scholarly journals Comparative In Vitro Activities of Caspofungin and Micafungin, Determined Using the Method of the European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, against Yeast Isolates Obtained in France in 2005-2006

2007 ◽  
Vol 52 (2) ◽  
pp. 778-781 ◽  
Author(s):  
E. Dannaoui ◽  
O. Lortholary ◽  
D. Raoux ◽  
M. E. Bougnoux ◽  
G. Galeazzi ◽  
...  
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Antimicrobial Susceptibility ◽  
Candida Glabrata ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Susceptibility Testing ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Candida Krusei ◽  
Clear Correlation ◽  
European Committee

ABSTRACT The in vitro activities of caspofungin and micafungin against 1,038 yeast isolates have been determined. The caspofungin and micafungin MICs were lower for Candida albicans, Candida glabrata, and Candida tropicalis than for Candida parapsilosis, Candida guilliermondii, and Candida krusei. A clear correlation was seen between the MICs for the two drugs.

scholarly journals Aspectos micológicos e suscetibilidade in vitro de leveduras do gênero Candida em pacientes HIV-positivos provenientes do Estado de Mato Grosso

2010 ◽  
Vol 43 (6) ◽  
pp. 673-677 ◽  
Author(s):  
Olivia Cometti Favalessa ◽  
Marilena dos Anjos Martins ◽  
Rosane Christine Hahn
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Candida Tropicalis ◽  
Candida Glabrata ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Candida Krusei ◽  
Mato Grosso ◽  
Candida Sp

INTRODUÇÃO: A candidíase é uma das infecções fúngicas mais frequentes entre os pacientes infectados pelo vírus da imunodeficiência humana. O presente estudo objetivou a caracterização das leveduras do gênero Candida de distintas amostras clínicas, provenientes de pacientes HIV - positivos, assim como a determinação do perfil de suscetibilidade in vitro a cinco drogas antifúngicas. MÉTODOS: A caracterização dos isolados de Candida sp foi realizada através da metodologia clássica, testes bioquímicos (zimograma e auxanograma) e morfológicos (prova do tubo germinativo e microcultivo em lâmina). Também, foram realizadas a técnica genotípica (PCR) e identificação pelo método comercial API 20C AUX (BioMeriéux). Para a determinação do perfil de suscetibilidade in vitro, foram utilizadas cinco drogas antifúngicas (cetoconazol, fluconazol, itraconazol, voriconazol e anfotericina B), através do método comercialmente disponível - Etest. RESULTADOS: Foram identificados 105 isolados de leveduras do gênero Candida provenientes de 102 pacientes infectados pelo vírus HIV. Destes, foram caracterizadas 82 (78,1%) Candida albicans, 8 (7,6%) Candida parapsilosis, 8 (7,6%) Candida tropicalis, 4 (3,8%) Candida krusei, 2 (1,9%) Candida glabrata e 1 (1%) Candida guilliermondii. CONCLUSÕES: Considerando o perfil geral de sensibilidade, 60% dos isolados foram suscetíveis a todos os antifúngicos testados, porém as espécies C. tropicalis e C. krusei demonstraram uma tendência a valores mais elevados de CIMs para os azóis do que os encontrados paraC. albicans, sugerindo resistência.

scholarly journals Azasordarins: Susceptibility of Fluconazole-Susceptible and Fluconazole-Resistant Clinical Isolates ofCandida spp. to GW 471558

2001 ◽  
Vol 45 (6) ◽  
pp. 1905-1907 ◽  
Author(s):  
Manuel Cuenca-Estrella ◽  
Emilia Mellado ◽  
Teresa M. Dı́az-Guerra ◽  
Araceli Monzón ◽  
Juan L. Rodrı́guez-Tudela
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Candida Glabrata ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Candida Krusei ◽  
Clinical Isolates ◽  
In Vitro Activity ◽  
Fluconazole Resistant ◽  
Candida Lusitaniae

ABSTRACT The in vitro activity of the azasordarin GW 471558 was compared with those of amphotericin B, flucytosine, itraconazole, and ketoconazole against 177 clinical isolates of Candidaspp. GW 471558 showed potent activity against Candida albicans, Candida glabrata, and Candida tropicalis, even against isolates with decreased susceptibility to azoles. Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida lusitaniae, and Candida guilliermondii are resistant to GW 471558 in vitro (MICs, >128 μg/ml).

