scholarly journals Μικροκλιματικό - βιοκλιματικό περιβάλλον αστικών υπαίθριων χώρων σε συνθήκες μεσογειακού κλίματος

2015 ◽  
Author(s):  
Αρετή Τσέλιου
Keyword(s):  
Logistic Regression ◽  
Regression Analysis ◽  
Root Mean Square Error ◽  
Effective Temperature ◽  
Mean Square ◽  
Equivalent Temperature ◽  
Physiological Strain ◽  
Physiological Equivalent Temperature ◽  
P Values ◽  
Thermal Index

Η διερεύνηση και η κατανόηση των συνθηκών θερμικής άνεσης σε αστικούς υπαίθριους χώρους, μπορεί να βελτιώσει τη βιωσιμότητα των δημόσιων χώρων κατά τη διάρκεια περιόδων με υψηλές τιμές θερμοκρασίας και κατ’ επέκταση να συμβάλλει στην ανάπτυξη των πόλεων. Για τη δημιουργία ή την ανάπλαση βιώσιμων αστικών υπαίθριων χώρων πρωταρχικός παράγοντας είναι η μελέτη του μικροκλίματος και της θερμικής αίσθησης που διαμορφώνεται σε αυτούς. Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποσκοπεί να καθορίσει τις μικροκλιματικές συνθήκες που ευνοούν τη θερμική άνεση σε αστικούς υπαίθριους χώρους στο Μεσογειακό περιβάλλον και στη συνέχεια η γνώση αυτή να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για το βιώσιμο σχεδιασμό νέων ή την ανάπλαση των υπαρχόντων. Στα πλαίσια αυτής της διατριβής έγινε μία εκτενής προσπάθεια διερεύνησης των συνθηκών θερμικής αίσθησης σε αστικούς υπαίθριους χώρους της Αθήνας. Διερευνήθηκε η επίδραση που ασκούν οι βασικές μετεωρολογικές παράμετροι στη θερμική αίσθηση καθώς και ο βαθμός επίδρασης της κάθε μίας. Διαπιστώθηκε πως ο βαθμός επίδρασης του θερμικού περιβάλλοντος στη θερμική αίσθηση διαφοροποιείται μεταξύ της θερμής και της ψυχρής περιόδου του έτους καθώς ψυχολογικοί παράγοντες και παράγοντες συμπεριφοράς επηρεάζουν τη θερμική αντίληψη των ανθρώπων. Ως εκ τούτου, προσδιορίστηκαν διαφορετικά εύρη αποδεκτών τιμών θερμοκρασίας για κάθε εποχική περίοδο. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως αν και οι μικροκλιματικές συνθήκες που διαμορφώνονται κατά τη διάρκεια της ψυχρής περιόδου προσεγγίζουν καλύτερα το αποδεκτό θερμικό περιβάλλον για τους ανθρώπους, εν τούτοις, διαπιστώνεται καλύτερη θερμική προσαρμογή στα θερμότερα περιβάλλοντα. Οι κατηγορίες θερμικής αίσθησης (ATSV) προσεγγίστηκαν με τη χρήση της logistic regression analysis για τη θερμή και τη ψυχρή περίοδο του έτους. Αρχικά εξετάστηκε η θερμοκρασία αέρα ως παράγοντας επίδρασης στη θερμική αίσθηση και στη συνέχεια με την ίδια μέθοδο εξετάστηκε η επίδραση της σχετικής υγρασίας, της ηλιακής ακτινοβολίας και της ταχύτητας του άνεμου αρχικά σε συνδυασμό με τη θερμοκρασία αέρα και στη συνέχεια εξετάστηκε η συνδυασμένη τους επίδραση στη θερμική αίσθηση. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η κατηγορία θερμικής άνεσης χαρακτηρίζεται από ένα μεγάλο εύρος τιμών θερμοκρασίας, μεγαλύτερο από 10oC. Επιπλέον, αυτή η κατηγορία παρουσίασε σε όλες τις περιπτώσεις στατιστική σημαντικότητα στις P-values των υπολοίπων. Τα δύο αυτά ευρήματα υποδεικνύουν πως η θερμική άνεση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και ο παράγοντας της προσαρμοστικότητας παίζει ένα σημαντικό ρόλο σε αυτή την κατηγορία θερμικής αίσθησης. Σε αντίθεση με αυτή την κατηγορία, οι υπόλοιπες ζώνες θερμικής αίσθησης παρουσίασαν στατιστική σημαντικότητα στις P-values των υπολοίπων υποδεικνύοντας πως οι μικροκλιματικές παράμετροι που εξετάστηκαν είναι επαρκείς στον καθορισμό αυτών των κατηγοριών θερμικής αίσθησης. Στην συνέχεια, έξι βιοκλιματικοί δείκτες ευρέως αναγνωρισμένοι στην επιστημονική κοινότητα, oι Physiological Equivalent Temperature (PET), Universal Climate Thermal Index (UTCI), Predicted Mean Vote (PMV), Standard Effective Temperature (*SET) Physiological strain (PhS), Subjective Temperature (STI), επιλέχτηκαν να αξιολογηθούν ως προς την εκτίμηση θερμικής αίσθησης στο Μεσογειακό περιβάλλον. