Review of The Mind, the Brain, and Complex Adaptive Systems: Proceedings Volume XXII in the Santa Fe Institute Studies in the Sciences of Complexity.

1996 ◽  
Vol 41 (7) ◽  
pp. 735-735
Author(s):  
Terri Gullickson
2014 ◽  
Vol 37 (6) ◽  
pp. 563-564 ◽  
Author(s):  
Tobias A. Mattei

AbstractIn self-adapting dynamical systems, a significant improvement in the signaling flow among agents constitutes one of the most powerful triggering events for the emergence of new complex behaviors. Ackermann and colleagues' comprehensive phylogenetic analysis of the brain structures involved in acoustic communication provides further evidence of the essential role which speech, as a breakthrough signaling resource, has played in the evolutionary development of human cognition viewed from the standpoint of complex adaptive system analysis.


2015 ◽  
Author(s):  
Ηλίας Λυμπερόπουλος

Η μοντελοποίηση δυναμικών κοινωνικών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στο διαδίκτυο αποτελεί ένα απαιτητικό εγχείρημα για τους παρακάτω λόγους: Πρώτον, τα πρόσωπα που αλληλεπιδρούν είναι ετερογενή και το καθένα ξεχωριστά αποτελεί ένα πολύπλοκο σύστημα. Δεύτερον, οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ χρηστών επηρεάζονται από θόρυβο και τυχαιότητα, ενώ παράλληλα το δίκτυο των διαπροσωπικών επικοινωνιών είναι εξαιρετικά πολύπλοκο. Τρίτον, τα κοινωνικά συστήματα δεν βρίσκονται σε κατάσταση ισορροπίας καθώς η δυναμική τους επηρεάζεται από εξωτερικές διαταραχές των οποίων η κατανομή, συσχέτιση με ένα κοινωνικό σύστημα, καθώς και η μη στασιμότητά τους, είναι δύσκολο να καθοριστούν και να συμπεριληφθούν σ’ ένα δυναμικό κοινωνικό μοντέλο. Η επιτυχής μοντελοποίηση της online κοινωνικής μετάδοσης απαιτεί μια προσέγγιση ικανή να ανταπεξέλθει στις παραπάνω προκλήσεις. Γι’ αυτό το σκοπό αναπτύσσω και εφαρμόζω ένα πλαίσιο υλοποίησης βασισμένο στην θεωρία των πολύπλοκων προσαρμοστικών συστημάτων}. Μέσω μια τέτοιας μεθοδολογίας μπορεί να μελετηθεί η δυναμική φύση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ χρηστών καθώς και οι μακροσκοπικές ιδιότητες της δραστηριότητας τους υπό την παρουσία εξωτερικών επιρροών. Ένα εξαιρετικά σύνθετο πολύπλοκο προσαρμοστικό σύστημα είναι αυτό του ανθρώπινου εγκεφάλου. Τα κοινωνικά δίκτυα είναι ακόμα πιο πολύπλοκα καθώς ουσιαστικά αποτελούνται από διασυνδεδεμένους εγκεφάλους. Ως αποτέλεσμα η μοντελοποίηση δυναμικών διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στα online κοινωνικά δίκτυα αποτελεί ένα υπερβολικά περίπλοκο έργο. Για την αντιμετώπιση των προκλήσεων μιας τέτοιας προσπάθειας εξετάζω τις online κοινωνικές διεργασίες μέσα από την προοπτική της νευροεπιστήμης θεωρώντας τη δυναμική των online κοινωνικών δικτύων ανάλογη με την δυναμική δικτύων αποτελούμενων από νευρώνες ολοκλήρωσης και πυροδότησης. Μέσω αυτού του ισομορφισμού εισάγω ένα νέο μοντέλο για την online κοινωνική μετάδοση το οποίο βασίζεται σε τρεις πηγές θετικής ή αρνητικής επιρροής: Την αυτοπαραγόμενη, τη διαπροσωπική και την εξωτερική. Το προτεινόμενο μοντέλο εξηγεί την ανάπτυξη της online δραστηριότητας καθώς και τις μορφές μετάδοσής της σε συνάρτηση με το δίκτυο των αλληλεπιδράσεων, την ενδογενή και εξωγενή επιρροή καθώς και τον μηχανισμό ενεργοποίησης των χρηστών. Μέσω πειραμάτων εξομοίωσης και ελέγχων εγκυρότητας των παραγόμενων αποτελεσμάτων μετά από σύγκριση με πραγματικά δεδομένα από το κοινωνικό δίκτυο Twitter, δείχνω ότι το μοντέλο αναπαράγει με ακρίβεια πρότυπα συλλογικής δραστηριότητας προερχόμενα από την απόκριση των χρηστών σε διαφόρων μορφών ερεθίσματα. Η συγκριτική αξιολόγηση των επιδόσεων του προτεινόμενου μοντέλου σε συνάρτηση με αυτή μοντέλων αναφοράς δείχνει ότι αυτό υπερτερεί σημαντικά στην ακρίβεια αναπαραγωγής πραγματικών προτύπων online δραστηριότητας. Μια ακόμα διαδικασία online κοινωνικής μετάδοσης την οποία μοντελοποιώ με καινοτόμο τρόπο σε αυτή τη Διδακτορική Διατριβή αφορά στη μετάδοση online πληροφορίας. Τη δυναμική αυτής της διαδικασίας την αναπαράγω μέσω ενός δικτυακού δυναμικού συστήματος αποτελούμενο από νευρώνες ολοκλήρωσης και πυροδότησης με θορυβώδη εισροή πληροφορίας. Μέσω του συνδυασμού ντετερμινιστικών και στοχαστικών συνιστωσών το προτεινόμενο μοντέλο αναπαράγει με ακρίβεια τα πρότυπα μετάδοσης online πληροφορίας, υποδηλώνοντας ότι αυτά εξαρτώνται από την χρονική δομή, ισχύ, καθώς και το λόγο σήματος-θορύβου των ερεθισμάτων που επηρεάζουν τους διασυνδεδεμένους χρήστες. Ο προτεινόμενος μηχανισμός ενσωματώνει τις έννοιες της ``απλής'' και ``πολύπλοκης'' μετάδοσης και επεκτείνει τις υπάρχουσες προσεγγίσεις καθώς συμπεριλαμβάνει σε ένα ενιαίο μοντέλο ενδογενείς και εξωγενείς, θετικές και αρνητικές, ντετερμινιστικές και στοχαστικές πηγές επιρροής. Τα προτεινόμενα μοντέλα νευρωνικών δικτύων είναι εύκολα προσαρμόσιμα και κατάλληλα για τη μελέτη ενός μεγάλου αριθμού από online και offline κοινωνικές δυναμικές διαδικασίες που αφορούν στη διάδοση συμπεριφορών, τάσεων και φημών, καθώς και στη διάχυση και προώθηση νέων προϊόντων. Τελικά, τη γνώση που προέκυψε από την μοντελοποίηση των προτύπων της online κοινωνικής δραστηριότητας την αξιοποιώ περαιτέρω με την ανάπτυξη ενός προβλεπτικού μοντέλου ικανού να παράγει ακριβείς προβλέψεις σχετικά με τη διάδοση online περιεχομένου.