scholarly journals Epidemiología de la candidemia y sensibilidad in vitro frente a azoles, anfotericina B y caspofungina en una institución de salud de Valledupar, Colombia

2015 ◽  
Vol 21 (5-6) ◽  
pp. 255-266
Author(s):  
Carmen A. Vides-Peña ◽  
Nalleth D. Bolaño-Ardila ◽  
Máryuris V. Vides-Peña ◽  
Susana B. Córdoba
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Candida Tropicalis ◽  
Candida Glabrata ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Candida Krusei ◽  
Candida Spp

Introducción: la candidemia es una enfermedad grave, con elevada morbi-mortalidad y cuyo tratamiento no siempre conduce a la cura. La distribución de especies de Candida y la sensibilidad antifúngica varía según el área geográfica, incluso entre centros de salud de una misma región. Objetivo: establecer la distribución de especies de Candida y su sensibilidad in vitro frente a diferentes antifúngicos. Materiales y métodos: se realizó un estudio descriptivo, prospectivo y transversal entre noviembre de 2013 y mayo de 2014 de casos de candidemias en una institución de salud de Valledupar, Colombia. Las Concentraciones Inhibitorias Mínimas (CIM) se determinaron según el protocolo estándar M27-A3-S4. Resultados: Se estudiaron 40 aislados clínicos de Candida spp. obtenidos de sangre (97,5%) y médula ósea (2,5%). Del total, 15 (37,5%) fueron caracterizados como Candida tropicalis, 13 (32,5%) del Complejo Candida albicans, cinco (12,5%) del Complejo Candida glabrata, tres (7,5%) como Candida guilliermondii, tres (7,5%) del Complejo Candida parapsilosis y uno (2,5%) como Candida krusei. No se observó resistencia a la anfotericina B ni al voriconazol en ninguno de los aislados, pero sí al fluconazol en uno (6,6%) de Candida tropicalis y uno (33,3%) del Complejo Candida parapsilosis y a la caspofungina en el aislado de Candida krusei y en uno (20%) del Complejo Candida glabrata. Conclusiones: la epidemiología local de las levaduras causantes de candidemia mostró mayor prevalencia de especies no-albicans, entre las que se encontró resistencia a los antifúngicos evaluados, lo que es relevante para la elección e instauración de un tratamiento eficaz.

scholarly journals Atividade antifúngica de isolados clínicos de Candida não-albicans aos óleos essenciais de Syzygium aromaticum (cravo-da-índia) e Eucalyptus globulus (eucalipto-comum)

2021 ◽  
Vol 54 (1) ◽  
pp. e168684
Author(s):  
Aryanna Kelly Pinheiro Souza ◽  
Rita Dâmaris Soares Dantas ◽  
Dálity Keffelen de Barros Rodrigues ◽  
Claudio José dos Santos Júnior
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Eucalyptus Globulus ◽  
Candida Glabrata ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Candida Krusei ◽  
Syzygium Aromaticum

Introdução: O gênero Candida infecta o ser humano com alta incidência, sendo a espécie Candida albicans a mais isolada em infecções invasivas e superficiais. Porém, tem sido relatado um aumento considerável de espécies de Candida não-albicans em infecções fúngicas. Os óleos essenciais, por serem voláteis, podem agir como sinais de comunicação química e arma de defesa. Objetivo: Avaliar a eficácia, in vitro, dos óleos essenciais de Syzygium aromaticum e Eucalyptus globulus na inibição do crescimento de espécies de Candida não-albicans. Métodos: Para avaliação da atividade antifúngica de S. aromaticum e de E. globulus e do efeito dos seus óleos essenciais sobre a micromorfologia das espécies Candida krusei, Candida parapsilosis e Candida glabrata, foram empregadas, nesta ordem, as técnicas de difusão em ágar e microcultivo para leveduras. Resultados: Na técnica de difusão, o óleo essencial de S. aromaticum apresentou formação de halo de inibição para Candida krusei, Candida parapsilosis e Candida glabrata. O óleo de E. globulus, por sua vez, não apresentou crescimento de halos de inibição em nenhuma das concentrações testadas frente as três espécies de Candida não-albicans. Todavia, com o microcultivo, ambos os óleos essenciais se provaram, in vitro, eficazes antimicrobianos tendo apresentado estruturas indicativas de atividade antifúngica na maior concentração dos óleos e diferentes graus de destruição celular nas demais concentrações. Conclusão: Nas condições deste estudo, concluiu-se que os produtos avaliados exerceram atividade antifúngica contra cepas de Candida não-albicans, destacando-se o óleo essencial de S. aromaticum que apresentou atividade antimicrobiana em ambas as metodologias.

