Ανάπτυξη κλίμακας για την αξιολόγηση της κοινωνικής αυτο-αποτελεσματικότητας των παιδαγωγών και διερεύνηση της σχέσης της με την αλληλεπίδραση παιδαγωγού-παιδιού και τα μαθησιακά αποτελέσματα

2021 ◽  
Author(s):  
Αναστασία Βατού

Η παρούσα διατριβή εισάγει στο πεδίο της εκπαίδευσης την έννοια της Kοινωνικής Aυτο-αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών. Η έννοια της Κοινωνικής Αυτο-αποτελεσματικότητας (Social Self-Efficacy) απαντάται συχνότερα στο επιστημονικό πεδίο του μάνατζμεντ και αναφέρεται στις πεποιθήσεις για τις ικανότητες του ατόμου σε σχέση με την επίδοση του στις διαπροσωπικές σχέσεις. Στην επιστήμη της παιδαγωγικής, το μεγαλύτερο μέρος των ερευνητών εστιάζει την προσοχή του στη γενική αυτο-αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών και τη σύνδεση της με τη διδασκαλία και τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα των μαθητών, παραμελώντας σημαντικά την έννοια της αυτo-αποτελεσματικότητας σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις παιδαγωγού-μαθητή. Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει δύο βασικούς σκοπούς. Ο πρώτος σκοπός αφορά την εισαγωγή της έννοιας της κοινωνικής αυτο-αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών, με την διατύπωση ενός σαφούς ορισμού και την περιγραφή των διαστάσεών της. Ο δεύτερος σκοπός αφορά την κατασκευή ενός αξιόπιστου και έγκυρου εργαλείου μέτρησης της Κοινωνικής Αυτο-αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών προκειμένου να εκτιμηθεί η έννοια στην Ελλάδα. Επιμέρους στόχος της διατριβής είναι η διερεύνηση των σχέσεων μεταξύ της Κοινωνικής Αυτο-αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών, με την ποιότητα των σχέσεων εκπαιδευτικών-μαθητών και με τα μαθησιακά αποτελέσματα των μαθητών. Για την εκπλήρωση των παραπάνω σκοπών πραγματοποιήθηκαν δύο πιλοτικές και μια κύρια έρευνας. Μέσω της πιλοτικής εφαρμογή της Kλίμακας της Κοινωνικής Αυτο-αποτελεσματικότητας των Εκπαιδευτικών (ΚΚΑΕ) σε 162 παιδαγωγούς πρώιμης παιδικής ηλικίας διερευνάται η αρχική εγκυρότητα και αξιοπιστία της. Η κύρια μελέτη επιβεβαιώνει την αξιοπιστία και την εγκυρότητα της νέας κλίμακας σε ένα δείγμα 488 νηπιαγωγών. Ακόμη ο έλεγχος της εγκυρότητας του κριτηρίου της ΚΚΑΕ πραγματώνεται με την ποιότητα των σχέσεων εκπαιδευτικών-μαθητών αποκαλύπτεται μέσω της συμμετοχής 979 παιδιών και των αντίστοιχων εκπαιδευτικών από 123 τάξεις δημόσιων νηπιαγωγείων της Ελλάδας. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη συλλογή των δεδομένων είναι: α) η Κλίμακα Κοινωνικής Αυτο-αποτελεσματικότητας Εκπαιδευτικών (ΚΚΑΕ), β) η κλίμακα Student-Teacher Relationship Scale (STRS), γ) η κλίμακα Child Appraisal of Relationship with Teacher Scale (CARTS), δ) το Peabody Picture Vocabulary Test-Revised (PPVT-R) και τέλος, ε) μια προσαρμογή του Test of Early Mathematics Ability - Short (TEMA-3). Τα αποτελέσματα των μελετών φανερώνουν την πολυδιάστατη φύση της ΚΚΑΕ αναδεικνύοντας τους πέντε παράγοντες. Επιπρόσθετα, ορισμένα δημογραφικά χαρακτηριστικά των παιδαγωγών συνδέονται με τη κοινωνική αυτο-αποτελεσματικότητα τους. Σε ότι αφορά το προφίλ της κοινωνικής αυτο-αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών φαίνεται ότι οι παιδαγωγοί σημειώνουν υψηλά επίπεδα κοινωνικής αυτο-αποτελεσματικότητας. Επιπλέον, η σημασία της έννοιας αναδεικνύεται από τα ευρήματα της συσχέτισής της με την ποιότητα των αλληλεπιδράσεων εκπαιδευτικών– μαθητών στη τάξη. Η σημασία της διατριβής έγκειται στο γεγονός ότι προσφέρει νέες πληροφορίες στους εκπαιδευτικούς για τις ικανότητες τους αναφορικά με τις σχέσεις και αλληλεπιδράσεις με τους μαθητές. Οι πληροφορίες αυτές αναφέρονται στη γνώση που ανακύπτει από την αυτο-αξιολόγηση των πεποιθήσεων των εκπαιδευτικών και ενισχύει τον εντοπισμό των τομέων του παιδαγωγικού έργου που ενδεχομένως να χρειάζεται βελτίωση, εξέλιξη ή πρόσθετη επιμόρφωση. Αυτή η γνώση αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποτελεσματική ενίσχυση των αλληλεπιδράσεων εκπαιδευτικών–μαθητών και για το σχεδιασμό στοχευμένων επιμορφώσεων και παρεμβάσεων προς την κατεύθυνση της αποτελεσματικής διαχείρισης της τάξης, αλλά και της δημιουργίας θετικού κλίματος στην τάξη. Επιπρόσθετα, η δημιουργία ενός αξιόπιστου και έγκυρου εργαλείου για τη μέτρηση της ΚΚΑΕ, αποτελεί ακόμη μία συνεισφορά της παρούσας διατριβής.

