Z PÓŁNOCY NA POŁUDNIE, CZYLI INWAZYJNY CHARAKTER RÓŻY RDZAWEJ (ROSA RUBIGINOSA L.)

Róża rdzawa (Rosa rubiginosa) charakteryzuje się nietypowym przebiegiem mejozy oraz dużą odpornością na działanie abiotycznych czynników stresowych. Naturalny zasięg tego gatunku obejmuje półkulę północną (cała Europa, Ameryka Północna, azjatycka część Rosji), gdzie tworzy niezbyt liczne populacje. Występuje głównie na nasłonecznionych stanowiskach i glebach zasobnych w wapń. Rosa rubiginosa została także wprowadzona na półkulę południową – do Ameryki Południowej, Australii i Nowej Zelandii, gdzie stała się gatunkiem inwazyjnym zdolnym do wypierania rodzimych roślin. Na półkuli południowej uważana jest za gatunek niepożądany – „chwast”, jednak jest to również roślina pożyteczna. Występuje jako roślina pionierska wkraczająca na obszary zdegradowane przez katastrofy ekologiczne i na skutek działalności człowieka. Może być wykorzystywana do ochrony innych gatunków roślin rozwijających się w jej sąsiedztwie, zapewniając im odpowiednią wilgotność gleby i powietrza, a także właściwe warunki świetlne. W artykule zwraca się uwagę na duże możliwości aklimatyzacji róży rdzawej do stresów środowiskowych.