scholarly journals Production of charged Higgs bosons of the minimal supersymmetric standard model inb-quark-initiated processes at the CERN Large Hadron Collider

1997 ◽  
Vol 55 (9) ◽  
pp. 5627-5635 ◽  
Author(s):  
Stefano Moretti ◽  
Kosuke Odagiri
Keyword(s):  
Large Hadron Collider ◽  
Standard Model ◽  
Supersymmetric Standard Model ◽  
Minimal Supersymmetric Standard Model ◽  
Hadron Collider ◽  
Higgs Bosons ◽  
Cern Large Hadron Collider ◽  
Charged Higgs ◽  
Charged Higgs Bosons

scholarly journals CP violation in Charged Higgs Bosons decays H± → W± (γ, Z) in the Minimal Supersymmetric Standard Model (MSSM)

2007 ◽  
Vol 22 (31) ◽  
pp. 6022-6032 ◽  
Author(s):  
ABDESSLAM ARHRIB ◽  
RACHID BENBRIK ◽  
MOHAMED CHABAB ◽  
WEI TING CHANG ◽  
TZU-CHIANG YUAN
Keyword(s):  
Cp Violation ◽  
Standard Model ◽  
Supersymmetric Standard Model ◽  
Minimal Supersymmetric Standard Model ◽  
Branching Ratio ◽  
Higgs Bosons ◽  
Cp Asymmetry ◽  
Charged Higgs ◽  
Order Of Magnitude ◽  
Charged Higgs Bosons

One loop mediated charged Higgs bosons decays H± → W±V, V = Z, γ are studied in the Minimal Supersymmetric Standard Model (MSSM) with and without CP violating phases. We evaluate the MSSM contributions to these processes taking into account B → Xsγ constraint as well as experimental constraints on the MSSM parameters. In the MSSM, we found that in the intermediate range of tan β ≲ 10 and for large At and large μ, where the lightest top squark becomes very light and hence non-decoupled, the branching ratio of H± → W±Z can be of the order 10−3 while the branching ratio of H± → W±γ is of the order 10−5. We found also that the CP violating phases of soft SUSY parameters can modify the branching ratio by about one order of magnitude. We also show that MSSM with CP violating phases lead to CP-violating asymmetry in the decays H+ → W+V and H− → W−V. Such CP asymmetry can be rather large and can reach 80% in some region of parameter space.

scholarly journals Closing the Window on Light Charged Higgs Bosons in the NMSSM

2012 ◽  
Vol 2012 ◽  
pp. 1-22 ◽  
Author(s):  
Johan Rathsman ◽  
Thomas Rössler
Keyword(s):  
Higgs Boson ◽  
Large Hadron Collider ◽  
Branching Fraction ◽  
Hadron Collider ◽  
Higgs Bosons ◽  
Supersymmetric Model ◽  
Charged Higgs ◽  
Charged Higgs Bosons ◽  
Minimal Supersymmetric Model ◽  
Higgs Signal

In the Next-to-Minimal SuperSymmetric Model (NMSSM) the lightest CP-odd Higgs bosons (a1) can be very light. As a consequence, in addition to the standard charged Higgs boson (h±) decays considered in the MSSM for a light charged Higgs (mh±<mt), the branching fraction forh±→a1Wcan be dominant. We investigate how this signal can be searched for intt-production at the Large Hadron Collider (LHC) in the case that (ma1≳2mB) with thea1giving rise to a singlebb--jet and discuss to what extent the LHC experiments are able to discover such a scenario with an integrated luminosity ~20 fb−1. We also discuss the implications of the possible Higgs-signal observed at the LHC.

scholarly journals Signal versus background interference in $$ {H}^{+}\to t\overline{b} $$ signals for MSSM benchmark scenarios

2020 ◽  
Vol 2020 (10) ◽  
Author(s):  
Abdesslam Arhrib ◽  
Duarte Azevedo ◽  
Rachid Benbrik ◽  
Hicham Harouiz ◽  
Stefano Moretti ◽  
...  
Keyword(s):  
Higgs Boson ◽  
Large Hadron Collider ◽  
Hadron Collider ◽  
Statistical Error ◽  
Charged Higgs Boson ◽  
Higgs Bosons ◽  
Total Width ◽  
Interference Effects ◽  
Charged Higgs ◽  
Charged Higgs Bosons

