Rapid cryopreservation of sheep embryos by direct transfer into liquid nitrogen vapour at -180 degrees C

1990 ◽  
Vol 2 (6) ◽  
pp. 613 ◽  
Author(s):  
A Szell ◽  
J Zhang ◽  
R Hudson
Keyword(s):  
Survival Rate ◽  
Propylene Glycol ◽  
Liquid Nitrogen ◽  
Direct Transfer ◽  
Rate Of Development ◽  
Rapid Procedure ◽  
In Vitro Survival ◽  
Cryopreserved Embryos

The in vitro survival of control and rapidly cryopreserved sheep embryos was examined as a function of the duration of exposure to a vitrification medium (25% glycerol + 25% propylene glycol). Embryos in late morula to late blastocyst stages were permeated by a mixture of 10% glycerol + 20% propylene glycol for 10 min at 18-23 degrees C and then exposed to the vitrification medium for 0.5, 1, 2 or 4 min at 18-23 or 4-12 degrees C. The cryoprotectants were removed without cryopreservation (control embryos) or after rapid cryopreservation by direct transfer into liquid nitrogen vapour at -180 degrees C. The duration of exposure to the vitrification medium at 18-23 degrees C affected the in vitro survival rate of control embryos (P = 0.06) but had no effect on the survival of rapidly cryopreserved embryos. However, at 4-12 degrees C the duration of exposure affected the survival of cryopreserved embryos (0.5 min: 64%, 18/28; 1-4 min: 43%, 34/80; P = 0.074). Overall, the in vitro survival rate of control and cryopreserved embryos increased with advancing development from late morulae (36%) to late blastocysts (70%). The in vivo survival of embryos that had been exposed to the vitrification medium for 0.5 min at 4-12 degrees C and then vitrified was tested. The rate of development to term was 11% (4/35) for late morulae or early blastocysts and 32% (6/19; P greater than 0.1) for blastocysts to hatching blastocysts. These results showed that sheep embryos can be successfully cryopreserved by a simple, rapid procedure.

scholarly journals The Effectiveness of Candidate Probiotic Bacteria to Control Vibriosis Disease

2017 ◽  
Vol 5 (2) ◽  
pp. 1
Author(s):  
Mulyati Mulyati ◽  
Suryati Suryati ◽  
Irfani Baga
Keyword(s):  
Survival Rate ◽  
Sea Water ◽  
Challenge Test ◽  
Probiotic Bacteria ◽  
Pathogenicity Test ◽  
Inhibitory Ability ◽  
Significant Difference ◽  
Portunid Crab

The study aims to isolate, characterize, and examine probiotic bacteria's inhibitory ability against Vibrio harveyi bacteria, both in-vitro and in vivo. Methods used in the study consist of 1) An Isolation of Candidate Probiotic Bacteria, 2) An Antagonistic Test of Candidate Probiotic Bacteria in vitro, 3) An Identification of Bacteria, 4) A Pathogenicity Test of Candidate Probiotic Bacteria, 5) An Antagonistic Test of Candidate Probiotic Bacteria against V. harveyi in vivo. According to the isolation of candidate probiotic bacteria, there are 18 isolated candidate probiotic. After being tested for its inhibitory ability in vitro, there are 8 isolates with zone of inhibition as follows: isolate MM 7 from intestine (22 mm), isolate MM 6 from intestine (12 mm), isolate MM 10 from sea water (10 mm), isolate MM 5 from intestine (9 mm), isolate MM 4 from intestine (8 mm), isolate MM 3 from intestine (7 mm), isolate MM 2.2 from intestine (7 mm), isolate MM 2.1 from intestine (7 mm). Eight genera of the candidate probiotic bacteria is derived from Portunid crab, they are Staphylococcus, Streptococcus, bacillus, vibrio, Alcaligenes, Lactobacillus, micrococcus. Before proceeding the V. harveyi bacterial challenge test in vivo, three potential isolates consisting of MM6, MM7 and MM10 as the probiotic bacteria are pathogenicity-tested against V. harveyi. The survival rate of Portunid crab on pathogenicity test using MM6, MM7 and MM10 generates 91.11-100%, while the control generates 100% survival rate. Variance analysis result through post-hoc Tukey's Honest Significant Difference (HSD) test at 95% confidence interval indicates that isolate MM7 and MM10 are significantly able to increase hatchling Portunid crab's survival rate.

