scholarly journals Identificación de microbiota bucal en caninos en estado de abandono

Nova ◽  
2019 ◽  
Vol 17 (32) ◽  
pp. 39-64
Author(s):  
Lucia Constanza Corrales ◽  
Diana Marcela Antolinez Romero ◽  
Johanna Azucena Bohórquez Macías ◽  
Aura Marcela Corredor Vargas

Objetivo. Describir la microbiota que se encuentra en la cavidad bucal de caninos en condición de abandono de la Fundación Razas Únicas en el municipio de Chía – Cundinamarca. Métodos. Para el estudio se tomaron 29 muestras orales con escobillón a 23 caninos de la Fundación Razas Únicas del municipio de Chía – Cundinamarca. 23 muestras se recolectaron para identificación de bacterias aerobias y anaerobias facultativas,  las cuales se transportaron en medio líquido tripticasa soya y 6 muestras para recuperación de bacterias anaerobias estrictas transportadas en medio VMGA-III. El aislamiento de los microorganismos se realizó en medios selectivos y la identificación con el sistema BD BBL™Crystal™. Resultados. De las 29 muestras analizadas se aislaron 59 bacterias, entre ellas 15 géneros y 15 especies diferentes como; Escherichia coli, Proteus mirabilis, Citrobacter freundii, Enterobacter sakazakii, Enterobacter cloacae, Enterococcus durans, Enterococcus faecalis, Eikenella corrodens, Porphyromonas endodontalis, Fusobacterium spp y Capnocytophaga spp. De acuerdo con la revisión de la literatura, las bacterias anaerobias encontradas están principalmente relacionadas con enfermedad periodontal y las enterobacterias con contaminación oro-fecal.

Author(s):  
Marcia Mery Kogika ◽  
Vera Assunta Batistini Fortunato ◽  
Elsa Masae Mamizuka ◽  
Mitika Kuribayashi Hagiwara ◽  
Maria de Fatima Borges Pavan ◽  
...  

Foram estudados 51 casos de infecção urinária, em cães, considerando-se diversos fatores, tais como: agente etiológico, localização da infecção, fatores predisponentes, sexo, idade e raça. O diagnóstico da infecção do trato urinário (ITU) foi baseado no exame bacteriológico, sendo considerado positivo quando a amostra de urina, colhida com auxílio de cateter, apresentava acima de 105 bactérias/ml. Dos animais examinados, quatro cães apresentaram infecção mista, totalizando 55 microorganismos isolados. Escherichia coli foi a mais freqüentemente isolada (35,3%), seguida de Staphylococcus sp (23,5%), Proteus mirabilis (15,7%), Streptococcus sp (13,7%), Klebsiella sp (9,8%), Pseudomonas aeruginosa (3,9%), Enterobacter cloacae (2.0%), Citrobacter freundii (2.0%) e Providencia rettgeri (2,0%). Quanto à sensibilidade dos germes isolados frente a diversos agentes antimicrobianos, a norfloxacina e a gentamicina mostraram-se eficazes no tratamento de microorganismos Gram-negativos, enquanto a cefalotina e a nitrofurantoina foram mais eficazes contra bactérias Gram-positivas. Os animais que apresentaram maior frequência de ITU pertenciam às raças Cocker Spaniel e Pastor Alemão, envolvendo mais machos do que fêmeas com predominância de pielonefrites. Embora as infecções urinárias tivessem sido observadas em todas as idades, houve um predomínio nos cães de média idade. Observou-se ainda que a urolitíase foi um fator pré-disponente ou adjacente de ITU, envolvendo germes como Staphylococcus sp. e Proteus mirabilis naqueles casos com pH urinário alcalino.