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα αποδεκτά εύρη τιμών τους διαφοροποιούνται για το μικρόκλιμα της Αθήνας και μάλιστα αυτά μεταβαίνουν σε υψηλότερες τιμές τόσο για τη θερμή όσο και για τη ψυχρή περίοδο. Για κάθε έναν επαναπροσδιορίστηκε η κλίμακα θερμικής άνεσης ούτως ώστε να ανταποκρίνεται στο Μεσογειακό κλίμα της Αθήνας, ενώ για τον δείκτη UTCI επαναπροσδιορίστηκε όλη η κλίμακα θερμικής του αίσθησης και μάλιστα δημιουργήθηκαν δύο κλίμακες, μία για τη θερμή και μία για τη ψυχρή περίοδο. Η έρευνα πεδίου διεξήχθη σε δύο πλατείες και ένα πάρκο, τα οποία συνιστούν τυπικούς συνοικιακούς υπαίθριους χώρους της πόλης. Στους επιλεγμένους χώρους διεξήχθη η έρευνα πεδίου, που περιλάμβανε την καταγραφή μικροκλιματικών παραμέτρων με τη χρήση φορητού μικροκλιματικού σταθμού μαζί με δομημένες συνεντεύξεις προς τους χρήστες των χώρων, σχετικές με τη θερμική τους αίσθηση αλλά και την εκτίμησή τους για τη διαμόρφωση του χώρου. Η έρευνα πεδίου έλαβε χώρα το χρονικό διάστημα 2010 – 2012 και ολοκληρώθηκε όταν συγκεντρώθηκε επαρκής αριθμός δεδομένων ερωτηματολογίου. Συνολικά συγκεντρώθηκαν δεδομένα από 2313 ερωτηματολόγια. Το περιβαλλοντικό μοντέλο ENVIMET 3.1 εξετάστηκε αρχικά ως προς την δυνατότητά του να προσομοιώνει αξιόπιστα τις μικροκλιματικές συνθήκες που διαμορφώνονται στο Μεσογειακό περιβάλλον προσομοιώνοντας αρχικά έξι τυπικές ημέρες, τρεις ημέρες για τη θερμή περίοδο και τρεις ημέρες για τη ψυχρή περίοδο. Ο έλεγχος αξιοπιστίας με την εφαρμογή του στατιστικού δείκτη απόκλισης της μέσης τετραγωνικής τιμής (RM.SE: Root Mean Square Error) έδειξε πως το μοντέλο είναι κατάλληλο στην προσομοίωση των μικροκλιματικών χαρακτηριστικών που διαμορφώνονται στο Μεσογειακό περιβάλλον. Στη συνέχεια εξετάστηκε αν οι εξεταζόμενοι υπαίθριοι χώροι πληρούν τις αποδεκτές περιβαλλοντικές συνθήκες που ορίστηκαν σε προηγούμενα στάδια της παρούσας έρευνας. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως συνθήκες θερμικής δυσφορίας επικρατούν και στις τρεις περιοχές μελέτης κατά τη διάρκεια μίας τυπικής ημέρας της θερμής περιόδου και ειδικά κατά τη διάρκεια των μεσημβρινών ωρών. Από την άλλη μεριά, οι μικροκλιματικές συνθήκες που διαμορφώνονται κατά τη διάρκεια μίας τυπικής ημέρας της ψυχρής περιόδου σε μεγάλο βαθμό βρίσκονται εντός των αποδεκτών τιμών θερμοκρασίας και θερμικής άνεσης. Στη συνέχεια, στην πιο επιβαρυμμένη θερμικά περιοχή προτάθηκαν δύο σενάρια ανάπλασης για τη βελτίωση των συνθηκών θερμικής αίσθησης. Τα δύο σενάρια επικεντρώθηκαν στην προσθήκη βλάστησης και τη μερική αντικατάσταση των υλικών κάλυψης του εδάφους. Επίσης, τα δύο σενάρια εστίασαν στη βελτίωση των συνθηκών θερμικής αίσθησης κατά τη θερμή περίοδο αλλά στη διατήρησή της όσο το δυνατόν κατά τη ψυχρή. Στο ‘Σενάριο 1’ έγινε προσθήκη βλάστησης με φυλλοβόλα δέντρα, τόσης ώστε η συνολική κάλυψη της πλατείας με βλάστηση να αντιστοιχεί στο 30%, ενώ στο ‘Σενάριο 2’ η συνολική κάλυψη της πλατείας με βλάστηση να αντιστοιχεί στο 50%. Πράγματι, τα αποτελέσματα έδειξαν βελτιώσεις μικρής κλίμακας ειδικά στο ‘Σενάριο 2’ όπου οι προβλεπόμενες συνθήκες θερμικής αίσθησης προσεγγίζουν πλέον τα αποδεκτά εύρη τιμών. Ωστόσο, δεν προτείνεται προσθήκη επιπλέον βλάστησης γιατί ως ένα βαθμό επηρεάζονται οι συνθήκες θερμικής αίσθησης που διαμορφώνονται και κατά τη διάρκεια της ψυχρής περιόδου προσεγγίζοντας πλέον τα κατώτερα αποδεκτά διαστήματα θερμοκρασίας και θερμικής αίσθησης της συγκεκριμένης εποχικής περιόδου. Προσθήκη επιπλέον βλάστησης θα οδηγήσει σε συνθήκες θερμικής δυσφορίας λόγω ψύχους κάτι που δεν είναι επιθυμητό. Ως εκ τούτου, προτείνεται το ‘Σενάριο 2’ για έναν τυπικό αστικό υπαίθριο χώρο του Μεσογειακού κλίματος το οποίο περιλαμβάνει κάλυψη με βλάστηση έως και 50% της συνολικής έκτασης του χώρου με φυλλοβόλα δέντρα και πυκνή φυλλωσιά ύψους πάνω από τέσσερα μέτρα και μερική αντικατάσταση των υλικών κάλυψης του εδάφους με πιο ψυχρά υλικά και πηλώδες έδαφος.

