Odłowy sprężykowatych z rodzaju Agriotes spp. przy użyciu pułapek feromonowych w celu sygnalizacji zagrożenia
Celem badań było określenie składu gatunkowego odłowionych chrząszczy Elateridae oraz ustalenie ich liczebności i dynamiki występowania za pomocą pułapek feromonowych. Badania przeprowadzono w latach 2011–2013 na uprawach ziemniaka, kukurydzy, buraka cukrowego i traw nasiennych, zlokalizowanych w województwach wielkopolskim i warmińsko- -mazurskim. We wszystkich badanych stanowiskach stwierdzono występowanie Agriotes lineatus L. (osiewnik rolowiec), A. obscurus L. (osiewnik ciemny) i A. sputator L. (osiewnik skibowiec). Wyniki przeprowadzonej analizy wariancji wskazują na istotne statystycznie zróżnicowanie jedynie liczebności A. lineatus w poszczególnych latach badań. Średnio najwięcej osobników z tego gatunku zaobserwowano w pierwszym roku prowadzenia obserwacji (72,62), natomiast najmniej w 2012 – 18,5. Istotne statystycznie różnice w występowaniu chrząszczy w poszczególnych miesiącach zaobserwowano dla wszystkich gatunków oprócz A. obscurus. Skuteczność odławiania chrząszczy sprężykowatych z wykorzystaniem pułapek feromonowych w poszczególnych miejscowościach była zróżnicowana. Na efektywność ich odławiania w dużej mierze ma wpływ przebieg warunków pogodowych. Uzyskane wyniki pozwolą na doskonalenie metod prognozowania krótkoterminowego i długoterminowego na potrzeby integrowanej ochrony roślin przed szkodliwymi drutowcami.