Effects of rate of development of in vitro-produced ovine embryos on sex ratio and in vivo survival after embryo transfer

1997 ◽  
Vol 48 (8) ◽  
pp. 1369-1378 ◽  
Author(s):  
S.L. Catt ◽  
J.K. O'Brien ◽  
W.M.C. Maxwell ◽  
G. Evans
Keyword(s):  
Sex Ratio ◽  
Embryo Transfer ◽  
Rate Of Development

scholarly journals Bioactive Compounds from Herbal Medicine Targeting Multiple Myeloma

2021 ◽  
Vol 11 (10) ◽  
pp. 4451
Author(s):  
Coralia Cotoraci ◽  
Alina Ciceu ◽  
Alciona Sasu ◽  
Eftimie Miutescu ◽  
Anca Hermenean
Keyword(s):  
Multiple Myeloma ◽  
Survival Rate ◽  
Plasma Cells ◽  
Inhibition Of Proliferation ◽  
In Vivo Experiments ◽  
Clonal Proliferation ◽  
Hematological Cancers ◽  
Monoclonal Proteins

Multiple myeloma (MM) is one of the most widespread hematological cancers. It is characterized by a clonal proliferation of malignant plasma cells in the bone marrow and by the overproduction of monoclonal proteins. In recent years, the survival rate of patients with multiple myeloma has increased significantly due to the use of transplanted stem cells and of the new therapeutic agents that have significantly increased the survival rate, but it still cannot be completely cured and therefore the development of new therapeutic products is needed. Moreover, many patients have various side effects and face the development of drug resistance to current therapies. The purpose of this review is to highlight the bioactive active compounds (flavonoids) and herbal extracts which target dysregulated signaling pathway in MM, assessed by in vitro and in vivo experiments or clinical studies, in order to explore their healing potential targeting multiple myeloma. Mechanistically, they demonstrated the ability to promote cell cycle blockage and apoptosis or autophagy in cancer cells, as well as inhibition of proliferation/migration/tumor progression, inhibition of angiogenesis in the tumor vascular network. Current research provides valuable new information about the ability of flavonoids to enhance the apoptotic effects of antineoplastic drugs, thus providing viable therapeutic options based on combining conventional and non-conventional therapies in MM therapeutic protocols.

scholarly journals In Vitro Synergy and In Vivo Activity of Tigecycline-Ciprofloxacin Combination Therapy against Vibrio vulnificus Sepsis

2019 ◽  
Vol 63 (10) ◽  
Author(s):  
Seong Eun Kim ◽  
Hee Kyung Kim ◽  
Su-Mi Choi ◽  
Yohan Yu ◽  
Uh Jin Kim ◽  
...  
Keyword(s):  
Survival Rate ◽  
Mortality Rate ◽  
Combination Therapy ◽  
Combination Treatment ◽  
Vibrio Vulnificus ◽  
Antibiotic Regimen ◽  
Content Type ◽  
Time Kill

ABSTRACT The mortality rate associated with Vibrio vulnificus sepsis remains high. An in vitro time-kill assay revealed synergism between tigecycline and ciprofloxacin. The survival rate was significantly higher in mice treated with tigecycline plus ciprofloxacin than in mice treated with cefotaxime plus minocycline. Thus, combination treatment with tigecycline-ciprofloxacin may be an effective novel antibiotic regimen for V. vulnificus sepsis.

scholarly journals Survival Rate and Ultrastructure of Vitrified Bovine in vitro and in vivo Developed Embryos

1994 ◽  
Vol 35 (4) ◽  
pp. 417-426
Author(s):  
U. Darvelid ◽  
H. Gustafsson ◽  
M. Shamsuddin ◽  
B. Larsson ◽  
H. Rodriguez Martinez
Keyword(s):  
Survival Rate

scholarly journals Effect of Cryoprotectant Gradient Equilibration Method on In Vitro Survival Rate and Pregnancy Rate of Bovine IVF Blastocysts.