Fractional order calculus approach for drying modeling of eggplants

2019 ◽  
Vol 26 (5) ◽  
pp. 379-387
Author(s):  
Koksal Erenturk ◽  
Bircan Kose ◽  
Saliha Erenturk
Keyword(s):  
Regression Analysis ◽  
Root Mean Square Error ◽  
Mean Square Error ◽  
Root Mean Square ◽  
Fractional Order ◽  
Coefficient Of Determination ◽  
Mean Square ◽  
Fractional Order Calculus ◽  
Squared Error ◽  
Drying Conditions

In order to determine the drying modeling of eggplants, fractional order calculus modeling was applied and compared to regression analysis in this study. The fractional order calculus based on the Caputo derivative approach was considered and applied for modeling of eggplant drying. The drying experiments were performed on three levels of drying air temperatures (60, 70, and 80 ℃), with two different air flow velocity levels (0.5 and 1 m/s), and three levels of thickness (3.5, 6.5, and 9.5 mm) to measure the effects of different drying conditions for eggplants in a convective dryer. Four different commonly used mathematical models from the literature were fitted to the experimental data with regression analysis. Based on obtained results, the coefficient of determination (R2) was found as 0.9956 for the values of 80 ℃, 0.5 m/s, and 3.5 mm, while sum squared error was 0.0061 and root mean square error was 0.0235 for the Page model. However, better and more accurate results were obtained using fractional order modeling with the values of R2 found as 0.9981, sum squared error as 0.0012, and root mean square error as 0.0099 for the considered case.

