scholarly journals Acute Toxicity of Organophosphorus Pesticides and Their Degredation By-Products to Daphnia Magna, Lepidium Sativum and Vibrio Fischeri

10.5772/14493 ◽  
2011 ◽  
Author(s):  
Mehmet Emin ◽  
Senar Ozcan ◽  
Fatma Beduk
Keyword(s):  
Acute Toxicity ◽  
Daphnia Magna ◽  
Vibrio Fischeri ◽  
Organophosphorus Pesticides ◽  
Lepidium Sativum ◽  
By Products

Acute Toxicity of Alkylpolyglucosides to Vibrio fischeri, Daphnia magna and Microalgae: A Comparative Study

2011 ◽  
Vol 88 (2) ◽  
pp. 290-295 ◽  
Author(s):  
E. Jurado ◽  
M. Fernández-Serrano ◽  
J. Núñez Olea ◽  
M. Lechuga ◽  
J. L. Jiménez ◽  
...  
Keyword(s):  
Acute Toxicity ◽  
Comparative Study ◽  
Daphnia Magna ◽  
Vibrio Fischeri

Acute Toxicity of Oxygenated and Non-Oxygenated Imidazolium-Based Ionic Liquids to Daphnia magna and Vibrio fischeri

2007 ◽  
Vol preprint (2007) ◽  
pp. 1
Author(s):  
Chiara Samorì ◽  
Andrea Pasteris ◽  
Paola Galletti ◽  
Emilio Tagliavini
Keyword(s):  
Ionic Liquids ◽  
Acute Toxicity ◽  
Daphnia Magna ◽  
Vibrio Fischeri

Αξιολόγηση της χρήσης βιοστερών από εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων ως εδαφοβελτιωτικών και φυτοπροστατευτικών μέσων στην κατεύθυνση της κυκλικής οικονομίας

2021 ◽  
Author(s):  
Ιωάννης Γιαννάκης
Keyword(s):  
Polymerase Chain Reaction ◽  
Fusarium Oxysporum ◽  
Daphnia Magna ◽  
Reverse Transcription ◽  
Vibrio Fischeri ◽  
Sinapis Alba ◽  
Lepidium Sativum ◽  
Chain Reaction ◽  
Polymerase Chain