2014 ◽  
Vol 8 (4) ◽  
pp. 27-33
Author(s):  
E. J. AL-Kalifawi

The study was conducted from January to March 2012. In this study colorimetric VITEK-2 Compact system used for its accuracy and rapidity to identify isolates and to detect several antimicrobial resistances.The study also investigate the antibacterial effect of Kombucha tea on isolated bacteria from diabetic foot ulcer. The bacteria isolated were eight gram negative bacteria, namely, Acinetobacter baumannii 3 (2%), Enterobacter cloacae 5 (4%), Escherichia coli 13 (10%), Klebsiella pneumoniae 7 (6%), Citrobacter spp. 4 (3%), Proteus mirabilis 3 (2%), Proteus vulgaris 3 (2%) and Pseudomonas aeruginosa 44 (35%). Four gram positive bacterium, Enterococcus faecalis 6 (5%), Staphylococcus aureus 17 (13%), Staphylococcus epidermidis 13 (10%) and Streptococcus spp. 9 (8%). The antimicrobial activities of antibiotics showed that, all isolates are sensitive to Ciprofloxacin, Levofloxacin and Ofloxacin. The resistance to other types of antimicrobial differ with different isolate. The effect of Kombucha tea on all isolates wasclear at 7days of incubation; the diameter of inhibition was 6mm for Acinetobacter baumannii, Proteus vulgaris and Enterococcus faecalis. 7mm for Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Citrobacter spp., Staphylococcus epidermidis and Streptococcus spp. 8mm for Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa and Staphylococcus aureus. The maximum activity of fermented tea was recorded at 14days incubation of Kombucha organism against all isolates, the diameter of inhibition was 21mm for Acinetobacter baumannii, 24mm for Enterobacter cloacae, 23mm for Escherichia coli, Staphylococcus epidermidis and Streptococcus spp., 16mm for Klebsiella pneumoniae, 22mm for Citrobacter spp. and Enterococcus faecalis, 25mm for Proteus mirabilis and Staphylococcus aureus, 20mm for Proteus vulgaris, 26mm for Pseudomonas aeruginosa. The antibacterial activity of Kombucha tea decrease with increase incubation periods28 days.


2016 ◽  
Vol 11 (31) ◽  
pp. 113-122
Author(s):  
Carla Franco Porto Belmont Souza ◽  
Luiz Eduardo Souza da Silva Irineu ◽  
Renan Silva De Souza ◽  
Renato da Silva Teixeira ◽  
Ivina Sanches Pereira ◽  
...  

A resistência microbiana tem se mostrado um problema de proporções mundiais, causando estado de morbidade e mortalidade em diversos pacientes. Em vista disso, tem crescido a busca por métodos alternativos naturais de profilaxia. A investigação clínica sugere que o Extrato de Cranberry está entre as melhores propostas de prevenção natural. O Cranberry (Vaccinium macrocarpon) é um fruto que tem crescido comercialmente pelo sabor e propriedades benéficas à saúde. Dentre as formas comercializadas estão: o suco, o chá e as cápsulas contendo o extrato seco. A ação desta planta está relacionada ao tratamento de doenças do trato urinário, por possuir substâncias que inibem a adesão bacteriana ao epitélio do trato urinário, dificultando sua proliferação e reprodução. Dentre todas as infecções relacionadas à assistência a saúde, a Infecção do Trato Urinário é a mais frequentemente associada a procedimentos invasivos. Se não for tratada, pode resultar em complicações como pielonefrite aguda, bacteremia e pionefrose. Portanto, cranberry pode ser uma nova alternativa para o combate das infecções uroepiteliais, por ser um produto natural de preço acessível, e com formas de comercialização diversificada, ao contrário dos antimicrobianos convencionais, que por sua vez são caros e podem acabar causando resistência nos micro-organismos. Este trabalho teve como objetivo avaliar in vitro a atividade antimicrobiana do extrato de Cranberry, adquirido em farmácia de manipulação, sobre 8 micro-organismos isolados de infecções urinárias. As cepas utilizadas, adquiridas da coleção da FIOCRUZ, foram: Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Serratia marscecens, Staphylococcus aureus, Enterococcus faecalis e Enterococcus faecium. No estudo, foram utilizados o caldo Mueller Hinton (MH), Extrato de Cranberry e as bactérias patogênicas. O ensaio foi realizado em triplicata, com o uso de um controle de crescimento dos micro-organismos e o experimento para avaliação do crescimento bacteriano na presença do extrato. A turbidez foi medida com o auxílio de um espectrofotômetro, no comprimento de onda de 600 nm, antes e após 24 horas de incubação à 37 ºC. O procedimento forneceu a Densidade Ótica, do qual possibilitou a identificação da inibição microbiana. Para análise estatística foi utilizado o Teste t de Student. O Extrato de Cranberry apresentou atividade antimicrobiana sobre as bactérias Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae, Escherichia coli, Serratia marscecens e Enterococcus faecalis (p < 0,05), confirmando seu efeito benéfico em infecções urinárias. No entanto, não teve efeito inibitório significativo sobre Pseudomonas aeruginosa, Proteus mirabilis e Enterococcus faecium (p > 0,05).


