scholarly journals Arsenic toxicity in pathogenic Staphylococcus epidermidis and Klebsiella pneumoniae

2010 ◽  
Vol 2 (2) ◽  
Author(s):  
Neeta N. Surve ◽  
Uttamkumar S. Bagde
2017 ◽  
Vol 1 (2) ◽  
pp. 48-60
Author(s):  
A.G. Salmanov ◽  
A.V. Rudenko

Мета роботи — вивчити резистентність до антибіотиків бактеріальних збудників інфекцій сечових шляхів (ІСШ), виділених у пацієнтів урологічного стаціонару в м. Києві. Матеріали і методи. Досліджено 1612 штамів бактерій, виділених із сечі хворих з ІСШ (цистит, уретрит, пієлонефрит), госпіталізованих в урологічне відділення ДУ «Інститут урології НАМН України» у м. Києві протягом 2016 р. Серед пацієнтів переважали жінки — 1201 (74,5 %). Вік хворих становив від 17 до 74 років. Для збору даних використано медичну документацію лікарні. Мікробіологічні дослідження виконано у лабораторії мікробіології ДУ «Інститут урології НАМН України». Аналізували результати культурального дослідження зразків сечі, зібраних за наявності клінічних ознак ІСШ. Дослідження клінічного матеріалу та інтерпретацію отриманих результатів проводили загальноприйнятими методами. Вивчено чутливість уропатогенів до 31 антибіотика дискодифузійним методом відповідно до рекомендацій Інституту клінічних та лабораторних стандартів США (Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI)). Результати та обговорення. Аналіз мікробного спектра сечі виявив домінування серед уропатогенів штамів Escherichia coli (32,0 %), Enterococcus faecalis (19,5 %), Klebsiella pneumoniae (10,9 %), Staphylococcus epidermidis (8,9 %), S. haemolyticus (6,5 %) та Pseudomonas aeruginosa (6,4 %). Частка Enterococcus faecium, Enterobacter aerogenes і Streptococcus viridans становила відповідно 2,5, 2,2 і 1,6 %, Enterobacter cloacae, Klebsiella oxytoca, Acinetobacter baumannii, Proteus vulgaris та Providencia rettgeri — менше 1,0 %. У більшості випадків (69,7 %) мікроорганізми виділено у монокультурі, у решті випадків — у мікробних асоціа- ціях. Високу резистентність до тестованих антибіотиків виявили штами E. aerogenes (45,1 %), E. cloacae (45,7 %), E. faecium (40,9 %), E. faecalis (40,7 %), E. coli (39,9 %), P. aeruginosa (34,0 %), K. pneumoniae (28,6 %). Найбільш активними до уропатогенів були іміпенем (E. coli — 87,6 %, P. aeruginosa — 75,7 %, E. cloacae — 67,3 %, E. aerogenes — 72,6 %, K. pneumoniae — 93,2 %), меропенем (E. coli — 89,1 %, P. aeruginosa — 76,7 %, K. pneumoniae — 82,6 %), лефлоцин (E. coli — 74,5 %, ентерококи — 78,7 %, P. aeruginosa — 76,7 %, E. cloacae — 73,9 %, E. aerogenes — 80,4 %, K. pneumoniae — 83,5 %), амоксицилін/клавуланат (ентерококи — 84,6 %), фурагін (ентерококи — 82,6 %), цефоперазон (K. pneumoniae — 89,2 %, P. aeruginosa — 73,8 %), цефтріаксон (K. pneumoniae — 80,1 %). Висновки. Антибіотикорезистентність збудників ІСШ — важлива терапевтична проблема. Найбільшою активністю до уропатогенів характеризуються іміпенем, меропенем, лефлоцин, амоксицилін/ клавуланат, фурагін, цефоперазон, цефтріаксон, які можна розглядати як препарат вибору для призначення стартової терапії ІСШ. Необхідно здійснювати постійний моніторинг за резистентністю до дії антибіотиків. Політику використання антибіотиків у кожному стаціонарі слід визначати залежно від локальних даних щодо резистентності до протимікробних препаратів.


