Środowisko izolacji więziennej traumą (?) dla matek z dziećmi. Ujęcie interdyscyplinarne

Celem artykułu jest próba teoretycznego określenia wpływu środowiska więziennego na kobiety z małymi dziećmi, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci, ukazanie interdyscyplinarne problemu, na podłożu instytucji totalnej jaką jest zakład karny, w kontekście wpływu tego zjawiska na dorosłe życie dziecka, wychowującego się (nawet przez pierwsze 3 lata swego życia) w izolacji więziennej. Autorowi publikacji prześwieca przekonanie, że przeszłość biograficzna więziennych matek istotnie wpływa na ich teraźniejszość, a przebywanie skazanych kobiet-matek i ich dzieci w warunkach izolacji penitencjarnej silnie determinuje ich przyszłość. Powraca pytanie o sens oddziaływań prowadzonych w warunkach penitencjarnych. Fundamentem kształtowania się poczucia sprawczości człowieka jest pierwotne środowisko życia – w tym w głównej mierze zależność i więzi emocjonalne pomiędzy matką a dzieckiem. Zdobyte poczucie bezpieczeństwa dziecko zachowuje na całe życie. Wydaje się niestety, że kobiety-matki przebywające w zakładzie karnym w pierwszej kolejności są skazanymi, następnie pełnią funkcje macierzyńskie. Autor nie do końca odpowiada, Czy więzienie jest traumaztyzujące dla matki z dzieckiem?, pokazując argumenty, pozostawiając odpowiedź „Czytelnikowi” i pole do przyszłych badań.