2011 ◽  
Author(s):  
Φωτεινή Μαυρίδη

Σκοπός της μελέτης. Σκοπός της μελέτης ήταν να συγκρίνει την ιωδιούχο ποβιδόνη 10% και τον σουλφαδιαζινικό άργυρο 1%, όσον αφορά το βαθμό επιθηλιοποίησης, την πρόληψη των επιμολύνσεων, τις οργανικές επιπτώσεις εφαρμογής τους, καθώς και την ένταση του πόνου κατά την εφαρμογή τους σε παιδιατρικούς εγκαυματικούς ασθενείς. Πληθυσμός και μέθοδος. Το δείγμα αποτελέσαν 48 παιδιά ηλικίας έως 24 μηνών που εισήχθησαν για έγκαυμα μερικού πάχους από επαφή με θερμική πηγή ή καυτά υγρά. Κάθε παιδί που εκπλήρωνε τα κριτήρια εισόδου κατανεμόταν με τη μέθοδο της τυχαίας δειγματοληψίας α) στην ομάδα που εφαρμοζόταν το πρωτόκολλο θεραπείας για την ιωδιούχο ποβιδόνη 10% (Betadine), ή β) στην ομάδα που εφαρμοζόταν το πρωτόκολλο θεραπείας για το σουλφαδιαζινικό άργυρο 1% (Flamazine). Κατά την εισαγωγή καταγράφονταν δημογραφικά στοιχεία που αφορούσαν τη βαρύτητα του εγκαύματος και τις συνθήκες του συμβάντος. Την ώρα εισαγωγής (0) καθώς και τις ημέρες 1, 4, 7, 10, 14, 21, 30 καθώς και στους 3 ½ και 6½ μήνες: α) πραγματοποιούταν επισκόπηση της εγκαυματικής επιφάνειας και καταγραφή χρησιμοποιώντας κλίμακα από το 1-5 από δύο ανεξάρτητους παρατηρητές όσον αφορά την επιθηλιοποίηση, μόλυνση και επούλωση του τραύματος και β) λαμβάνονταν εργαστηριακές εξετάσεις (γενική αίματος, βιοχημικές και θυρεοειδικές εξετάσεις, ανοσοσφαιρίνες και συμπλήρωμα, γενική ούρων, καλλιέργειες εγκαυματικής επιφάνειας). Σε κάθε αλλαγή τραύματος και 3 ώρες μετά αξιολογούταν η ένταση του πόνου του παιδιού με τη βοήθεια της κλίμακας μέτρησης πόνου POCIS από τον ερευνητή-νοσηλευτή. Αποτελέσματα. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 17,3 μήνες (±5,8 μήνες). Στο 54,2% των παιδιών (Ν=26) χρησιμοποιήθηκε ως τοπική θεραπεία Flamazine και στο υπόλοιπο 45,8% Betadine (Ν=22). Τα κυριότερα μικρόβια που εντοπίστηκαν στις καλλιέργειες εγκαυματικής επιφάνειας και στις δύο ομάδες ήταν ο staph. aureus (8,6%), ο enterococcus faecalis (3,9%), streptococcus sp (1,2%), το enterobacter cloacae (1,2%) και η escherichia coli (1,2%) οι διαφορές όμως μεταξύ των δύο ομάδων δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές (p=0,100). Όσον αφορά τις καλλιέργειες αίματος στο 40% των περιπτώσεων στην ομάδα της ιωδιούχου ποβιδόνης υπήρξαν θετικές, σε αντίθεση με την ομάδα του σουλφαδιαζινικού αργύρου όπου καμία δε βρέθηκε θετική. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις ημέρες νοσηλείας μεταξύ των δύο ομάδων (12±6,1 ημέρες για την ομάδα ιωδιούχου ποβιδόνης και 13,7±8,8 ημέρες για την ομάδα σουλφαδιαζινικού αργύρου, p=0,453). Οι παράμετροι «οίδημα», «εκκρίσεις», «δυσοσμία», «κνησμός», «ερυθρότητα» και «φυσαλίδες» βρέθηκαν να συσχετίζονται ανεξάρτητα μόνο με το βάθος του εγκαύματος (p<0,001). Όσον αφορά την παράμετρο «επιθηλιοποίηση» βρέθηκε ότι το βάθος του εγκαύματος μπορεί να μειώσει το ρυθμό επιθηλιοποίησης (p<0,001), ενώ οι παράμετροι «ποιότητα κοκκιώδους ιστού» και «ουλώδης ιστός» ουσιαστικά δε βρέθηκε να επηρεάζονται από το βάθος και την έκταση του εγκαύματος (p=0,651 και p=0,649 αντίστοιχα) . Επιπλέον, ο βαθμός επιθηλιοποίησης των παιδιών με επιπολής εγκαύματα ήταν σημαντικά χαμηλότερος στην ομάδα Betadine σε σύγκριση με την ομάδα Flamazine (p=0,022). Αντίθετα, ο βαθμός επιθηλιοποίησης των παιδιών με εν τω βάθει 2ου βαθμού εγκαύματα δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των 2 ομάδων (p=0,783). Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων στο σκορ έντασης του πόνου τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά την εφαρμογή (p=0,230). Σχετικά με τα αποτελέσματα των μονομεταβλητών αναλύσεων έχοντας σαν εξαρτημένες μεταβλητές τις εργαστηριακές εξετάσεις και σαν ανεξάρτητη την ομάδα θεραπείας οι παράμετροι που βρέθηκαν να είναι σημαντικά διαφορετικές μεταξύ των δύο ομάδων ήταν τα λευκά αιμοσφαίρια (p<0,001), τα αιμοπετάλια (p=0,035), οι τρανσαμινάσες (p=0,01 και p< 0,001 αντίστοιχα) και η Τ4 (p=0,025). Αντιθέτως, το βάθος του εγκαύματος φαίνεται να παίζει ρόλο στις τιμές των λευκών (p=0,008) και των ερυθρών αιμοσφαιρίων (p=0,030). Όσον αφορά την πορεία των εργαστηριακών μετρήσεων συνολικά στο χρόνο υπήρξε μείωση των λευκών (p=0,002), η οποία όμως δεν ήταν σημαντικά διαφορετική μεταξύ των ομάδων (p>0,05). Όσον αφορά τις τιμές των τρανσαμινασών και της γGT συνολικά στο χρόνο υπάρχει σημαντική μεταβολή μόνο της SGΟT (p=0,050), η οποία όμως δεν είναι σημαντικά διαφορετική μεταξύ των ομάδων (p>0,05). Συνολικά στο χρόνο δεν παρατηρείται σημαντική μεταβολή των ολικών λευκωμάτων (p=0,203), όμως η μεταβολή τους βρέθηκε να είναι σημαντικά διαφορετική μεταξύ των ομάδων (p=0,047). Οι τιμές των Τ3, Τ4 δεν παρουσίασαν σημαντική μεταβολή κατά τη διάρκεια των μελετώμενων ημερών, με εξαίρεση την TSH της οποίας η μεταβολή στο χρόνο υπήρξε σημαντική (p=0,011) όχι όμως και μεταξύ των ομάδων (p>0,05). Στο χρόνο σημειώθηκε σημαντική μεταβολή του IgG (p=0,006) και του IgM (p=0,006), ενώ δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή του IgA (p=0,178). Οι μεταβολές αυτές δε βρέθηκαν να είναι σημαντικά διαφορετικές μεταξύ των ομάδων (p>0,05). Τέλος, δε βρέθηκε σημαντική διαφορά στις γενικές εξετάσεις ούρων των παιδιών μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον οι τιμές ουρίας και κρεατινίνης του ορού δεν σημείωσαν σημαντική μεταβολή ούτε συνολικά κατά τη διάρκεια της μελέτης, ούτε μεταξύ των δύο ομάδων (p=0,369 και p=0,187 αντίστοιχα). Συμπεράσματα. Σε παιδιά με μέτριας βαρύτητας εγκαύματα, όπου η διάρκεια έκθεσης στους μελετώμενους παράγοντες είναι περιορισμένη, η εφαρμογή των μελετώμενων τοπικών αντιμικροβιακών ουσιών είναι ασφαλής. Η χρήση του σουλφαδιαζινικού αργύρου φαίνεται να υπερέχει όσον αφορά τις αντιμικροβιακές του ιδιότητες και το ρυθμό επιθηλιοποίησης του εγκαυματικού τραύματος σε παιδιατρικούς εγκαυματικούς ασθενείς.