2015 ◽  
Vol 17 (4 suppl 3) ◽  
pp. 1142-1149 ◽  
Author(s):  
J.A.L MIRANDA ◽  
J.A. ROCHA ◽  
K.M. ARAÚJO ◽  
P.V. QUELEMES ◽  
S.J. MAYO ◽  
...  

RESUMO O uso de plantas medicinais no tratamento de doenças é uma estratégia antiga utilizada por praticamente todas as populações do mundo, e, embora novos antibióticos tenham sido desenvolvidos para o controle de micro-organismos infecciosos, às vezes são ineficazes. Diversos extratos de plantas medicinais têm efeitos antimicrobianos, principalmente quando associados à antibióticos de uso clínico, representando alternativa terapêutica para doenças infecciosas. Montrichardia linifera, conhecida popularmente como aninga, é espécie macrófita, aquática emergente de hábito herbáceo, pertencente a família Araceae e ocorre em áreas alagáveis. A utilidade farmacológica desta espécie é diversificada tendo sido relatada como cicatrizante, antirreumático, antidiurético e expectorante. Devido à relevância no campo etnofarmacológico, ampla utilização na medicina popular e escassez de trabalhos relacionados à atividade antibacteriana desta espécie, objetivou-se com este trabalho avaliar a atividade antibacteriana de extratos alcoólicos de folhas de Montrichardia linifera, coletadas na margem do rio Igaraçu, Parnaíba-PI. O extrato foi testado em oito cepas de bactérias: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae e Pseudomonas aeruginosa. Foram utilizadas as técnicas de verificação da formação de halos de inibição e determinação das concentrações inibitórias e bactericidas mínimas. Os testes antibacterianos evidenciaram como principais resultados que o extrato metanólico seco (EMS), extrato metanólico fresco (EMF), e o extrato etanólico seco (EES), apresentaram ação antibacteriana, enquanto o extrato etanólico fresco (EEF) não apresentou atividade para as bactérias testadas. O EMS foi o mais eficiente, inibindo o crescimento bacteriano na concentração de 200 μg/mL para E. faecalis, 400 μg/mL para S. aureus, 400 μg/mL para S. epidermidis e 2.000 μg/mL para P. aeruginosa. O EMF obteve CIM de 2.000 μg/mL para E. faecalis e EES obteve CIM de 250 μg/mL para E. faecalis. Os resultados demonstraram que M. linifera constitui fonte eficiente de compostos bioativos antibacterianos. Os estudos sobre as propriedades farmacológicas de plantas da família Araceae são escassos, e os resultados deste trabalho são pioneiros em relação a atividade antibacteriana desta espécie.


Biomedika ◽  
2012 ◽  
Vol 4 (2) ◽  
Author(s):  
Dr. Muhtadi , MSi. ◽  
Ria Ambarwati ◽  
Ratna Yuliani

Belimbing wuluh (Averrhoa bilimbi Linn.) is a tropical plant that has antibacterial properties. The purpose of this study was to test the antibacterial activity of bark Belimbing wuluh against Klebsiella pneumoniae and Staphylococcus epidermidis and their bioautography. Extraction methods used to research is method maceration with a solvent ethanol 96 %. Fractinations done by method partition liquid-liquid with a separating funnel. Test performed in this research covering identi� cation bacteria, the sensitivity bacteria, antibacterial activity, thin layer chromatography, bioautography. The result of antibacterial activity ethanol extract of disk diffusion method with concentrations 400 μg/disk, 800 μg/disk, 1600 μg/disk is 8±0,5; 10,34±0,58; 12,17±0,76 on Klebsiella pneumoniae, 10,17±0,29; 11±0; 11.5±0 on Staphylococcus epidermidis, n-hexane fraction with concentration 400 μg/disk, 800 μg/disk, 1600 μg/disk is 8,34±0,29; 9,34±0,29; 10,84±0,76 on Klebsialla pneumoniae, 8,5±0,5; 9,34±0,29; 10,67±0,29 on Staphylococcus epidermidis, ethyl acetate fraction with concentration 400 μg/disk, 800 μg/disk, 1600 μg/disk is 9,17±0,29; 10,34±0,29; 11,17±0,29 on Klebsiella pneumoniae and 9,5±0,5; 10,67±0,29; 12,67±1,26 on Staphylococcus epidermidis, ethanol-water fractions with concentration 400 μg/disk, 800 μg/ disk, 1600 μg/disk is 8,17±0,29; 9,17±0,29; 10±0 on Klebsiella pneumoniae, 9±0; 9,67±0,29; 10,34±0,29 on Staphylococcus epidermidis. The TLC show chemical compounds contained in the ethanol extract, n-heksan fraction, ethyl acetate fraction, and ethanol-water fraction is a compound of the saponins, alkaloids, � avonoids and phenolic. Bioautography showed that ethanol extracts, n-heksan faction, ethyl acetate fraction, and etanol-airfaction Belimbing wuluh (Averrhoa bilimbi Linn.) bark have not antibacterial activity because there is no clear area around on plate TLC.Keywords: Belimbing wuluh (Averrhoa bilimbi Linn.), ethanol extract, fractination, antibacterial, bioautogra� .