Οι ποσότητες βιοαποδομήσιμων στερεών αποβλήτων που παράγονται από τις Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου συνεχώς, προκαλώντας μεγάλα προβλήματα διαχείρισης και διάθεσης τους. Το μεγαλύτερο μέρος των αποβλήτων αυτών, τα παλαιότερα χρόνια, προορίζονταν για υγειονομική ταφή. Ωστόσο λόγω των προβλημάτων ρύπανσης που επέφεραν στο περιβάλλον, επιβλήθηκαν περιορισμοί της μεθόδου αυτής και αναζητήθηκαν νέοι τρόποι διαχείρισής τους που θα αξιοποιούσαν τα θρεπτικά τους συστατικά. Μία τέτοια μέθοδο διαχείρισης αποτελεί η εφαρμογή των βιοστερεών (ΒΣ), δηλαδή των κατάλληλα επεξεργασμένων βιοαποδομήσιμων στερεών αποβλήτων που πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για εφαρμογή με ασφάλεια στο έδαφος, ως λίπασμα αγροτικών καλλιεργειών.Κατά την παρούσα διδακτορική διατριβή, αρχικά εξετάστηκαν η επικινδυνότητα αυτής της πρακτικής σε ορισμένους οργανισμούς και γενικότερα ορισμένες από τις επιπτώσεις της μεθόδου στο περιβάλλον. Έτσι λοιπόν εκτιμήθηκε η τοξικότητα διαφορετικών τύπων ΒΣ που προέρχονται από δύο διαφορετικές ΕΕΛ και αξιολογήθηκε ο περιβαλλοντικός τους αντίκτυπος, μέσω των εκπλυμάτων τους. Καταρχάς λήφθηκαν δείγματα αναερόβιας επεξεργασμένης και αφυδατωμένης ιλύος από ΕΕΛ της Αττικής. Τα δείγματα υποβλήθηκαν στην στατική δοκιμή έκπλυσης EN 12457-2 και στη δοκιμή διαθεσιμότητας NEN 7341, κύριες φυσικοχημικές παράμετροι μετρήθηκαν στα υγρά των εκπλύσεων και εξετάστηκε η εποχικότητα αυτών των παραμέτρων. Eπιπλέον οι οργανισμοί δείκτες τοξικότητας Daphnia magna και Vibrio fischeri εκτέθηκαν σε αυτά τα εκπλύματα και υπολογίστηκαν διάφοροι δείκτες τοξικότητας. Ακόμα δημιουργήθηκαν μίγματα ΒΣ και εδάφους, σε αναλογία που προσομοιώνει εφαρμογή ΒΣ σε έδαφος αντίστοιχη με 80 tn/ha, και μετρήθηκαν οι ίδιες παράμετροι έπειτα από έκπλυσή τους με τη δοκιμή EN 12457-2. Παράλληλα λήφθηκαν, τέσσερις φορές τον χρόνο, τρία διαφορετικά είδη ιλύος από ΕΕΛ της Θεσσαλονίκης, τα οποία είχαν επίσης υποστεί αρχικά αναερόβια επεξεργασία, υποβλήθηκαν στις δύο ίδιες μεθόδους έκπλυσης και μετρήθηκαν αντίστοιχα φυσικοχημικές και οικοτοξικολογικές παράμετροι με χρήση των οργανισμών-δεικτών Daphnia magna, Vibrio fischeri, Sorghum saccharatum, Sinapis alba και Lepidium sativum. Επιπροσθέτως, εξετάστηκε η εκπλυσιμότητα μετάλλων τοξικολογικής σημασίας στα δείγματα αυτά (και για τις δύο μεθόδους έκπλυσης) και πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις μεταξύ των μετρούμενων παραμέτρων. Οι ίδιες μετρήσεις και διαδικασίες ακολουθήθηκαν έπειτα από εφαρμογή δύο εκ των τριών ΒΣ σε αναλογίες 0, 20 και 40 tn/ha, σε δύο αγρούς που καλλιεργούταν αραβόσιτος. Συνολικά τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα δείγματα ΒΣ παρουσίασαν σχετικά μεγάλη μεταβλητότητα των μετρούμενων παραμέτρων. Ωστόσο σε καμία περίπτωση εφαρμογής τους στο έδαφος δεν προκάλεσαν τοξική απόκριση στους μετρούμενους οργανισμούς και είτε δεν επηρέασαν την εκπλυσιμότητα των μετάλλων τοξικολογικής σημασίας είτε την επηρέασαν σε πολύ μικρό βαθμό χωρίς να υπερβαίνονται τα επιτρεπτά όρια (Cd). Καταλήγοντας κρίνεται ότι αν και η εφαρμογή των ΒΣ αύξησε την εκπλυσιμότητα νιτρικών και νιτρωδών ιόντων, έπειτα από αξιολόγηση όλων των μετρούμενων παραμέτρων η αύξηση αυτή θεωρείται χαμηλού περιβαλλοντικού κινδύνου.Εν συνεχεία, εκτιμήθηκε η δυνατότητα των ΒΣ να χρησιμοποιηθούν ως οργανικά λιπάσματα που ταυτόχρονα θα ενισχύσουν την ανάπτυξη των φυτών και θα δράσουν ως φυτοπροστατευτικά μέσα έναντι φυτοπαθογόνων μικροοργανισμών. Για τον σκοπό αυτόν αναμίχθηκαν τύρφη και/ή δύο είδη εδάφους με τύπο ΒΣ που χρησιμοποιήθηκε προηγουμένως, σε ποσότητες των 0, 80 και 160 tn/ha και εξετάστηκε η ανάπτυξη φυτών τομάτας και η απόκριση έπειτα από μόλυνσή τους με τον φυτοπαθογόνο μύκητα Fusarium oxysporum f. sp. radicis-lycopersici (Forl), σε συνθήκες εργαστηριακές και αγρού μέσα σε δικτυοκήπιο. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι τα φυτά τομάτας ευνοήθηκαν από την εφαρμογή των ΒΣ, καθώς αναπτύχθηκαν περισσότερο και παρουσίασαν ηπιότερους δείκτες ασθένειας. Μετέπειτα, έγινε προσπάθεια να αναδειχτούν περαιτέρω οι αιτίες για τις οποίες τα ΒΣ έδρασαν στα φυτά τομάτας ως φυτοπροστατευτικά απέναντι στον Forl. Έτσι εξετάστηκε εάν η προσθήκη ΒΣ θα μπορούσε να ενισχύσει τις αμυντικές αποκρίσεις φυτών τομάτας, είτε εκφράζοντας γονίδια στο φυτό, τα οποία σχετίζονται με την αντοχή στα παθογόνα, είτε δρώντας ως θρεπτικό υπόστρωμα σε μικροοργανισμούς που ζουν στο έδαφος και δρουν ανταγωνιστικά με την ανάπτυξη του παθογόνου. H ανάλυση έκφρασης γονιδίων σε φύλλα τομάτας αξιολογήθηκε με ποσοτική Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης Αντίστροφης Μεταγραφής (Quantitative Reverse Transcription Polymerase Chain Reaction, RT-qPCR) και τα γονίδια αντοχής που μελετήθηκαν ήταν τα GLUA, CHI3, PR1-a, LOX και AOC. Η βιοποικιλότητα των μικροοργανισμών στα υποστρώματα ανάπτυξης των φυτών της τομάτας εξετάστηκε μέσω μεταγονιδιωματικής ανάλυσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η προσθήκη των ΒΣ, στα υποστρώματα ανάπτυξης των φυτών, οδήγησε στην επαγωγή υψηλότερων επιπέδων έκφρασης των ανωτέρω γονιδίων και ευνόησε την ανάπτυξη κλάσεων βακτηρίων όπως τις Anaerolineae και Clostridia που δρουν ευεργετικά για το φυτό και ενδεχομένως περιορίζουν την επέκταση του Forl. Συνολικά τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν ότι ο συγκεκριμένος τύπος ΒΣ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οργανικό λίπασμα και να ενισχύσει την αντοχή του φυτού τομάτας έναντι του Forl. Εν κατακλείδι, κρίνεται ότι η εφαρμογή του τύπου ΒΣ που μελετήθηκε για λίπανση φυτών τομάτας ευνοεί την ανάπτυξη φυτών τομάτας, έχει μικρό περιβαλλοντικό ρίσκο και για τους λόγους αυτούς προτείνεται η αξιοποίησή του στη γεωργία ενισχύοντας τις αρχές της κυκλικής οικονομίας και παρέχοντας μία βιώσιμη λύση στο πρόβλημα διαχείρισης των αποβλήτων αυτών.