2001 ◽  
Vol 18 (2) ◽  
pp. 67-71
Author(s):  
Yutaka Kajihara ◽  
Atsurou Hira ◽  
Ryouhei Nitta ◽  
Yoshihiko Nakanishi
Keyword(s):  
Survival Rate ◽  
Pregnancy Rate ◽  
In Vitro Survival

scholarly journals Antimicrobial Peptides Epinecidin-1 and Beta-Defesin-3 Are Effective against a Broad Spectrum of Antibiotic-Resistant Bacterial Isolates and Increase Survival Rate in Experimental Sepsis

Antibiotics ◽  
2022 ◽  
Vol 11 (1) ◽  
pp. 76
Author(s):  
Albert Bolatchiev
Keyword(s):  
Antibacterial Activity ◽  
Survival Rate ◽  
Antimicrobial Peptides ◽  
Lethal Dose ◽  
Experimental Models ◽  
Experimental Sepsis ◽  
Epinephelus Coioides ◽  
Sterile Saline

The antimicrobial peptides human Beta-defensin-3 (hBD-3) and Epinecidin-1 (Epi-1; by Epinephelus coioides) could be a promising tool to develop novel antibacterials to combat antibiotic resistance. The antibacterial activity of Epi-1 + vancomycin against methicillin-resistant Staphylococcus aureus (22 isolates) and Epi-1 + hBD-3 against carbapenem-resistant isolates of Klebsiella pneumoniae (n = 23), Klebsiella aerogenes (n = 17), Acinetobacter baumannii (n = 9), and Pseudomonas aeruginosa (n = 13) was studied in vitro. To evaluate the in vivo efficacy of hBD-3 and Epi-1, ICR (CD-1) mice were injected intraperitoneally with a lethal dose of K. pneumoniae or P. aeruginosa. The animals received a single injection of either sterile saline, hBD-3 monotherapy, meropenem monotherapy, hBD-3 + meropenem, or hBD-3 + Epi-1. Studied peptides showed antibacterial activity in vitro against all studied clinical isolates in a concentration of 2 to 32 mg/L. In both experimental models of murine sepsis, an increase in survival rate was seen with hBD-3 monotherapy, hBD-3 + meropenem, and hBD-3 + Epi-1. For K. pneumoniae-sepsis, hBD-3 was shown to be a promising option in overcoming the resistance of Klebsiella spp. to carbapenems, though more research is needed. In the P. aeruginosa-sepsis model, the addition of Epi-1 to hBD-3 was found to have a slightly reduced mortality rate compared to hBD-3 monotherapy.

Ανάπτυξη καινοτόμων νανομορφών για στοχευμένη μεταφορά θεραπευτικών ή/και απεικονιστικών ουσιών στον εγκέφαλο

2021 ◽  
Author(s):  
Μαρία Κανναβού
Keyword(s):  
Propylene Glycol ◽  
Tween 80 ◽  
Capmul Mcm