Author(s):  
Miladys Esther Torrenegra Alarcón ◽  
Nerlis Paola Pájaro ◽  
Glicerio León Méndez

Se evaluó la actividad antibacteriana in vitro de aceites esenciales de diferentes especiesdel género Citrus frente a cepas ATCC de Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis,Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa y Escherichia coli, determinandola concentración mínima inhibitoria (CMI) y la concentración mínima bactericida(CMB). Las bacterias se replicaron en medios de agar y caldos específicos. Se determinóel momento de máxima densidad óptica (DO620) para emplearlo como tiempode incubación; luego se hicieron pruebas de evaluación de sensibilidad con la exposiciónde las cepas a concentraciones a 1000 g/mL del extracto en caldo. Para solubilizarse empleó dimetilsulfóxido (DMSO) al 1%. Posteriormente, se le determinó laconcentración mínima inhibitoria mediante metodologías de microdilución en caldoy la concentración mínima bactericida. Encontrándose una actividad de los aceitesesenciales del género Citrus, con valores de CMI ≥ 600 mg/mL frente a S. aureus,S. epidermidis, K. pneumoniae, P. aeruginosa y E. coli. En función a los resultados obtenidos,se concluye que las diferentes especies del género Citrus son consideradas comopromisorias para el control del componente bacteriano.


2021 ◽  
Vol 10 (2) ◽  
pp. e20310212241
Author(s):  
Jeisa Patricia Leitzke ◽  
Tatiany Alves Nierri ◽  
Jaqueline Hoscheid ◽  
Nathielle Miranda

Os sabonetes em barra com ação antisséptica são destinados à limpeza de resíduos presentes no corpo, sua utilização tem crescido significativamente em decorrência da preocupação da população com determinadas doenças causadas por contaminação microbiológica. Com isso, têm surgido no mercado diferentes marcas de sabonetes garantindo a eliminação de 99,9% das bactérias. O objetivo deste estudo foi realizar a análise comparativa do pH, atividade antibacteriana e rótulos de 5 diferentes marcas de sabonetes antibacterianos em barra, identificados como A, B, C D e E. Realizou-se a determinação do pH com auxílio de pHmetro digital, e na análise microbiológica utilizou-se a metodologia de disco difusão, com o intuito de observar a presença ou ausência da multiplicação das bactérias Streptococcus pyogenes, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus aureus e Escherichia coli frente aos diferentes sabonetes testados. Durante a análise da rotulagem dos sabonetes foi avaliada a presença do requisito “composição”, exigido pela resolução vigente.  Nos testes realizados constatou-se que o pH de todas as marcas testadas encontraram-se fora dos parâmetros estabelecidos. Na análise microbiológica observou-se que apenas a marca E, demonstrou efeito antisséptico frente às bactérias testadas. Os demais sabonetes apresentaram menor e até mesmo nenhum potencial de inibição do crescimento desses microrganismos. Os produtos analisados neste estudo apresentam em suas formulações duas substâncias ativas, o triclosan e o triclocarban, porém os mesmos podem ser nocivos para a saúde humana e meio ambiente, e induzirem a resistência bacteriana, por isso, alguns países já proibiram o uso destes ativos. Segundo os resultados obtidos é possível concluir que os rótulos presentes das embalagens destas diferentes marcas analisadas estão em desacordo com o estabelecido pelos fabricantes.