2020 ◽  
Author(s):  
Fred Hasselman

About two decades ago, scholars from the scientific disciplines that study human behavior and cognition, suggested an era of post-cognitivism was imminent, in which the computer metaphor, computationalism and representationalism would be discarded as viable theoretical frameworks for explaining phenomena of the body and the mind. In the present paper I argue that explanations of complex adaptive behavior require a theory of meaning mechanics that explains how complex adaptive systems can use semantic information to coordinate their behavior. This calls for a unification of sorts between the insights obtained in ecological psychology and embodied embedded cognition with principles of natural computation (cf. Decastro, 2007) in the context of explaining the behavior and properties of complex adaptive systems and networks (see e.g., Freeman et al., 2001; Chialvo, 2010; Flack, 2017a; Scheffer et al., 2018). I will refer to this framework as Radical Embodied Computation (REC++) and discuss some of the philosophical and theoretical issues that have to be resolved. I conclude by suggesting a mechanism for the emergence of meaning that is based the conception of self-affine scaling as the reproduction of similarity by analogy.


Author(s):  
Hayward R. Alker

Responding to a provocative question by Hiroharu Seki about Hiroshima ontologies, this chapter reviews related thinking about the ontological primitives appropriate for event-data making, accessing high-performance knowledge bases, and modeling intelligent complex adaptive systems of use to researchers on war and peace. It cautions against “Cliocide,” defined as of the “silencing” or symbolic killing of collective historical-political or historical-disciplinary identities and identifying practices by historical or discipline deficient “scientific” coding practices. It proposes that more intelligent multi-agent models in the “complex, adaptive systems” tradition of the Santa Fe Institute should include the socially shared memories of nations and international societies, including their identity-redefining traumas and their relational/migrational/ecological histories of community-building success and failure. Historicity in an ontologically distinctive sense of the “time ordered self-understandings of a continuing human society” is still a challenge for the computationally oriented literature on war and peace.


2021 ◽  
pp. 24-34
Author(s):  
Sarah Kabay

The motivating premise of this book is that in a dynamic and complex system such as education, access and quality must be considered together. From the synapses that form in the brain to the dynamics of a classroom, to large networks of schools and education systems, the activity and structure of education is defined by connectivity, interaction, and interdependence: key features of complexity and complex adaptive systems. This book uses principles from research on systems and complexity in order to better understand the Global Learning Crisis. This chapter presents a brief review of research on complexity, considering primary education as a complex adaptive system, and also describes how complexity research suggests a mixed methods approach and other methodological strategies.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document