2019 ◽  
Vol 20 ◽  
Author(s):  
Marcone Helmer Silva ◽  
Hilma Lúcia Tavares Dias ◽  
Ednaldo da Silva Filho ◽  
Sarah Raphaela Rocha de Azevedo Scalercio ◽  
Wellington Bandeira da Silva ◽  
...  

Resumo Os objetivos desta pesquisa foram identificar bactérias isoladas da cavidade oral e da ampola retal de Saimiri collinsi e Callithrix jacchus e determinar a sensibilidade a 16 antimicrobianos. Trinta indivíduos de cada espécie foram analisados e foram isoladas 136 bactérias em C. jacchus e 84 em S. collinsi. As bactérias isoladas em maior número em S. collinsi foram Klebsiella pneumoniae, Escherichia coli, Enterobacter cloacae, Raoutella ornithinolytica, Staphylococcus xylosus e Proteus mirabilis. As bactérias isoladas em C. jacchus foram K. pneumoniae, E. cloacae, E. coli, Serratia marcescens e S. xylosus na cavidade oral e ampola retal. O teste de sensibilidade mostrou que, dentre as cepas isoladas, os maiores percentuais de resistência foram observados para ampicilina, amoxicilina, cefalotina e nitrofurantoína. Na cavidade oral de ambas as espécies as cepas foram sensíveis à ceftazidima, ceftriaxona, meropenem, amicacina, levofloxacina e a sulfametoxazol/trimetoprim. Na ampola retal, as isoladas foram sensíveis à cefoxitina, ceftazidima, ceftriaxona, ertapenem, meropenem, amicacina e levofloxacina. Conclui-se que as espécies de S. collinsi e C. jacchus apresentam sua microbiota oral e retal composta por várias espécies bacterianas e que a resistência pode ser um problema no criatório, uma vez que as cepas mostraram percentuais elevados de resistência a diferentes antimicrobianos.


2020 ◽  
Vol 66 (5) ◽  
pp. 345-350
Author(s):  
Petra Kubizniaková ◽  
Martina Brožová ◽  
Kateřina Štulíková ◽  
Eva Vontrobová ◽  
Katarína Hanzalíková ◽  
...  