Determination of suitable drying curve model for bread moisture loss during baking

2013 ◽  
Vol 27 (2) ◽  
pp. 233-237 ◽  
Author(s):  
A.R. Soleimani Pour-Damanab ◽  
A. Jafary ◽  
S. Rafiee
Keyword(s):  
Regression Analysis ◽  
Root Mean Square Error ◽  
Mean Square Error ◽  
Root Mean Square ◽  
Estimation Error ◽  
Linear Regression Analysis ◽  
Correlation Coefficients ◽  
Moisture Loss ◽  
Mean Square ◽  
Chi Squared

Abstract This study presents mathematical modelling of bread moisture loss or drying during baking in a conventional bread baking process. In order to estimate and select the appropriate moisture loss curve equation, 11 different models, semi-theoretical and empirical, were applied to the experimental data and compared according to their correlation coefficients, chi-squared test and root mean square error which were predicted by nonlinear regression analysis. Consequently, of all the drying models, a Page model was selected as the best one, according to the correlation coefficients, chi-squared test, and root mean square error values and its simplicity. Mean absolute estimation error of the proposed model by linear regression analysis for natural and forced convection modes was 2.43, 4.74%, respectively.

scholarly journals Regression-based reference limits: determination of sufficient sample size

1998 ◽  
Vol 44 (11) ◽  
pp. 2353-2358 ◽  
Author(s):  
Arja Virtanen ◽  
Veli Kairisto ◽  
Esa Uusipaikka
Keyword(s):  
Regression Analysis ◽  
Root Mean Square Error ◽  
Sample Size ◽  
Mean Square Error ◽  
Confidence Intervals ◽  
Reference Intervals ◽  
Original Sample ◽  
Mean Square ◽  
Reference Limits ◽  
Age Dependent

Abstract Regression analysis is the method of choice for the production of covariate-dependent reference limits. There are currently no recommendations on what sample size should be used when regression-based reference limits and confidence intervals are calculated. In this study we used Monte Carlo simulation to study a reference sample group of 374 age-dependent hemoglobin values. From this sample, 5000 random subsamples, with replacement, were constructed with 10–220 observations per sample. Regression analysis was used to estimate age-dependent 95% reference intervals for hemoglobin concentrations and erythrocyte counts. The maximum difference between mean values of the root mean square error and original values for hemoglobin was 0.05 g/L when the sample size was ≥60. The parameter estimators and width of reference intervals changed negligibly from the values calculated from the original sample regardless of what sample size was used. SDs and CVs for these factors changed rapidly up to a sample size of 30; after that changes were smaller. The largest and smallest absolute differences in root mean square error and width of reference interval between sample values and values calculated from the original sample were also evaluated. As expected, differences were largest in small sample sizes, and as sample size increased differences decreased. To obtain appropriate reference limits and confidence intervals, we propose the following scheme: (a) check whether the assumptions of regression analysis can be fulfilled with/without transformation of data; (b) check that the value of v, which describes how the covariate value is situated in relation to both the mean value and the spread of the covariate values, does not exceed 0.1 at minimum and maximum covariate positions; and (c) if steps 1 and 2 can be accepted, the reference limits with confidence intervals can be produced by regression analysis, and the minimum acceptable sample size will be ∼70.

Lower ADAMTS13 Activity and Higher Bethesda Units of Antibody Inhibitor in Early Remission Are Associated with a Higher Probability of TTP Exacerbation.