Infectio ◽  
2019 ◽  
Vol 23 (2) ◽  
pp. 183
Author(s):  
Pablo Vásquez Hoyos ◽  
Fredi Soto ◽  
Daniela Pinzón ◽  
Diana González ◽  
Clara Peña

Introducción: El cultivo de la sangre es el método más utilizado en la búsqueda de infecciones del paciente pediátrico porque orienta la terapia antimicrobiana.Objetivo: Determinar la incidencia de hemocultivos positivos y su caracterización microbiológica en pacientes de cuidado intensivo pediátrico del Hospital de San José, Bogotá-Colombia.Materiales y métodos: Descripción de hemocultivos positivos en pacientes pediátricos de la unidad desde abril de 2012 a 2017. Se determinó la incidencia de hemocultivos positivos y se describió la población estudiada y los gérmenes aislados incluido su perfil de antibiograma.Resultados: Ingresaron 1773 pacientes a la UCIP, 241 pacientes (13,6%) fueron hemocultivados, de los cuales 80 (33,2%) fueron positivos, pero 50% de estos fueron catalogados como contaminaciones. La mediana de edad fue de 21 meses, con 64% de sexo masculino. El 57% fue ventilado y 45% tuvieron un catéter central. La mortalidad fue de 15,4%. La patología más frecuentemente fue respiratoria (75%). De los gérmenes no contaminantes el más frecuente aislado fue Staphylococcus aureus (30%), seguido de Klebsiella pneumoniae (17,5%) y Streptococcus pneumoniae (17,5%). El germen contaminante más frecuente fue Staphylococcus epidermidis (47,5%).Conclusión: La frecuencia de hemocultivos positivos es baja y es frecuente que se aíslen gérmenes contaminantes. El patrón fue similar a lo reportado por la red GREBO.


10.52011/105 ◽  
2021 ◽  
Vol 22 (3) ◽  
Author(s):  
Moisés Humberto Cáceres Pérez ◽  
Carolina Ximena Meneses Cañizares ◽  
Deivis Enrique Ortega Calvo ◽  
Gabriela Carolina Tasinchano Tasinchana ◽  
Alex David Guano Toaquiza

Introducción: La identificación de los microorganismos patógenos es un elemento clave la toma de decisiones clínicas y de formulación de estrategias para la prevención y control de los procesos infecciosos que aquejan a la población pediátrica. El objetivo del presente estudio fue realizar un perfil epidemiológico microbiológico en un hospital pediátrico de Quito-Ecuador. Métodos: Se trata de un estudio observacional retrospectivo de informes microbiológicos de niños atendidos en el Hospital Gineco-Obstétrico Pediátrico Luz Elena Arismendi de Quito entre enero y diciembre del año 2020. Resultados: Ingresaron al estudio 102 reportes de cultivos positivos de la población pediátrica. Enterococcus faecalis 16/102 casos (15.69%), Staphylococcus aureus 16/102 casos (15.69%), Escherichia coli 14/102 casos (13.72%), Klebsiella pneumonia 13/102 casos (12.75%), Staphylococcus epidermidis 13/102 casos (12.75%) explicaron la mayor prevalencia del grupo.  Los meses de mayores reportes microbiólógicos fueron Junio y Noviembre. Fueron 51 hemocultivos positivos, 14 por Enterococcus faecalis, 10 por Staphylococcus aureus 10 casos, Diversas morfmorfologías coagulasa 9 casos. A nivel de líquido cefalorraquídeo fueron 11 reportes positivos con una prevalencia de Staphylococcus epidermidis en 7 casi y Staphylococcus aures en 4 casos. A nivel de urocultivos 12 casos fueron positivos, Escherichia coli 4 casos, Klebsiella oxytoca 3 casos y Klebsiella pneumoniae 3 casos. Conclusión: El presente reporte tiene similitudes con reportes latinoamericanos en prevalencia de Staphylococcus y Escherichia coli. Se requiere continuidad en ente reporte. No existieron casos multiresistentes.


