Συγκριτική μελέτη διαφορετικών μεθόδων λιποδιάλυσης και αερόβιας άσκησης στη μείωση του σωματικού λίπους σε γυναίκες ηλικίας 25-50 ετών
Σκοπός της εν λόγω έρευνας ήταν η σύγκριση της αποτελεσματικότητας 3 διαφορετικών μεθόδων μεταξύ τους, αναφορικά με τη μείωση του σωματικού λίπους σε γυναίκες ηλικίας 25-50 ετών, και η διερεύνηση παραγόντων, που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της πιθανής μείωσης. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 60 γυναίκες όλων των σωματότυπων, από την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης.Διαμορφώθηκαν 3 Πειραματικές ομάδες και 1 ομάδα Ελέγχου. Οι 3 διαφορετικές μέθοδοι αφορούσαν σε προγράμματα παρέμβασης, διάρκειας 12 εβδομάδων, με συνεδρίες χειρομάλαξης, με άσκηση σε διάδρομο γυμναστικής και με άσκηση σε διάδρομο γυμναστικής σε συνθήκες υποπίεσης. Διαμορφώθηκαν τα παρακάτω εργαλεία: πρωτόκολλο μετρήσεων, πρωτόκολλο παρατηρήσεων και ερωτηματολόγιο συνεντεύξεων, με σκοπό την καταγραφή του σωματικού βάρους, του σωματικού λίπους, του πάχους των δερματοπτυχών, του Δείκτη Μάζας Σώματος ΒΜΙ αλλά και συμπεριφορών και των απόψεων-στάσεων των γυναικών, κατά τη διάρκεια των συνεδριών. Διενεργηθήκαν 5 επαναλαμβανόμενες σωματομετρικές μετρήσεις (1 ΠΡΙΝ, 3 ΕΝΔΙΑΜΕΣΕΣ, και 1 ΜΕΤΑ) σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα, με στόχο την παρακολούθηση της πορείας του σωματικού βάρους και -λίπους των γυναικών, και της καταγραφής ψυχολογικών και κοινωνικωοικονομικών επιδράσεων. Το αρχικό επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε σε p<0.5, ενώ η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με το Statistical Package for Social Sciences SPSS. Έγινε χρήση των One-wayANOVA, για συνεχείς μεταβλητές με κανονική κατανομή, της μονομεταβλητής ανάλυσης διακύμανσης One-way ANOVA, με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις, και τωνindependent t-test ή της ανάλυσης One-way ANOVA, για συγκρίσεις μεταξύ των ομάδων. Η παράλληλη μελέτη, και η τριγωνοποίηση των αποτελεσμάτων της ποσοτικής- και ποιοτικής ανάλυσης οδήγησαν στην γενική διαπίστωση, ότι όλα τα προγράμματα παρέμβασης επέφεραν μείωση του σωματικού λίπους των γυναικών.Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων διαφαίνεται, ότι η άσκηση σε διάδρομο γυμναστικής σε συνθήκες υποπίεσης συνιστά αποτελεσματικότερη μέθοδο (στατιστικά σημαντική μείωση), αναφορικά με τη μείωση του σωματικού λίπους σε γυναίκες, σε σύγκριση με τη χειρομάλαξη και την άσκηση σε διάδρομο γυμναστικής (p= 0,000).Μικρότερης τάξης μείωση του σωματικού λίπους συντελείται με την εφαρμογή συνεδριών χειρομάλαξης και άσκησης σε διάδρομο γυμναστικής (p= 0,000). Ο αριθμός των συνεδριών επιδρά στατιστικά σημαντικά στη μείωση του λιπώδη ιστού,σε όλα τα πρωτόκολλα (p= 0,000). Στις γυναίκες ηλικίας μεταξύ 41 και 45 ετών σε διάδρομο γυμναστικής σε συνθήκες υποπίεσης παρατηρείται ο μεγαλύτερος ρυθμός μείωσης του σωματικού λίπους (p=000). Φαίνεται, ότι, σε αρκετές περιπτώσεις, οι συναισθηματικές και οι κοινωνικοοικονομικές επιδράσεις διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα. Κάθε σωματότυπος ανταποκρίθηκε διαφορετικά σε κάθε ένα από τα προγράμματα παρέμβασης. Αστάθμητοι, όχι απαραίτητα προβλέψιμοι,παράγοντες, οι οποίοι άσκησαν θετική ή αρνητική επίδραση στην έκβαση του τελικού αποτελέσματος, ήταν οι προϋπάρχουσες αποτυχημένες προσπάθειες, η ανεργία, η μειωμένη αυτοπεποίθηση, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η έλλειψη κινήτρων, η βελτίωση της σωματικής υγείας και της καθημερινότητας κ.ά..