The growth of 7 strains belonging to the order of Enterobacterales, represented by the species of Citrobacter Freundii, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Klebsiella oxytoca, Obesumbacterium proteus, Rahnella aquatilis, Raoultella terrigena, Serratia marcescens and Shimwellia pseudoproteus, was monitored on selected cultivation media. Three types of agars - Endo, MacConkey and Chromocult Coliform agar together with two incubation temperatures of 28 and 37 °C were tested under aerobic conditions. The aim of the study was to detect such essential enterobacteria harmful to beer that cannot be proven at 37 °C, which is the temperature usually used in operational laboratories in breweries. Our results showed that most of the tested strains of enterobacteria were able to grow at 28 °C on all selected types of agar. The exception was just the representatives detection of which is problematic at 37 °C. Nevertheless, a little or no growth was always observed on just one of the tested media.


2017 ◽  
Vol 9 (2) ◽  
Author(s):  
Sidhit Barung ◽  
Heber B. Sapan ◽  
Winfrid M. Sumanti ◽  
Rudy Tubagus

Abstract: Surgical site infection (SSI) is the main surgery complication which can increase morbidity, mortality, as well as the hospital cost. The prevalence of SSIs at a health care reflects its sevice quality. This study was aimed to obtain the bacterial profile of SSIs among multitraumatic patients at Prof. Dr. R. D. Kandou Hospital from June through December 2016. This was a descriptive study with a cross sectional design. Pus was obtained from SSIs of laparotomy and ORIF operation wounds, and was further examined with PCR. The results showed that of 16 samples, 3 samples were negative (18.75%) and 13 samples were positive (81.25 %). The PCR test showed that the highest percentage of bacteria was Pseudomonas aeruginosa (6 samples; 46.1%), followed by Escherichia coli (2 samples; 15.4%), and Enterobacter hormaechei, Alcaligenes faecalis, Enterobacter cloacae, Bacteroides fragilis as well as Proteus mirabilis (each of 1 sample; 7.7%). Conclusion: Based on the PCR test, there were 7 types of bacteria at the SSIs of multitraumatic patients at Prof. Dr. R. D. Kandou Hospital Manado, all of them were Gram negative, and the most common type was Pseudomonas aeruginosa.Keywords: bacterial profile, PCR, SSIs, multitraumatic patientsAbstrak: Infeksi luka operasi merupakan salah satu komplikasi utama operasi yang dapat meningkatkan morbiditas, mortalitas, dan biaya perawatan penderita di rumah sakit. Angka kejadian infeksi luka operasi pada suatu institusi penyedia pelayanan kesehatan mencerminkan kualitas pelayanan pada institusi tersebut. Penelitian ini bertujuan untuk mendapatkan pola kuman infeksi luka operasi pada pasien multitrauma di ruang perawatan bedah RSUP Prof. Dr. R. D. Kandou selama bulan Juni-Desember 2016. Jenis penelitian ialah deskriptif dengan desain potong lintang. Apusan pus diambil dari luka operasi terinfeksi pada tindakan laparotomi dan ORIF kemudian diperiksa dengan PCR. Hasil penelitian memperlihatkan dari 16 sampel yang diteliti ditemukan 3 sampel negatif (18,75%) dan 13 sampel positif (81,25 %). Berdasarkan hasil PCR ditemukan pertumbuhan kuman terbanyak ialah Pseudomonas aeruginosa sejumlah 6 sampel (46,1%), diikuti Escherichia coli sejumlah 2 sampel (15,4%), serta Enterobacter hormaechei, Alkaligenes faecalis, Enterobacter cloacae, Bacteroides fragilis, dan Proteus mirabilis, masing-masing sejumlah 1 sampel (7,7%). Simpulan: Berdasarkan hasil PCR didapatkan 7 jenis kuman pada infeksi luka operasi dari pasien multitrauma di RSUP Prof. Dr. R. D. Kandou Manado, kesemuanya tergolong bakteri Gram negatif, dan yang tersering ialah Pseudomonas aeruginosa.Kata kunci: pola kuman, PCR, infeksi luka operasi, pasien multitrauma