Blood ◽  
2008 ◽  
Vol 112 (11) ◽  
pp. 2299-2299
Author(s):  
Spero Cataland ◽  
Shangbin Yang ◽  
April Horne ◽  
Shili Lin ◽  
James George ◽  
...  
Keyword(s):  
Logistic Regression ◽  
Regression Analysis ◽  
Logistic Regression Analysis ◽  
De Novo ◽  
Disease Onset ◽  
Initial Response ◽  
Adamts13 Activity ◽  
Central Venous ◽  
P Values ◽  
Mortality And Morbidity

Abstract An exacerbation of TTP is defined as a recurrence of TTP requiring therapy within 30 days of the last plasma exchange (PE). In contrast, the term relapse of TTP refers to a de novo event of TTP that by definition occurrs later than 30 days after the last PE. Many researchers believe that an exacerbation probably represents the continuation of disease from an unresolved episode of TTP, thus making it a distinct clinical scenario worthy of investigation. 20–40% of patients with idiopathic TTP experience an exacerbation, resulting in the potential for considerable mortality and morbidity. Biomarkers that can predict a patient’s risk of exacerbation may help clinicians make correct decisions regarding the discontinuation of PE, immunotherapy, and the need to maintain or remove the central venous catheters required for PE. In this study, we used samples from our cohort of 36 patients with idiopathic TTP who were followed through their disease onset, treatment, remission, and recurrences. First, we selected the pretreatment samples from a total of 61 episodes of TTP in the 36 patients, including both the initial and subsequent recurrences. In eight of these 61 events, TTP exacerbation occurred after initial response to PE treatment. Second, we selected the early remission samples (the first week of remission after the discontinuation of PE therapy) from a total of 59 events (including both initial onset and recurrences). In nine of these 59 events, TTP exacerbation occurred after the initial response to PE treatment. Next, we measured ADAMTS13 activity and Bethesda Units (BU) of ADAMTS13 inhibitors in both pretreatment and early remission samples. Finally, we used logistic regression analysis to evaluate the performance of these biomarkers with respect to the prediction of exacerbations of TTP. For pre-treatment samples, neither ADAMTS13 activity nor BU predicted the risk of exacerbation when comparing the exacerbation group (N=8) to the non-exacerbation group (N=53). In the early remission samples however, both ADAMTS13 activity and BU of antibody inhibitor demonstrated statistically significant differences between the exacerbation (N=9) and non-exacerbation (N=50) groups. The results are not influenced by the covariates of age, gender, and ethnicity. In conclusion, severely deficient ADAMTS13 activity and elevated BU of ADAMTS13 inhibitors in early remission are highly associated with the probability of TTP exacerbation, providing the rationale for clinicians to either perform additional PE, add additional therapies, or delay the decision to remove the central venous catheter and monitor patients more closely for the need to re-initiate PE. Logistic Regression Analysis of ADAMTS13 Activity and BU of ADAMTS13 inhibitor in Prediction of TTP Exacerbation. Mean and p values are given in the table. Comparison groups Samples Biomarkers Exacerbaton Non- Exacerbation p values Pre-tretment ADAMTS13 activity% 1.8% 3.5% 0.3191% BU 5 8.7 0.5418 Early remission ADAMTS13 activity% 3.5% 32.7% 0.0086 BU 22.6 2.4 0.0083

ANALISIS HUBUNGAN SARANA, PENGETAHUAN, DAN SIKAP BIDAN PRAKTIK MANDIRI DENGAN KEPATUHAN MENJALANKAN STANDAR PELAYANAN ANTENATAL CARE DI KOTA PADANGSIDIMPUAN

2019 ◽  
Vol 2 (1) ◽  
pp. 27-33
Author(s):  
Megawati Sinambela ◽  
Evi Erianty Hasibuan
Keyword(s):  
Logistic Regression ◽  
Regression Analysis ◽  
Antenatal Care ◽  
Pregnant Women ◽  
Logistic Regression Analysis ◽  
Care Service ◽  
Multivariate Logistic Regression Analysis ◽  
Bivariate Analysis ◽  
Cross Sectional ◽  
The North