Acute toxicity of boron, titanium dioxide, and aluminum nanoparticles to Daphnia magna and Vibrio fischeri

Desalination ◽  
2009 ◽  
Vol 248 (1-3) ◽  
pp. 771-782 ◽  
Author(s):  
Nikolay Strigul ◽  
Liana Vaccari ◽  
Catherine Galdun ◽  
Mahmoud Wazne ◽  
Xuyang Liu ◽  
...  
Keyword(s):  
Titanium Dioxide ◽  
Acute Toxicity ◽  
Daphnia Magna ◽  
Vibrio Fischeri ◽  
Aluminum Nanoparticles

ACUTE TOXICITY OF OXYGENATED AND NONOXYGENATED IMIDAZOLIUM-BASED IONIC LIQUIDS TO DAPHNIA MAGNA AND VIBRIO FISCHERI

2007 ◽  
Vol 26 (11) ◽  
pp. 2379 ◽  
Author(s):  
Chiara Samorì ◽  
Andrea Pasteris ◽  
Paola Galletti ◽  
Emilio Tagliavini
Keyword(s):  
Ionic Liquids ◽  
Acute Toxicity ◽  
Daphnia Magna ◽  
Vibrio Fischeri

Comparison of the sensitivities of fish, Microtox and Daphnia-magna bioassays to amoxycillin in anaerobic/aerobic sequential reactor systems

2012 ◽  
Vol 66 (5) ◽  
pp. 1117-1131 ◽  
Author(s):  
H. Çelebi ◽  
D. T. Sponza
Keyword(s):  
Acute Toxicity ◽  
Daphnia Magna ◽  
Vibrio Fischeri ◽  
Oxygen Demand ◽  
Toxicity Tests ◽  
Resistant Organism ◽  
Acute Toxicity Tests ◽  
Methane Production Rate ◽  
Continuously Stirred Tank Reactor ◽  
Cstr System

In this study the anaerobic treatability of amoxycillin (AMX) was investigated in a laboratory-scale anaerobic multi-chamber bed reactor (AMCBR)/aerobic continuously stirred tank reactor (CSTR) system. The chemical oxygen demand (COD) and AMX removal efficiencies were around 94% in the AMCBR reactor at hydraulic retention times (HRTs) between 2.25 and 5.5 days. Decreasing the HRT appeared not to have a significant effect on the performance of the AMCBR up to a HRT of 1.13 days. The maximum methane production rate and methane percentage were around 1,100–1,200 mL/day and 55%, respectively, at HRTs between 2.25 and 5.5 days. The decrease in HRT to 1.5 days decreased slightly the gas productions (1,000 mL/day and 500 mL for total and methane gases) and methane percentage (45%). The AMCBR recovered back to its baseline performance within a couple of days. The acute toxicity of 150 mg/L AMX was monitored with Daphnia magna, Lepistes sp., and Vibrio fischeri acute toxicity tests. The acute toxicity removals were 98, 96 and 96% for V. fischeri, D. magna and Lepistes sp. in the effluent of the sequential system treating 150 mg/L AMX at HRTs of 2.25–5.5 days. Among the trophic organisms used in the acute toxicity tests the most sensitive organism was found to be bacteria (V. fischeri) while the most resistant organism was found to be fish (Lepistes sp.).

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document