2012 ◽  
Vol 56 (12) ◽  
pp. 6434-6436 ◽  
Author(s):  
Sabine Schubert ◽  
Axel Dalhoff

ABSTRACTThe activities of moxifloxacin, imipenem, and ertapenem against pathogens causing severe necrotizing pancreatitis were studied in anin vitropharmacokinetics/pharmacodynamics (PK/PD) model.Escherichia coli,Enterobacter cloacae,Enterococcus faecalis, andBacteroides fragiliswere exposed in monocultures and mixed cultures to concentrations of the three agents comparable to those in the human pancreas. Moxifloxacin was more active than the two carbapenems in monocultures and mixed cultures, reducing the numbers of CFU more drastically and more rapidly.


Author(s):  
Bárbara Clemente Ribeiro ◽  
Hian Delfino Ferreira Da Silva ◽  
Luís Eduardo Santos Barros

O uso indiscriminado de antibióticos no tratamento das Infecções do Trato Urinário (ITU) funciona como pressão seletiva ao surgimento de resistência bacteriana aos antimicrobianos. Deste modo, este estudo teve como objetivo determinar a prevalência de uroculturas positivas e o perfil antimicrobiano dos organismos encontrados em pacientes ambulatoriais atendidos no Laboratório Escola no Centro Universitário de Brasília (UniCEUB) no Distrito Federal. Foi realizado um estudo transversal retrospectivo, no qual teve como base a análise dos registros laboratoriais de uroculturas realizadas no período entre Agosto de 2017 e Dezembro de 2019. Os selecionados como critérios de inclusão: apresentar crescimento microbiano igual ou superior a 100.000 UFC/mL (Unidades Formadoras de Colônia) na urina, possuir resultado de identificação do agente patogênico e o resultado do teste de sensibilidade aos antimicrobianos. Foram excluídos da pesquisa pacientes com os dados cadastrais incompletos. Durante o período analisado, foram realizados 2.436 exames de urocultura, destes 2.281 foram excluídos do estudo: 2.252 por não apresentarem crescimento bacteriano e 29 não apresentaram ficha cadastral completa ou crescimento microbiano inferior ao selecionado para a pesquisa. Por fim, foram selecionadas para este trabalho 155 uroculturas positivas, dentre as quais 92% (142) pertenciam a pacientes do sexofemino e 8% (13) ao sexo masculino, com idade média de 48 e 52 anos respectivamente. Dentre a população analisada, foi observado positividade das uroculturas para os seguintes microrganismos: Escherichia coli (78,71%), Klebsiella pneumoniae (7,74%), Proteus mirabilis (4,52%), Streptococcus agalactiae (3,87%), Staphylococcus saprophyticus (1,94%), Staphylococcus haemolyticus e Enterococcus faecalis (1,29%) e Staphylococcus aureus (0,65%). A Escherichia coli foi o microrganismo que apresentou maior prevalência dentre as uroculturas analisadas, de modo que foi avaliado também o perfil de sensibilidade aos antimicrobianos para tal patógeno. Com exceção da ampicilina e da cefalotina, todos os β-lactâmicos testados apresentaram sensibilidade superior a 80%. A resistência da Escherichia coli a ampicilina foi de 50,82%, enquanto a resistência média aos cefalosporínicos foi de aproximadamente 11,5%, 5,74% a gentamicina. Os derivados quinolônicos apresentaram as maiores taxas de resistência: entre 24,59% e 40,98%. Ao utilizar a associação Trimetoprim e Sulfametoxazol, foi observado 29,51% de resistência. Nas amostras analisadas, não houve resistência aos carbapenêmicos. Com base nos dados avaliados, conclui-se que a Escherichiacoli permanece como o principal microrganismo causador de ITU’s em pacientes ambulatoriais. Com base nisto se faz necessário o planejamento de um esquema terapêutico eficaz, visto que o microrganismo apresenta algum grau de resistência a diversos antimicrobianos utilizados na prática clínica.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document