1981 ◽  
Vol 12 (1) ◽  
pp. 39-43
Author(s):  
Kandace A. Penner ◽  
Betsy Partin Vinson

It has been our experience in using the Peabody Picture Vocabulary Test that an inordinate number of verbs are missed by mentally retarded individuals. This study attempts to determine whether verb errors were due to a lack of word comprehension or a failure to understand what was being requested by the morphological-syntactic form of the stimulus. Twenty-eight subjects residing in a state facility for the mentally retarded were given a standard version and a modified version of the PPVT. On the modified version of the test, the stimulus "verbing" was altered to incorporate a syntactic helper, forming the stimulus "somebody verbing." As a result, there was a mean reduction of verb error by almost 50%.


1980 ◽  
Vol 50 (2) ◽  
pp. 579-582
Author(s):  
Frank H. Farley ◽  
Valerie J. Reynolds

The contribution of individual differences in physiological arousal to intellective assessment in learning disabled children was studied. Arousal was measured by salivary response and intellective function (receptive vocabulary) by the Peabody Picture Vocabulary Test. It was predicted that best performance would be found at intermediate levels of arousal. Peabody scores of learning disabled subjects of high, middle, and low arousal showed a non-significant trend in the predicted direction. Reasons for the lack of significance of this hypothesized trend were proposed and needed research outlined.


1986 ◽  
Vol 62 (2) ◽  
pp. 417-418 ◽  
Author(s):  
Ann C. Candler ◽  
Cleborne D. Maddux ◽  
Dee La Mont Johnson

Comparisons of the Peabody Picture Vocabulary Test—Revised and the Wechsler Intelligence Scale for Children—Revised were made with 104 children diagnosed as learning disabled and mentally retarded. Significant but modest correlations were found between all but one of the WISC—R scaled scores (i.e., Coding) and PPVT—R standard scores, and between WISC—R IQs and PPVT—R standard scores. Significant differences were found among mean Verbal, Performance, and Full Scale IQs and mean PPVT—R standard scores. The PPVT—R standard scores underestimated WISC—R Verbal IQs by 7 points, WISC—R Performance IQs by 17 points, and WISC—R Full Scale IQs by 11 points.


1971 ◽  
Vol 28 (2) ◽  
pp. 405-406 ◽  
Author(s):  
Richard A. Pasewark ◽  
Bernard J. Fitzgerald ◽  
Ted Gloeckler

To determine the equivalence and relationship of Peabody and WISC scores in a retarded population, 49 students in a class for the educable retarded were tested. The Peabody IQ consistently over-estimated WISC Verbal, Performance, and Full Scale IQs. Intercorrelations between IQs from the two tests were disappointingly low. A more cautious approach to use of the Peabody as a “substitute” measure for the WISC is suggested.


2000 ◽  
Vol 31 (4) ◽  
pp. 336-339 ◽  
Author(s):  
Teresa A. Ukrainetz ◽  
Deborah S. Duncan

The Peabody Picture Vocabulary Test-III (PPVT-III, Dunn & Dunn, 1997) is a relatively recent revision of the old standby, the Peabody Picture Vocabulary Test-Revised (PPVT-R, Dunn & Dunn, 1981). Although the new vocabulary test appears to be improved in several aspects, there is one change that warrants serious attention. Data indicate that children from 4 to 10 years of age are scoring, on average, 10 standard score points higher on the PPVT-III than on the PPVT-R ( Williams, 1998). This article investigates possible reasons for this change and discusses implications for clinical practice.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document