Abstract In this paper, we investigate sizeable interference effects between a heavy charged Higgs boson signal produced dominantly via $$ gg\to t\overline{b}{H}^{-} $$ gg → t b ¯ H − (+ c.c.) followed by the decay $$ {H}^{-}\to b\overline{t} $$ H − → b t ¯ (+ c.c.) and the irreducible background given by $$ pp\to t\overline{t}b\overline{b} $$ pp → t t ¯ b b ¯ topologies at the Large Hadron Collider (LHC). We show that it may be possible that such effects could spoil current H± searches where signal and background are normally treated separately. The reason for this is that a heavy charged Higgs boson can have a large total width, in turn enabling such interferences, altogether leading to potentially very significant alterations, both at the inclusive and exclusive level, of the yield induced by the signal alone. This therefore implies that currently established LHC searches for such wide charged Higgs bosons might require modifications. We show such effects quantitatively using two different benchmark configurations of the minimal realisation of Supersymmetry, wherein such H± states naturally exist. However, on the basis of the limited computing resources available, we are unable to always bring the statistical error down to a level where all such interference effects are unequivocal, so that we advocate dedicated experimental analyses to confirm this with higher statistics data samples.

scholarly journals Δυνατότητα ανίχνευσης σωματιδίων Higgs και φυσικής πέραν του καθιερωμένου προτύπου στον LHC και μελέτες επί του ανιχνευτή ακτινοβολίας μετάβασης του πειράματος ATLAS

2002 ◽  
Author(s):  
Βασιλική Μήτσου
Keyword(s):  
Large Hadron Collider ◽  
Standard Model ◽  
Supersymmetric Standard Model ◽  
Minimal Supersymmetric Standard Model ◽  
Transition Radiation ◽  
Hadron Collider ◽  
Transition Radiation Tracker ◽  
Electron Positron ◽  
Large Electron Positron

Ο ανιχνευτής ATLAS, ένα γενικών κατευθύνσεων πείραμα πρωτονίων σε πρωτόνια για το Μεγάλο Αδρονικό Επιταχυντή (Large Hadron Collider, LHC), θα μπορέσει να ερευνήσει πλήρως τις υψηλές ενέργειες των 14~TeV που θα γίνουν προσιτές. Ο LHC θα εγκατασταθεί στην υπάρχουσα σήραγγα του Μεγάλου Επιταχυντή Ηλεκτρονίων Ποζιτρονίων (Large Electron Positron collider, LEP), μήκους περιφέρειας 27 km, στο CERN. Αναμένεται να αρχίσει τη λειτουργία του το 2006.Ο Ανιχνευτής Ακτινοβολίας Μετάβασης (Transition Radiation Tracker, TRT), ο οποίος αποτελεί μέρος του εσωτερικού ανιχνευτή του ATLAS, συνδυάζει την ανίχνευση τροχιών και την αναγνώριση ηλεκτρονίων. Η ανίχνευση τροχιών πραγματοποιείται από εύκαμπτους σωληνίσκους γεμάτους με αέριο, ενώ οι ενδιάμεσοι ακτινοβολητές παράγουν ανιχνεύσιμες ακτίνες-X όταν διασχίζονται από ηλεκτρόνια. Σε αυτή τη διατριβή, τελειοποιείται και τεκμηριώνεται ο σχεδιασμός του ακραίου TRT μέσω λεπτομερών μελετών επί μίας πρότυπης μονάδας. Αυτές περιλαμβάνουν μετρήσεις πλήρους κλίμακας της τάσης του σύρματος ανόδου και προσδιορισμό της κυρτότητας των σωληνίσκων, ώστε να εξασφαλιστεί μία ομοιόμορφη απόκριση κατά μήκος των σωληνίσκων κατά την κανονική λειτουργία. Και στους δύο ελέγχους, η απόδοση της μονάδας κρίθηκε ικανοποιητική σύμφωνα με καθορισμένες προδιαγραφές. Μελετήθηκε επίσης η ομοιομορφία της ροής για διάφορες διατάξεις τροφοδοσίας του αερίου, εκμεταλλευόμενοι την ευαισθησία της ενίσχυσης αερίου στη σύνθεση του αερίου. Καταλήγουμε σε ένα τελικό σχεδιασμό εισαγωγής/εξαγωγής αερίου για τους τροχούς του ακραίου TRT.Πραγματοποιήθηκε μία ανάλυση της δυνατότητας ανακάλυψης από τον ανιχνευτή ATLAS ενός υπερσυμμετρικού μποζονίου Higgs στο θεωρητικό πλαίσιο της υπερβαρύτητας. Αποδεικνύεται ότι, σε αυτό το πρότυπο, είναι δυνατή η ανακάλυψη του ελαφρού σωματιδίου Higgs σε μεγάλο μέρος του χώρου παραμέτρων. Για το συγκεκριμένο κανάλι, h→bb, η ικανότητα b-σήμανσης του εσωτερικού ανιχνευτή του ATLAS είναι πρωταρχικής σημασίας. Παρουσιάζεται μία σύγκριση της δυνατότητας ανίχνευσης του Higgs του Καθιερωμένου Προτύπου μεταξύ του ATLAS και των ανιχνευτών του Tevatron. Η αναμενόμενη απόδοση από το Tevatron για το Run II στο κανάλι WH→lνbb κρίνεται μάλλον αισιόδοξη. Διερευνάται επίσης η ακρίβεια στη μέτρηση μάζας των μποζονίων Higgs του Ελάχιστου Υπερσυμμετρικού Καθιερωμένου Προτύπου (Minimal Supersymmetric Standard Model, MSSM). Εκμεταλλευόμενοι την ποικιλία τελικών καταστάσεων οι οποίες είναι προσιτές στον LHC, μία ακρίβεια μεταξύ ~0.1% και ~3% μπορεί να επιτευχθεί σε μεγάλο μέρος του χώρου παραμέτρων του MSSM.

