Workflow-Based Knowledge Flow Modeling and Control

2005 ◽  
Vol 16 (2) ◽  
pp. 184 ◽  
Author(s):  
Xiao-Gang ZHANG
2010 ◽  
Vol 97-101 ◽  
pp. 3682-3685
Author(s):  
Hai Wei Wang ◽  
Geng Liu ◽  
Dang Dang Zheng

According to the simulation requirement for complex mechanical system, building flow modeling and control mechanism is the main content of development for the collaborative simulation platform. Based on research and analysis to WFCP-Net technique, we present multi-layer distributed flow. Management flow and simulation flow are defined, and a suit of entity class model and a kind of flow control mechanism are designed. Finally, the method is verified by the platform developed.


2000 ◽  
Vol 123 (1) ◽  
pp. 128-138 ◽  
Author(s):  
Espen S. Johansen ◽  
Othon K. Rediniotis ◽  
Greg Jones

This work presents the development of a data reduction algorithm for non-nulling, multihole pressure probes in compressible, subsonic flowfields. The algorithm is able to reduce data from any 5- or 7-hole probe and generate very accurate predictions of the velocity magnitude and direction, total and static pressures, Mach and Reynolds number and fluid properties like the density and viscosity. The algorithm utilizes a database of calibration data and a local least-squares interpolation technique. It has been tested on four novel miniature 7-hole probes that have been calibrated at NASA Langley Flow Modeling and Control Branch for the entire subsonic regime. Each of the probes had a conical tip with diameter of 1.65 mm. Excellent prediction capabilities are demonstrated with maximum errors in angle prediction less than 0.6 degrees and maximum errors in velocity prediction less than 1 percent, both with 99 percent confidence.