Antenatal care is a service provided to pregnant women to monitor, support maternal health and detect mothers whether normal or problematic pregnant women. According to the WHO, globally more than 70% of maternal deaths are caused by complications of pregnancy and childbirth such as hemorrhage, hypertension, sepsis, and abortion. Based on data obtained from the profile of the North Sumatra provincial health office in 2017, in the city of Padangsidimpuan in 2017 the coverage of ANC visits reached (76.58%) and had not reached the target in accordance with the 2017 Provincial Health Office strategy plan (95%). This type of research was an observational analytic study with a cross sectional design. The population in this study were independent practice midwives who were in the Padangsidimpuan, the sample in this study amounted to 102 respondents. The technique of collecting data used questionnaires and data analysis used univariate, bivariate and multivariate analysis with logistic regression analysis. Based on bivariate analysis showed that there was a relationship between facilities, knowledge and attitudes of independent midwives with compliance with the standards of antenatal care services with a value of p <0.05. The results of the study with multivariate logistic regression analysis showed that the factors associated with the compliance of independent midwives in carrying out antenatal care service standards were attitudes with values (p = 0.026).

Risk Factors of Recurrent Ischemic Events after Acute Noncardiogenic Ischemic Stroke

2020 ◽  
Vol 25 (45) ◽  
pp. 4827-4834 ◽  
Author(s):  
Limin Zhang ◽  
Xingang Li ◽  
Dongzhi Wang ◽  
Hong Lv ◽  
Xuezhong Si ◽  
...  
Keyword(s):  
Risk Factors ◽  
Logistic Regression ◽  
Regression Analysis ◽  
Ischemic Stroke ◽  
Operating Characteristic ◽  
Control Group ◽  
Case Group ◽  
Stroke Patients ◽  
Clopidogrel Therapy ◽  
Ischemic Events

Background: A considerable proportion of acute noncardiogenic ischemic stroke patients continue to experience recurrent ischemic events after standard therapy. Aim: We aimed to identify risk factors for recurrent ischemic event prediction at an early stage. Methods : 286 non-cardioembolic ischemic stroke patients with the onset of symptoms within 24 hours were enrolled. Vascular risk factors, routine laboratory data on admission, thromboelastography test seven days after clopidogrel therapy and any recurrent events within one year were assessed. Patients were divided into case group (patients with clinical adverse events, including ischemic stokes, transient ischemic attack, myocardial infarction and vascular related mortality) and control group (events-free patients). The risk of the recurrent ischemic events was determined by the receiver operating characteristic curve and multivariable logistic regression analysis. Results: Clinical adverse events were observed in 43 patients (case group). The mean levels of Mean Platelet Volume (MPV), Platelet/Lymphocyte Ratio (PLR), Lymphocyte Count (LY) and Fibrinogen (Fib) on admission were significantly higher in the case group as compared to the control group (P<0.001). Seven days after clopidogrel therapy, the ADP-induced platelet inhibition rate (ADP%) level was lower in the case group, while the Maximum Amplitude (MA) level was higher in the case group as compared to the control group (P<0.01). The Area Under the Curve (AUC) of receiver operating characteristic(ROC) curve of LY, PLR, , Fib, MA, ADP% and MPV were 0.602, 0.614, 0.629, 0.770, 0.800 and 0.808, respectively. The logistic regression analysis showed that MPV, ADP% and MA were indeed predictive factors. Conclusion: MPV, ADP% and MA were risk factors of recurrent ischemic events after acute noncardiogenic ischemic stroke. Urgent assessment and individual drug therapy should be offered to these patients as soon as possible.