scholarly journals Λοιμώξεις σε ανοσοκατεσταλμένους

2013 ◽  
Author(s):  
Μαρία Γκαμαλέτσου
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Susceptibility Testing ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Down Regulation ◽  
European Committee ◽  
Concentration Time

2.3.3.ΑποτελέσματαΜικροβιολογίαΜεταξύ των 30 στελεχών που μελετήσαμε υπήρχαν 13 C. parapsilosis (43%), 5 C. albicans (17%), 4 C. glabrata (13%), 3 C. tropicalis (10%), 2 C. guilliermondii (7%), και από μία (3%) C. lusitaniae, C. krusei και C. famata. Οι in vitro ευαισθησίες των στελεχών αυτών στους αντιμυκητιακούς παράγοντες φαίνονται στον Πίνακα 2. Δέκα οκτώ (60%) απo τα στελέχη αυτά προξένησαν καντινταιμία ενώ ο ασθενής ήδη ελάμβανε ήδη κάποιο αντιμυκητιακό φάρμακο [Καντινταιμία εκ διαφυγής («breakthrough»)].Καντινταιμία εκ διαφυγής («breakthrough»), που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια θεραπείας με λιποσωμιακή αμφοτερικίνη Β Οκτώ (27%) επεισόδια καντινταιμίας εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια θεραπείας με αμφοτερικίνη Β. Η ενδιάμεση MIC για τα απομονωθέντα στελέχη ήταν 0.25 µg/ml (0.25-1.0 µg/ml), ενώ η ενδιάμεση MLC ήταν 2 µg/ml (2-8 µg/ml), και ο ενδιάμεσος λόγος MLC/MIC ήταν 4 (2-8), γεγονός που ερμηνεύει την αντοχή στη μυκητοκτόνο δράση της αμφοτερικίνης Β (Πίνακας 3). Καντινταιμία εκ διαφυγής («breakthrough»), που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια θεραπείας με αζόλες Δέκα (33%) ασθενείς εμφάνισαν καντινταιμία ενώ ελάμβαναν αζόλες (4 ποσακοναζόλη, 6 φλουκοναζόλη). Αν και όλα τα παραπάνω στελέχη ήταν ευαίσθητα στις αζόλες, εντούτοις 8 από τα 10 ήταν C. parapsilosis και απομονώθηκαν από ασθενείς που έφεραν κεντρικό φλεβικό καθετήρα (ΚΦΚ). C. parapsilosis και C. guilliermondiiΑπό τα 13 απομονωθέντα στελέχη C. parapsilosis τα 10 (77 %) είχαν την αλλαγή προλίνης-σε-αλανίνη στην πρωτεΐνη FKS1 (P660A). Συγκριτικά, το πολυανθεκτικό στέλεχος της C. guilliermondii με MICs ≥ 4 mg/L σε όλες τις εχινοκανδίνες δεν έδειξε κάποια σημαντική μετάλλαξη στο γονίδιο fks1.2.3.4.ΣυζήτησηΗ μελέτη αυτή δείχνει νέους μηχανισμούς καντινταιμίας εκ διαφυγής σε ασθενείς με ΑΚΝ: την ανάδυση των στελεχών C. parapsilosis και C. guilliermondii ως σημαντικών παθογόνων, την αντίσταση στις εχινοκανδίνες με μετάλλαξη στο γονίδιο P660A fks1, την υψηλού επιπέδου αντοχή στη μυκητοκτόνο δράση της αμφοτερικίνης Β και την ανάδυση της καντινταιμίας κατά τη διάρκεια θεραπείας με τριαζόλες, παρά τη φαινοτυπική ευαισθησία. Η Candida guilliermondii ήταν ανθεκτική σε όλες τις εχινοκανδίνες σε συγκεντρώσεις που υπερέβαιναν τα όρια ευαισθησίας (breakpoints), όπως καθορίστηκαν από τους οργανισμούς CLSI και EUCAST στο 1 µg/ml [Clinical and Laboratory Standards Institute, 2008; The European Committee on Antimicribial Susceptibility Testing, 2012.]