2021 ◽  
Vol 49 (2) ◽  
pp. 129-136
Author(s):  
Margarita Rosa Córdoba-Del Castillo ◽  
Bertha Beatriz Castillo-Ventura ◽  
Juan Pablo Ramírez Hinojosa

INTRODUCCIÓN: La fascitis necrotizante cervical es una entidad poco frecuente en cabeza y el cuello (3) , pero su importancia está dada por la elevada tasa de mortalidad. OBJETIVO: Describir la experiencia en fascitis necrotizante cervical en el Hospital General Dr. Manuel Gea González. DISEÑO: Estudio descriptivo, retrospectivo y transversal. MATERIALES Y MÉTODOS: Estudio descriptivo, retrospectivo y transversal de historias clínicas del servicio de Otorrinolaringología y Cirugía de Cabeza y Cuello del Hospital General Dr. Manuel Gea González, de 2011 a 2017. RESULTADOS: Se incluyeron 11 historias clínicas con diagnóstico de fascitis necrotizante cervical, de las cuales 8 (72,7%) eran hombres y 3 (27,2%) mujeres, con una edad promedio de 49,1 años. Cinco (45,4%) pacientes debutaron con diabetes mellitus tipo 2. El origen de la infección fue odontogénico en tres (27,2%) pacientes. Los microorganismos más frecuentes fueron: Klebsiella pneumoniae, Streptococcus anginosus y Staphylococcus epidermidis. Los 11 pacientes (100%) fueron intervenidos quirúrgicamente e impregnados con antimicrobianos empíricos, que posteriormente fueron modificados o no, según los resultados del antibiograma. La hospitalización promedio fue de 18,7 días. Tres (27,2%) pacientes presentaron mediastinitis como complicación. Hubo dos muertes (18,1%). CONCLUSIÓN: El diagnóstico temprano y el tratamiento antimicrobiano empírico y quirúrgico agresivo pueden reducir significativamente la morbilidad y la mortalidad. IMPORTANCIA CLINICA: No hay muchos reportes de casos de esta patología en América Latina, por lo cual queremos describir la experiencia en nuestro Hospital. Palabras clave: fascitis necrotizante cervical, infecciones de piel y tejidos blandos, fascitis necrotizante craneocervical.  


2017 ◽  
Vol 23 (7-8) ◽  
pp. 387-398
Author(s):  
María C. Yaneth-Giovanetti ◽  
Gloria I. Morales-Parra ◽  
Cielo Armenta-Quintero

Introducción: la resistencia a los antimicrobianos es un problema de salud pública cuyo tratamiento puede ser difícil y costoso. Objetivo: analizar el fenotipo de resistencia antimicrobiana en bacterias aisladas en hospitales y clínicas del departamento del Cesar (Colombia) durante 2014. Materiales y métodos: se realizó un estudio descriptivo en cinco laboratorios clínicos del departamento. Se utilizó el software Whonet 5.6 para el análisis de datos y se reportaron los perfiles de resistencia. Resultados: las principales bacterias Gram negativas aisladas en la Unidad de Cuidados Intensivos fueron Klebsiella pneumoniae (18,8%), Pseudomonas aeruginosa (15,0%) y Escherichia coli (13,8%). En los demás servicios predominaron Escherichia coli (36,4%) y Staphylococcus aureus (15,5%). En la Unidad de Cuidados Intensivos la mayor resistencia fue a la ampicilina-sulbactam y las cefalosporinas de tercera y cuarta generación en los aislados de Klebsiella pneumoniae (46,2%, 28,3% y 29,1%, respectivamente) y de Escherichia coli (21,8%, 21,8% y 23,0%, respectivamente). En los aislados de Acinetobacter la resistencia fue mayor que en los de Pseudomonas aeruginosa, con predominio a la ceftriaxona y la cefepima (51,1%) en los aislados de la Unidad de Cuidados Intensivos. En los aislamientos de Staphylococcus aureus y Staphylococcus epidermidis se observó resistencia a la oxacilina en el 61,0% y 81,8% de los provenientes de la Unidad de Cuidados Intensivos, y en el 48,7% y el 89,7% de las demás unidades, respectivamente. Conclusiones: se observaron altas frecuencias de resistencia antibiótica por lo que reforzar la vigilancia epidemiológica a nivel local permitirá disminuir la resistencia bacteriana en los ambientes intrahospitalarios.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document