Μελέτη χημικής σύστασης αιθαιρίων ελαίων ορισμένων αρωματικών φυτών της ελληνικής χλωρίδας
Στην εργασία αυτή συγκρίθηκε η μέθοδος παραλαβής αιθέριων ελαίων με τη συσκευή Clevenger με μια μέθοδο απομόνωσης, την μικροεκχύλιση στερεός φάσης (SPME). Η μελέτη έγινε στα φυτά της ρίγανης (Origanum vulgare ssp. hirtum), του τσαγιού του βουνού (Sideritis spp.), της μέντας (Mentha spp.) και του δυόσμου (Mentha spp.). Στόχος ήταν η μελέτη της επίδρασης της μεθόδου διαχωρισμού στη σύσταση των αιθέριων ελαίων. Από την ανάλυση των αιθέριων ελαίων που έγινε με GC-MS βρέθηκε ότι η κύρια χημική ομάδα τερπενικών ουσιών που χαρακτηρίζει το κάθε φυτό προσδιορίζεται εξίσου καλά και με τις δύο μεθόδους. Η μέθοδος της υδροαπόσταξης ήταν στατιστικά σημαντικά πιο ευαίσθητη από την SPME στις περιπτώσεις (τσάι του βουνού και δυόσμος) που τα αποτελέσματα των δύο μεθόδων διέφεραν. Αντικείμενο μελέτης της παρούσας διατριβής αποτέλεσε η εποχική διακύμανση της χημικής σύστασης των αιθέριων ελαίων έξι αρωματικών φυτών: μυρτιά (Myrtus communis L.), σχίνος (Pistacia lentiscus L.), θυμάρι (Coridothymus capitatus Reinchenb. fil.), θρούμπη {Satureja thymbra L.), φασκόμηλο (Salvia fruticosa Miller), δενδρολίβανο {Rosmarinus officinalis L.).