
Elisabeth Maurer ◽  
Ulrike Binder ◽  
Ricardo Araújo ◽  
Somayeh Dolatabadi ◽  
...  
Keyword(s):  
Amphotericin B ◽  
Antimicrobial Susceptibility ◽  
Active Drug ◽  
Susceptibility Testing ◽  
Antifungal Susceptibility ◽  
Antifungal Susceptibility Testing ◽  
Broth Microdilution ◽  
European Committee ◽  
Susceptibility Patterns

ABSTRACTAmphotericin B and posaconazole susceptibility patterns were determined for the most prevalent Mucorales, following EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) broth microdilution guidelines. In parallel, Etest was performed and evaluated against EUCAST. The overall agreement of MICs gained with Etest and EUCAST was 75.1%; therefore, Etest cannot be recommended for antifungal susceptibility testing of Mucorales. Amphotericin B was the most active drug against Mucorales speciesin vitro, while the activities of posaconazole were more restricted.

IN VITRO ANTIFUNGAL ACTIVITY AND CYTOTOXICITY SCREENING OF DRY CRUDE EXTRACTS FROM BRAZILIAN AMAZONIA PLANTS

2018 ◽  
Vol 15 (4) ◽  
pp. 13 ◽  
Author(s):  
Mônica Regina Pereira Senra Soares ◽  
César Augusto Caneschi ◽  
Maria das Graças Afonso Miranda Chaves ◽  
Marcela Mota ◽  
Pedro Henrique Fazza Stroppa ◽  
...  
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Morphological Changes ◽  
Culture Collection ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
L929 Fibroblast ◽  
Antifungal Potential ◽  
Pharmacologically Active ◽  
Pharmacologically Active Compounds ◽  
In Vitro Antifungal Activity

Background: Antifungal multidrug resistance has been reported worldwide and has stimulated investigations of plant species for the treatment of candidiasis. In particular, in vitro antifungal activities and cytotoxicity of dry extracts from Ceasalpinia ferrea (tul.) Martius, Brosimum acutifolium Huber, and Salacia impressifolia (Miers) A.C. Smith were evaluated. Materials and Methods: Minimum inhibitory concentrations (MIC) and minimum fungicide (MFC) values were established according to the protocol M27-A2 of the Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI). Subsequent evaluations were performed using strains of Candida albicans from the American Type Culture Collection (ATCC) 10231, clinical isolated Candida albicans, Candida glabrata (CCT) 0728, Candida krusei (FTI) CCT 1517, and Candida guilliermondii (CCT) 1890. Morphological changes were evaluated using scanning electron microscopy (SEM), and cytotoxicity was evaluated in murine L929 fibroblast cells after treatment with plant extracts. Results: MIC values indicated antifungal potential of all three extracts against the main fungi that causes candidiasis. Conclusion: In particular, C. ferrea showed promising antimicrobial potential against all strains. Hence, future studies are warranted to investigate pharmacologically active compounds from this extract that could be used as prototypes for drug development and/or as a source of raw pharmaceutical materials for the treatment of candidiasis.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document