Η μεταφορά θεραπευτικών και απεικονιστικών ουσιών στον εγκέφαλο, είναι σε αρκετές περιπτώσεις αδύνατη, λόγω της ύπαρξης του αιματοεγκεφαλικού φραγμού (ΑΕΦ). Η εφαρμογή της νανοτεχνολογίας για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος έχει αρχίσει προσφάτως να δείχνει σημάδια επιτυχίας. Λόγω της δυσκολίας αντιμετώπισης των νευροεκφυλιστικών νόσων και της επιτακτικής ιατρικής ανάγκης που δεν έχει ως σήμερα αντιμετωπιστεί επιτυχώς, γίνεται μεγάλη προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση.Πρόσφατα έχει αναδειχτεί η εξαιρετική ικανότητα ορισμένων κυστιδίων που παράγονται από τα κύτταρα (εξωκυτταρικά κυστίδια ή εξωσώματα) να μεταφέρουν επιλεκτικά το φορτίο τους σε άλλα κύτταρα που βρίσκονται πολύ μακριά από τα κύτταρα προέλευσης. Ειδικά τα καρκινικά κύτταρα παράγουν εξωσώματα με πολύ καλό οργανοτροπισμό, ο οποίος έχει αναδειχτεί ότι παίζει σημαντικό ρόλο στη μετάσταση.Στόχος αυτής της διατριβής ήταν η διερεύνηση των μηχανισμών μεταφοράς καθώς και των σημαντικών συστατικών που καθορίζουν την οργανοτροπική δράση κυτταρικών κυστιδίων, ώστε να αποτελέσουν τη βάση για τη μελλοντική ανάπτυξη καινοτόμων μορφών λιποσωμάτων με αυξημένη ικανότητα στόχευσης του εγκεφάλου.Στην παρούσα διατριβή έγινε μελέτη της ικανότητας στόχευσης του εγκεφάλου από κυτταρικά κυστίδια (CVs) που προέρχονται από διαφορετικούς τύπους κυττάρων (φυσιολογικά και καρκινικά) και έχουν διαφορετική ιστική προέλευση, ώστε να εντοπιστούν οι βέλτιστες συστάσεις για στόχευση του εγκεφάλου.Αρχικά, δοκιμάστηκε η απομόνωση κυτταρικών κυστιδίων από φυσιολογικά ανθρώπινα επιθηλιακά κύτταρα εγκεφάλου hCMEC/D3 και από καρκινικά κύτταρα μελανώματος ποντικού B16F10. Τα κυστίδια αυτά χαρακτηρίστηκαν ως προς το μέγεθος, το δείκτη πολυδιασποράς και το ζ-δυναμικό, μελετήθηκε ο ρόλος των κυττάρων προέλευσης των CVs στη δυνατότητά τους να διευκολύνουν τη μεταφορά του περιεχομένου τους σε κύτταρα καθώς και η δυνατότητα τροποποίησής τους για βελτίωση της φαρμακοκινητικής τους. Τα κυστίδια αυτά είναι μη τοξικά και έχουν μέγεθος 100-200nm με αρνητικό επιφανειακό φορτίο. Απ' τα αποτελέσματα είναι εμφανής η αυξημένη αλληλεπίδραση των ομόλογων CVs με τα κύτταρα εγκεφάλου (hCMEC/D3) in vitro αλλά και in vivo επιτυγχάνοντας συσσώρευση μεγαλύτερωνποσότητων στον εγκέφαλο ποντικών. Επιπλέον, μελετήθηκε η επίδραση των μέσων καλλιέργειας στη ικανότητα στόχευσης των CVs και αποδείχτηκε ότι το ειδικό θρεπτικό μέσο για τα hCMEC/D3 (EndoGRO) οδηγεί στη δημιουργία CVs με μεγαλύτερη ικανότητα στόχευσης του εγκεφάλου, σε σύγκριση με CVs μεγαλωμένα στο κοινό θρεπτικό μέσο κυττάρων RPMI. Ο εμπλουτισμός των CVs με χοληστερόλη για αύξηση της ακεραιότητας των κυστιδίων, ήταν δυνατός μόνο σε μεμβράνες με χαμηλή περιεκτικότητα χοληστερόλης (hCMEC/D3 CVs). Η προσθήκη PEG και χοληστερόλης στην επιφάνεια των CVs