. Επιπλέον, τα αυξημένα MICs για την κασποφουγκίνη, την ανιντουλαφουγκίνη και την μικαφουγκίνη στα 4 µg/ml, 8 µg/ml και 4 µg/ml υπερέβαιναν σαφώς τα επίπεδα ορού των αντιμυκητιακών αυτών φαρμάκων, που μπορούσαν να επιτευχθούν με τη συνιστώμενη δοσολογία των εχινοκανδινών. Εάν λάβουμε υπόψη μας την Περιοχή Κάτω από τις Καμπύλες του χρόνου συγκέντρωσης [Αrea Under the concentration time Curves (AUCs)], κάθε εχινοκανδίνη θα μπορούσε να επιτύχει συγκεντρώσεις μεγαλύτερες από την MIC των 4 µg/ml, μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα μεταξύ των δόσεων του φαρμάκου [Pound MW, 2010]. Επομένως, κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μια εχινοκανδίνη η ανάπτυξη της C. guilliermondii ουσιαστικά δεν αναστέλλεται. Είναι γνωστό ότι η Candida guilliermondii έχει σημαντικά υψηλότερα MICs στις εχινοκανδίνες σε σύγκριση με την Candida albicans και άλλα στελέχη Candida [Pfaller MA, 2001]. Ο μηχανισμός της αντίστασης της C. guilliermondii στις εχινοκανδίνες δεν είναι καλά γνωστός. Σύμφωνα με τη δική μας ανάλυση αλληλουχίας, η αντοχή της C. guilliermondii στις εχινοκανδίνες φαίνεται ότι δεν οφείλεται σε σημειακή μεταλλαγή του γονιδίου fks1, η οποία ως γνωστόν προσφέρει αντοχή στις εχινοκανδίνες στην C. parapsilosis. Η ανάλυση μας δεν έδειξε άλλες μεταλλάξεις στο γονίδιο fks1 που θα μπορούσαν να ευθύνονται για τα υψηλά επίπεδα αντοχής. Φαίνεται ότι υπάρχουν και άλλοι, εναλλακτικοί μηχανισμοί που προσφέρουν αντοχή στις εχινοκανδίνες, όπως πιθανές μεταλλάξεις στο γονίδιο fks2. Μία υπόθεση για τον μηχανισμό αντοχής της C. guilliermondii στις εχινοκανδίνες είναι down-regulation της έκφρασης του γονιδίου fks1 με αντίστοιχο up-regulation του γονιδίου fks2 και πιθανά άλλων γονιδίων που είναι υπεύθυνα για τη σύνθεση του κυτταρικού τοιχώματος του μύκητα. Η θεωρία αυτή βασίζεται στην παρατήρηση ότι κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εχινοκανδίνη υπάρχει up-regulation των γονιδίων που κωδικοποιούν την συνθετάση της χιτίνης [Beyda ND, 2012]. Ένας άλλος πιθανός μηχανισμός θα μπορούσε να είναι η αύξηση της έκφρασης του γονιδίου fks1 που οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή πρωτεϊνών-στόχων που υπερβαίνει τη διαθέσιμη ποσότητα του φαρμάκου. Ένας τέτοιος μηχανισμός που προσφέρει αντοχή στη φλουκοναζόλη παρατηρείται στο γονίδιο erg11, που κωδικοποιεί τη σύνθεση της απομεθυλάσης της λανοστερόλης [White TC, 1997]. Ένα ενδιαφέρον εύρημα της μελέτης μας είναι ότι σε 8 ασθενείς με ΑΚΝ εμφανίστηκε καντινταιμία ενώ ήδη ελάμβαναν αμφοτερικίνη Β για θεραπεία ή προφύλαξη. Και τα 8 αυτά στελέχη είχαν MICs<2 µg/ml, επομένως ήταν φαινοτυπικά ευαίσθητα στην αμφοτερικίνη, όμως στην πράξη ήταν ανθεκτικά αφού προκάλεσαν καντινταιμία εκ διαφυγής. Μια πιθανή εξήγηση θα ήταν η παρουσία κεντρικού φλεβικού καθετήρα (ΚΦΚ) ο οποίος θα επέτρεπε την ανάπτυξη καντινταιμίας σχετιζόμενης με το βιοϋμένιο του καθετήρα, παρά τη χορήγηση αντιμυκητιακού παράγοντα. Όμως, μόνο οι 3 από τους 8 ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια της καντινταιμίας-σχετιζόμενης-με-ΚΦΚ. Η ενδιάμεση MIC για τα 8 στελέχη ήταν 0.25 µg/ml (εύρος 0.25-1.0 µg/ml), ενώ η ενδιάμεση MLC ήταν 2 µg/ml (εύρος 2-8µg/ml), και ο ενδιάμεσος λόγος MLC/MIC ήταν 4 (εύρος 2-8µg/ml). Ο αυξημένος λόγος MLC/MIC ερμηνεύει την αντοχή των φαινομενικά ευαίσθητων στελεχών κάντιντα στη μυκητοκτόνο δράση της αμφοτερικίνης Β (Πίνακας 3). Οι μηχανισμοί που συνδέονται με το φαινόμενο αυτό δεν έχουν διευκρινιστεί.Δέκα (33%) ασθενείς εμφάνισαν καντινταιμία ενώ ελάμβαναν αζόλες. Σύμφωνα με τον έλεγχο ευαισθησίας, όλα τα παραπάνω στελέχη ήταν ευαίσθητα στις αζόλες και παρόλα αυτά προκάλεσαν καντινταιμία εκ διαφυγής. Το πιθανότερο αίτιο είναι η ύπαρξη ΚΦΚ γιατί 8 από τα 10 στελέχη ήταν C. parapsilosis που απομονώθηκαν από ασθενείς που έφεραν κεντρικό φλεβικό καθετήρα (ΚΦΚ). Το εύρημα αυτό τονίζει τον ρόλο του κεντρικού φλεβικού καθετήρα στην παθοφυσιολογία της καντινταιμίας. Συνοπτικά, αυτή η μελέτη δείχνει πολλούς δυνητικούς μηχανισμούς καντινταιμίας εκ διαφυγής («breakthrough») σε ασθενείς με ΑΚΝ: την ανάδυση των ανθεκτικών στις εχινοκανδίνες στελεχών C. parapsilosis και C. guilliermondii, τη σημειακή μεταλλαγή P660A FKS1, υψηλού επιπέδου αντοχή στη μυκητοκτόνο δράση της αμφοτερικίνης B και την εμφάνιση καντινταιμίας από στελέχη ευαίσθητα στις αζόλες, παρά το γεγονός ότι ο ασθενής ήδη ελάμβανε αζόλες. Αυτοί οι νέοι μηχανισμοί καντινταιμίας εκ διαφυγής επιβάλλουν νέες στρατηγικές για τη θεραπεία και πρόληψη της συστηματικής καντιντίασης σε ασθενείς με αιματολογικά κακοήθη νοσήματα.