Perceptions of geographical indication labels as quality indicators inside and outside the labels’ area of influence: the case of spring fruits

2021 ◽  
pp. 1-7
Author(s):  
Rabadán Adrián ◽  
Martínez-Carrasco Laura ◽  
Brugarolas Margarita ◽  
Bernabéu Rodolfo
Keyword(s):  
Logistic Regression ◽  
Regression Analysis ◽  
Quality Indicators ◽  
Added Value ◽  
Geographical Indications ◽  
Geographical Indication ◽  
Protected Designation Of Origin ◽  
Rural Environments ◽  
Production Area ◽  
Area Of Influence

Abstract Geographical indications (GIs) are valuable attributes that enhance the competitiveness of agri-food products, generate added value and revitalize rural environments. The aim of this work was to analyze the attributes spring fruit consumers associate with GIs when they decide to purchase these products. Moreover, the changes in these associations with the increasing distance between the region of production and the place of consumption were also evaluated. We specifically analyzed two GIs used for spring fruits: the protected geographical indication for Mountain Cherries from Alicante (Spain) and the protected designation of origin for Loquats from Callosa d'En Sarriá (Spain). Data were analyzed using logistic regression analysis. The results show the significant association in consumers' minds between the preference for GI fruit and the importance attributed to the place of production (origin). The association of different attributes with the GI fruit label is product dependent as the number of attributes associated in the case of cherries (origin, organic, color and variety) is higher than for loquats (origin and variety). Regarding the distance between the production area and the place of consumption, our findings suggest that the closer the consumer is to the GI area of influence, the more attributes they associate with these labels. In this regard, increasing the knowledge of the GI labels beyond their area of influence could boost the demand for these products as consumers would be aware of the different quality attributes concentrated in that label.

scholarly journals Efficacy of flurbiprofen axetil for preventing postanesthetic shivering in patients undergoing gynecologic laparotomy surgeries

2020 ◽  
Vol 6 (1) ◽  
Author(s):  
Atsushi Kotera
Keyword(s):  
Logistic Regression ◽  
Regression Analysis ◽  
Postoperative Pain ◽  
Logistic Regression Analysis ◽  
Pain Control ◽  
Multivariate Logistic Regression Analysis ◽  
Multivariate Logistic Regression ◽  
Postoperative Pain Control ◽  
Flurbiprofen Axetil ◽  
Postanesthetic Shivering

Abstract Background Postanesthetic shivering is an unpleasant adverse event in surgical patients. A nonsteroidal anti-inflammatory drug has been reported to be useful in preventing postanesthetic shivering in several previous studies. The aim of this study was to evaluate the efficacy of flurbiprofen axetil being a prodrug of a nonsteroidal anti-inflammatory drug for preventing postanesthetic shivering in patients undergoing gynecologic laparotomy surgeries. Method This study is a retrospective observational study. I collected data from patients undergoing gynecologic laparotomy surgeries performed between October 1, 2019, and September 30, 2020, at Kumamoto City Hospital. All the patients were managed with general anesthesia with or without epidural analgesia. The administration of intravenous 50 mg flurbiprofen axetil for postoperative pain control at the end of the surgery was left to the individual anesthesiologist. The patients were divided into two groups: those who had received intravenous flurbiprofen axetil (flurbiprofen group) and those who had not received intravenous flurbiprofen axetil (non-flurbiprofen group), and I compared the frequency of postanesthetic shivering between the two groups. Additionally, the factors presumably associated with postanesthetic shivering were collected from the medical charts. Intergroup differences were assessed with the χ2 test with Yates’ correlation for continuity category variables. The Student’s t test was used to test for differences in continuous variables. Furthermore, a multivariate logistic regression analysis was performed to elucidate the relationship between the administration of flurbiprofen axetil and the incidence of PAS. Results I retrospectively examined the cases of 141 patients aged 49 ± 13 (range 21-84) years old. The overall postanesthetic shivering rate was 21.3% (30 of the 141 patients). The frequency of postanesthetic shivering in the flurbiprofen group (n = 31) was 6.5%, which was significantly lower than that in the non-flurbiprofen group (n = 110), 25.5% (p value = 0.022). A multivariate logistic regression analysis showed that administration of flurbiprofen axetil was independently associated with a reduced incidence of postanesthetic shivering (odds ratio 0.12; 95% confidence interval, 0.02-0.66, p value = 0.015). Conclusions My result suggests that intraoperative 50 mg flurbiprofen axetil administration for postoperative pain control is useful to prevent postanesthetic shivering in patients undergoing gynecologic laparotomy surgeries.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document