scholarly journals Improved (g − 2)μ measurement and singlino dark matter in μ-term extended ℤ3-NMSSM

2021 ◽  
Vol 2021 (9) ◽  
Author(s):  
Junjie Cao ◽  
Jingwei Lian ◽  
Yusi Pan ◽  
Di Zhang ◽  
Pengxuan Zhu
Keyword(s):  
Dark Matter ◽  
Standard Model ◽  
Supersymmetric Standard Model ◽  
Minimal Supersymmetric Standard Model ◽  
Magnetic Moment ◽  
Anomalous Magnetic Moment ◽  
Hadron Collider ◽  
Higgs Bosons ◽  
Mass Hierarchy ◽  
Relic Abundance

Abstract Very recently, a Fermilab report of muon g− 2 showed a 4.2σ discrepancy between it and the standard model (SM) prediction. Motivated by this inspiring result and the increasing tension in supersymmetric interpretation of the anomalous magnetic moment, it is argued that in the general next-to-minimal supersymmetric standard model (GNMSSM), a singlino-dominated neutralino can act as a feasible dark matter (DM) candidate in explaining the discrepancy naturally. In this case, the singlino-dominated DM and singlet-dominated Higgs bosons can form a secluded DM sector with $$ {\overset{\sim }{\chi}}_1^0{\overset{\sim }{\chi}}_1^0 $$ χ ~ 1 0 χ ~ 1 0 → hsAs responsible for the measured DM relic abundance when $$ {m}_{{\overset{\sim }{\chi}}_1^0} $$ m χ ~ 1 0 ≳ 150 GeV and the Yukawa coupling κ is around 0.2. This sector communicates with the SM sector by weak singlet-doublet Higgs mixing, so the scatterings of the singlino-dominated DM with nucleons are suppressed. Furthermore, due to the singlet nature of the DM and the complex mass hierarchy, sparticle decay chains in the GNMSSM are lengthened in comparison with the prediction of the minimal supersymmetric standard model. These characteristics lead to sparticle detection at the Large Hadron Collider (LHC) being rather tricky. This study surveys a specific scenario of the GNMSSM, which extends the ℤ3-NMSSM by adding an explicit μ-term, to reveal the features. It indicates that the theory can readily explain the discrepancy of the muon anomalous magnetic moment without conflicting with the experimental results in DM and Higgs physics, and the LHC searches for sparticles.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document