scholarly journals Frequency of Voriconazole ResistanceIn Vitroamong Spanish Clinical Isolates ofCandidaspp. According to Breakpoints Established by the Antifungal Subcommittee of the European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing

2011 ◽  
Vol 55 (4) ◽  
pp. 1794-1797 ◽  
Author(s):  
M. Cuenca-Estrella ◽  
A. Gomez-Lopez ◽  
I. Cuesta ◽  
O. Zaragoza ◽  
E. Mellado ◽  
...  
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Antimicrobial Susceptibility ◽  
Candida Glabrata ◽  
Susceptibility Testing ◽  
Antimicrobial Susceptibility Testing ◽  
Clinical Isolates ◽  
Significant Percentage ◽  
European Committee ◽  
Resistant Strains ◽  
High Mics

ABSTRACTA total of 4,226 Spanish clinical isolates ofCandidaspp. were analyzed to assess resistance to voriconazole according to breakpoints established by the European Committee for Antimicrobial Susceptibility Testing (where susceptibility [S] to voriconazole corresponds to a MIC of ≤0.12 mg/liter). Resistance was uncommon amongCandida albicans(5%),C. parapsilosis(1.2%), andC. tropicalis(11%) isolates. Voriconazole MICs of >0.12 mg/liter were more frequent amongCandida glabrataandC. kruseiisolates. A significant percentage of voriconazole-resistant strains came from oropharyngeal infections and exhibited high MICs of other azoles.

scholarly journals Síntese e avaliação de azoderivado de 2-fenilbenzoxazol como substrato fluorogênico na diferenciação de Candida spp.

2019 ◽  
Vol 9 (1) ◽  
pp. 28-39
Author(s):  
Priscilla De Bastos Souza ◽  
Valeriano Antonio Corbellini
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Candida Tropicalis ◽  
Candida Glabrata ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Candida Krusei ◽  
Candida Spp ◽  
Candida Famata ◽  
Ft Ir

Neste estudo foram sintetizados três derivados de 2-fenilbenzoxazol (2FBO) funcionalizados com a função azo: (2’-hidroxi-5’-fenilazofenil)benzoxazol (HFAZBO), 2-(2’-hidroxi-5’-(4’’-carboxi)fenilazofenil)benzoxazol (HFAZBO-CO2H) e 2-(2’-hidroxi-5’-(4’’-nitro)fenilazofenil)benzoxazol (HFAZBO-NO2).Os compostos foram utilizados como substratos fluorogênicos para agentes de infecção urinária, representantes de Candida spp., para explorar suas características metabólicas. A caracterização estrutural dos compostos foi realizada por meio de Espectroscopia de Absorção Molecular no Infravermelho com transformada de Fourier (FT-IR) e por determinação da faixa de fusão. Os ensaios fluorogênicos foram realizados em espécies de Candida spp.: Candida albicans ATCC 10231, Candida famata RL38, Candida glabrata 06130L, Candida glabrata RL43, Candida glabrata 0030L, Candida guilliermondii TH07, Candida krusei ATCC 6258, Candida krusei 0037L, Candida parapsilosis (RL33), Candida parapsilosis (RL38), Candida stellatoidea (9875), Candida stellatoidea (3613), Candida tropicalis ATCC 750. Não foi observada alteração sob luz uv nas leveduras testadas. Do mesmo modo, o extrato obtido a partir das colônias não apresentou fluorescência sob luz uv. Dessa forma, faz-se necessário desenvolver novos estudos que avaliem a função metabólica de Candida spp. a partir da biotransformação levando a liberação de moléculas fluorescentes.

scholarly journals Antifungal Activity of SCY-078 and Standard Antifungal Agents against 178 Clinical Isolates of Resistant and Susceptible Candida Species

2017 ◽  
Vol 61 (11) ◽  
Author(s):  
Wiley A. Schell ◽  
A. M. Jones ◽  
Katyna Borroto-Esoda ◽  
Barbara D. Alexander
Keyword(s):  
Candida Glabrata ◽  
Antifungal Agents ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Candida Krusei ◽  
Wild Type ◽  
Content Type ◽  
Clinical Resistance ◽  
Excellent Activity ◽  
Candida Lusitaniae

ABSTRACT SCY-078 in vitro activity was determined for 178 isolates of resistant or susceptible Candida albicans, Candida dubliniensis, Candida glabrata, Candida krusei, Candida lusitaniae, and Candida parapsilosis, including 44 Candida isolates with known genotypic (FKS1 or FKS2 mutations), phenotypic, or clinical resistance to echinocandins. Results were compared to those for anidulafungin, caspofungin, micafungin, fluconazole, and voriconazole. SCY-078 was shown to have excellent activity against both wild-type isolates and echinocandin- and azole-resistant isolates of Candida species.

scholarly journals Infecções oportunistas por leveduras e perfil enzimático dos agentes etiológicos

2009 ◽  
Vol 42 (2) ◽  
pp. 188-191 ◽  
Author(s):  
Danielle Patrícia Cerqueira Macêdo ◽  
Aline Mary de Almeida Farias ◽  
Reginaldo Gonçalves de Lima Neto ◽  
Vanessa Karina Alves da Silva ◽  
André Ferraz Goiana Leal ◽  
...  
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Candida Tropicalis ◽  
Candida Parapsilosis ◽  
Candida Guilliermondii ◽  
Candida Krusei

