Σύνθεση και χαρακτηρισμός συμπλόκων ενώσεων Rh με υποκαταστάτες της κατηγορίας των θειενοπυριμιδινών

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, η οποία πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο Ανόργανης Χημείας του Τμ. Χημείας ΕΚΠΑ υπό την επίβλεψη του Επ. Καθ. Α. Ι. Φιλιππόπουλου, παρουσιάζεται η σύνθεση, ο χαρακτηρισμός και η αξιολόγηση της βιολογικής δράσης νέων επίπεδων τετραγωνικών συμπλόκων ενώσεων του ροδίου(ι) με μονοσχιδείς υποκαταστάτες (L) της κατηγορίας των θειενο[2,3-d]πυριμιδινών, με γενικό τύπο [Rh(η2,η2-1,5-cod)(L)Cl]. Σε πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκε η σύνθεση των υποκαταστατών με βάση τη βιβλιογραφία και με ανάλογες τροποποιήσεις, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε ο σχεδιασμός και η σύνθεση των νέων μορίων υποκαταστατών. Σε δεύτερο στάδιο πραγματοποιήθηκε η σύνθεση, η απομόνωση και ο χαρακτηρισμός των νέων συμπλόκων ενώσεων του Rh(I) με τους παραπάνω υποκαταστάτες. Στη συνέχεια, μελετήθηκε η πιθανή αντι-θρομβωτική, αντι-αιμοπεταλιακή δράση αυτών, καθώς και των πρόδρομων ενώσεων in vitro, μέσω της ικανότητάς τους να αναστέλλουν την επαγόμενη από τον Παράγοντα Ενεργοποίησης Αιμοπεταλίων (PAF) συσσώρευση των αιμοπεταλίων σε ανθρώπινα αιμοπετάλια. Παράλληλα, μελετήθηκε η αναστολή και άλλων παραγόντων που σχετίζονται με τη φλεγμονή και τη θρόμβωση, όπως η θρομβίνη, το ADP και το κολλαγόνο. Κατόπιν πραγματοποιήθηκαν θεωρητικοί υπολογισμοί μοριακής πρόσδεσης για την μελέτη των αλληλεπιδράσεων των υπό μελέτη ενώσεων με τον υποδοχέα του PAF, PAFR. Επιπλέον, έγινε έλεγχος για την κυτταροτοξική δράση του συνόλου των ενώσεων σε δύο καρκινικές σειρές (MCF-7, U87MG). Επιπρόσθετα, εξετάστηκε η πιθανή αλληλεπίδραση της ένωσης (1) και του αντίστοιχου υποκαταστάτη με DNA θύμου αδένα μόσχου (calf thymus DNA: CT-DNA), καθώς και με πρωτεΐνες του ορού του αίματος. Πραγματοποιήθηκαν ακόμη θεωρητικοί υπολογισμοί μοριακής πρόσδεσης για τη μελέτη των αλληλεπιδράσεων των ενώσεων αυτών με DNA, καθώς και για τη μελέτη της ένωσης (1) με την πρωτεΐνη HSA. Οι νέες ενώσεις του Rh(I) παρουσίασαν ικανοποιητική δραστικότητα σε όλους τους τομείς που μελετήθηκαν, ενώ η δράση τους εμφανίζεται εμφανώς βελτιωμένη σε σχέση με τη δράση των αντίστοιχων υποκαταστατών.