διευκόλυνε τη μεταφορά των ομόλογων CVs στον εγκέφαλο. Στο πλαίσιο της τροποποίησης των κυτταρικών κυστιδίων, μελετήθηκε και η σύντηξη των CVs με PEG-λιποσώματα. Η τεχνική της σύντηξης δοκιμάστηκε με διαφορετικούς τύπους λιποσωμάτων και κυτταρικών κυστιδίων ώστε να επιβεβαιωθεί η λειτουργικότητά της. Τα υβρίδια μεταξύ PEG-λιποσωμάτων και hCMEC CVs, παρόλο που εμφάνισαν μια ελαφρώς βελτιωμένη φαρμακοκινητική σε σχέση με τα αντίστοιχα CVs, δεν κατάφεραν να επαναλάβουν την ίδια στόχευση εγκεφάλου που πραγματοποιήθηκε από τροποποιημένα Chol/PEG CVs. Στη μελέτη του μηχανισμού δράσης των διάφορων τύπων κυστιδίων που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή τη μελέτη, φαίνεται πως τα CVs και τα υβρίδια αλληλεπιδρούν με τα κύτταρα κυρίως μέσω του μονοπατιού της καβεολίνης, σε αντίθεση με τα τροποποιημένα Chol/PEG CVs που χρησιμοποιούν κυρίως το μονοπάτι της κλαθρίνης.Παράλληλα, μελετήθηκε η ικανότητα εγκλωβισμού καινοτόμων νευροπροστατευτικών και νευροαναγεννητικών συνθετικών μικρονευροτροφινών σε λιποσώματα. Τα μόρια αυτά είναι αρκετά λιπόφιλα και διαπερνούν τον ΑΕΦ. Παρόλα αυτά, η χαμηλή υδατοδιαλυτότητά τους και ο τρόπος χορήγησής τους, περιορίζει τη χρήση τους στη θεραπευτική. Αρχικά, με βάση τα πειράματα προμορφοποίησης προσδιορίστηκαν οι βέλτιστες συστάσεις και μέθοδοι παρασκευής των λιποσωμικών μικρονευροτροφινών (ΒΝΝ27 και ΒΝΝ237). Στη συνέχεια, έγιναν προσπάθειες παρασκευής νανομορφών για ενδορρινική χορήγηση του ΒΝΝ27, με σκοπό την άμεση χορήγησή του στον εγκέφαλο και την αντιμετώπιση των μειονεκτημάτων που εμφανίζονται απ’ τη στόχευση του εγκεφάλου μέσω της ενδοφλέβιας οδού χορήγησης. Μελετήθηκε η επικάλυψη των λιποσωμάτων με χιτοζάνη, ένα παράγοντα με βλεννοσυγκολλητικές ιδιότητες, και προσδιορίστηκε η βέλτιστη σύσταση BNN27 λιποσωμάτων PC/PG (9/1) επικαλυμμένα με 0,1 w/w χιτοζάνη/ λιπίδιο, χρησιμοποιώντας τη χιτοζάνη μεσαίου μοριακού βάρους ως πολυμερές βλεννοπροσκόλλησης. Ακόμα, αναπτύχθηκαν νανογαλακτώματα ΒΝΝ27 με βλεννοσυγκολλητικούς παράγοντες (χιτοζάνη ή Carbopol), ως εναλλακτικοί φορείς ενδορρινικής χορήγησης ΒΝΝ27. Μετά τις κατάλληλες μελέτες προμορφοποίησης, προσδιορίστηκαν οι βέλτιστες συστάσεις ΒΝΝ27 νανογαλακτώματος. Τα νανογαλακτώματα με 8% ή 10% w/w Capmul MCM και χιτοζάνη σε ποσοστό 0,3% w/w εμφάνισαν τα βέλτιστα χαρακτηριστικά σταθερότητας και βλεννοπροσκόλλησης. Ως μίγμα επιφανειοδραστικών χρησιμοποιήθηκαν τα έκδοχα Tween 80 / Transcutol / Propylene glycol σε αναλογία 4/1/1. Οι νανομορφές αυτές αφού χαρακτηρίστηκαν ως προς το μέγεθος των σταγονιδίων, το δείκτη πολυδιασποράς, το ζ-δυναμικό και τη μορφολογία τους, μελετήθηκαν ως προς τη σταθερότητα των φυσικοχημικών τους ιδιοτήτων, την κυτταροτοξικότητα, την ικανότητα διαπέρασης ενός in vitro μοντέλου ΑΕΦ και την in vivo συμπεριφορά μετά από ενδορρινική χορήγηση.