Infecções por leveduras são freqüentes em imunocomprometidos, contudo espécies emergentes têm alterado o perfil epidemiológico. A habilidade de secretar proteases tem sido associada à patogenicidade do gênero Candida. Esta pesquisa teve como objetivos diagnosticar leveduroses em pacientes imunocomprometidos e avaliar a virulência dos agentes etiológicos baseado em teste de secreção de protease utilizando soro de albumina bovina como substrato. Do total de 104 pacientes estudados, 19 apresentaram episódios de leveduroses. O trato respiratório (63,2%), seguido pelo trato urinário (10,5%) foram os locais mais comuns de infecção. Candida albicans, Candida parapsilosis, Candida tropicalis e espécies emergentes como Candida krusei e Candida guilliermondii foram isoladas. Cinco isolados de Candida parapsilosis e um de Candida albicans e Candida guilliermondii exibiram alta atividade enzimática. Concluímos que a caracterização enzimática de isolados de Candida pode ser um útil marcador prognóstico, especialmente em imunocomprometidos, uma vez que leveduroses nestes pacientes são geralmente graves.

scholarly journals Mutations in the fks1 Gene in Candida albicans, C. tropicalis, and C. krusei Correlate with Elevated Caspofungin MICs Uncovered in AM3 Medium Using the Method of the European Committee on Antibiotic Susceptibility Testing

2008 ◽  
Vol 52 (9) ◽  
pp. 3092-3098 ◽  
Author(s):  
Marie Desnos-Ollivier ◽  
Stéphane Bretagne ◽  
Dorothée Raoux ◽  
Damien Hoinard ◽  
Françoise Dromer ◽  
...  
Keyword(s):  
Candida Albicans ◽  
Antibiotic Susceptibility ◽  
Susceptibility Testing ◽  
Antifungal Susceptibility ◽  
Clinical Isolates ◽  
Antibiotic Susceptibility Testing ◽  
Wild Type ◽  
European Committee ◽  
Rpmi Medium

ABSTRACT Mutations in two specific regions of the Fks1 subunit of 1,3-β-d-glucan synthase are known to confer decreased caspofungin susceptibility on Candida spp. Clinical isolates of Candida spp. (404 Candida albicans, 62 C. tropicalis, and 21 C. krusei isolates) sent to the French National Reference Center were prospectively screened for susceptibility to caspofungin in vitro by the broth microdilution reference method of the Antifungal Susceptibility Testing Subcommittee of the European Committee on Antibiotic Susceptibility Testing (AFST-EUCAST). Twenty-eight isolates (25 C. albicans, 2 C. tropicalis, and 1 C. krusei isolate) for which the caspofungin MIC was above the MIC that inhibited 90% of the isolates of the corresponding species (MIC90) were subjected to molecular analysis in order to identify mutations in the fks1 gene. Substitutions in the deduced protein sequence of Fks1 were found for 8 isolates, and 20 isolates had the wild-type sequence. Among the six C. albicans isolates harboring mutations, six patterns were observed involving amino acid changes at positions 641, 645, 649, and 1358. For C. tropicalis, one isolate showed an L644W mutation, and for one C. krusei isolate, two mutations, L658W and L701M, were found. Two media, RPMI medium and AM3, were tested for their abilities to distinguish between isolates with wild-type Fks1 and those with mutant Fks1. In RPMI medium, caspofungin MICs ranged from 0.25 to 2 μg/ml for wild-type isolates and from 1 to 8 μg/ml for mutant isolates. A sharper difference was observed in AM3: all wild-type isolates were inhibited by 0.25 μg/ml of caspofungin, while caspofungin MICs for all mutant isolates were ≥0.5 μg/ml. These data demonstrate that clinical isolates of C. albicans, C. tropicalis, and C. krusei with decreased susceptibility to caspofungin in vitro have diverse mutations in the fks1 gene and that AM3 is potentially a better medium than RPMI for distinguishing between mutant and wild-type isolates using the AFST-EUCAST method.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document