2015 ◽  
Author(s):  
Αναστασία Σπηλιοπούλου

Οι περισσότερες μεγαλουπόλεις των ανεπτυγμένων χωρών διαθέτουν ένα εκτεταμένο δίκτυο αστικών και περι-αστικών αυτοκινητοδρόμων, το οποίο στοχεύει στην ουσιαστικά ανεμπόδιστη και γρήγορη κίνηση των οχημάτων γύρω από τα αστικά κέντρα. Εντούτοις, η αύξηση της κυκλοφοριακής ζήτησης, ιδιαίτερα κατά τις ώρες αιχμής, σε συνδυασμό με την εμφάνιση διαφόρων περιστατικών, οδηγεί στην καθημερινή δημιουργία κυκλοφοριακής συμφόρησης η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική αύξηση των χρόνων διαδρομής των οχημάτων, την αύξηση της κατανάλωσης καυσίμων, την περιβαλλοντική ρύπανση και τη μειωμένη οδική ασφάλεια.Το πρόβλημα της συμφόρησης στους αστικούς και περι-αστικούς αυτοκινητοδρόμους δεν μπορεί πάντοτε να αντιμετωπιστεί με την επέκταση των ήδη υπάρχοντων υποδομών, για οικονομικούς αλλά και περιβαλλοντικούς λόγους. Αντιθέτως, κατάλληλα μέτρα ελέγχου κυκλοφορίας μπορούν να εφαρμοστούν για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Η ανάπτυξη αποτελεσματικών μέτρων ελέγχου κυκλοφορίας προϋποθέτει την ύπαρξη κατάλληλων μαθηματικών μοντέλων κυκλοφοριακής ροής τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη και δοκιμή των προτεινόμενων στρατηγικών ελέγχου. Η εργασία αυτή διερευνά την ιδιαίτερη, αλλά συχνά εμφανιζόμενη, περίπτωση της κυκλοφοριακής συμφόρησης σε αυτοκινητοδρόμους η οποία οφείλεται σε κορεσμένες ράμπες εξόδου. Αυτό το είδος συμφόρησης είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί και για το λόγο αυτό δεν υπάρχουν πολλές αναφορές στη διεθνή βιβλιογραφία σχετικά με κατάλληλα μέτρα ελέγχου κυκλοφορίας για αυτές τις περιοχές. Επιπλέον, στην αντίστοιχη βιβλιογραφία που αφορά τη μοντελοποίηση της κυκλοφοριακής ροής σε οδικά δίκτυα, δεν υπάρχουν μελέτες που να πραγματοποιούν σύγκριση και αξιολόγηση διαφορετικών μοντέλων κυκλοφοριακής ροής σχετικά με την ικανότητά τους να αναπαριστούν τις κυκλοφοριακές συνθήκες σε αυτές τις περιοχές. Ο στόχος της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει θέματα μοντελοποίησης και ελέγχου της κυκλοφοριακής ροής σε περιοχές ραμπών εξόδου αυτοκινητοδρόμων υπό συμφόρηση.Ιδιαίτερα, στην παρούσα διατριβή τα δύο πιο δημοφιλή, μακροσκοπικά μοντέλα κυκλοφοριακής ροής, συγκεκριμένα το CTM και το ΜΕΤΑΝΕΤ, αξιολογούνται και συγκρίνονται σχετικά με την ικανότητά τους να αναπαριστούν τις κυκλοφοριακές συνθήκες σε περιοχές ραμπών εξόδου αυτοκινητοδρόμων υπό συμφόρηση. Τα μοντέλα βαθμονομούνται και αξιολογούνται κάνοντας χρήση πραγματικών δεδομένων κυκλοφορίας από ένα τμήμα του αυτοκινητοδρόμου της Αττικής Οδού, στην Αθήνα. Εκτός από τα θέματα μοντελοποίησης, διαφορετικά μέτρα ελέγχου κυκλοφορίας προτείνονται για την περίπτωση περιοχών ραμπών εξόδου αυτοκινητοδρόμων υπό συμφόρηση. Συγκεκριμένα, δύο διαφορετικές περιπτώσεις εξετάζονται και κατάλληλες στρατηγικές ελέγχου κυκλοφορίας προτείνονται για κάθε περίπτωση. Στην πρώτη περίπτωση που εξετάζεται, ένα υποθετικό δίκτυο χρησιμοποιείται και διαφορετικές στρατηγικές καθοδήγησης πορείας αναπτύσσονται, οι οποίες στοχεύουν να καθοδηγήσουν τους οδηγούς μέσω εναλλακτικών διαδρομών. Σκοπός των στρατηγικών ελέγχου είναι να προστατεύσουν την κορεσμένη ράμπα εξόδου και να αποτρέψουν την υπερχείλιση της ουράς οχημάτων της ράμπας στον αυτοκινητόδρομο και τη δημιουργία συμφόρησης στο κυρίως ρεύμα του αυτοκινητοδρόμου. Στη δεύτερη περίπτωση, ένα πραγματικό δίκτυο εξετάζεται όπου η συμφόρηση στον αυτοκινητόδρομο οφείλεται στην συμφόρηση που έχει δημιουργηθεί στο παράπλευρο αστικό δίκτυο, η οποία εισέρχεται στον αυτοκινητόδρομο μέσω μίας κορεσμένης ράμπας εξόδου. Το δίκτυο προσομοιώνεται μέσω του μικροσκοπικού προσομοιωτή οδικών δικτύων AIMSUN και μία στρατηγική ελέγχου πραγματικού χρόνου προτείνεται η οποία έχει στόχο να μεγιστοποιήσει τη ροή οχημάτων στο παράπλευρο δίκτυο και παράλληλα να εμποδίσει την είσοδο της ουράς οχημάτων της ράμπας εξόδου στο κυρίως ρεύμα του αυτοκινητοδρόμου. Τα αποτελέσματα των διερευνήσεων, και για τις δύο περιπτώσεις που εξετάστηκαν, έδειξε ότι τα προτεινόμενα μέτρα ελέγχου κυκλοφορίας μπορούν να βελτιώσουν τις κυκλοφοριακές συνθήκες που επικρατούν στο δίκτυο, εμποδίζοντας τη δημιουργία της συμφόρησης στο κυρίως ρεύμα του αυτοκινητοδρόμου. Το γεγονός αυτό καθιστά τις προτεινόμενες στρατηγικές ελέγχου πολλά υποσχόμενες σε περίπτωση ενδεχόμενης εφαρμογής τους στο πεδίο.


Author(s):  
Amine Meziou ◽  
Majdi Chaari ◽  
Matthew Franchek ◽  
Karolos Grigoriadis ◽  
Reza Tafreshi ◽  
...  

Developed in this paper is a new approach to subsea production two-phase flow modeling and control of pipeline and manifold assemblies. For that purpose, a reduced-order model is developed for transient two-phase gas-liquid flow in pipelines. First, a mechanistic model is used to calculate the steady-state pressure drop and liquid holdup. From this model, effective fluid properties are calculated and used as arguments to the dissipative distributed parameter model. A modal approximation technique is then used to render the model into a rational polynomial form appropriate for time-domain analysis and controller design. A new low-frequency magnitude correction is applied to the approximated transfer functions providing an improved matching for the steady-state gain without affecting the dynamics of the system. The resulting low-dimensional two-phase flow model is then used to coordinate the arriving pressures at the manifold for different GVF levels through electro-hydraulic valves located at the wellheads.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document