paisaxes identitarias na literatura de Manuel María

2016 ◽  
pp. 245-264
Author(s):  
Xosé Lois García

Neste traballo analízanse varios elementos das paisaxes que están presentes na obra literaria de Manuel María, que se inscribe no contexto da tradición poética galega desde os trobadores medievais. Esas paisaxes que a finais do século XIX transcenderon na poesía de Rosalía de Castro, no seu libro En las Orillas del Sar, e na novela La Madre Naturaleza de Emilia Pardo Bazán. E máis tarde O Bosque Animado de Wenceslao Fernández Flórez. Na década de 1950 apareceron os primeiros libros poéticos de Manuel María que naturalizan as paisaxes máis íntimas coas que se relaciona o poeta de Outeiro de Rei. Neste estudo sobre as paisaxes na poesía de Manuel María poñemos énfase ao panteísmo, como resultado das observacións e diálogos de silencio que mantén cos diversos espazos paisaxísticos. Outro dos elementos vitais que se analiza deste traballo é a casa, como centro de convivencia, relato de vida común que se converte na primeira nación para Manuel María. No que se recollen varias expresións e matices de espazos paisaxísticos moi ben definidos sobre a Terra Chá e a Ribeira Sacra. Paisaxe, cultura e tradición son elementos esenciais no pensamento de labregancia de Manuel María, na súa máis ampla dimensión.

Author(s):  
Narciso De Gabriel Fernández

As mulleres quedaron excluídas inicialmente do sistema de instrución pública ideado polo liberalismo español. A exclusión inicial dará paso a unha inclusión parcial, orientada a formar as nenas para o desempeño das funcións de esposa e de nai. Os debates que se produciron en 1859 no Ateneo da Coruña e en 1892 no Congreso Pedagóxico Hispano-Portugués-Americano poñen de manifesto a hexemonía dun modelo educativo que pretendía consolidar o status de dependencia do sexo feminino. Pero nun e noutro escenario tamén se ouviron voces, como as de Antonio García Fuertes, Concepción Arenal e Emilia Pardo Bazán, que reclamaban con máis ou menos radicalidade unha educación para a autonomía. A figura de Rosalía de Castro, pola súa parte, constitúe un bo exemplo dos atrancos aos que se tiveron que enfrontar as mulleres que decidían converterse en escritoras.


2019 ◽  
Vol 22 ◽  
pp. 135-159
Author(s):  
Patricia Fernández Martín

El objetivo del artículo es comparar la deixis personal de las cartas escritas por Rosalía de Castro a Manuel Murguía, por un lado, con las escritas por Emilia Pardo Bazán dirigidas a Benito Pérez Galdós, por otro. Para ello, se utiliza la gramática funcional del discurso (GFD) para analizar la deixis personal que alude a los interlocutores en la comunicación misiva, tomando como punto de partida el concepto de referencia exofórica. Así, en la primera parte, se presenta el marco teórico que atiende a tres pilares: la historia del corpus lingüístico seleccionado, las premisas metodológicas de la GFD y la descripción de los fenómenos lingüísticos analizados (elementos deícticos de persona que aparecen en las firmas, en las direcciones y en el cuerpo del texto, siempre que aludan a los interlocutores del intercambio epistolar). En la segunda parte, se ofrece el análisis de los textos en el nivel interpersonal, en el nivel representacional y en el nivel morfosintáctico, de acuerdo con los primordiales parámetros de la GFD. La principal conclusión defiende que la relación De Castro-Murguía denota un profundo cariño y una amplia confianza que, con constantes fluctuaciones, toma la forma de pasión amorosa y amistad en la relación Pardo Bazán-Pérez Galdós.


2020 ◽  
Vol 20 (3) ◽  
pp. 409-435
Author(s):  
Carmen Pereira-Muro

The theme of emigration is present in the work of two of the most prominent nineteenth-century Galician authors, Emilia Pardo Bazán and Rosalía de Castro. They had very different approaches: the topic of displacement in several naturalist stories by Pardo Bazán is far removed from the discourse of affect that characterizes de Castro’s work. But in the novel Morriña [‘Homesickness’] (1889), Pardo Bazán displays an uneasy mixture of both discourses (sentimentalism and naturalist determinism) which is, I will argue, a result of the unresolved tension between her Spanish nationalism and her feminist agenda. This tension will lead her to both accept and challenge the ‘Rosalian myth’ created by Galician migrants and embodied in Esclavitud, the migrant protagonist of Morriña.


Hispania ◽  
1973 ◽  
Vol 56 (2) ◽  
pp. 501
Author(s):  
Donald F. Brown ◽  
Walter T. Pattison

Author(s):  
Eduardo Ruiz-Ocaña Dueñas

El objetivo de este artículo es analizar cómo aborda doña Emilia la gestación y desarrollo de la Gran Guerra Europea, más conocida después como Primera Guerra Mundial, desde su atalaya de “La vida contemporánea” en La Ilustración Artística, y cuál fue el tratamiento informativo que dio el semanario barcelonés a la contienda.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document