132 SUCCESSFUL EMBRYO TRANSFER OF IN VIVO-PRODUCED RED DEER (CERVUS ELAPHUS) EMBRYOS AFTER CRYOPRESERVATION BY SLOW FREEZING OR VITRIFICATION

2007 ◽  
Vol 19 (1) ◽  
pp. 183
Author(s):  
J. P. Soler ◽  
G. G. Kaiser ◽  
N. Mucci ◽  
L. B. Ferre ◽  
R. H. Alberio
Keyword(s):  
Liquid Nitrogen ◽  
Embryo Transfer ◽  
Cervus Elaphus ◽  
Red Deer ◽  
Slow Freezing ◽  
Alternative Methods ◽  
Embryo Cryopreservation ◽  
Chi Square ◽  
Cryopreserved Embryos

Multiple ovulation and embryo transfer (MOET) programs for red deer (Cervus elaphus) have been established commercially over the last decade, with embryo cryopreservation being a related practice necessary to enhance the use of valuable genetic information. The aim of this work was to establish alternative methods for red deer embryo cryopreservation by using slow freezing with ethylene glycol (SF–EG) and vitrification by open pulled straw (OPS) methods. After surgical flushing of 18 superstimulated donors, 54 transferable embryos were recovered; 28 were transferred fresh to synchronized recipients and the others were cryopreserved by SF–EG (n = 11) or OPS (n = 15), respectively thawed or warmed, and transferred to recipients. Fresh embryos were maintained in Dulbecco's PBS + 20% cow serum (holding medium, HM) until transfer (maximum 3 h after collection). SF–EG cryopreserved embryos were suspended in HM + 1.78 M EG + 0.1 M sucrose + 4 mg mL−1 BSA. After a 10-min equilibration, embryos were loaded individually into 0.25-mL plastic straws and placed into a −7°C methanol bath chamber. After seeding (5 min later), the straws were cooled from −7 to −35°C at a rate of 0.5°C min. Straws were plunged into and stored in liquid nitrogen. Thawing was performed by placing the straws in a 30°C water bath for 30 s; their contents were drained into HM until transfer. Embryos were vitrified using the OPS method with minor modifications. They were first incubated in HM + 1.78 M EG + 1.3 M DMSO for 3 min and then transferred for 25 s into a vitrification solution of HM + 3.56 M EG + 2.6 M DMSO + 0.5 M sucrose. Each embryo was loaded by touching a 1-µL drop with the straw, which was immediately submerged into and stored in liquid nitrogen. Warming was done by placing the narrow end of the straws into HM + 0.25 M sucrose for 5 min. Embryos were then transferred into HM + 0.15 M sucrose for 5 min and finally to HM until transfer. Both types of cryopreserved embryos were transferred a few hours after collection, immediately after thawing or warming. Before embryo transfer, the presence of corpus luteum (CL) of recipients was confirmed by laparoscopic examination. Each embryo was surgically transferred into the apical extreme of the uterine horn ipsilateral to the CL of one recipient. Pregnancy was determined by ultrasonography 41 days after embryo transfer. The pregnancy rate between groups was compared with the chi-square test (P < 0.05). No statistical differences were found between groups (Table 1). Our results show that both vitrification and slow freezing methods with EG are suitable to cryopreserve red deer embryos. Table 1. Pregnancy rates in recipient hinds after transfer of fresh, vitrified, or frozen red deer embryos

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document